(62) Een vrouw die de leeftijd van de puberteit heeft bereikt, maar te verlegen is om het aan iemand te vertellen en daarom niet vast, moet berouw tonen en de gemiste dagen inhalen, evenals een arme voeden voor elke dag, als een vorm van verzoening voor het uitstellen van haar vasten, indien de volgende ramadan aanbreekt en zij die dagen nog niet heeft ingehaald. Haar situatie is vergelijkbaar met die van een vrouw die de dagen van haar menstruatie vast tijdens haar menstruatie uit verlegenheid, en deze later niet inhaalt.

(62) A woman who has reached the age of puberty, but is too shy to tell anyone, so she does not fast, has to repent and make up the days she has missed, as well as feeding a poor person for each day, as an act of expiation for delaying her fast, if the following Ramadaan comes and she has not yet made up those days. Her case is like that of a woman who fasts the days of her period out of shyness, and does not make them up later.

Als een vrouw niet precies weet hoeveel dagen zij heeft gemist, dient zij te vasten totdat zij er vrij zeker van is dat zij de dagen die zij had gemist heeft ingehaald en niet de dagen die zij niet had ingehaald van eerdere ramadans, en zij dient de verzoening voor het uitstellen voor elke dag te verrichten. Zij kan dit tegelijkertijd met het vasten doen of apart, afhankelijk van wat zij kan doen (63) Een vrouw dient niet te vasten – behalve tijdens ramadan – als haar echtgenoot aanwezig is zonder zijn toestemming, maar als hij op reis is, maakt het niet uit.

If a woman does not know exactly how many days she has missed, she should fast until she is fairly certain that she has made up the days she had missed and not made up from previous Ramadaans, and offer the expiation for delaying for each day. She can do this at the same time as fasting or separately, depending on what she is able to do (63) A woman should not fast – except during Ramadaan – if her husband is present without his permission, but if he is travelling then it does not matter.

(64) Wanneer een menstruerende vrouw de witte substantie ziet – die door de baarmoeder wordt uitgescheiden wanneer de menstruatie is afgelopen – waarmee een vrouw weet dat zij nu taahir (rein) is geworden, dient zij de voorneming te hebben om te vasten vanaf de nacht ervoor en dient zij te vasten. Indien zij geen moment heeft waarop zij weet dat zij taahir is, dient zij een stukje watten of iets dergelijks in te brengen, en als dit schoon naar buiten komt, dient zij te vasten; en als zij weer begint te bloeden, dient zij met het vasten te stoppen, of het bloed nu een stroming is of slechts lichte vlekken, omdat het de vasten verbreekt zolang het komt op het tijdstip van de menstruatie. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/154).

(64) When a menstruating woman sees the white substance – which is discharged by the uterus when the period is finished – by which a woman knows that she has now become taahir (pure), she should have the intention to fast from the night before and should fast. If she does not have a time when she knows she is taahir, she should insert a piece of cotton or something similar, and if it comes out clean, she should fast, and if she starts to bleed again, she should stop fasting, whether the blood is a flow or just spotting, because it breaks the fast as long as it comes at the time of the period. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/154).

Als het stoppen van de bloeding voortduurt tot Maghrib, en zij heeft met de voorneming van de nacht ervoor vastend was, dan is haar vasten geldig. Als een vrouw de beweging van menstruatiebloed in haar voelt, maar het komt pas naar buiten nadat de zon is ondergegaan, dan is haar vasten geldig en hoeft zij de dag later niet in te halen.

If the cessation of bleeding continues until Maghrib, and she has fasted with the intention from the night before, then her fast is valid. If a woman feels the movement of menstrual blood inside her, but is does not come out until after the sun has set, her fast is valid and she does not have to make the day up later.

Als de menstruatie of de postnatale bloeding van een vrouw tijdens de nacht stopt, en zij de voorneming neemt om te vasten, maar de dageraad aanbreekt voordat zij in staat is om ghusl te verrichten, dan is haar vast volgens alle geleerden geldig. (al-Fath, 4/148)

If a woman’s period or post-natal bleeding ceases during the night, and she makes the intention to fast, but dawn comes before she is able to do ghusl, according to all the scholars her fast is valid. (al-Fath, 4/148)

(65) Als een vrouw weet dat haar menstruatie morgen zal beginnen, dan moet zij haar voornemen voortzetten en blijven vasten; zij mag haar vasten niet verbreken totdat zij daadwerkelijk het bloed ziet. (66) Het is beter voor een menstruerende vrouw om natuurlijk te blijven en te accepteren wat Allaah voor haar heeft bepaald door geen medicatie te gebruiken om het bloedverlies te voorkomen. Zij moet tevreden zijn met wat Allaah van haar accepteert wat betreft het verbreken van haar vasten tijdens haar menstruatie en het later inhalen van die dagen. Dit was de wijze van de Moeders van de Gelovigen en de vrouwen van de vroege generaties (Salaf). (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/151). Bovendien is er medisch bewijs dat aantoont dat veel van de middelen die worden gebruikt om bloedverlies te voorkomen, in feite schadelijk zijn, en veel vrouwen hebben te lijden gehad onder onregelmatige menstruaties als gevolg van het gebruik ervan. Echter, als een vrouw dat doet en iets neemt om het bloedverlies te stoppen, en vervolgens vast, dan is dit toegestaan.

