Sebahagian orang sering berkata, "Bolehkah kita hari ini menerapkan hukuman kejam yang sama seperti yang dilaksanakan pada zaman dahulu di padang pasir? Adakah dibenarkan memotong tangan seorang pencuri kerana lima shilling? Mungkinkah perkara sebegitu berlaku pada abad kedua puluh, yang menganggap penjenayah sebagai mangsa masyarakat dan berpendapat bahawa dia berhak mendapat rawatan perubatan dan bukannya hukuman?" Bagaimana mungkin abad kedua puluh membenarkan pembunuhan empat puluh ribu orang yang tidak bersalah di Afrika Utara, tetapi melarang hukuman yang sewajarnya ke atas seorang penjenayah sahaja!! Celakalah manusia dengan kata-kata yang menipu, yang sering menyembunyikan kebenaran!! Demikianlah tamadun abad kedua puluh dan kejahatannya. Marilah kita membincangkan konsep jenayah dan hukuman dalam Islam.

Some people often say, "Can we apply today the same barbarous punishments which were applied long ago in the desert? Is it permissible to cut a thief's hand for five shillings? Could such things take place in the twentieth century, which regards the criminal as the victim of society and maintains that he is entitled to medical treatment rather than punishment?" How is it that the twentieth century permits the slaughter of forty thousand innocent people in North Africa but forbids the rightful punishment of one single criminal!! Woe to people from deceptive Words that often hide the truth!! So much for the twentieth century civilization and its evils. Let us discuss the concept of crime and punishment in Islam.

Jenayah sering dianggap sebagai pencerobohan individu terhadap masyarakat. Oleh itu, konsep jenayah dan hukuman berkait rapat dengan konsep sesebuah negara mengenai hubungan antara individu dan masyarakat.

Crime is often regarded as an individual aggression against the community. That is why the concept of crime and punishment is closely connected with a nation's concept of the individual-community relationship.

Negara-negara individualistik, seperti negara-negara kapitalis Barat, melampaui batas dalam mengagungkan individu; mereka menganggap individu sebagai pusat segala kehidupan sosial. Negara-negara seperti ini membatasi hak negara untuk menyekat kebebasan individu. Sikap ini tercermin dalam konsep mereka tentang jenayah dan hukuman. Mereka bersimpati kepada penjenayah dan melayani mereka dengan baik kerana mereka adalah mangsa keadaan yang rosak, kompleks psikologi dan gangguan saraf yang tidak mampu mereka atasi. Oleh itu, negara-negara tersebut cenderung untuk mengurangkan hukuman sehingga--terutama dalam kesalahan moral--hukuman itu tidak lagi dianggap sebagai hukuman.

Individualistic countries-such as the capitalist western states go too far in sanctifying the individual; they regard him as the centre of all social life. Such countries straiten the state's right to restrict the freedom of the individual. This attitude is reflected in their conception of crime and punishment. They sympathize with criminals and treat them kindly because they are victims of corrupted circumstances, psychological complexes and nervous disorders which they could not overcome. Therefore such states are inclined to reduce penalties until--especially in moral offences they are no longer regarded as punishment.

Pada peringkat ini, psikoanalisis tampil untuk membenarkan atau menjelaskan jenayah tersebut. Perlu diambil perhatian bahawa Freud ialah pelopor perubahan sejarah yang menganggap penjenayah sebagai mangsa kompleks seksual yang timbul akibat penindasan naluri seksual oleh masyarakat, agama, moraliti dan tradisi. Kemudian, semua aliran ahli psikoanalisis mengikut contoh Freud, tetapi kebanyakan daripada mereka tidak bersetuju dengannya bahawa tenaga seksual ialah pusat kehidupan. Semua aliran tersebut menganggap penjenayah sebagai makhluk yang pasif, yang menjadi mangsa keadaan umum dan peribadi di tengah-tengah persekitaran tempat dia dibesarkan. Mereka percaya kepada apa yang dipanggil "determinisme psikologi", iaitu bahawa seseorang itu tidak mempunyai kebebasan kehendak atau tindakan berkenaan tenaga psikologi yang bertindak mengikut cara yang telah ditentukan terlebih dahulu.

