Veel westerse denkers bespreken het atheïsme en de spirituele leegte die de westerse samenleving treft. Zij treuren over het feit dat de mens zijn menselijkheid heeft verloren en is veranderd in een machine in een geïndustrialiseerde, consumeristische samenleving. Zij bespreken de gevallen van depressie, ellende, isolatie, vervreemding en ontvreemding die het individu in westerse samenlevingen treffen, waar hij geen andere uitweg vindt dan zelfmoord. Zij bespreken ook absurdisme, nihilisme, anarchisme, eclecticisme, racisme, opportunisme, neo-slavernij, oorlogen die de mensheid teisteren, samen met de vernietiging van waarden, bloedrijk en bruut kolonialisme en andere ellende die wereldwijd heerst. Zij vatten al deze ellende samen in een uitdrukking die gangbaar is geworden onder westerse intellectuelen, namelijk: de crisis van de mensheid. De crisis van de mensheid waar zij over spreken, betekent in de eenvoudigste zin de staat van stagnatie in tijd en plaats, vergezeld door het gevoel te falen in het vinden van de genezing en de oplossing. Dit komt door de verwarring in de mentaliteit ('aqleeyah) en dispositie (nafseeyah) van de mens, wat voor onrust zorgt in zijn gedachten, neigingen en gedragingen. Hierdoor overheerst bij hem het gevoel van falen, wat leidt tot hulpeloosheid, verlies, verwarring en absurdisme. De crisis wordt niet opgelost door haar verschijningsvormen en resultaten te bestuderen. In plaats daarvan moet zij worden opgelost door te kijken naar de werkelijke oorzaak die haar heeft voortgebracht. Wat rest is dus om koppigheid achter te laten en moedig de waarheid te erkennen. De reden voor de crisis van de mensheid waar zij over spreken, is het culturele en beschavingsmatige falen van het kapitalisme dat de wereld domineert. De cultuur ervan, die haar positivistische, rationalistische benadering vertegenwoordigt, is gefaald in haar begrip van de mens en zijn natuur, aangezien zij de mens louter als materialistisch beschouwt, zowel in zijn motief als in zijn doel. Zij is er ook niet in geslaagd om naar de samenleving en haar componenten te kijken, door zich uitsluitend op individualisme te concentreren en een concept vast te stellen dat elke mens een wolf is voor een andere mens.

Many Western thinkers discuss atheism and the spiritual void afflicting Western society. They lament about man having lost his humanity, transforming into a machine in an industrialized, consumerist society. They discuss the cases of depression, misery, isolation, alienation and estrangement that afflict the individual living in Western societies, where he does not find a way to but for suicide. They also discuss absurdism, nihilism, anarchism, eclecticism, racism, opportunism, neo-slavery, wars that ravage humanity, along with the destruction of values, bloody and brutal colonialism and other miseries that are prevalent around the world. They summarize all of this misery in an expression that has become common amongst Western intellectuals, which is, the crisis of humanity. The crisis of humanity they discuss, in its simplest sense, means the state of stagnation in time and place, accompanied by the feeling of failure to reach the cure and solution. This is because of the confusion in the mentality ('aqleeyah) and disposition (nafseeyah) of man that causes turmoil in his thoughts, inclinations and behaviors. So the sense of failure dominates him, which leads to helplessness, loss, confusion and absurdism. The crisis is not resolved by studying its manifestations and results. Instead it is to be solved by looking at the actual cause that produced it. So what remains is to leave stubbornness behind and boldly acknowledge the truth. The reason for the crisis of humanity, which they discuss, is the cultural and civilizational failure of capitalism that dominates the world. Its culture representing its positivist, rationalist approach has failed in its understanding of man and his nature as it views man merely as materialistic, in both his motive and objective. It has also failed to look at society and its components, focusing only on individualism and established a conception that each man is a wolf for another man.

Wat betreft de beschavingsfalen, dit is duidelijk zichtbaar in de leer die de verbinding van het leven met wat eraan voorafging en wat erna komt, ontkent. Het vergoddelijkt de mens als een meester van het universum en als de wetgever. Het falen is duidelijk zichtbaar in de liberale maatschappelijke systemen die er niet in slagen rust en geluk te bieden. Het falen is duidelijk zichtbaar in de waarden die beperkt zijn tot louter nut en materialisme. De waarden beperken het menselijk gedrag tot louter dierlijke, instinctieve doelen, ontdaan van menselijkheid, moraal en geest.

As for its civilizational failure, it is apparent in its doctrine that denies the connection of life with what is before and what is after. It deifies man as a master of the universe and as the legislator. The failure is apparent in its liberal societal systems that fail to provide tranquility and happiness. The failure is apparent in its values that are confined to utility and materialism alone. Its values confine human behavior to animalistic, instinctive ends alone devoid of humanity, morals and spirit.