(65) If a woman knows that her period will come tomorrow, she should still continue her intention and keep fasting; she should not break her fast until she actually sees the blood. (66) It is better for a menstruating woman to remain natural and accept what Allaah has decreed for her by not taking any medication to prevent her from bleeding. She should be content with what Allaah accepts from her of breaking her fast during her period and making those days up later. This is how the Mothers of the Believers and the women of the salaf were. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/151). Moreover, there is medical evidence to prove that many of the things used to prevent bleeding are in fact harmful, and many women have suffered from irregular periods as a result of taking them. However, if a woman does that and takes something to stop the bleeding, then fasts, this is OK.

(67) Istihaadah (niet-menstruele vaginale bloedingen) heeft geen invloed op de geldigheid van het vasten.

(67) Istihaadah (non-menstrual vaginal bleeding) does not have any effect on the validity of the fast.

(68) Als een zwangere vrouw een miskraam krijgt en het foetus is gevormd of heeft een herkenbare omtrek van een deel van het lichaam, zoals een hoofd of een hand, dan is haar bloed nifaas; als zij echter iets verliest dat lijkt op een bloedstolsel (‘alaq) of een stukje kauw vlees dat geen herkenbare menselijke kenmerken heeft, dan is haar bloedverlies istihaadah en moet zij vasten, indien zij in staat is; anders kan zij haar vasten verbreken en dit later inhalen. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/224). Zodra zij schoon is na een operatie om de baarmoeder schoon te maken (D&C), dient zij te vasten. De geleerden hebben gesteld dat de embryo wordt beschouwd als beginnend vorm te krijgen na 80 dagen zwangerschap.

(68) If a pregnant woman miscarries and the foetus is formed or has a discernible outline of any part of the body, such as a head or hand, then her blood is nifaas; if, however, she passes something that looks like a blood clot (‘alaq) or a chewed piece of meat that has no discernible human features, her bleeding is istihaadah and she has to fast, if she is able, otherwise she can break her fast and make it up later on. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/224). Once she becomes clean after having an operation to clean the womb (D&C), she should fast. The scholars stated that the embryo is considered to start taking shape after 80 days of pregnancy.

Als een vrouw binnen veertig dagen rein wordt van nifaas, moet zij vasten en ghusl verrichten zodat zij kan bidden. (al-Mughni ma’a al-Sharh al-Kabeer, 1/360). Als de bloeding binnen veertig dagen na de bevalling hervat, moet zij stoppen met vasten, omdat dit nog nifaas is. Als de bloeding na de veertigste dag voortduurt, moet zij de voornemens nemen om te vasten en ghusl te verrichten (volgens de meerderheid van de geleerden), en elke bloeding voorbij de veertigste dag wordt beschouwd als istihaadah (niet-menstruele bloeding) – tenzij het samenvalt met de gebruikelijke tijd van haar menstruatie, in welk geval het hayd (menstruatiebloed) is. Als een borstvoedende vrouw overdag vast en 's nachts een vlek bloed ziet, hoewel zij overdag rein was, is haar vasten nog steeds geldig. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/150)

If a woman becomes clean from nifaas before forty days, she should fast and do ghusl so that she can pray. (al-Mughni ma’a al-Sharh al-Kabeer, 1/360). If the bleeding resumes within forty days after the birth, she should stop fasting, because this is still nifaas. If the bleeding continues after the fortieth day, she should make the intention to fast and do ghusl (according to the majority of scholars), and any bleeding beyond the fortieth day is considered to be istihaadah (non-menstrual bleeding) – unless it coincides with the usual time of her period, in which case it is hayd (menstrual blood). If a breastfeeding woman fasts during the day and sees a spot of blood during the night, although she was clean during the day, her fast is still valid. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/150)

(69) Volgens de meest correcte mening wordt een vrouw die zwanger is of borstvoeding geeft beschouwd als iemand die ziek is, dus het is haar toegestaan om niet te vasten, en zij hoeft alleen de dagen die zij heeft gemist in te halen, of zij nu vrees heeft voor zichzelf of voor haar kind. De Profeet ﷺ zei: “Allah heeft de verplichting van het vasten en een deel van het gebed van de reiziger weggenomen, en Hij heeft de verplichting van het vasten weggenomen van de zwangere vrouw en de vrouw die borstvoeding geeft.” (Overlevert door al-Tirmidhi, 3/85; hij zei dat het een hasan overlevering (Hadith) is). Als een zwangere vrouw vast en enige bloeding ervaart, dan is haar vasten nog steeds geldig; dit heeft geen enkele invloed op haar vasten. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/225).

