Golongan komunis serta sebahagian daripada mereka yang jiwa dan fikirannya dikuasai oleh penjajahan cuba menuduh Islam membiarkan rakyat biasa hidup bergantung kepada sedekah yang diberikan oleh orang kaya. Tuduhan palsu ini berpunca daripada salah faham bahawa Az-Zakat ialah sedekah yang didermakan secara sukarela oleh orang-orang kaya. Dalam menolak tuduhan sedemikian, kita hendaklah membezakan antara Az-Zakat dan sedekah.

The communists as well as some of those whose souls and thoughts were enthralled by colonialism try to accuse Islam of letting the common people lead a life of dependence on the alms given by the rich. This false accusation is derived from the mistaken belief that Az-Zakat is an alms obligingly donated by the wealthy people, In refuting such accusations we should distinguish between Az-Zakat and alms.

Sedekah bersifat sukarela. Ia tidak boleh diwajibkan oleh undang-undang atau melalui perintah pemerintah. Az-Zakat, sebaliknya, ialah satu kewajiban yang ditetapkan oleh undang-undang; kerajaan mesti memerangi mereka yang enggan membayar Az-Zakat dan bahkan boleh membunuh mereka jika mereka berterusan dalam keengganan tersebut, kerana mereka ketika itu akan dianggap murtad. Tidak perlu dikatakan bahawa perkara seperti itu tidak akan berlaku terhadap sedekah, kerana sedekah sepenuhnya diserahkan kepada hati nurani kita sendiri.

Charity is voluntary. It cannot be imposed by law or by order of the ruler. Az-Zakat, on the other hand, is an ordinance prescribed by law; the government must fight those who refuse to pay Az-Zakat and may even kill them if they persist in such refusal, because they would then be considered apostates. It is needless to say that nothing of the sort will happen with respect to charity which is completely left to our own conscience.

Dari sudut pandang kewangan, Az-Zakat merupakan cukai tetap yang pertama pernah dikenakan di dunia. Sebelum itu, cukai dikenakan mengikut kehendak para pemerintah. Pemungutan cukai sedemikian dipengaruhi oleh keperluan pemerintah terhadap wang untuk mencapai cita-cita peribadi. Beban cukai biasanya jatuh ke atas golongan miskin dan bukannya ke atas golongan kaya, dan sangat kerap cukai hanya dikutip daripada rakyat biasa. Islam menyusun pemungutan cukai dan menetapkan peratusan maksimum yang tidak boleh dilebihi dalam keadaan biasa. Cukai dikenakan ke atas golongan kaya dan kelas pertengahan, tetapi golongan miskin dikecualikan.

From the financial point of view, Az-Zakat was the first regular tax ever imposed in the world. Before that, taxes were imposed according to the whims of rulers. The exaction of such taxes was affected by the ruler's need for money to achieve personal ambitions. The burden of taxation used to fall on the poor rather than on the rich and very often the taxes were collected from the common people alone. Islam organized the collection of taxes and prescribed a maximum percentage which may not be exceeded in ordinary circumstances. Taxes were imposed on the rich and middle classes but the poor were exempted.

Perlu diingat bahawa Islam menetapkan bahawa hasil Az-Zakat hendaklah diagihkan kepada orang miskin oleh negara dan bukan oleh orang kaya. Dalam erti kata ini, Az-Zakat ialah cukai yang dikutip dan diagihkan oleh negara. Perbendaharaan Awam di bawah Islam setara dengan Kementerian Kewangan moden yang mengutip hasil awam dan mengagihkannya kepada pelbagai kemudahan awam. Negara menyokong dan menjaga mereka yang menjadi miskin, sama ada kerana tidak mampu mencari rezeki atau kerana pendapatan mereka tidak mencukupi, tetapi tidak boleh dikatakan bahawa negara melakukannya atas dasar sedekah atau bahawa bantuan itu menghina penerimanya. Tiada siapa boleh berkata bahawa pegawai bersara yang menerima pencen daripada Kerajaan, atau pekerja yang mendapat manfaat daripada skim keselamatan sosial, berasa seperti meminta sedekah daripada orang kaya. Perkara yang sama boleh dikatakan tentang kanak-kanak yang tidak berdaya dan orang tua yang tidak mampu mencari rezeki. Tiada siapa boleh berkata maruah orang-orang sebegini terluka apabila negara menyokong dan memberikan bantuan kepada mereka. Negara terikat untuk melakukan perkara sebegini atas tanggungjawab kemanusiaannya.