At this stage psycho-analysis comes in to justify or explain away the crime. It will be noted that Freud was the champion of the historical change which regarded a criminal as the victim of the sexual complexes resulting from the repression of the sexual instincts by society, religion. morality and tradition. Later all schools of psycho-analysts followed Freud's example but many of them did not agree with him that sexual energy was the centre of life. All such schools regard a criminal as a passive creature who is the victim of general and personal circumstances amidst which he was brought up. They believe in what is called "psychological determinism" that is to say, a man has no freedom of will or action with respect to the psychological energy which acts according to a predetermined manner.

Sebaliknya, negara-negara komunis berpendapat bahawa masyarakat ialah entiti yang suci yang tidak boleh diderhaka oleh individu. Oleh itu, negara-negara tersebut mengenakan hukuman yang berat, termasuk hukuman mati dan seksaan, ke atas individu yang menentang negara.

On the other hand, communist countries maintain that the community is a sacred entity against which the individual must not rebel. Therefore, such states inflict great penalties including death and torture on individuals who rebel against the state.

Komunisme mengaitkan kesalahan dengan pertimbangan ekonomi dan bukan psikologi, sebagaimana yang dilakukan oleh Freud dan ahli psikologi lain. Komunisme berpendapat bahawa masyarakat yang mengalami kekacauan ekonomi tidak dapat memupuk kebaikan. Oleh itu, penjenayah tidak sepatutnya dihukum. Tetapi bolehkah golongan komunis menjelaskan mengapa jenayah masih dilakukan, dan mengapa penjara serta mahkamah masih digunakan di Rusia, sedangkan ekonominya ditadbir mengikut teori kesaksamaan mutlak?

Communism refers offences to economic rather than psychological considerations--as Freud and other psychologists did. Communism holds that a society which suffers from economic disorder cannot foster virtues. Therefore criminals should not be punished. But can the communists explain why crimes arc committed, why prisons and courts are still in use in Russia where the economy is governed by the theory of absolute equality?

Tidak syak lagi bahawa kedua-dua tanggapan individualistik dan komunis itu sebahagiannya benar.

There is no doubt that both individualistic and communist conceptions are partly true.

Adalah benar bahawa keadaan sekeliling seseorang mempunyai kesan yang besar terhadap wataknya dan bahawa kompleks bawah sedar kadang-kadang boleh membawa kepada jenayah. Namun, manusia bukanlah makhluk yang sepenuhnya pasif dalam menghadapi keadaan sedemikian. Ahli psikoanalisis melakukan kesilapan ini: mereka menumpukan perhatian kepada tenaga dinamik dalam diri manusia tetapi mengabaikan tenaga pengawal yang sememangnya wujud dalam sistem manusia. Tenaga yang membolehkan seorang kanak-kanak mengawal kelenjar rahsianya dan mengelak daripada membasahi katil selepas umur tertentu ialah tenaga yang sama yang dapat mengawal emosi dan tindakannya, supaya dia tidak terus-menerus menyerah kepada nafsu liarnya dan kehendak mendadaknya.

It is true that circumstances surrounding an individual have a great effect on his constitution and that the subconscious complex may sometimes lead to crime. But man is not a completely passive being in confronting such circumstances. The psycho-analysts commit this mistake: they concentrate on the dynamic energy in man but they ignore the controlling energy which is quite inherent in the human system. The energy which enables a child to control his secretive glands and avoid wetting his bed after a certain age is the same energy which can control his emotions and actions so that he may not continuously give in to his unruly passions and sudden whims.

