Sadaukarwarsa ga ilimi da halayen da suka zama tushen koyarwarsa
His Devotion To Learning And The Attitudes That Informed His Teaching
[Al-Būshanjī:] Wata rana, yayin da Aḥmad ibn Ḥanbal yake dictating a gare mu, wani mutum daga Marv mai suna Abū Yaʿqūb ya tambaye shi game da wani Hadith. Aḥmad ya ce wa ɗansa ʿAbd Allāh ya shiga ciki ya dauko Littafin Muhimman Abubuwa.155 ʿAbd Allāh ya fito da littafin, Aḥmad kuma ya duba shi, amma bai samu rahoton da yake nema ba. Sai ya tashi, ya bar masallacinsa ya shiga cikin gida.156 Bayan ɗan lokaci kaɗan, ya dawo yana ɗauke da tarin takardu, ya zauna, ya fara duba su. Bayan wani lokaci, mutumin da ya yi tambayar ya ce, "Bari ka, Aḥmad! Wannan wahala ce mai yawa." 26.1
[Al-Būshanjī:] Once when Aḥmad ibn Ḥanbal was dictating for us, a man from Marv named Abū Yaʿqūb asked him about a Hadith. Aḥmad told his son ʿAbd Allāh to go inside and get the Book of Useful Points.155 ʿAbd Allāh brought it out and Aḥmad looked through it, but he couldn’t find the report he wanted. So he got up, left his mosque and went inside the house.156 A short time later, he came back carrying a stack of quires, sat down, and started looking through them. After a while, the man who had asked the question said, “Never mind, Aḥmad! This is too much trouble.” 26.1