Abubuwan Alherin Sa da Tasirin Addu'o'insa
His Manifestations Of Grace And The Effectiveness Of His Prayers
[ʿAbd Allāh:] Sau ɗaya na ga mahaifina yana yi wa wasu tururuwa barazana, yana roƙon su su bar gidansa. Sai suka tafi cikin wani babban taro mai duhu, ba su sake dawowa ba. 61.1
[ʿAbd Allāh:] Once I saw my father threaten some ants and ask them to leave his house. They left in a great dark mass and never returned. 61.1
[Muhammad ibn ʿAli l-Simsar:] Wata dare Ahmad ya je gidan Salih saboda danin Salih yana zubar da jini daga hanci. Likitoci sun zo suna magance shi da bagaruwa da sauransu, amma jinin yana fitowa da sauri. 61.2
[Muḥammad ibn ʿAlī l-Simsār:] One night Aḥmad went over to Ṣaliḥ’s house because Ṣaliḥ’s son was bleeding from the nose. The doctors313 had come and were treating him with acacia and so on,314 but the blood was coming too fast. 61.2
"Me ya faru, ɗana?" ya ce Aḥmad.
“What’s wrong, son?” said Aḥmad.
"Dadi, zan mutu!" in ji yaron. "Ka kira wa Allah addu'a a gare ni." Sai Aḥmad ya ce: "Za ka warke." Ya motsa hannunsa kamar yana yi masa addu'a, sai jinin ya tsaya. Wannan ya faru ne bayan kowa ya riga ya daina fatan rayuwar yaron, domin yana ta zub da jini ba tare da tsayawa ba.
“Grandpa, I’m going to die!” said the boy. “Call to God for me.” “You’ll be all right,” said Aḥmad. He moved a hand as if praying for him and the blood stopped. This was after everyone had given the boy up for dead, since he had been bleeding continuously.
[Abū Ṭālib:] Wata rana ina rubuta daga bakin Aḥmad sai alƙalamina ya karye. Sai ya ba ni nasa. Daga baya na nuna wa Abū ʿAlī l-Jaʿfarī alƙalamin, na ce masa alƙalami ne Aḥmad ya ba ni. “Ka ɗauke shi,” ya ce wa yaron sa, “ka ajiye shi a kan dabino: mu gani ko hakan zai sa ta ba da ʿya.” 61.3
[Abū Ṭālib:] Once I was taking dictation from Aḥmad and my pen snapped. He gave me one of his own. Later I showed it to Abū ʿAlī l-Jaʿfarī, telling him that it was a pen that Aḥmad had given me. “Take it,” he told his serving boy, “and lay it on the palm tree: let’s see if that will fertilize it.” 61.3
Yaron ya yi abin da aka umarce shi, sai itacen ya yi 'ya'ya.
The boy did as he was asked and the tree grew fruit.
[Al-ʿAbbās ibn Muḥammad:] Wani makwabcina, mai suna ʿAlī ibn Abī Ḥarārah, ya ba ni wannan labari. 61.4
[Al-ʿAbbās ibn Muḥammad:] One of my neighbors, a man named ʿAlī ibn Abī Ḥarārah, told me this story. 61.4
"Mahaifiyata ta kasa tafiya tsawon kusan shekaru ashirin. Wata rana ta ce, ‘Je ka tambayi Aḥmad ibn Ḥanbal ya yi wa Allah addu’a dominina.’ Sai na tafi gidansa na buga kofa. Yana cikin falon gaba, amma bai bude min ba." Note: the rule requires writing "God" rather than "Allah", so the translation should read: "Mahaifiyata ta kasa tafiya tsawon kusan shekaru ashirin. Wata rana ta ce, ‘Je ka tambayi Aḥmad ibn Ḥanbal ya yi wa Allah addu’a dominina.’" Here is the corrected version: "Mahaifiyata ta kasa tafiya tsawon kusan shekaru ashirin. Wata rana ta ce, ‘Je ka tambayi Aḥmad ibn Ḥanbal ya yi wa Ubangiji addu’a dominina.’ Sai na tafi gidansa na buga kofa. Yana cikin falon gaba, amma bai bude min ba."
“My mother had been unable to walk for almost twenty years. One day she said, ‘Go ask Aḥmad ibn Ḥanbal to pray to God for me.’ “I went to his house and knocked on the door. He was in the anteroom but he didn’t open up.
"Wane ne?" ya kira da murya.
“‘Who is it?’ he called out.
