En er wordt ook gezegd: “Er bestaat niet zoiets als absolute waarheid en absolute onwaarheid” (Henry Augustus Rowland), terwijl het tegenwoordig algemeen geaccepteerd is om te zeggen: “waarheid is relatief, variërend van het ene individu naar het andere, van de ene groep naar de andere, van de ene tijd naar de andere, zonder objectieve standaarden.” Hoe kan er dan gezegd worden dat de rationele methode de mens beslissende absolute waarheden biedt, die de wetenschap niet kan bieden? Is het niet het dogmatisme dat determinisme en absolutisme vestigt in het beoordelen van meningen, gedachten en overtuigingen? Bovendien zijn sommige oordelen van de rationele methode zelf onbeslissend, en is deze daarmee niet vergelijkbaar met de wetenschappelijke methode? Hoe kan de rationele methode dan een basis van het denken zijn, op basis van het argument dat deze beslissend is?

And it is also said: “There is no such thing as absolute truth and absolute falsehood” (Henry Augustus Rowland), whilst it is now common place to say, “truth is relative, varying from one individual to another, from one group to another, from one time to another, having no objective standards.” So how can it then be said that the rational method provides the human being decisive absolute truths, which science is not able to provide? Is it not Dogmatism that establishes Determinism and Absolutism in judging opinions, thoughts and convictions? In addition, some of the judgments of the rational method itself are indecisive and so is it not similar to the scientific method? So how can the rational method be a basis of thinking, upon the argument that it is decisive?

Het antwoord op deze vragen heeft betrekking op het verduidelijken van de realiteit van de waarheid, evenals de realiteit van de besluitvaardigheid en de besluiteloosheid van het oordeel dat door het verstand is bereikt.

The answer to these questions is related to clarifying the reality of truth, as well as the reality of decisiveness and indecisiveness of the judgment arrived at by the mind.

Het concept van waarheid is recht door zee voor ieder mens, in tegenstelling tot de complicaties die zijn gecreëerd door moderne westerse theorieën, zoals het utilitarisme, correlationisme, dualisme en relativisme — of het nu cognitief, cultureel of moreel is — evenals andere die niets met de werkelijkheid te maken hebben. Deze theorieën zijn slechts filosofieën en fantasierijke constructies die door de rede en de zintuigen zijn weerlegd. Waarheid is dus geen term die door willekeur van volkeren gedefinieerd kan worden. Waarheid is niet louter een gedachte die door filosofen willekeurig wordt begrepen, noch is het een beschavingsconcept dat door sommige naties onder de naties is gekozen. In plaats daarvan is waarheid een specifieke realiteit voor alle menselijke wezens, ongeacht hun verschillen in het uitdrukken van de waarheid. Deze realiteit is de aard van de waarheid onder alle mensen, of zij deze nu begrijpen of niet. Het is in waarheid dat het oordeel of de gedachte overeenstemt met de realiteit die zij aanduidt.

The concept of truth is straightforward for any person, unlike the convolutions manufactured by the modern Western theories, such as utilitarianism, correlationism, dualism and relativism, whether cognitive, cultural or moral, as well as others that have nothing to do with reality. These theories are just philosophies and fanciful constructs falsified by reason and sense. Thus truth is not a term to be defined by any people arbitrarily. Truth is not a mere thought comprehended by the philosophers arbitrarily, nor is it a civilizational concept chosen by some nations amongst nations. Instead, truth is a specific reality for all human beings, regardless of their differences in expressing the truth. This reality is the nature of truth amongst all humans, whether they comprehend it or not. It is in truth that the judgment or thought agrees with the reality that it denotes.

Stel bijvoorbeeld dat we een geometrische figuur tekenen met vier gelijke en parallelle lijnen met vier rechte hoeken, en deze aan Zaid en Thomas laten zien om een oordeel erover te vellen. Het bevestigen van de waarheid van hun oordelen zal volgens één enkele methode voor alle mensen zijn. De methode is de overeenstemming van hun oordelen met de werkelijkheid van de getekende vorm. Als een van hen of beiden zegt dat de vorm een vierkant is, zullen we zeggen dat het waar is. Als een van hen zegt dat het een driehoek is, zullen we zeggen dat het niet waar is. Dit komt doordat de getekende geometrische vorm geen gebied is dat wordt gedefinieerd door drie lijnen.

For instance, if we were to draw a geometric figure with four equal and parallel lines with four right angles and show it to Zaid and Thomas to make a judgment regarding it. Affirming the truth of their judgments will be according to a single method for all humans. The method is the agreement of their judgments with the reality of the shape drawn. If one or both of them says that the shape is a square, we will say that it is true. If any one of them says it is a triangle, we will say that it is not true. This is because the geometrical shape drawn is not an area defined by three lines.

Op dezelfde manier, als Ali zegt dat zo iemand thuis is en Jimmy zegt: zo iemand is niet thuis, dan is de waarheid de overeenstemming van hun oordelen met de werkelijkheid. Als zo iemand thuis is, dan is de uitspraak van Ali waar. Als hij niet thuis is, dan is de uitspraak van Jimmy waar. Dit is het concept van waarheid. Waarheid is de overeenstemming van de gedachte met de werkelijkheid die door de gedachte wordt aangeduid. Dit staat los van het denken zelf, of het denken nu rationeel, wetenschappelijk, logisch of op welke andere manier dan ook is.

