الله تعالى می‌فرماید:

Allah the Almighty says:

{یا مانند کسی که از کنار شهری گذشت که سقف‌هایش فرو ریخته بود. گفت: «چگونه خداوند این (شهر) را پس از مرگش زنده خواهد کرد؟» پس خداوند او را صد سال میراند، سپس او را برانگیخت. گفت: «چه مدت درنگ کردی (مرده بودی)؟» او (آن مرد)}

{Or like the one who passed by a town and it had tumbled over its roofs. He said: "Oh! How will Allah ever bring it to life after its death?" So Allah caused him to die for a hundred years, then raised him up (again). He said: "How long did you remain (dead)?" He (the man)

گفت: «شاید یک روز یا بخشی از یک روز (مرده) مانده باشم».

said: "(Perhaps) I remained (dead) a day or part of a day". He said:

«بلکہ تم سو سال تک (مردہ) رہے، اپنے کھانے اور پینے کو دیکھو کہ اس میں کوئی تبدیلی نہیں آئی، اور اپنے گدھے کو دیکھو! اور اس طرح ہم نے تمہیں لوگوں کے لیے ایک نشانی بنا دیا۔ ہڈیوں کو دیکھو کہ ہم کس طرح انہیں جوڑتے ہیں اور ان پر گوشت پہناتے ہیں۔» جب یہ بات اس پر واضح طور پر ظاہر کر دی گئی تو اس نے کہا: میں (اب) جانتا ہوں کہ بے شک اللہ ہر چیز پر قادر ہے۔} (البقرۃ، 259)

"Nay, you have remained (dead) for a hundred years, look at your food and your drink, they show no change and look at your donkey! And thus We have made of you a sign for the people. Look at the bones, how We bring them together and clothe them with flesh ". When this was clearly shown to him, he said, I know (now) that Allah is Able to do all things"}. (Al-Baqarah, 259)

و {و یهودیان می‌گویند: «عُزَیر پسر خداست» و مسیحیان می‌گویند: «مسیح پسر خداست». این سخنی است که با دهانشان می‌گویند و با گفتار کسانی که پیش از این کفر ورزیدند شباهت دارد. خدا لعنتشان کند؛ چگونه از حق منحرف می‌شوند!} (التوبة، ۳۰)

And, {And the Jews say: 'Uzair (Ezra) is the son of Allah, and the Christians say: Messiah is the son of Allah. That is their saying with their mouths, resembling the saying of those who disbelieved aforetime. Allah's Curse be on them how they are deluded away from the truth!}. (At-Taubah, 30)

قال الحافظ أبو القاسم ابن عساكر: هو عُزَير بن جَرْوَة، ويقال: ابن سُرَيْق بن عَدِيّ بن أيوب بن دَرْزِنا بن عُرْوَة بن تَقِيّ بن أُسْبُوع بن فِنْحاص بن العَازِر بن هارون بن عِمْران. ويقال أيضاً: هو عُزَير بن سَرُوخا. وتذكر بعض الروايات أن قبره في دمشق. ثم روى الحافظ ابن عساكر عن أبي القاسم البغوي، عن داود بن عمرو، عن حبّان بن علي، عن محمد بن كُريب، عن أبيه، عن عبد الله بن عباس قال: لا أدري أكان تُبَّعٌ ملعوناً أم لا؟

Al-Hafiz Abu Al-Qasim Ibn 'Asakir said: He is 'Uzair Ibn Jarwah, or Ibn Suraiq Ibn 'Adiya Ibn Ayyub Ibn Darzna Ibn 'Ura Ibn Taqyi Ibn Usbu' Ibn Finhas Ibn EI- 'Azir Ibn Hamn Ibn 'Imran. Also, he is said to be 'Uzair Ibn Smkha. Some narrations state that his grave is located in Damascus. Then, Al-HafizIbn 'Asakir narrated on the authority of Abu Al-Qasim AI-Baghawi after Dawud Ibn `Amr after Hibban Ibn `Ali after Muhammad Ibn Kuraib after his father after `Abdullah Ibn `Abbas as saying: I do not know whether Tubba` was a cursed one or not?