De vooruitgang van beschaafde naties wordt niet enkel gemeten aan de hand van materiële progressie, zoals wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen. In plaats daarvan wordt het ook gemeten aan de hand van de verheffing van moraal, hoogstaande waarden en doelstellingen die de mens verheffen boven het rijk van het dierlijke. Het wordt ook gemeten aan de hand van systemen die in overeenstemming zijn met de fitra (de menselijke natuur) door de materie met de geest in een nauwkeurig evenwicht te mengen, waarbij het goede van deze wereld en het Hiernamaals worden gecombineerd. Veel naties die het Westen voorafgingen, hadden kracht, dominantie en materiële vooruitgang. Echter, zij weken af van de regels van hun Heer en waren hoogmoedig, tiran en onderdrukkend op de aarde. Zij waren verdraaid, bedorven en corrupt, en daarom heeft Allah (SWT) hen vernietigd. Allah (SWT) zegt,

The advancement of civilized nations is not measured in terms of material progression, as scientific and technological developments, alone. Instead, it is also measured with respect to the elevation of morals, supreme values and objectives that elevate man from the realm of the animal. It is also measured with respect to systems that agree with the fitra (human nature) by mixing the matter with the spirit in a precise balance, combining the goodness of this world and the Hereafter. Many nations that preceded the West had strength, dominance and material advancement. However, they deviated from the rulings of their Lord and were arrogant, tyrannical and oppressive upon the earth. They were twisted, spoiled and corrupted and so Allah (swt) destroyed them. Allah (swt) says,

“Hebben zij niet door het land gereisd en gezien hoe het einde was van hen die voor hen waren? Zij waren machtiger dan hen en hadden een grotere indruk op het land achtergelaten, maar Allah greep hen vanwege hun zonden. En zij hadden geen beschermer tegen Allah.” [TMQ soera Ghafir 40:21]

“Have they not traveled through the land and observed how was the end of those who were before them? They were greater than them in strength and in impression on the land, but Allah seized them for their sins. And they had not from Allah any protector.” [TMQ Surah Ghafir 40:21],

De redding van de westerse mens en de gehele wereld ligt in het verlaten van het geloof van het secularisme. Het ligt in het aannemen van een geloof dat het grootste probleem van de mensheid oplost op een wijze die het verstand overtuigt en in overeenstemming is met de menselijke natuur, zodanig dat harten worden gevuld met rust en vrede. Het ware geloof is het geloof dat voor een mens een correcte en allesomvattende visie vindt over de mens, het leven en het universum, met betrekking tot hun relatie tot wat eraan voorafging en wat daarna komt. Gebaseerd op deze allesomvattende visie is de mens in staat om de betekenis van zijn bestaan en zijn doel (ghaayah) in het leven te bepalen, waardoor hij zijn concepten over het wereldse leven definieert om zo zijn gedrag vorm te geven.

The salvation of the Western man and the entire world lies in abandoning the creed of secularism. It lies in taking a creed that solves the greatest problem of humankind in a manner that convinces the mind and agrees with human nature, such that hearts are filled with tranquility and peace. The true creed is the one that finds for a man a correct and comprehensive thought about man, life and universe, with respect to their relationship to what is before and what is after. Based on this comprehensive thought, man is able to determine the meaning of his existence and goal (ghaayah) in life, thereby defining his concepts about worldly life to shape his behavior.

Verlicht denken is de methode om dit allesomvattende inzicht voor een mens te vinden. Dit denken is geen compromis of ontwijking bij het beantwoorden van de cruciale vragen van de mens: Waar kom ik vandaan? Waarom ben ik hier nu? Waar zal ik heen gaan? Elk redelijk persoon is zich ervan bewust dat het loutere bestaan van de dingen die hij waarneemt, een Schepper heeft die hen heeft geschapen. Het feit met betrekking tot de waargenomen zaken is dat zij ofwel in staat zijn om uit zichzelf te bestaan, ofwel niet in staat zijn om uit zichzelf te bestaan, afhankelijk van de noodzakelijke voor het bestaan (wajibul wujood). In staat zijn om uit zichzelf te bestaan is een oordeel over een zaak, bepaald door redenering over de vraag of het in staat is om uit zichzelf te bestaan of niet uit zichzelf kan bestaan. Dit oordeel, het oordeel over het vermogen om te bestaan,

