(38) Zodra de gehele zonneschijf is verdwenen, dient de vastende persoon zijn vasten te verbreken en geen aandacht te schenken aan de rode gloed die aan de horizon achterblijft, want de Profeet ﷺ zei: “Zodra de nacht van daar komt en de dag van daar verdwijnt, en de zon is ondergegaan, dient de vastende persoon zijn vasten te verbreken.” (Overgeleverd door al-Bukhaari, al-Fath, nr. 1954; de kwestie wordt ook vermeld in Majmoo’ al-Fataawa, 25/216).

(38) Once the entire disk of the sun has disappeared, the fasting person should break his fast, and not pay any attention to the red glow that remains on the horizon, because the Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) said: “Once night comes from there and the day disappears from there, and the sun has set, the fasting person should break his fast.” (Reported by al-Bukhaari, al-Fath, no. 1954; the issue is also mentioned in Majmoo’ al-Fataawa, 25/216).

Het is de profetische traditie (Sunnah) om het verbreken van het vasten te bespoedigen. De Profeet ﷺ zou het Maghrib-gebed niet verrichten voordat hij zijn vasten had verbroken, zelfs niet met slechts een slokje water. (Overgeleverd door al-Haakim, 1/432; al-Silsilat al-Saheehah, 2110). Als een vastende persoon niets kan vinden waarmee hij zijn vasten kan verbreken, dient hij de intentie in zijn hart te hebben om zijn vasten te verbreken, en hij mag niet aan zijn vinger zuigen, zoals sommige gewone mensen doen. Hij moet er voorzichtig mee zijn zijn vasten te verbreken vóór de juiste tijd, want de Profeet ﷺ zag sommige mensen die aan hun pezen hingen met bloed dat uit de mondhoeken stroomde, en toen hij naar hen vroeg, werd hem verteld dat zij mensen waren die hun vasten hadden verbroken voordat het tijd was om dat te doen. (De overlevering (Hadith) staat in Saheeh Ibn Khuzaymah, nr. 1986, en in Saheeh al-Targheeb, 1/420). Als een persoon zeker is, of denkt dat het het meest waarschijnlijk is, of niet zeker weet of hij het vasten vóór de juiste tijd heeft verbroken, dient hij het vasten later in te halen, omdat het basisprincipe is dat de dag nog bezig is en niet is geëindigd. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/287). Hij moet er voorzichtig mee zijn te vertrouwen op het woord van kleine kinderen of onbetrouwbare bronnen, en hij moet ook voorzichtig zijn met de tijdsverschillen tussen verschillende steden en dorpen wanneer hij de oproep tot het gebed (Adhan) op de radio en dergelijke hoort.

The Sunnah is to hasten in breaking the fast. The Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) would not pray Maghrib until he had broken his fast, if only with a sip of water. (Reported by al-Haakim, 1/432; al-Silsilat al-Saheehah, 2110). If a fasting person cannot find anything with which to break his fast, he should have the intention in his heart to break his fast, and he should not suck his finger, as some of the common people do. He should beware of breaking the fast before the correct time, because the Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) saw some people hanging from their hamstrings with blood pouring from the corners of their mouths, and when he asked about them, he was told that they were people who broke their fast before it was time to do so.” (The hadeeth is in Saheeh Ibn Khuzaymah, no. 1986, and in Saheeh al-Targheeb, 1/420). If a person is certain, or thinks it most likely, or is not sure whether he broke the fast before the proper time, he should make up the fast later on, because the basic principle is that the day is still there and has not ended. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/287). He should beware of relying on the word of small children or untrustworthy sources, and he should also beware of the time differences between different cities and villages when he hears the adhaan on the radio and so on.

(39) Wanneer de dageraad aanbreekt – wat het witte licht is dat over de horizon in het oosten verschijnt – moet de vastende persoon onmiddellijk stoppen met eten en drinken, of hij nu de oproep tot het gebed (Adhan) hoort of niet. Als hij weet dat de muezzin de oproep tot het gebed (Adhan) bij de dageraad doet, moet hij stoppen met eten en drinken zodra hij zijn oproep tot het gebed (Adhan) hoort, maar als de muezzin de oproep tot het gebed (Adhan) voor Fajr doet, hoeft hij niet te stoppen met eten en drinken wanneer hij deze hoort. Als hij de gebruikelijke praktijk van de muezzin niet kent, of als er verschillen zijn tussen de muezzins, en hij de tijd van de dageraad niet zelf kan vaststellen – zoals meestal het geval is in steden vanwege verlichting en gebouwen – dan dient hij de voorzorgsmaatregel te nemen om een gedrukte tijdstabel te raadplegen, zolang hij er zeker van is dat de berekeningen waarop deze is gebaseerd niet onjuist zijn.

(39) When the dawn comes – which is the white light coming across the horizon in the East – the fasting person must stop eating and drinking straightaway, whether he hears the adhaan or not. If he knows that the muezzin calls the adhaan at dawn, he has to stop eating and drinking as soon as he hears his adhaan, but if the muezzin calls the adhaan before Fajr, he does not have to stop eating and drinking when he hears it. If he does not know the muezzin’s usual practice, or there are differences among the muezzins, and he cannot determine the time of dawn for himself – as is usually the case in cities because of lighting and buildings – he should take the precaution of referring to a printed timetable, so long as he is sure that the calculations on which it is based are not incorrect.

Het idee om aan de veilige kant te zitten door een bepaalde tijd voor Fajr te stoppen met eten en drinken, zoals tien minuten van tevoren, is bid’ah. Op sommige tijdschema's zie je één kopje voor “imsak” (stoppen met eten en drinken) en een ander voor Fajr; dit is iets dat in strijd is met de Islam.

The idea of being on the safe side by stopping eating and drinking a certain time before Fajr, such as ten minutes before, is bid’ah. On some timetables you can see one heading for “imsaak” (stopping eating and drinking) and another for Fajr; this is something that is contrary to Islam.

(40) De moslims die in steden wonen waar er in elke periode van vierentwintig uur een duidelijk onderscheid is tussen nacht en dag, zijn verplicht om te vasten, ongeacht hoe lang de dag is, zolang dat onderscheid tussen nacht en dag bestaat. Op sommige plaatsen is er geen dergelijk onderscheid tussen nacht en dag; moslims op deze plaatsen moeten vasten volgens de tijden in de dichtstbijzijnde stad waar een duidelijk onderscheid tussen nacht en dag bestaat.

(40) The Muslims living in cities where there is a distinct alternation of night and day in every twenty-four hour period are obliged to fast, no matter how long the day is, so long as that distinction between night and day is there. In some places there is no such distinction between night and day; Muslims in these places should fast according to the times in the nearest city in which there is a distinct alternation of night and day.