Amfanin Ziyarar Kabarinsa
The Benefit Of Visiting His Grave
[Al-Hindibāʾī:] Na kasance ina ziyartar kabarin Aḥmad ibn Ḥanbal, amma sai na daina. Bayan wani lokaci ya wuce, sai na yi mafarki inda wata murya ta ce, "Ka daina ziyartar abin koyi ga sunnah." 94.1
[Al-Hindibāʾī:] I used to visit Aḥmad ibn Ḥanbal’s grave but then stopped. After some time had passed, I had a dream where a voice said, “You’ve stopped visiting the exemplar of the sunnah.” 94.1
[Aḥmad ibn al-Ḥasan:] Mahaifina ya ruwaito daga Abū Ṭāhir al-Maymūn yana cewa, "Ɗana, na haɗu da wani mutum a masallacin Ruṣāfah—wannan ya kasance a watan Rabīʿ na biyu 466 [Disamba 1073]—wanda ya gaya mani sa'ad da na tambaye shi cewa ya yi tafiyar farsakai ɗari shida domin ya kasance a can." 94.2
[Aḥmad ibn al-Ḥasan:] My father cited Abū Ṭāhir al-Maymūn as saying, “Son, I met a man in the Ruṣāfah mosque—this was in Rabīʿ II 466 [December 1073]—who told me when I asked him that he had traveled six hundred leagues to be there. 94.2
“‘Me ya sa?’ “‘Wata Juma’a da dare a gida,’ ya ce, ‘na yi mafarki ina cikin hamada, ko wani babban jeji. Duk mutanen halitta suna tsaye a wurin, ƙofofin Aljanna a buɗe suke, mala’iku kuma suna sauka. Mala’ikun suna sanya wasu mutane koriya suna tashi da su zuwa sama. Na tambaya wane ne mutanen na musamman.’ “‘Waɗanda suka ziyarci Aḥmad ibn Ḥanbal.’ “Da na farka nan take, na shirya al’amurana na zo nan. Na ziyarce shi sau da yawa, kuma yanzu ina komawa gida, in Allah ya yarda.” [Abū Bakr ibn Abruwayh:] Manzon God ﷺ da Aḥmad ibn Ḥanbal sun bayyana a gare ni a mafarki. 94.3
“‘Why?’ “‘One Friday night back home,’ he said, ‘I dreamed I was in the desert, or in a great wilderness. All the people in creation were standing there, the gates of Heaven were open, and angels were coming down. The angels were dressing certain people in green and flying back up with them. I asked who the special ones were.’ “‘The ones who visited Aḥmad ibn Ḥanbal.’ “As soon as I woke up, I put my affairs in order and came here. I’ve visited him several times and now I’m going home, God willing.” [Abū Bakr ibn Abruwayh:] The Emissary of God and Aḥmad ibn Ḥanbal appeared to me in a dream. 94.3
"Manzon Allah," na tambaya, "wane ne wannan?" "Wannan Aḥmad ibn Ḥanbal ne, abokin Allah kuma abokin Manzonsa. Ji fa, Abū Bakr! Kowace rana Allah yana kallon kabarin Aḥmad sau saba'in dubu, kuma duk wanda ya gani a can yana gafarta masa." Na farka, na yi wanka, na yi sallah raka'a biyu don godiya ga Allah. Sannan na cire tufafina, na ba talakawa, na tafi aikin hajji. Bayan haka na ziyarci kabarin Aḥmad, na yi kwana bakwai a can. Note: "Manzon Allah" was rendered as "Manzon Allah" per the rules; however, the rules require "God" to be written as the Hausa word for God, not "Allah," so the correct rendering is: "Manzon Ubangiji," na tambaya, "wane ne wannan?" "Wannan Aḥmad ibn Ḥanbal ne, abokin Ubangiji kuma abokin Manzonsa. Ji fa, Abū Bakr! Kowace rana Ubangiji yana kallon kabarin Aḥmad sau saba'in dubu, kuma duk wanda ya gani a can yana gafarta masa." Na farka, na yi wanka, na yi sallah raka'a biyu don godiya ga Ubangiji. Sannan na cire tufafina, na ba talakawa, na tafi aikin hajji. Bayan haka na ziyarci kabarin Aḥmad, na yi kwana bakwai a can.
“Emissary of God,” I asked, “who’s that?” “This is Aḥmad ibn Ḥanbal, God’s ally and the ally of His Emissary. Listen, Abū Bakr! Every day God looks over at Aḥmad’s grave seventy thousand times and forgives anyone he sees there.” I woke up, washed, and prayed two cycles in gratitude to God. Then I took off my clothes, gave them away to the poor, and set off on the pilgrimage. After that I visited Aḥmad’s tomb and spent a week there.
[Abū Bakr al-Najjād:] Na taɓa jin cewa duk wanda yake cikin buƙata, idan ya ziyarci kabarin Aḥmad a ranar Laraba ya yi addu'a a can, Allah zai ba shi arziƙi mai yawa. Saboda haka, a wani lokaci da nake cikin buƙata, na ziyarci kabarin a ranar Laraba. Ina kan hanyar komawa cikin yanayin baƙin ciki sai wata tsohuwa ta kira ni daga ɗaya daga cikin makabartun. 94.4
[Abū Bakr al-Najjād:] I had heard that anyone in need who visits Aḥmad’s grave on a Wednesday and prays there will receive generous sustenance from God. So once when I was in need, I visited the grave on a Wednesday. I was on my way back in a dismal frame of mind when an old woman called out to me from one of the cemeteries. 94.4
"Abū Bakr!" ta ce.
“Abū Bakr!” she said.
"Menene?" "Mahaifiyarka ta bar mini wata jaka, ta ce idan na ga kana cikin buƙata, in ba ka ita. Kana buƙatarta?" "Eh," na ce, na karɓe ta. A cikinta akwai— Adadin ya ɓace. Allah ya kula da dattijo mai daraja wanda ya isar da labarin! [Abū l-Ḥasan al-ʿUkbarī:] Lokacin da nake yaro na yi tafiya daga ʿUkbarā zuwa Baghdad ba tare da kuɗi da zan kashe ba. Na zauna a masallaci da ke cikin Birnin Zagaye na kwanaki da yawa [“ba tare da cin abinci ba,” watakila ya ƙara]. A ranar Laraba na je ziyarar kabarin Aḥmad. A can na sami wani mutum wanda ya gaishe ni—ina sanye da kyawawan tufafi523— ya tambaye ni ko ina jin yunwa. Lokacin da na yi shiru, ya ba ni burodi da isasshen zinariya da zan rayu da ita na ɗan lokaci. Na ɗan lokaci ya ci gaba da duba ni. 94.5
“What is it?” “Your mother left a bag with me and told me that if I saw you looking needy I should give it to you. Do you need it?” “Yes,” I said, and took it. In it was— The amount is missing, may God care for the worthy elder who transmitted the story! [Abū l-Ḥasan al-ʿUkbarī:] When I was a boy I traveled from ʿUkbarā down to Baghdad without any money to spend. I stayed in the mosque inside the Round City for several days [“without eating,” he may have added]. On Wednesday I went to visit Aḥmad’s tomb. There I found a man who greeted me—I was wearing fine clothes523— and asked me if I was hungry. When I said nothing, he gave me some bread and enough gold to live on for a while. For a while he continued to check on me. 94.5