Sebaliknya, keadaan ekonomi memang memberi sedikit kesan terhadap perasaan dan tindakan individu. Benar bahawa kelaparan, dengan meruntuhkan semangat dan menyuburkan kebencian, boleh membawa kepada jenayah atau kerosakan akhlak. Tetapi mengatakan bahawa faktor ekonomi sahaja yang mempengaruhi tingkah laku manusia adalah separuh kebenaran. Ia disangkal oleh fakta kehidupan di Kesatuan Soviet, yang mendakwa telah menghapuskan kelaparan dan kemiskinan.

On the other hand, economic conditions do have some effect on the feelings and actions of individuals. It is true that hunger, by disintegrating the spirit and breeding hatred, may lead to crime or moral corruption. But to say that only the economic factor influences human conduct is a half truth. It is belied by the facts of life in the Soviet Union which claims to have wiped out hunger and poverty.

Soalan utama ialah ini: sebelum memutuskan sama ada seorang penjenayah patut dihukum atau tidak, kita mesti menentukan sejauh mana tanggungjawabnya terhadap kesalahan yang dilakukannya. Perlu diingat bahawa Islam mengambil kira perkara ini apabila ia menimbangkan persoalan jenayah dan hukuman.

The main question is this: before deciding whether or not a criminal should be punished, we must determine the extent of his responsibility for the offence he committed. It is to be noted that Islam takes this into account when it considers the question of crime and punishment.

Islam tidak pernah menetapkan hukuman secara sewenang-wenang, dan tidak pula melaksanakannya tanpa pertimbangan yang matang. Dalam hal ini, Islam memiliki satu teori yang unik, yang menggabungkan yang terbaik daripada kedua-dua dunia: teori komunis serta teori individualistik. Islam menegakkan keseimbangan keadilan dengan cara yang betul dan menuntut agar semua keadaan dan keadaan sekeliling yang berkaitan dengan kesalahan itu diperiksa. Dalam mengkaji sesuatu jenayah, Islam mengambil kira dua pertimbangan pada masa yang sama: sudut pandangan penjenayah dan sudut pandangan masyarakat yang menjadi sasaran pencerobohan. Berdasarkan pertimbangan sedemikian, Islam menetapkan hukuman yang adil, yang selaras dengan tuntutan logik yang waras dan penaakulan yang bijaksana, serta yang tidak boleh dipengaruhi oleh teori-teori yang menyeleweng atau kehendak nafsu nasional mahupun individu.

Islam never prescribes punishments haphazardly nor does it execute these without due consideration. In this respect Islam has a unique theory which combines the best of both worlds: the communist as well as the individualistic theories. Islam holds the balance of justice in the right manner and insists on examining all conditions and circumstances connected with the offence. On studying a crime Islam takes into account two considerations at the same time; the viewpoint of the criminal and that of the community against which aggression took place. In the light of such considerations Islam prescribes the fair punishment which is in accordance with the dictates of sound logic and wise reasoning and which must not be affected by delinquent theories and national or individual whims.

Islam menjatuhkan hukuman pencegahan yang mungkin kelihatan kejam atau kasar jika dilihat secara dangkal atau tanpa pertimbangan yang wajar. Namun Islam tidak melaksanakan hukuman sedemikian melainkan setelah ia memastikan bahawa jenayah itu tidak mempunyai justifikasi, atau bahawa penjenayah tidak bertindak di bawah sebarang kewajipan.

Islam imposes preventive punishments which may appear cruel or coarse if viewed superficially or without proper consideration. But Islam does not execute such punishments unless it ascertains that the crime was not justifiable or that the criminal was not acting under any obligation.

Islam menetapkan bahawa tangan pencuri hendaklah dipotong, tetapi hukuman sedemikian tidak sekali-kali dilaksanakan jika terdapat walaupun sedikit keraguan bahawa pencuri itu didorong melakukan jenayah tersebut kerana kelaparan.

Islam prescribes that a thief's hand should be cut, but such punishment is never inflicted where there is the slightest doubt that, he thief was impelled to crime by hunger.

