(10) Vasten is een verplichting voor elke volwassen, gezonde, gevestigde [d.w.z. niet reizende] moslim die in staat is om te vasten en niets heeft zoals hayd [menstruatie] of nifaas [postnatale bloeding] dat hem of haar verhindert dit te doen.

(10) Fasting is an obligation on every adult, sane, settled [i.e., not travelling] Muslim who is able to fast and has nothing such as hayd [menstruation] or nifaas [post-natal bleeding] to prevent him or her from doing so.

Een persoon wordt geacht volwassen te zijn wanneer een van de volgende drie zaken optreedt: de uitstoot van sperma, hetzij via een natte droom of op een andere wijze; de groei van grof schaamhaar rond de geslachtsdelen; het bereiken van vijftien jaar leeftijd. In het geval van vrouwen is er een vierde, namelijk menstruatie; wanneer een meisje de menarche bereikt (haar menstruatie begint), is zij verplicht om te vasten, zelfs als zij de leeftijd van tien jaar nog niet heeft bereikt.

A person is deemed to have reached adulthood when any one of the following three things occur: emission of semen, whether in a wet dream or otherwise; growth of coarse pubic hair around the private parts; attainment of fifteen years of age. In the case of females, there is a fourth, namely menstruation; when a girl reaches menarche (starts her periods), she is obliged to fast even if she has not yet reached the age of ten.

(11) Kinderen zouden op de leeftijd van zeven jaar geïnstrueerd moeten worden om te vasten, indien zij daartoe in staat zijn, en sommige geleerden zeiden dat een kind op de leeftijd van tien jaar geslagen mag worden als hij niet vast, net zoals in het geval van gebed (Salah). (Zie al-Mughni, 3/90). Het kind zal beloond worden voor het vasten, en de ouders zullen beloond worden voor het proper opvoeden en het begeleiden van het kind om het goede te doen. Al-Rubay’ bint Mu’awwidh (moge Allaah tevreden met haar zijn) zei, sprekend over ramadan toen deze verplicht werd gesteld: “Wij lieten onze kinderen vasten, en wij maakten voor hen een speeltje van wol. Als een van hen begon te huilen om voedsel, gaven wij hen dat speeltje om mee te spelen totdat het tijd was om het vasten te verbreken.” (al-Bukhaari, Fath, no. 1960). Sommige mensen vinden het niet belangrijk om hun kinderen te vertellen dat ze moeten vasten; inderdaad, een kind kan enthousiast zijn over het vasten en in staat zijn het te doen, maar zijn vader of moeder kan hem vertellen niet te vasten, uit zogenaamde “medelijden” met hem. Zij realiseren zich niet dat ware medelijden en compassie bestaan uit het laten wennen van het kind aan het vasten. Allaah zegt (interpretatie van de betekenis): “O jullie die geloven! Bescherm jezelf en je gezinnen tegen een Vuur (hel) waarvan de brandstof mensen en stenen zijn, waarover strenge (en) harde engelen zijn aangesteld, die niet ongehoorzaam zijn aan de bevelen die zij van Allaah ontvangen, maar doen wat hen is bevolen.” [al-Tahreem 66:6]. Extra aandacht moet worden besteed aan de zaak van het vasten van een meisje wanneer zij net de volwassenheid heeft bereikt, omdat zij uit schaamte kan vasten wanneer zij haar menstruatie heeft, en het vasten later niet inhaalt.

