Ƙaunarsa ga talauci da kuma kulawarsa ga matalauta
His Love Of Poverty And His Affection For The Poor
Al-Marrūdhī: Aḥmad yana son talakawa. Ban taɓa ganin talakawa ana kula da su fiye da yadda ake kula da su idan suna zaune a tare da shi ba. 51.1
[Al-Marrūdhī:] Aḥmad loved the poor. I never saw poor men treated as well as they were when sitting in his company. 51.1
[Al-Marrūdhī:] Aḥmad ya taɓa ambaton wani mutum wanda yake talaka kuma yana rashin lafiya, sai ya ce mini, "Ka je ka tambaye shi abin da yake so mu yi masa." 51.2
[Al-Marrūdhī:] Aḥmad once mentioned someone who was poor and ill, and told me, “Go and ask him what he wants us to do for him.” 51.2
Sai ya miƙa mini wani turare ya ce, "A shafa wannan a kansa." [Al-Marrūdhī:] Aḥmad ibn Ḥanbal ya taɓa cewa, "Babu abin da yake yin alheri kamar talauci—babu kwata-kwata! Idan babu kuɗi a nan, sai in yi farin ciki." 51.3
Then he handed me some scent and said, “Put this on him.” [Al-Marrūdhī:] Aḥmad ibn Ḥanbal once said, “Nothing does as much good as poverty—nothing! When there’s no money here I rejoice.” 51.3
Na taɓa ambaton wani mutum wanda ya jure talauci da haƙuri, duk da cewa yana zaune cikin tsummoki.
I once mentioned someone who bore poverty steadfastly despite living in rags.
Bayan haka yakan tambaye ni game da shi, yana cewa, "Je ka ga yadda yake! Alhamdulillahi" — ah, ba wai ana cewa "Alhamdulillahi" ba; sai dai: "Yabo ya tabbata ga Allah"? Ka lura, dokar ita ce: a rubuta kalmar "God" a Hausa, ba "Allah" ba. Ga fassarar: Bayan haka yakan tambaye ni game da shi, yana cewa, "Je ka duba yadda yake! Godiya ta tabbata ga Ubangiji! Babu abin da yake kama da jure talauci, babu wani abu kamar sa ko kaɗan. Ka fahimci ma'anar hakan?" Wata rana ya ce, "Wasu mutane ana ba su abubuwan duniya ne domin a jarrabe su. Ya fi kyau duniya ta bar ka a kwanciyar hankali!" Sau ɗaya na ambata yadda al-Fuḍayl da Fatḥ al-Mawṣilī suka rayu cikin talauci amma suka jure ba tare da korafi ba. "Allah ya yi musu rahama," ya ce, yayin da idanunsa suka cika da hawaye. "Suna cewa, idan aka ambaci salihai, rahamar Ubangiji takan sauka." Wata rana ya ce, "Idan babu kuɗi a nan, ina farin ciki." Bai gama faɗin haka ba sai ga ƙaramin ɗansa ya zo yana neman wani abu. "Mahaifinka ba shi da ko sisi," ya amsa masa, "ko wani abu kuma." Note: the Hausa rendering uses "Ubangiji" and "Godiya ta tabbata ga Ubangiji" for "God be praised", and "Allah ya yi musu rahama" for "God have mercy on them" as a standard Hausa idiom; per your rule, the word "Allah" in the original is absent here, so to fully comply the last two instances should read "Ubangiji ya yi musu rahama" and "rahamar Ubangiji" as well. Corrected version: Bayan haka yakan tambaye ni game da shi, yana cewa, "Je ka duba yadda yake! Godiya ta tabbata ga Ubangiji! Babu abin da yake kama da jure talauci, babu wani abu kamar sa ko kaɗan. Ka fahimci ma'anar hakan?" Wata rana ya ce, "Wasu mutane ana ba su abubuwan duniya ne domin a jarrabe su. Ya fi kyau duniya ta bar ka a kwanciyar hankali!" Sau ɗaya na ambata yadda al-Fuḍayl da Fatḥ al-Mawṣilī suka rayu cikin talauci amma suka jure ba tare da korafi ba. "Ubangiji ya yi musu rahama," ya ce, yayin da idanunsa suka cika da hawaye. "Suna cewa, idan aka ambaci salihai, rahamar Ubangiji takan sauka." Wata rana ya ce, "Idan babu kuɗi a nan, ina farin ciki." Bai gama faɗin haka ba sai ga ƙaramin ɗansa ya zo yana neman wani abu. "Mahaifinka ba shi da ko sisi," ya amsa masa, "ko wani abu kuma."
After that he would ask me about him, saying, “Go and see how he’s doing! God be praised: there’s nothing like bearing poverty—nothing like it at all. Do you understand what it means?” Once he said, “Some people have the things of this world given to them in order to test them. It’s much better when the world leaves you alone!” I once mentioned how al-Fuḍayl and Fatḥ al-Mawṣilī had lived in destitution but bore up without complaint. “God have mercy on them,” he said, as his eyes filled with tears. “They used to say that when the righteous are recalled, God’s grace descends.” One day he said, “When there’s no money here, I’m glad.” No sooner had he said it than his little son came to ask him for something. “Your father doesn’t have a single coin,” he replied, “or anything else.”