Islam menetapkan bahawa kedua-dua penzina, lelaki dan perempuan, hendaklah direjam, tetapi hukuman itu tidak dikenakan melainkan jika mereka berdua adalah orang yang telah berkahwin, dan dengan bukti yang muktamad daripada empat orang saksi yang melihat sendiri, iaitu apabila dua orang yang telah berkahwin dengan terang-terangan melakukan dosa besar yang keji ini.

Islam prescribes that both adulterer and adulteress should be stoned but it does not inflict such punishment unless they are married persons and upon conclusive evidence by four eye witnesses i.e. when two married persons flagrantly commit such a heinous crime.

Perlu disebutkan bahawa Islam mengambil langkah-langkah berjaga-jaga yang serupa berkenaan dengan semua hukuman yang telah ditetapkannya.

It is to be mentioned that Islam took similar precautions with respect to all the punishments it had prescribed.

Ini jelas daripada satu kaedah yang ditetapkan oleh Khalifah ketiga, Umar bin Al-Khattab, yang dianggap sebagai salah seorang perundang-undang Islam yang paling menonjol. Umar terkenal dengan ketegasannya yang kaku dalam menguatkuasakan hukum-hukum Al-Syariah (undang-undang); oleh itu, tidak boleh dikatakan bahawa beliau bersikap longgar dalam mentafsirkan undang-undang. Perlu diingat bahawa Umar tidak melaksanakan hukuman yang ditetapkan bagi kecurian (potong tangan) semasa tahun kelaparan, kerana terdapat keraguan bahawa orang ramai mungkin terdorong untuk mencuri akibat kelaparan.

This is evident from a rule laid down by the third Caliph, Omar bin Al-Khattab who is considered as one of the most prominent legislators or Islam. Omar was known for his strict rigidity in enforcing the rules of Al-Sharia (law); therefore it cannot be said that he was lenient in the interpretation of the law. It should be remembered that Omar did not carry out the punishment prescribed for theft (cutting the hand) during the year of famine when there was some doubt that people might be impelled to theft by hunger.

Aturan di atas paling jelas digambarkan dengan kisah berikut:

The above-mentioned rule is best illustrated by the following episode:

"Telah sampai kepada Umar bahawa beberapa budak yang berkhidmat kepada Hatib bin Abi Balta'ah telah mencuri unta betina milik seorang lelaki dari suku Muznah. Apabila Umar menyoal budak-budak itu, mereka mengakui perbuatan curi tersebut, lalu beliau memerintahkan supaya tangan mereka dipotong. Namun setelah berfikir semula, beliau berkata, "Demi Tuhan, aku akan memotong tangan mereka sekiranya aku tidak tahu bahawa engkau mengambil budak-budak ini bekerja dan membiarkan mereka kelaparan sehingga mereka dibenarkan memakan apa yang diharamkan ke atas mereka."

"It was reported to Omar that some boys in the service of Hatib Ibn Abi Balta'a had stolen the she-camel of a man from the tribe of Muznah. When Omar questioned the boys they admitted the theft so he ordered their hands to be cut. But on second thoughts he said, “By God I would cut their hands if I did not know that you employ these boys and starve them so that they would be permitted to eat that which is prohibited unto them".

Kemudian dia berkata kepada majikan mereka: "Demi Tuhan, oleh kerana aku tidak memotong tangan mereka, aku akan mengenakan denda ke atasmu yang akan menyakitkanmu," dan dia memerintahkan agar dia membayar dua kali ganda harga unta betina itu."

Then he addressed their employer saying: “By God, since I have not cut their hands I am going to penalize you with a fine that shall pain you" and he ordered him to pay double the price of the she-camel".

Episod ini menggambarkan satu prinsip yang jelas dan nyata: hukuman tidak akan dikenakan sekiranya terdapat keadaan yang mendorong pesalah melakukan jenayah itu. Prinsip ini disokong oleh sabda Nabi ﷺ: "Elakkanlah pelaksanaan hukuman dengan keraguan."