It should be borne in mind that Islam prescribes that the proceeds of Az-Zakat should be distributed among the poor by the state and not by the rich people. In this sense, Az- Zakat is a tax collected and distributed by the state. The Public Treasury under Islam is the counterpart of the modern Ministry of Finance which collects public revenues and distributes these among the various public utilities. The state supports and looks after those who become needy-through inability to earn their living or due to the insufficiency of their means-but it cannot be said that the state does that out of charity or that such help is humiliating to the recipients. No one can say that retired officials who receive pensions from the State or that workmen who benefit from social security schemes feel like begging from the rich. The same thing can be said of helpless children and aged people who cannot earn their living. No one can say that the pride of such people is hurt when the state supports and extends aid to them. The state is bound to do such things by virtue of its human obligations.

Jaminan sosial oleh negara ialah satu sistem moden yang telah dapat diterima pakai oleh manusia selepas pengalaman pahit dan sejarah panjang ketidakadilan sosial. Salah satu kemuliaan Islam ialah ia telah menetapkan sistem tersebut pada masa Eropah hidup dalam kegelapan sosial. Namun, ada sebahagian orang yang terpesona dengan sistem-sistem yang diimport dari Barat atau Timur, lalu menuduh sistem yang sama sebagai kemunduran dan kemunduran jika ia diterima pakai oleh Islam.

Social security by the state is a modem system which humanity managed to adopt after bitter experiences and a long history of social injustice. One of the glories of Islam is that it prescribed the said system at a time when Europe lived in social darkness. Yet some people who are charmed by systems which are imported from the West or East, accuse the same systems of regression and backwardness if they had been adopted by Islam.

Perlu dinyatakan bahawa jika keadaan kehidupan pada awal tahun Islam menjadikan perlu atau membenarkan orang miskin menerima Az-Zakat secara peribadi dalam bentuk wang tunai atau barangan, tiada apa-apa dalam peruntukan Islam yang menetapkan bahawa kaedah tersebut ialah satu-satunya cara untuk mengagihkan Az-Zakat. Oleh itu, tiada apa-apa dalam Islam yang menghalang penggunaan dana Az-Zakat untuk membina hospital dan sekolah yang boleh dimanfaatkan oleh orang ramai, atau untuk menubuhkan persatuan koperasi yang boleh memudahkan kehidupan golongan miskin, atau untuk membina kilang yang menyediakan pekerjaan tetap kepada ramai orang. Dengan kata lain, hasil Az-Zakat boleh diberikan dalam bentuk perkhidmatan sosial. Hanya mereka yang tidak berupaya kerana sakit, usia tua atau masih kanak-kanak yang layak menerima Az-Zakat dalam bentuk wang tunai, manakala yang lain boleh menerimanya dalam bentuk pekerjaan atau perkhidmatan sosial.

It should be pointed out that if the circumstances of life in the early years of Islam necessitated or tolerated that the poor may personally receive Az-Zakat in cash or in kind, nothing in the provisions of Islam Prescribes that the aforesaid method is the only way for the distribution of Az-Zakat. Therefore, nothing in Islam prevents the use of Az-Zakat funds in building hospitals and schools from which people may benefit or in the establishment of co-operative societies which can make life easier for the poorer people or in the Construction of factories which provide permanent employment for many people. In other words, the proceeds of Az-Zakat may be given in the form of social services. Only those who are incapacitated through illness, old age or childhood, are entitled to receive Az-Zakat in cash but others may receive it in the form of employment or social services.

Selain itu, masyarakat Islam tidak sepatutnya terdiri daripada orang-orang miskin yang hidup sepenuhnya bergantung kepada Az-Zakat.

Besides, the Islamic society is not supposed to comprise any poor people who might live in complete dependence on Az-Zakat.

Adalah baik untuk kita ingat bahawa masyarakat Islam mencapai tahap yang ideal pada zaman Umar bin Abdul Aziz. Zakat dikutip, namun para pemungut zakat tidak dapat menemui sesiapa pun yang mahu menerimanya, mahupun orang miskin yang kepadanya zakat itu boleh diagihkan. Mari kita dengar apa yang dikatakan oleh Yahya bin Said, seorang pemungut zakat di bawah Umar bin Abdul Aziz: "Umar bin Abdul Aziz menghantar saya untuk memungut sedekah dari Afrika. Saya memungut sedekah itu, kemudian mencari orang miskin untuk mengagihkan sedekah tersebut kepada mereka, tetapi saya tidak menemui seorang pun, dan saya juga tidak menemui sesiapa yang mahu menerima sedekah itu daripada saya, kerana Umar bin Abdul Aziz telah menjadikan rakyat kaya."