(11) Children should be instructed to fast at the age of seven, if they are able to, and some scholars said that a child may be smacked at the age of ten if he does not fast, just as in the case of salaah. (See al-Mughni, 3/90). The child will be rewarded for fasting, and the parents will be rewarded for bringing him up properly and guiding him to do good. Al-Rubay’ bint Mu’awwidh (may Allaah be pleased with her) said, speaking about Ramadaan when it was made obligatory: “We used to make our children fast, and we would make them a toy made out of wool. If any one of them started to cry for food, we would give them that toy to play with until it was time to break the fast.” (al-Bukhaari, Fath, no. 1960). Some people do not think it is important to tell their children to fast; indeed, a child may be enthusiastic about fasting and may be capable of doing it, but his father or mother may tell him not to fast, out of so-called “pity” for him. They do not realize that true pity and compassion consist of making him get used to fasting. Allaah says (interpretation of the meaning): “O you who believe! Ward off from yourselves and your families a Fire (hell) whose fuel is men and stones, over which are (appointed) angels stern (and) severe, who disobey not, (from executing) the Commands they receive from Allaah, but do that which they are commanded.” [al-Tahreem 66:6]. Extra attention must be paid to the matter of a girl’s fasting when she has just reached maturity, because she may fast when she has her period, out of shyness, and then not make up the fast later.

(12) Als een ongelovige (Kafir) moslim wordt, of een kind de puberteit bereikt, of een krankzinnige tijdens de dag weer bij zinnen komt, moeten zij zich onthouden van eten voor de rest van de dag, omdat zij nu behoren tot degenen die verplicht zijn om te vasten, maar zij hoeven de dagen van de ramadan die zij hebben gemist niet in te halen, omdat zij op dat moment niet tot degenen behoorden die verplicht zijn om te vasten.

(12) If a kaafir becomes Muslim, or a child reaches puberty, or an insane person comes to his senses during the day, they should refrain from eating for the rest of the day, because they are now among those who are obliged to fast, but they do not have to make up for the days of Ramadaan that they have missed, because at that time they were not among those who are obliged to fast.

(13) De krankzinnigen zijn niet verantwoordelijk voor hun daden (hun daden worden niet genoteerd), maar als een persoon op sommige momenten krankzinnig is en op andere momenten bij zinnen, dan moet hij vasten tijdens zijn perioden van gezandheid, en is hij ontschoond tijdens zijn perioden van krankzinnigheid. Als hij tijdens de dag krankzinnig wordt, maakt dit zijn vasten niet ongeldig, net zoals het geval is als iemand het bewustzijn verliest vanwege ziekte of een andere reden, omdat hij de intentie had om te vasten toen hij bij zinnen was. (Majaalis Shahr Ramadaan door Ibn ‘Uthaymeen, p.28). Een vergelijkbaar geval is de regelgeving die van toepassing is op epileptici.

(13) The insane are not responsible for their deeds (their deeds are not being recorded), but if a person is insane at times and sane at other times, he must fast during his periods of sanity, and is excused during his periods of insanity. If he becomes insane during the day, this does not invalidate his fast, just as is the case if someone becomes unconscious because of illness or some other reason, because he had the intention of fasting when he was sane. (Majaalis Shahr Ramadaan by Ibn ‘Uthaymeen, p.28). A similar case is the ruling governing epileptics.

(14) Als iemand sterft tijdens de ramadan, dan rust er geen "schuld" op hem of zijn erfgenamen met betrekking tot de resterende dagen van de maand.

(14) If someone dies during Ramadaan, there is no “debt” on him or his heirs with regard to the remaining days of the month.

(15) Als iemand niet weet dat het verplicht (Fard) is om de ramadan te vasten, of dat het verboden (Haram) is om overdag in deze maand te eten of seksuele gemeenschap te hebben, dan is dit excuus volgens de meerderheid van de geleerden aanvaardbaar, zoals ook het geval is voor een bekeerling tot de islam, een moslim die in Daar al-Harb (niet-moslimlanden) leeft en een moslim die is opgegroeid onder de ongelovigen (Kuffaar). Maar een persoon die is opgegroeid onder de moslims en in staat was om vragen te stellen en informatie in te winnen, heeft geen excuus.

(15) If someone does not know that it is fard (obligatory) to fast Ramadaan, or that it is haraam to eat or have sexual intercourse during the day in this month, then according to the majority of scholars, this excuse is acceptable, as is also the case for a new convert to Islam, a Muslim living in Daar al-Harb (non-Muslim lands) and a Muslim who grew up among the kuffaar. But a person who grew up among the Muslims and was able to ask questions and find out, has no excuse.