Similarly, if Ali says such a person is at home and Jimmy says: such a person is not at home, then the truth is the agreement of their judgments with the reality. If such a person is at home, then the statement of Ali is true. If he is not at home, then the statement of Jimmy is true. This is the concept of truth. Truth is the agreement of the thought to the reality denoted by the thought. This is regardless of the thinking itself, whether the thinking is rational or scientific or logical or any other.

Wat betreft de kwestie van een criterium om de beslissende aard en de zekerheid van waarheden te bepalen, het bereiken ervan, het erover nadenken en het onderscheiden ervan van onbeslistheid, dit alles wordt beheerst door het kijken naar dezelfde gebieden van rationele studie. Dienovereenkomstig is rationeel denken de overdracht van de werkelijkheid naar het brein via zintuiglijke waarnemingen, gekoppeld aan eerdere informatie, waarmee de werkelijkheid wordt geïnterpreteerd. De oordelen over zaken en zaken gaan over hun bestaan, essentie en kenmerken.

As for the issue of a criteria to determine the decisiveness and certainty of truths, arriving at them, thinking about them and distinguishing them from indecisiveness, all of this is governed by looking at the same fields of rational study. Accordingly, rational thinking is the transference of reality to the brain through sensations, linked with previous information, by which the reality is interpreted. The judgments upon things and matters are in terms of their existence, essence and characteristics.

Als rationeel oordeel gerelateerd is aan het bestaan van een object, dan is er geen twijfel dat het definitief en zeker is. Dit komt doordat het oordeel over het bestaan voortkomt uit de waarneming van een realiteit. De zintuigen vergissen zich niet wat betreft het bestaan van een realiteit. Dus,

If rational judgment is related to the existence of an object, then there is no doubt that it is definite and certain. This is because the judgment about the existence comes through sensation of a reality. The senses are not mistaken regarding the existence of a reality. So,

Het oordeel dat wordt geveld door de rationele methode van denken over het bestaan van een realiteit is doorslaggevend.

judgment issued by the rational method of thinking about the existence of a reality is decisive.

Wat betreft het oordeel dat betrekking heeft op de essentie (samenstelling) of de karakterisering (eigenschappen en kwaliteiten) van een object, dan is dat oordeel onbeslist, dat wil zeggen: vatbaar voor fouten. Dit komt doordat het oordeel over de essentie of karakterisering voortkomt uit informatie over het object of door de analyse van de waargenomen werkelijkheid, op basis van eerdere informatie. Fouten kunnen hierin binnensluipen. Daarom is dit oordeel onderhevig aan onenigheid en verschillen vanwege de variatie in menselijke vermogens wat betreft analyse, de hoeveelheid informatie over het object en de wijze waarop de informatie wordt geanalyseerd. Als we bijvoorbeeld het geluid van een beweging horen, kunnen we beslissend oordelen over het bestaan van de beweging. We kunnen echter niet zeker zijn over de essentie of karakterisering ervan. De beweging zou van een man of van een object kunnen zijn. Ons oordeel valt hier dus binnen de onbeslistheid. Desalniettemin betekent het erkennen van het voorkomen van onbeslistheid in sommige oordelen niet dat er geen beslissende, absolute waarheid bestaat. Dit komt doordat wanneer ons oordeel overeenstemt met de werkelijkheid, wij de waarheid ervan waarnemen. Bovendien, als we over het bewegende object, zoals in het eerder genoemde voorbeeld, zouden oordelen dat het een man of een dier is op basis van de waargenomen beweging, en ons oordeel stemde overeen met de waargenomen werkelijkheid, dan zouden we de waarheid hebben waargenomen. Daarom ontkent de mogelijkheid van onbeslistheid in sommige oordelen en gedachten niet het bestaan van de beslissende waarheid, waaraan de geest zich gedwongen weet te onderwerpen.

As for the judgment related to the essence (composition) or characterization (properties and qualities) of an object, the judgment is indecisive, that is, susceptible to error. This is because the judgment upon the essence or characterization comes through information about the object or through the analysis of the perceived reality, according to previous information. Error can seep into this. Therefore, this judgment is liable to disparity and differences because of disparity in human abilities in terms of analysis, in the amount of information about the thing and in how the information is analyzed. For instance, if we hear the sound of a movement, we can decisively judge the existence of the movement. However, we cannot be certain about its essence or characterization. The movement could be from a man or from an object. So, our judgment here falls within indecisiveness. Nevertheless, acknowledging the occurrence of indecisiveness in some judgments does not mean that there is no, decisive absolute truth. This is because when our judgment agrees with its reality, we perceive its truth. Moreover, if we judged upon the moving object, as in the aforementioned example, that it is a man or an animal from its sensed movement, and our judgment agreed with the sensed reality, then we would have perceived the truth. Therefore, the existence of the possibility of indecisiveness, in some judgments and thoughts, does not negate the existence of decisive truth, which the mind is compelled to submit to.