(69) According to the most correct opinion, a woman who is pregnant or breastfeeding is regarded as being like one who is ill, so she is permitted not to fast, and she only has to make up the days that she missed, whether she fears for herself or for her child. The Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) said: “Allaah has lifted the obligation of fasting and part of the prayer from the traveller, and He has lifted the obligation of fasting from the pregnant and breastfeeding woman.” (Reported by al-Tirmidhi, 3/85; he said (it is a) hasan hadeeth). If a pregnant woman fasts and experiences some bleeding, her fast is still valid; this does not affect her fast at all. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/225).

(70) In het geval van een vrouw die verplicht is om te vasten: als haar echtgenoot overdag tijdens de ramadan met haar gemeenschap heeft tijdens haar toestemming, dan geldt de regel die op hem van toepassing is ook voor haar. Als hij haar echter hiertoe dwingt, moet zij haar best doen om hem te weerstaan, en zij hoeft geen verzoening (kaffarah) te verrichten. Ibn ‘Aqeel (moge Allah medelijden met hem hebben) zei: “In het geval van een man die overdag tijdens de ramadan gemeenschap heeft met zijn vrouw terwijl zij slaapt, hoeft zij geen verzoening te verrichten.” Maar om aan de veilige kant te zitten, zou zij die vastendag later moeten inhalen. (Shaykh al-Islam Ibn Taymiyah (moge Allah medelijden met hem hebben) was van mening dat dit haar vasten helemaal niet ongeldig maakte).

(70) In the case of a woman who is obliged to fast, if her husband has intercourse with her during the day in Ramadaan with her consent, then the ruling that applies to him also applies to her. If, however, he forces her to do that, she should do her best to resist him, and she does not have to offer expiation. Ibn ‘Aqeel (may Allaah have mercy on him) said: “In the case of a man who has intercourse with his wife during the day in Ramadaan whilst she is sleeping, she does not have to offer expiation.” But to be on the safe side, she should make up that fast later on. (Shaykh al-Islam Ibn Taymiyah (may Allaah have mercy on him) was of the opinion that this did not invalidate her fast at all).

Een vrouw die weet dat haar echtgenoot zichzelf niet in bedwang kan houden, zou zich van hem af moet houden en zich tijdens de dag in de ramadan niet moet versieren.

A woman who knows that her husband cannot control himself should keep away from him and not adorn herself during the day in Ramadaan.

Vrouwen moeten de vastendagen inhalen die zij hebben gemist tijdens de ramadan, zelfs zonder de kennis van hun echtgenoten. Het is geen voorwaarde voor een verplicht vasten voor een vrouw om de toestemming van haar echtgenoot te hebben. Als een vrouw begint met een verplicht vasten, is het haar niet toegestaan dit te verbreken, behalve om een legitieme reden. Haar echtgenoot is niet toegestaan haar te bevelen haar vasten te verbreken wanneer zij een dag inhaalt die zij heeft gemist; het is hem niet toegestaan met haar tot seksuele gemeenschap te hebben wanneer zij een gemiste vastendag inhaalt, en zij is niet toegestaan hem in die opzet te gehoorzamen. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/353).

Women have to make up the fasts that they miss during Ramadaan, even without their husbands’ knowledge. It is not a condition for an obligatory fast for a woman to have the permission of her husband. If a woman starts to observe an obligatory fast, she is not allowed to break it except for a legitimate reason. Her husband is not permitted to order her to break her fast when she is making up a day that she has missed; he is not allowed to have intercourse with her when she is making up a missed fast, and she is not allowed to obey him in that regard. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/353).

In het geval van vrijwillige vasten is het een vrouw niet toegestaan om een niet-verplicht vasten te beginnen wanneer haar echtgenoot aanwezig is zonder zijn toestemming, vanwege de overlevering (Hadith) overgeleverd door Abu Hurayrah (moge Allah tevreden met hem zijn), volgens welke de Profeet ﷺ zei: “Geen enkele vrouw mag vasten wanneer haar echtgenoot aanwezig is, behalve met zijn toestemming.” (Overgeleverd door al-Bukhaari, 4793).

In the case of voluntary fasts, a woman is not permitted to start a non-obligatory fast when her husband is present without his permission, because of the hadeeth narrated by Abu Hurayrah (may Allaah be pleased with him), according to which the Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) said: “No woman should fast when her husband is present except with his permission.” (Reported by al-Bukhaari, 4793).

Concluderend is dit wat ik heb kunnen schrijven over kwesties betreffende het vasten. Ik vraag Allaah om ons te helpen Hem te gedenken, Hem te danken en Hem op de juiste wijze te aanbidden, en om onze ramadan te laten eindigen met vergeving, en om ons te behoeden voor het Vuur.

In conclusion, this is what I was able to write about issues concerning fasting. I ask Allaah to help us to remember Him, thank Him and worship Him properly, and to end our Ramadaan with forgiveness, and to save us from the Fire.

Moge Allaah onze Profeet Muhammad ﷺ zegenen, en zijn familie en metgezellen, en hen vrede schenken.

May Allaah bless our Prophet Muhammad, and his family and companions, and grant them peace.