Addu'o'insa na Kwatsam da Roƙonsa
His Extemporaneous Prayers And Supplications
[ʿAbd Allāh:] A karshen sallolinsa na farilla, mahaifina sau da yawa yana cewa, "Ya Allah, ka kiyaye ni daga yin sujada ga kowa sai Kai. Haka nan ka kiyaye ni daga neman komai daga wani sai Kai." 60.1
[ʿAbd Allāh:] At the end of his ritual prayers, my father often used to say, “God, you have safeguarded me from prostrating myself before any but You. Safeguard me likewise from seeking anything from any but You.” 60.1
A ƙarshe na ce, "Na ji kana faɗin haka sau da yawa. Shin kana bin wata hanya da malamai suka riga suka yi?" Ya amsa, "Eh. Wakīʿ ibn al-Jarrāh yana faɗin hakan sau da yawa, sai na tambaye shi game da shi, kamar yadda ka tambaye ni yanzu. Ya ce ya ji Sufyān al-Thawrī yana faɗin hakan, kuma Sufyān, sa'ad da ya tambaye shi game da shi, ya ce ya ji shi daga Manṣūr ibn al-Muʿtamir." [Al-Razzāz:] Wata rana sa'ad da muke sallah tare da Aḥmad ibn Ḥanbal, na ji shi yana cewa, "Ya Allah (God), duk wanda ya bi son zuciya ko ra'ayin kansa, yana gaskanta cewa yana kan gaskiya alhali yana kuskure, ka mayar da shi ga gaskiya, domin kada wani daga cikin wannan al'umma ya ɓace." 60.2
Finally I said, “I hear you saying that a lot. Are you following a precedent?” “Yes,” he answered. “Wakīʿ ibn al-Jarrāh used to say it often, so I asked him about it, just as you asked me now. He said that he heard Sufyān al-Thawrī say it and that Sufyān, when he asked him about it, said that he heard it from Manṣūr ibn al- Muʿtamir.” [Al-Razzāz:] Once when we were praying with Aḥmad ibn Ḥanbal, I heard him say, “God, if anyone has followed a caprice or an independent judgment, believing that he is right when he is mistaken, return him to the truth so that no member of this community goes astray. 60.2
"Ya Allah, kada Ka bar mu mu damu da arziƙin da Ka ɗauki nauyin samar mana da shi, kuma kada Ka sa mu zama masu bukatar wasu saboda arziƙin da ke zuwa daga Gare Ka."
“God, let us not trouble ourselves over the sustenance that You have undertaken to provide, nor make us dependent on others for that sustenance that comes from You.
Bari mu cimma mafi kyau daga cikin abubuwan da Ka yi alkawarinsu, ba tare da wani mummunan abu ya hana mu ba.
“Let us achieve the best of those things that You have promised without being deterred by the worst.
Allah, kada Ka sa mu gani muna aikata abin da Ka haramta, kuma kada Ka same mu muna guje wa abin da Ka umarta.
“May You never see us doing what You have forbidden, nor find us shirking from what You have commanded.
“Ka girmama mu, kada ka wulakanta mu: ka girmama mu ta hanyar biyayya gare Ka, kada ka wulakanta mu ta hanyar sabawa Ka.” Wani lokaci wani mutum ya zo wurinsa ya tambaye shi wani abu da ban iya fahimta ba.
“Ennoble us and do not abase us: ennoble us through obedience to You, and do not abase us through disobedience of You.” One time a man came to him and asked him something I couldn’t make out.
Aḥmad ya amsa, ya ce, "Ka daure har iyakar ƙarfinka; a cikin ƙarfi akwai nasara." Sannan ya ƙara da cewa, "Annabi ﷺ ya ce, 'A cikin ƙarfi akwai nasara, kuma bayan wahala akwai sauƙi. «Lalle tare da kowace wahala akwai sauƙi; lalle tare da kowace wahala akwai sauƙi.»'"310
Aḥmad answered, “Hold out as long as you can; in strength is victory.” Then he added, “The Prophet, God bless and keep him, said, ‘In strength is victory, and after suffering comes relief. «Surely with every hardship there is ease; surely with every hardship there is ease.»’”310
[Al-Ṣaffār:] Muna wurin Aḥmad ibn Ḥanbal, sai na roƙe shi ya yi mana addu'a. Ya ce, "Ya Allah, Kai ka san cewa mu ma mun sani cewa Kana son mana mafi yawan abin da muke nema wa kanmu; ka sa mu, a maimakon haka, mu nemi wa kanmu kawai abin da Kake so mana." 60.3
[Al-Ṣaffār:] We were at Aḥmad ibn Ḥanbal’s, and I asked him to pray for us. He said, “God, You know that we know that You desire for us most of what we seek for ourselves; make us rather seek for ourselves only what You desire for us.” 60.3