و نمی‌دانم که آیا عُزَیر پیامبر بود یا نه؟ سپس او مانند آن را از حدیث مُؤَمَّل بن الحسن، از محمد بن إسحاق السَّجِزی، از عبدالرزاق، از مَعْمَر، از ابن أبی ذئب، از سعید المَقْبُری، از ابوهریره (رضی الله عنه) روایت کرد.

And, I do not know whether `Uzair was a Prophet or not? Then, he narrated the like from the Hadith of Mu'amil Ibn Al-Hasan on the authority of Muhammad Ibn Ishaq As-Sajizi after `Abder Razzaq after Mu`amir after Ibn Abu Dhu'aib after Sa`id Al- Maqbaari on the authority of Abu Hurairah (May Allah be pleased with him).

سپس او از اسحاق بن بِشر روایت کرده است — کسی که مردود شمرده می‌شود — از جُبیر و مُقاتل، پس از ضحاک، از عبدالله بن عباس (رضی الله عنه) که گفت: عُزَیر در حالی که پسربچه‌ای بود، از جمله کسانی بود که بخت‌النصّر اسیرشان کرد. چون به چهل سالگی رسید، خداوند متعال به او حکمت عطا فرمود. و هیچ‌کس در باب تورات داناتر از او نبود، و او همواره در شمار پیامبران و رسولان یاد می‌شد، تا آن‌که هنگامی که درباره‌ی قضای الهی پرسید، خداوند متعال نامش را محو کرد. (این حدیث ضعیف و مردود است) و خداوند داناتر است! اسحاق بن بِشر از سعید، از ابو عُروبه، از قتاده، از حسن، از عبدالله بن سلام روایت کرده است که عُزَیر همان مردی بود که خداوند او را صد سال میراند و سپس زنده‌اش کرد.

Then, he narrated from Ishaq Ibn Bishr -whom is rejected -after Jubair and Muqatil after Ad Dahha, on the authority of `Abdullah Ibn `Abbas (May Allah be pleased with him) as saying: `Uzair was -while a young boy -among those captivated by Bikhtinassar. When he was forty, Allah the Almighty granted him wisdom. And, none was more knowledgeable than he, pertaining to the Torah, and he was mentioned with the train of Messengers and Prophets till his name was erased by Allah the Almighty when he asked about the Divine Decree. (This Hadith is Weak and Rejected) and Allah knows best! Ishaq Ibn Bishr narrated after Sa`id after Abu `Urubah after Qatadah after Al-Hasan after `Abdullah Ibn Salam that `Uzair was the man whom Allah caused to die for a hundred years, then raised him up again.

ابن اسحاق بن بشر گفت: سعید بن بشیر پس از وہب بن منبہ برایم نقل کرد:

Ibn Ishaq Ibn Bishr said: I was told by Sa`id Ibn Bashir after Wahb Ibn Munabih:

عُزَیر مردی دانا و عابدی پارسا بود. روزی برای رسیدگی به برخی از داراییهای خود بیرون رفت و چون کارش تمام شد، از کنار ویرانه‌ای گذشت که آفتاب سوزان او را گرمازده کرد. پس با الاغ خود وارد آن ویرانه شد. دو سبد در دست داشت، یکی پر از انجیر و دیگری پر از انگور. از الاغ پیاده شد و نشست، کاسه‌ای بیرون آورد و انگورها را در آن فشرد و نان خشکی را که همراه داشت در آن خیساند. از آن خورد، سپس به پشت دراز کشید، دو پای خود را به دیواری تکیه داد و به سقف خانه خیره شد. استخوان‌های پوسیده‌ای دید و گفت: {چگونه خداوند این را پس از مرگش زنده خواهد کرد؟} او در توانایی بی‌پایان خداوند برای این کار شک نداشت، بلکه این سخن را از روی تعجب گفت. در این هنگام، خداوند متعال فرشته مرگ را فرستاد که جان او را ستاند و بدین‌سان خداوند او را صد سال میراند. و پس از صد سال، خداوند متعال فرشته‌ای را نزد او فرستاد که نخست قلبش را آفرید تا آگاه شود، سپس دو چشمش را آفرید تا ببیند و دریابد که خداوند متعال مرده را چگونه زنده می‌کند.