This episode illustrates a. very clear and express principle; punishment win not be inflicted where there are circumstances which impelled the wrong-doer to commit the crime. This principle is supported by the saying of the prophet: “Avoid the execution of punishment by doubt".

Jika kita mengkaji dasar yang diambil oleh Islam dalam menetapkan hukuman, kita akan menyedari bahawa Islam pertama sekali berusaha membersihkan masyarakat daripada keadaan yang boleh membawa kepada jenayah. Setelah mengambil langkah berjaga-jaga sedemikian, Islam menetapkan hukuman yang bersifat pencegahan dan adil, yang boleh dikenakan ke atas orang yang tidak mempunyai alasan yang munasabah bagi jenayah mereka. Apabila masyarakat tidak mampu menghapuskan keadaan yang boleh membawa kepada jenayah, atau apabila terdapat sedikit keraguan mengenai jenayah tersebut, hukuman tidak akan dikenakan, dan pemerintah akan membebaskan pesalah itu, atau beliau boleh mengenakan hukuman yang ringan (sebatan atau penjara) selaras dengan tahap tanggungjawab pesalah itu terhadap jenayah tersebut.

If we study the policy adopted by Islam in prescribing punishment we shall realize that Islam tries in the first place to purify society from circumstances that may lead to crime. After taking such precaution Islam prescribes a preventive and just punishment which may be inflicted upon persons who have no reasonable justification for their crimes. Where the community is unable to preclude circumstances which may lead to crime or where there is some doubt regarding the crime, the punishment will not be inflicted and the ruler will set the criminal free or he may inflict on him a light punishment (beating or imprisonment) in proportion to his extent of responsibility for the crime.

Islam berusaha dengan pelbagai cara untuk mencegah keadaan yang boleh membawa kepada jenayah. Islam berusaha memastikan agihan kekayaan yang adil. Ia bahkan berjaya menghapuskan segala kemiskinan pada zaman pemerintahan Umar bin Abdul Aziz. Negara Islam bertanggungjawab menyara setiap warganegara, tanpa mengira agama, bangsa, bahasa, warna kulit atau status sosial. Negara juga bertanggungjawab memastikan pekerjaan yang layak untuk semua warganegara. Apabila pekerjaan tidak tersedia atau jika seseorang individu tidak mampu bekerja, bantuan akan diberikan kepadanya daripada perbendaharaan awam.

Islam strives by various means to preclude circumstances that may lead to crime. It strives to ensure a fair distribution of wealth. It even managed to wipe out all poverty in the regime of Omar bin Abdul Aziz. The Islamic state is responsible for the support of every citizen, regardless of his religion, race, language, color or social status. The state is also responsible for ensuring decent work for all citizens. Where work is not available or if an individual is incapable of working, aid will be given to him from the public treasury.

Islam menutup segala kemungkinan motif untuk mencuri, namun ia meneliti semua keadaan sesuatu jenayah untuk memastikan, sebelum hukuman dilaksanakan, bahawa penjenayah tidak didorong untuk melakukan jenayah itu.

Islam precludes all possible motives for robbery yet it examines all circumstances of a crime to ascertain, before the infliction of the punishment, that the criminal was not impelled to commit crime.

Islam mengakui kekuatan dan desakan naluri seksual, tetapi berusaha memenuhi naluri tersebut melalui jalan yang sah, yaitu perkahwinan. Oleh itu, Islam menganjurkan perkahwinan awal dan memberikan bantuan dari perbendaharaan awam kepada mereka yang ingin berkahwin tetapi tidak mampu untuk berbuat demikian. Di sisi lain, Islam membersihkan masyarakat daripada godaan-godaan yang membangkitkan nafsu. Islam juga menetapkan cita-cita yang tinggi dan mulia yang menghabiskan tenaga berlebihan dan mengarahkannya untuk berkhidmat kepada kepentingan awam. Islam lebih menyukai agar masa lapang diisi dengan usaha untuk semakin dekat kepada Tuhan. Dengan cara ini, Islam menghapuskan segala motif yang mungkin membawa kepada jenayah. Walau bagaimanapun, Islam tidak tergesa-gesa menjatuhkan hukuman kecuali apabila penjenayah itu telah mengabaikan tradisi dan merosot kepada sifat haiwani dengan melakukan zina secara terbuka sehingga dia dapat dilihat oleh empat orang saksi mata.