It is good to remember that the Islamic society reached an ideal stage during the age of Omar bin Abdel Aziz. Az-Zakat was collected, yet the Collectors could not find anyone who would accept it or any poor people among whom they might distribute it. Let us listen to what was said by Yehia bin Said, a Zakat Collector under Omar bin Abdel Aziz: "Omar bin Abdel Aziz sent me to collect alms from Africa. I collected the alms and then looked for the poor to distribute the alms among them but I found none, nor did I find anyone who might have accepted these from me for Omar bin Abdel Aziz had enriched the people".

Tidak diragukan lagi bahawa setiap masyarakat berkemungkinan besar mengandungi orang-orang miskin dan memerlukan.

There is no doubt that every community is likely to include poor and needy people.

Oleh itu, perundangan yang perlu hendaklah digubal untuk menghadapi masalah sedemikian. Perlu diingat bahawa Islam sentiasa menerima kemasukan masyarakat baharu dengan pelbagai tahap kekayaan. Adalah wajar sekali bahawa perundangan digubal yang dapat membantu membawa secara beransur-ansur kepada tahap ideal yang pernah wujud di bawah pemerintahan Umar bin Abdul Aziz.

Therefore necessary legislation should be made to face such a problem. It should be borne in mind that Islam constantly attached to itself new communities with different degrees of richness. It was only natural that legislation should be made which would help to lead gradually to the ideal stage which existed under the rule of Omar bin Abdel Aziz.

Sedekah ialah harta yang diberikan secara sukarela oleh orang kaya demi amal kebajikan. Islam mengiktiraf dan menggalakkan pemberian sedekah. Sedekah hendaklah diberikan dalam pelbagai cara:

Alms are the properties which the rich voluntarily give for the sake of charity. Islam approved and encouraged almsgiving. Alms were supposed to be given in various ways:

dengan menyokong ibu bapa dan kaum kerabat, serta membantu golongan yang memerlukan secara umum. Ia juga boleh berbentuk amal kebaikan atau kata-kata yang baik.

by supporting parents and relatives, and helping the needy in general. It may also take the form of good deeds or kind words.

Tiada seorang pun boleh mengatakan bahawa bersikap murah hati kepada saudara-mara kita menyakiti perasaan mereka atau menghina maruah mereka. Kemurahan hati seperti ini terhadap saudara-mara kita adalah hasil daripada kasih sayang, simpati dan belas kasihan. Apabila anda memberikan hadiah kepada saudara anda atau mengadakan jamuan makan malam untuk menghormati saudara-mara anda, anda tidak sedang merendahkan mereka atau membangkitkan kebencian serta dendam mereka.

No one can say that being generous to our relatives hurts their feeling or insults their pride. Such generosity to our relatives is the outcome of affection, sympathy and compassion. When you present a gift to your brother or give a dinner in honor of your relatives you will not be humiliating them or arousing their malignance or hatred.

Adapun pemberian dalam bentuk barang kepada golongan yang memerlukan, ia tertakluk kepada peraturan yang sama yang mengawal Az-Zakat pada hari-hari awal Islam. Keadaan kehidupan pada masa itu membenarkan pemberian dalam bentuk barang, dan Islam menganggap pemberian sedemikian sebagai cara yang jujur untuk membantu golongan miskin dan mereka yang dalam kesusahan. Tiada apa-apa dalam Islam yang menetapkan bahawa sedekah hanya boleh diberikan dalam satu bentuk sahaja. Sedekah boleh diberikan dalam bentuk sumbangan kepada persatuan dan pertubuhan yang menyediakan perkhidmatan sosial. Az-Zakat boleh diberikan sebagai bantuan kepada mana-mana negara Islam yang memerlukan dana untuk melaksanakan rancangan dan usaha-usahanya. Islam berpendirian bahawa selagi wujud orang miskin, negara hendaklah berusaha dengan segala cara yang mungkin untuk menjadikan kehidupan mereka lebih selesa. Selain itu, masyarakat Islam tidak sepatutnya hanya terdiri daripada orang miskin. Apabila negara Islam mencapai tahap ideal yang disebutkan di atas, ramai orang mungkin tidak lagi memerlukan sedekah, sebagaimana pada suatu masa dahulu mereka tidak memerlukan Az-Zakat. Dalam keadaan sedemikian, kedua-dua Az-Zakat dan sedekah akan diperuntukkan untuk perkhidmatan yang amat penting bagi setiap masyarakat, iaitu menjaga orang yang tidak mampu untuk bekerja atas sebab apa sekalipun.