`Uzair was a wise, pious worshipper. One day, he went out to look after some of his properties, when he finished he passed by a ruined place where he was scorched by the blazing sun. So, he entered that ruined place riding on his donkey. He got off the donkey holding two baskets, one full of figs and the other full of grapes. He sat down and brought out a bowl in which he squeezed the grapes and soaked the dried bread he had therein. He ate thereof and then slept on his back, relying his two legs against a wall and started to gaze at the ceiling of the house. He saw some decomposed bones and said: {Oh! How will Allah ever bring it to life after its death?} He did not doubt Allah's Omnipotence to do this, but he said it in exclamation. Upon this, Allah the Almighty sent the Angel of Death who seized his soul, and thus Allah caused him to die for a hundred years. And, after one hundred years, Allah the Almighty sent to him an Angel who first created his heart to make him heedful, then, he created his two eyes to enable him to see and realize how Allah the Almighty revive the death.

سپس، فرشته در حالی که او نگاه می‌کرد، آفرینش او را بار دیگر کامل کرد. سپس استخوان‌هایش را با گوشت، پوست و مو پوشاند. آنگاه در او روح دمید. در تمام این مدت او نگاه می‌کرد و کاملاً هوشیار بود. فرشته از او پرسید و گفت: {چقدر (مرده) ماندی؟} او (آن مرد) گفت:

Then, the Angel continued to complete his creation once more while he was looking. The, he clothed his bones with flesh, skin and hair. Then, he breathed the soul into him. All this while he is looking and perfectly heedful. The Angel asked him saying: {How long did you remain (dead)? He (the man) said:

(شاید) من یک روز یا بخشی از یک روز مرده ماندم؛ یعنی او در بعدازظهر میرد و سپس تا پایان روز، در حالی که خورشید هنوز در آسمان بود، دوباره زنده شد؛ به همین دلیل گفت: {یا بخشی از یک روز}، یعنی حتی یک روز کامل هم نه. فرشته گفت: {نه، تو صد سال مرده ماندهای، به غذا و نوشیدنیات نگاه کن}، یعنی نان خشکیده و انگور فشرده که تغییر نکرده و فاسد نشده بودند، {هیچ تغییری نکردهاند}، و انگور و انجیر نیز تغییر نکرده بودند. گویی او در دل آغاز کرد که این موضوع را انکار کند، فرشته گفت: آیا آنچه را من گفتم انکار میکنی؟ {و به الاغ خود نگاه کن!} او به الاغش نگاه کرد و دید استخوانهایش پوسیده و کاملاً از هم پاشیده است. فرشته استخوانهای الاغ را صدا زد و آنها به ندای او پاسخ دادند و از هر سو گرد آمدند تا دوباره یکپارچه شدند، در حالی که عزیر نگاه میکرد؛ و او آنها را با گوشت، پوست و مو پوشاند. سپس فرشته در آن دمید و جان گرفت و الاغ با گوشها و سرش به سوی آسمان برخاست، گمان میکرد که رستاخیز فرا رسیده است. این همان است که در سخن خداوند آمده است: {و به الاغ خود نگاه کن! و بدینسان ما تو را نشانهای برای مردم قرار دادهایم. به استخوانها بنگر که چگونه آنها را به هم پیوند میدهیم و با گوشت میپوشانیمشان}. و {چون این بر او آشکار شد، گفت: میدانم (اکنون) که خداوند بر هر چیزی تواناست}. سپس او بر الاغ خود سوار شد و به سوی روستای خود بازگشت، در حالی که برای مردم ناآشنا مینمود و مردم نیز برای او ناآشنا بودند. حتی خانه خود را به آسانی نیافت.