Islam recognizes the strength and importunity of sex but it tries to satisfy the sexual instinct through legal means i.e. marriage. Therefore Islam advocates early marriage and provides aid from the public treasury for those who wish to get married yet cannot afford to do so. On the other hand, Islam purifies society from temptations which excite the passions. It also prescribes lofty and noble ideals which exhaust excessive vitality and direct it into the service of public interest. It prefers that leisure time should be spent in trying to become closer and closer to God. In this manner Islam eradicates all motives that may lead to crime. Nevertheless, Islam does not hasten to inflict punishment unless the criminal has disregarded traditions and degenerated to animality by committing adultery so openly that he could be seen by four eye-witnesses.

Boleh dikatakan bahawa keadaan ekonomi, sosial dan moral pada masa kini menyukarkan anak muda untuk berkahwin dan akibatnya mereka terdorong kepada zina. Ada kebenaran dalam kenyataan itu. Akan tetapi apabila Islam benar-benar dilaksanakan, tidak akan wujud godaan gila yang menyebabkan anak muda terjerumus ke dalam kerosakan, dan tidak akan ada filem gambar bergerak, surat khabar atau lagu yang lucah. Tidak akan ada godaan yang merangsang di sepanjang jalan. Tidak akan ada kemiskinan yang menghalang orang daripada berkahwin. Ketika itulah, dan hanya ketika itulah, orang ramai boleh diseru supaya berakhlak mulia, dan mereka memang mampu berakhlak mulia. Dalam keadaan sedemikian, hukuman boleh dikenakan ke atas pesalah kerana mereka tidak mempunyai alasan atau sebab pembenaran.

It may be said that the present economic, social and moral conditions make it difficult for young men to get married and consequently they are led to adultery. There is some truth in that. But when Islam is truly applied there will be no maddening crazy temptations which lead young men to corruption, and there will be no pornographic motion pictures, newspapers or songs. No exciting temptation will be walking along the streets. There will be no poverty which prevents people from marriage. It is then and only then that people may be called on to be virtuous and they can be virtuous. In such a case punishment may be inflicted on offenders because they have no excuse or justification.

Sebelum menetapkan hukuman, Islam pertama-tama berusaha menghapuskan semua keadaan dan motif yang boleh membawa kepada jenayah. Namun, sekalipun selepas itu sesuatu jenayah dilakukan, Islam berusaha untuk menggugurkan pelaksanaan hukuman jika terdapat sebarang keraguan mengenainya.

Before prescribing punishment, Islam tries in the first place to wipe out all circumstances and motives that may lead to crime. But even if after that a crime is committed Islam tries to waive the execution of punishment if there is any doubt about it.

Bolehkah mana-mana sistem lain menandingi keadilan Islam?

Could any other system match the justice of Islam?

Ia adalah kerana sebahagian orang Eropah belum mengkaji realiti konsep jenayah dan hukuman dalam Islam, maka mereka menganggap hukuman yang ditetapkan oleh Islam sebagai biadab dan merendahkan maruah manusia. Mereka tersilap membayangkan bahawa hukuman seperti hukuman sivil Eropah akan dikenakan setiap hari. Mereka juga menyangka bahawa masyarakat Islam berseronok dengan pelaksanaan harian sebatan, potong tangan dan rejam. Namun hakikatnya, hukuman pencegahan sedemikian sangat jarang dilaksanakan. Fakta bahawa hukuman bagi kecurian hanya dilaksanakan enam kali sepanjang tempoh empat ratus tahun merupakan bukti jelas bahawa hukuman tersebut terutamanya bertujuan untuk mencegah jenayah.

