Het Westen was in staat om zijn koloniale imperialisme te rechtvaardigen door te vertrouwen op wat zij beweerden het Internationaal Recht te zijn. Dit recht stelde hen in staat om niet-Europese naties te behandelen met een volledig onderscheid van Europese naties. De oorsprong ervan gaat terug naar de rivaliteit tussen de koningen van het christelijke Europa bij het opbouwen van hun rijken. Desondanks werd het Westerse Internationaal Recht effectief gevestigd na de verdragen die de Vrede van Westfalen vormden. Daarna liet Europa het idee van talrijke koningen onder een enkele paus varen, ten gunste van het idee van onafhankelijke soevereine staten. Elk van hen was vrij om over hun religieuze en wereldlijke zaken te beslissen. Zo is het Internationaal Recht het Westerse recht, gebouwd op Westers denken en op de belangen van Westerse naties.

The West was able to justify its colonialist imperialism by relying on what they asserted as International Law. This law enabled them to treat non­ European nations, with complete distinction from European nations. Its origin goes back to the rivalries between the kings of Christian Europe in building their empires. Nevertheless, the Western International Law was effectively established after the treaties constituting the Peace of Westphalia. Thereupon, Europe abandoned the idea of numerous kings under a single pope, for the idea of independent sovereign states. Each of them were free to decide their religious and secular affairs. Thus, International Law is the Western law built on Western thinking, upon the interests of Western nations.