(Perhaps) I remained (dead) a day or part of a day} that he was caused to die in the afternoon and then was given life again by the end of day while the sun was still in the sky; that's why he said: {or part of a day} i.e. not even a whole day. The Angel said: {Nay, you have remained (dead) for a hundred years, look at your food and your drink} i.e. the dried bread and the squeezed grapes that did not alter or turn bad, {they show no change} , and the grapes and the figs did not change as well. As if he began to deny the matter by his heart, the Angel said: do you deny what I have said? {and look at your donkey!} he looked at his donkey and found his bones to be decomposed and became totally ruined. The Angel called upon the donkey's bones and they answered his call and gathered together from all directions till he was made one whole again –while 'Uzair was looking and he clothed them with flesh, skin and hair. Then, the Angel breathed life into it and it roused erecting his ears and head towards the sky thinking the Last Hour had come. That was stated in His Saying: {and look at your donkey! And thus We have made of you a sign for the people. Look at the bones, how We bring them together and clothe them with flesh}. And {When this was clearly shown to him, he said, I know (now) that Allah is Able to do all things} .Then, he rode on his donkey back to his village where he seemed unfamiliar to the people and the people looked unfamiliar to him. Even, he did not find his own house easily.

هنگامی که به خانه رسید، پیرزنی فلج و نابینا را دید که صد و بیست ساله بود. او کنیزی بود که در گذشته مالک او بود و او را وقتی تنها بیست ساله بود رها کرده بود. از او پرسید: آیا این خانه‌ی عُزَیر است؟ گفت: آری، همین است. گریست و گفت: امروز دیگر هیچ کس عُزَیر را به یاد نمی‌آورد. به او گفت که من عُزَیرم و خداوند متعال مرا صد سال میراند و سپس دوباره زنده‌ام کرد. گفت: منزه است خدا! ما صد سال پیش عُزَیر را از دست دادیم و هرگز خبری از او نشنیدیم. گفت: به راستی که من عُزَیرم. گفت: عُزَیر مردی بود که دعاهایش نزد خداوند متعال پذیرفته بود، پس از خدا بخواه که بینایی‌ام را به من بازگرداند تا تو را ببینم، که اگر تو عُزَیر بودی، قطعاً تو را می‌شناختم.

When he reached the house, he found a crippled blind old woman at the age of one hundred twenty years old. She was a maid owned by him in the past and he left her while she was only twenty years old. He asked her saying: is this the house of 'Uzair? She said: Yes, it is. She wept and said: Today, no one ever remembers `Uzair. He told her that he was 'Uzair and Allah the Almighty caused me to die for one hundred years then He gave me life again. She said: Glory is to be to Allah! We lost 'Uzair one hundred years ago and never heard anything about him. He said: Verily, I am 'Uzair. She said: 'Uzair was a man whose supplications were acceptable by Allah the Almighty, so invoke Allah to return my sight to me to look at you, so if you were 'Uzair, I would certainly know you.

بنابراین، او از الله سبحانه و تعالی درخواست کرد، سپس بر چشمان آن زن دست کشید و چشمانش بازگشت و دست او را گرفت و گفت: به اذن الله برخیز! او به اذن الله برخاست. به او نگاه کرد و گفت: گواهی می‌دهم که تو عُزَیر هستی. سپس، او نزد بنی‌اسرائیل در مجالس و محافل ایشان رفت، و پسر عُزَیر که حدود یکصد و هجده سال داشت و نوه‌هایش را فراخواند و گفت: این عُزَیر است که نزد شما بازگشته است. آنان او را تکذیب کردند، اما او گفت: من فلانی هستم، کنیز شما.

Consequently, he invoked Allah the Almighty, then, he wiped over her eyes and they were recovered and took her by the hand and said: Stand up by the Leave of Allah! She stood up by the Leave of Allah. She looked at him and said: I bear witness that you are 'Uzair. Then, she set out for the Children of Israel in their meetings and gatherings and 'Uzair's son who was about one hundred and eighteen years old and his grandsons, and she called them saying: This is 'Uzair who came back to you. They belied her, but she said: I am so and so, your maid.