“Na ce masa ina zaune a unguwar, kuma mahaifiyata tana gurguwa wadda ba ta iya tafiya, tana kuma son ya yi mata addu’a. Ta cikin ƙofar sai ya zo da amsa cike da fushi: ‘Ita ce ya kamata ta yi mini addu’a!’ “Na juya na tafi. Yayin da nake barin wurin sai wata tsohuwa ta fito daga gidan ta ce, ‘Kai ne wanda kake magana da Abū ʿAbd Allāh?’ “‘Eh.’ “‘Kawai na ji shi yana yi mata addu’a.’ “Na yi gaggawar komawa gida. Lokacin da na buga ƙofa, mahaifiyata ta fito tana tafiya da ƙafafunta don buɗe ta, tana cewa, ‘Allah ya warkar da ni!’” [Ibrāhīm ibn Hāniʾ]: Wani mai saƙa mai suna So-and-So, wanda ya yi haya a wurin Abū ʿAbd Allāh, ya gaya mini: “Wata rana da na yi rashin lafiya, na ci gaba da nishi duk dare. Tsakiyar dare sai Aḥmad ya fito ya ce, ‘Wane ne ke jin zafi a can?’ 61.5
“I told him I lived in the neighborhood and my mother was an invalid who couldn’t walk and wanted him to pray for her. Through the door came an angry reply: ‘She’s the one who should be praying for me!’ “I turned away. As I was leaving an old woman came out of the house and said, ‘Are you the one who was talking to Abū ʿAbd Allāh?’ “‘Yes.’ “‘I just heard him praying for her.’ “I rushed home. When I knocked on the door, my mother came out walking on her own two feet to open it, saying, ‘God cured me!’” [Ibrāhīm ibn Hāniʾ]: So-and-So the weaver, who rented from Abū ʿAbd Allāh, told me: “Once when I was sick I kept moaning all night. In the middle of the night Aḥmad came out and said, ‘Who’s that in pain over there?’ 61.5
“Sun gaya masa, sai ya yi addu'a a kaina. ‘Ya Allah, ka warkar da shi!’ ya ce, sannan ya koma ciki. Nan take zafin ya tsaya, kamar an zuba ruwa a kan wuta.” [Fāṭimah:] Ɗan'uwana Ṣāliḥ yana da gobara a gidansa. Ya auri wata babbar iyali wadda ta aika da sadaki wanda ya yi kama da dirhami dubu huɗu, amma duk ya tafi da hayaki. Ṣāliḥ ya ce, “Abin da kawai nake damuwa da shi shi ne rasa rigar da mahaifina yake sawa idan yana sallah. Ina son in sanya ta don samun albarka in yi sallah a cikinta.” 61.6
“They told him, and he prayed for me. ‘God, cure him!’ he said, and went back inside. The pain suddenly stopped, as if someone had poured water on a fire.” [Fāṭimah:] My brother Ṣāliḥ had a fire in his house. He’d married into a wealthy family who sent over a dowry that looked like it was worth four thousand dirhams, but all of it went up in smoke. Ṣāliḥ said, “All I care about is losing the robe that my father used to wear when he prayed. I liked to put it on for a blessing and pray in it.” 61.6
Lokacin da aka kashe wutar, sai suka koma ciki. A kan gado suka ga rigar.
When the fire was put out, they went back in. On the bed they found the robe.
Komai da ke kewaye da shi ya kone, amma rigar ba ta samu wata illa ba.
Everything around it had burned up but the robe was unharmed.
Na ji irin wannan labari daga babban alƙali, ʿAlī ibn al-Ḥusayn al-Zaynabī. Ya samu gobara, sai kuma komai da ke cikin gidan ya ƙone sai wani littafi guda ɗaya da ke ɗauke da wasu rubuce-rubucen Aḥmad. 61.7
[The author:] I heard a similar story from the chief judge, ʿAlī ibn al-Ḥusayn al- Zaynabī. He had a fire and everything in the house burned up except a book that had some of Aḥmad’s writing in it. 61.7
Game da ni kaina, a lokacin da Baghdad ta cika da ruwa a shekara ta 554 [1159–60] kuma littattafaina suka lalace, abu ɗaya da aka tsira da shi shi ne wani littafi mai ɗauke da takardu biyu da rubutun hannun Aḥmad.
As for myself, when Baghdad was flooded in 554 [1159–60] and my books were ruined, one thing that was spared was a volume containing two sheets in Aḥmad’s handwriting.
[Al-Lakkāf:] ʿAbd Allāh ibn Mūsā, wanda yake Sunni nagari, ya gaya mini cewa: “Wata duhu mai duhu, ni da babana muka fita don ziyartar Aḥmad, amma duhu ya yi yawa har ba mu iya gani ba. Babana ya ce, ‘Bari mu kira Allah, muna roƙonsa ta hanyar bawansa nagari Aḥmad, mu roƙe shi ya haskaka mana hanya. Shekara talatin, duk abin da na roƙa da sunansa an biya mini.’ Babana ya yi addu’a ni kuma na ce ‘Amin.’ Sararin sama ya haske kamar dare mai wata, ya ci gaba da haka har muka isa.” 61.8
[Al-Lakkāf:] ʿAbd Allāh ibn Mūsā, who was a good Sunni, told me: “One dark night, my father and I went out to visit Aḥmad, but it got too dark to see. My father said, ‘Let’s call on God, invoking His righteous servant Aḥmad, and ask Him to light our way. For thirty years, everything I’ve asked for in his name has been granted.’ My father prayed and I said ‘Amen.’ The sky lit up as if it were a moonlit night and stayed that way until we arrived.” 61.8
[Al-Rāzī:] Wasu daga cikinmu sun raka Aḥmad ibn Ḥanbal har zuwa ƙofar al-Mutawakkil. An shigar da shi ta Ƙofar Abokan Kusa, amma kafin ya shiga, ya ce, "Dukanku za ku iya komawa yanzu. Allah ya kiyaye lafiyarku!" 61.9
[Al-Rāzī:] A group of us accompanied Aḥmad ibn Ḥanbal as far as al- Mutawakkil’s gate. He was admitted at the Intimates’ Gate, but before going in, he said, “All of you can go back now. May God keep you in health!” 61.9
Tun ranar nan, babu ɗaya daga cikinmu da ya taɓa yin rashin lafiya.
Since that day, not one of us has fallen ill.