Ya yi shiru. Sai wani ya ce, "Ka ba mu ƙari." "Ya Allah," in ji shi, "muna roƙonka, ta wannan iko da ka ambata lokacin da ka ce wa sammai da ƙasa, «Ku zo da yardar rai ko da ƙi, sai suka ce, ‘Mun zo da yardar rai,’»311 ka shiryar da mu zuwa abin da ke faranta maka rai. Muna neman kariyarka daga kowace buƙata sai buƙatarka, da kuma kowace biyayya sai gare ka. Kada ka ba mu da yawa har mu yi girman kai, ko kuma kaɗan har mu zama marasa kula. Ka ba mu, cikin rahamarka, abin rayuwa da zai isar mana, da arziƙin da zai sa mu dogara ga kai kaɗai." [Al-Khawātīmī:] Bayan an yi wa Aḥmad Ibn Ḥanbal bulala, sannan aka fitar da shi daga fadar khalifa, na je ziyarce shi. Na same shi yana kwance a fuskarsa a cikin gida, yana addu'a. Na ji shi yana cewa, "Ya kai wanda yake saka mana saboda abin da Ka aikata,312 ka aikata mini duk abin da zai sa in cancanci ladanka." 60.4
He fell silent. Then someone said, “Give us more.” “God,” he said, “we ask You, by that power You spoke of when You said to the heavens and the earth, «Come willingly or unwillingly, and they both said, ‘We come willingly,’»311 to guide us to what pleases You. We seek Your protection against all need except the need for You, and all subjection except to You. Give us not so much that we wax arrogant, nor so little that we become heedless. Grant us, in Your mercy, a sustenance that will suffice us, and a bounty that leaves us dependent on none but You.” [Al-Khawātīmī:] After Aḥmad Ibn Ḥanbal had been flogged and then sent out of the caliph’s palace, I went to visit him. I found him lying face down in the house, praying. I overheard him say, “O You who reward us for what You do,312 do to me whatever makes me deserving of Your reward.” 60.4
Na ji cewa al-Marrūdhī ya ce wata ƙungiya ta taru a wurin Aḥmad, suka roƙe shi ya yi addu'a. "Ya Allah," ya ce, "kada Ka nemi daga gare mu godiya daidai da ni'imominKa." Na ji Muḥammad ibn Yaʿqūb al-Ṣaffār yana cewa, "A ƙarshen kowace sallah, Aḥmad yakan ce, 'Ya Allah, ina roƙon Ka ka yi mana rahama kamar yadda rahamarKa ta bukata, ka gafarta mana kamar yadda Ka ƙudura yin hakan. Ina roƙon Ka ka sa mu girbi lada na ayyukan alheri, ka kare mu daga zunubi. Ina roƙon Ka ka sa mu shiga Aljanna da nasara, mu tsira daga Wuta. Idan mun yi zunubi, ka gafarta mana; idan muna cikin damuwa, ka kawar mana da damuwarmu. Kada ka bar mu da komai, amma ka tanadar mana.'" [Al-Warrāq:] Lokacin da muna Tarsus, mun haɗu da wani mutum da yake barin birnin, sai muka roƙi Aḥmad ya ba shi addu'a. Ya umarce shi ya ce, "Ya mai shiryarwa ga waɗanda suka ɓace! Ka shiryar da ni zuwa tafarkin masu gaskiya, ka mai da ni bawa nagari." 60.5
I heard that al-Marrūdhī said that a group had gathered at Aḥmad’s and asked him to pray. “God,” he said, “do not demand from us a gratitude equal to Your blessings.” I heard Muḥammad ibn Yaʿqūb al-Ṣaffār say, “At the the end of every prayer, Aḥmad would say, ‘God, I ask You to treat us as mercifully as Your mercy demands, and to forgive as as You have resolved to do. I ask You to let us reap the reward of our good deeds and to safeguard us from iniquity. I ask You to let us enter the Garden in triumph and to escape the Fire. If we sin, pardon us; if we worry, dispel our care. Let us want for nothing, but provide.’” [Al-Warrāq:] When we were in Tarsus we met someone who was leaving the city and asked Aḥmad to supply him with a prayer. He told him to say, “O guide to the errant! Lead me to the path where the truthful walk, and make of me a righteous servant.” 60.5
Mutumin ya tafi. A kan hanya, ya fada cikin wata matsala, aka raba shi da abokan tafiyarsa. Ya karanta addu'ar da Aḥmad ya koya masa, kuma ba da jimawa ba ya sake haduwa da tawagar. Daga baya ya zo wurin Aḥmad ya gaya masa abin da ya faru.
The man left. On the road, he ran into some trouble and was separated from his companions. He uttered the prayer Aḥmad had taught him and shortly afterward caught up with the party. Later he came to Aḥmad and told him what had happened.
"Ka ajiye shi a asirce," in ji Aḥmad.
“Keep it a secret,” said Aḥmad.
[Sa'du ɗan Mas'ada:] Na ji Ɗalha ɗan Ubaydullahi al-Bagdadi, wanda ya zauna a Masar, yana ruwaito cewa shi da Ahmad sun yi tafiya tare a jirgin ruwa. Ahmad bai yi magana ba sai dai ya ce: "Ya Allah, ka sa in mutu a matsayin Musulmi kuma mai bin sunnah." 60.6
[Saʿd ibn Masʿadah:] I heard Ṭalḥah ibn ʿUbayd Allāh al-Baghdādī, who lived in Egypt, report that he and Aḥmad happened to travel by ship together. Aḥmad did not speak except to say, “God, let me die a Muslim and a follower of the sunnah.” 60.6