It is because some Europeans have not studied the reality of the Islamic concept of crime and punishment that they consider the punishments prescribed by Islam as barbarous and degrading to human dignity. They wrongly imagine that such punishments like the-European Civil punishments-will be inflicted every day. They also fancy that the Islamic society indulges in daily executions of flogging, hand-cutting and stoning. But the fact is that such deterrent punishments have been executed very rarely. The fact that the punishment for theft has been executed only six times throughout a period of four hundred years is clear evidence that such punishment was primarily meant to prevent crime.

Perlu diingat bahawa Islam, sebelum menetapkan hukuman, bertujuan untuk mencegah jenayah. Walaupun dalam kes-kes yang sangat jarang berlaku di mana hukuman sedemikian dikenakan, kita boleh yakin bahawa hukuman itu adalah sangat adil.

It should be remembered that Islam, before prescribing punishment, aims at the prevention of crimes. Even in the very rare cases when such punishments were inflicted we may be sure that they were quite just.

Tidak ada sebab mengapa sebahagian orang Eropah takut kepada pelaksanaan hukum-hakam Islam, selain bahawa mereka berwatak jenayah dan berterusan melakukan jenayah yang tidak mempunyai sebarang justifikasi.

There can be no reason why some Europeans are afraid of the application of the rules of Islam except that they are criminal by nature and persist in committing crimes which lack all justification.

Sebaliknya, sebahagian orang membayangkan bahawa hukuman-hukuman sedemikian tidak mempunyai makna praktikal. Ini tidak benar. Hukuman-hukuman ini ditetapkan untuk menakutkan individu-individu yang tidak mempunyai motif munasabah untuk melakukan jenayah tetapi mempunyai keinginan yang kuat untuk melakukan jenayah. Betapapun kuatnya motif mereka, hukuman itu pasti akan membuat mereka berfikir dua kali sebelum melakukan sebarang jenayah. Memang benar bahawa sebahagian pemuda mungkin mengalami tekanan seksual. Namun, selagi masyarakat bekerja untuk kebaikan umum dan mengambil berat terhadap semua anggotanya, masyarakat berhak mendapat keselamatan yang sepenuhnya berkenaan diri dan harta benda.

On the other hand, some persons imagine that such punishments have no practical significance. This is not true. These punishments were prescribed in order to frighten those individuals who have no reasonable motive for crime yet feel a strong desire for coIl1mitting crimes. However strong their motives may be, the punishment will surely make them think twice before committing any crime. It is true that some young men may suffer from sexual repression. But so long as the community works for the public good and cares for all its members, the community is entitled to full security with respect to persons and property.

Di sisi lain, mereka yang cenderung melakukan jenayah tanpa sebab yang jelas tidak dibiarkan begitu sahaja. Islam berusaha dengan segala cara yang mungkin untuk merawat dan mengembalikan mereka kepada keadaan normal.

On the other hand, those people who tend to commit crimes for no clear reason are not left to their fate. Islam tries all possible means to treat and restore them to normality.

Amat disayangkan bahawa sebahagian pemuda yang berbudaya dan ahli fiqh moden menyerang hukuman-hukuman yang ditetapkan oleh Islam semata-mata kerana takut dituduh sebagai biadab oleh orang Eropah.

It is to be regretted that some cultured youths and modem jurisprudents attack the punishments prescribed by Islam simply because they are afraid of being accused of barbarism by Europeans.

Saya yakin bahawa orang-orang sebegini akan mendapat manfaat yang besar dengan mempelajari hikmah di sebalik syariat Islam.

But I am sure that such people would benefit very much by studying the wisdom of the Islamic legislation.