او برای من از الله درخواست کرد و الله بینایی و پاهایم را به من بازگرداند. او افزود: او ادعا میکند که الله او را صد سال میراند و سپس دوباره زنده کرد. مردم برخاستند و رفتند تا او را ببینند. پسرش گفت: پدرم خالِ سیاهی میان شانههایش داشت. او شانههایش را نمایان کرد و آنان دریافتند که او عُزیر است. بنیاسرائیل گفتند: عُزیر تنها کسی بود که تمام تورات را در دل داشت و بخت النصر آن را سوزاند و چیزی از آن باقی نماند، جز آنچه مردان به یاد دارند؛ پس (اگر تو عُزیر راستین هستی) آن را برای ما بنویس. پدرش، سوروخا، در آن دوران بخت النصر، تورات را در مکانی پنهان کرد که جز عُزیر کسی از آن آگاه نبود. پس او آنان را به آن مکان برد و تورات را بیرون آورد، اما متأسفانه اوراق پوسیده و تباه شده بود. در نتیجه، او زیر سایهٔ درختی نشست که بنیاسرائیل گرد آن درآمده بودند و تورات را برای ایشان از نو نوشت. در آن هنگام، دو ستاره از آسمان فرود آمدند و به دهانش وارد شدند و در نتیجه او تمام متن تورات را به یاد آورد و آن را برای بنیاسرائیل بازسازی کرد. از این رو، {یهودیان میگویند: عُزیر پسر الله است} (التوبة، ۳۰). درباره ماجرای آن دو ستاره، بازسازی تورات و سپردن امور بنیاسرائیل به او. او تورات را در سرزمین السواد برای ایشان بازسازی کرد. گفته میشود که شهری که در آن درگذشت «سایرابادْه» نام دارد. عبدالله بن عباس (رضی الله عنه) گفت: پس او چنان بود که الله متعال فرموده است: {و این گونه تو را برای مردم نشانهای قرار دادیم}، یعنی برای بنیاسرائیل. او با پسرانش، جوانی در میان پیران بود، زیرا در چهل سالگی درگذشت و در همان سن و وضعیت زنده شد. عبدالله بن عباس گفت: او پس از روزگار بخت النصر برانگیخته شد. همین مطلب از حسن (بصری) نیز روایت شده است.

He invoked Allah for me and He recovered my eyesight and legs. She added: he claims that Allah caused him to die for one hundred years and then He gave him life again. The people rose up and went to look at him. His son said: my father had a black mole between his shoulders. He disclosed his shoulders and they realized that he was 'Uzair. The Children of Israel said: 'Uzair was the only one who committed the whole Torah to his heart and Bikhtinassar burnt it and nothing is left thereof but. what the men can remember, so (if you are the true 'Uzair) write it down for us. His father, Surukha buried the Torah during that era of Bikhrinassar in a place known to nobody but 'Uzair. Thus, he took them to that place and brought it out, but unfortunately, the papers were rotten and ruined. Consequently, he sat under the shade of a tree circulated by the Children of Israel and he renovated the Torah for them. At that time, two stars descended from the sky and entered into his mouth whereby he remembered the whole text of the Torah and thus renovated it to the Children of Israel. Thus, {The Jews say: 'Uzair (Ezra) is the son of Allah}. (At-Taubah, 30) for the matter of the two stars, renovating the Torah and charging the affairs of the Children of Israel. He renovated the Torah for them in the land of As-Sawad. The town in which he died is said to be called "Sairabadh." 'Abdullah Ibn 'Abbas (May Allah be pleased with him) said: Thus he was as said by Allah the Almighty: {And thus We have made of you a sign for the people} i.e. for the Children of Israel. That he was with his sons a young man among old people for he died when he was only forty and was revived on the same age and status. 'Abdullah Ibn 'Abbas said: he was resurrected after the time of Bikhtinassar. The same was related by Al-Hasan.

همانا عُزَیر یکی از پیامبرانی بود که به سوی بنی‌اسرائیل فرستاده شد؛ او در فاصله میان داوود و سلیمان، و زکریا و یحیی ظهور کرد. در زمان او، هیچ‌یک از بنی‌اسرائیل تورات را حفظ نداشت؛ پس خداوند متعال به او الهام کرد که تورات را در دل خود نگه دارد، و سپس آن را برای بنی‌اسرائیل تلاوت کرد. وهب بن منبِّه گفت: خداوند متعال فرشته‌ای را فرمان داد که با نوری فرود آید و آن را بر عُزَیر بیفکند. او نیز تورات را حرف به حرف نوشت تا آن‌که به پایان رسید.

It is well known that 'Uzair was one of the Prophets sent to the Children of Israel; he came during the interval between Dawud and Sulaiman, and Zakariya and Yahya. At his time, none from among the Children of Israel happened to memorize the Torah, Allah the Almighty inspired him to commit it to his heart and then he recited it to the Children of Israel. Wahb Ibn Munabih said: Allah the Almighty ordered an Angel to descend with light to throw on 'Uzair .In doing this, he copied the Torah letter by letter till he was finished.

ابن عساکر از عبدالله بن عباس (رضی الله عنهما) روایت کرده است که از عبدالله بن سلام دربارهٔ سخن خداوند پرسید:

Ibn 'Asakir narrated on the authority of 'Abdullah Ibn 'Abbas (May Allah be pleased with him) that he asked' Abdullah Ibn Salam about Allah's Statement:

{یہود کہتے ہیں: "عُزَیر (عزرا) اللہ کے بیٹے ہیں"}۔ (التوبہ، ۳۰) انہوں نے ایسا کیوں کہا؟ ابن سلام نے ذکر کیا کہ عُزیر نے تورات کو اپنی یادداشت سے لکھوایا، اور یہود کہتے تھے کہ موسیٰ تورات ان کے لیے کتاب کی صورت میں ہی لا سکے تھے، جبکہ عُزیر نے اسے بغیر کسی کتاب کے حاصل کیا۔ اس پر ان میں سے کچھ لوگوں نے کہا: عُزیر اللہ کے بیٹے ہیں۔ اسی بنا پر بہت سے علماء کہتے ہیں: عُزیر کے زمانے میں تورات کی روایت میں ایک انقطاع واقع ہوا تھا۔ یہ بات بہت قرین قیاس ہے اگر عُزیر نبی نہ ہوں، جیسا کہ عطاء بن ابی رباح اور حسن البصری نے اختیار کیا، اور یہ بات اسحاق بن بشر نے مقاتل بن سلیمان کے واسطے سے عطاء بن ابی رباح سے روایت کی ہے کہ اس دور میں نو چیزیں پیش آئیں: بخت نصر، صنعاء کا باغ، سبا کا باغ، اصحابِ اخدود، گسورا، اصحابِ کہف، اصحابِ فیل، انطاکیہ، اور تُبّع۔

{The Jews say: 'Uzair (Ezra) is the son of Allah}. (At-Taubah, 30) why did they say so? Ibn Salam mentioned his ('Uzair's) writing down of the Torah out of his memory, and the saying of the Jews that Musa (Moses) could not get them the Torah but in a book, and that 'Uzair got it without a book. Thereupon, some of them said: 'Uzair (Ezra) is the son of Allah. For this reason, many scholars say: there was a discontinuation pertaining to the transmission of the Torah at the time of 'Uzair. This is very likely if 'Uzair was not a Prophet which is adopted by 'Ata 'Ibn Abu Rabah and Al-Hasan Al-Basri, and that was narrated by Ishaq Ibn Bishr after Muqatil Ibn Sulaiman after 'Ata 'Ibn Abu Rabah as saying: that period witnessed nine things: Bikhtinassar, Sanaa garden, Saba' garden, Owners of the Ditch, Gasura, Owners of the Cave, Owners of the Elephant, Antioch, and Tubba'.