Enlightened thinking is the method to find this comprehensive thought for a man. This thinking is not a compromise or evasion over answering the crucial questions of man: Where did I come from? Why am I here now? Where will I go? Any reasoning person is aware that the mere existence of things which he senses have a Creator who created them. The fact with regards to the perceived things is that either they are able to exist of themselves or they are incapable of existing by themselves, dependent on the indispensable for existence (wajibul wujood). Being able to exist by its own self is a judgment upon a thing, determined by reasoning over whether it is capable to exist of itself or cannot exist of its own. This judgment, the judgment over the ability to exist,

...wordt gecontrasteerd met het oordeel dat betrekking heeft op het onontbeerlijke voor het bestaan. Dienovereenkomstig, wanneer de waarneming van een man op een tafel valt, stelt hij een evident, rationeel oordeel vast met betrekking tot het bestaan van de tafel. Deze is alleen in staat te bestaan omdat het bestaan ervan verbonden is met de maker (saan/'a). Wat de maker van de tafel zelf betreft, hij is onontbeerlijk voor het bestaan van de tafel. Dit komt doordat zijn bestaan de reden is voor het bestaan van de tafel. Het universum, de mens en het leven zijn evident niet in staat om uit zichzelf te bestaan. Hun bestaan getuigt van het onontbeerlijke voor het bestaan (waajib ul wujood) dat hen heeft geschapen. Het onontbeerlijke voor het bestaan is de Schepper, die Allah (SWT) is.

is contrasted with the judgment related to the indispensable for existence. Accordingly, when a man’s sense falls on a table, he establishes an evident, rational udgment related to the existence of the table. It is only able to exist because its existence is connected with its maker (saan/'a). As for the maker of the table himself, he is indispensable for the existence of the table. This is because his existence is the reason for the existence of the table. The universe, man and life are not able to exist of themselves evidently. Their existence evidences the indispensable for existence (waajib ul wujood) that created them. The indispensable for existence is the Creator Who is Allah (swt).

De studie gebiedt vervolgens het vinden van de relatie tussen de Schepper en de schepping. Inderdaad, het geloof van een geschapen mens in het bestaan van een Schepper noodzaakt het zoeken naar het bestaan van de relatie tussen de Schepper en de schepping. Aangezien de mens niet in staat is de aard van zijn relatie met de Schepper te bepalen, gebiedt het verstand dat de mens daarvan afziet en de zaak aan de Schepper zelf overlaat. De Schepper, Allah (SWT), heeft gespecificeerd hoe Hij Zijn relatie met de schepping kan overbrengen. Dus heeft Hij (SWT) Boodschappers tot de mensheid gezonden. Onder hen zijn Musa (vrede zij met hem) die tot zijn volk werd gezonden, Isa (vrede zij met hem) die tot zijn volk werd gezonden en Muhammad ﷺ die tot de gehele mensheid werd gezonden.

The study then mandates finding the relationship of the Creator with the creation. Indeed, the belief of a created man in the existence of a Creator necessitates the search for the existence of the relationship of the Creator with the creation. Since man is unable to determine the nature of his relationship with the Creator, the intellect mandates that man desists from that and leaves the matter to the Creator himself. The Creator, Allah (swt), has specified how to convey His relationship with the creation. So He (swt) sent Messengers to humankind. Amongst them are Musa (as) who was sent to his people, Isa (as) who was sent to his people and Muhammad (saw) who was sent to the whole of humankind.

Om de geldigheid van de Boodschap en het Profentschap van de Boodschappers te bevestigen, vereist het intellect het vestigen van doorslaggevend bewijs (burhaan) door de Boodschappers met betrekking tot hun Boodschap. Dit vereist dat de Boodschapper wonderen vertoont die mensen niet in staat zijn om binnen de gevestigde norm uit te voeren. Dit waren de wonderen van Musa (vrede zij met hem), Isa (vrede zij met hem) en andere profeten (vrede zij met hen). Echter, dergelijke wonderen worden tegenwoordig alleen nog overgedragen via overgeleverde informatie die vandaag de dag geen verifieerbare realiteit heeft. Het enige wonder dat door de mens wordt waargenomen en vandaag de dag een uitdaging blijft, is het wonder dat Muhammad ﷺ van Allah (SWT) heeft gebracht, namelijk de Quran.

To confirm the validity of the Message and Prophethood of the Messengers, intellect mandates the establishment of decisive evidence (burhaan) from the Messengers, regarding their Message. This requires the Messenger to demonstrate miracles which humans are incapable of performing, within the established norm. Such were the miracles of Musa (as), Isa (as) and other Prophets (as). However, such miracles are only carried in narrated information now, that have no verifiable reality today. The only miracle which is sensed by man and remains a challenge today, is the miracle brought by Muhammad (saw) from Allah (swt), which is the Quran.

Het wonder wordt op twee manieren als waar vastgesteld: ofwel door directe inzichten, ofwel door redenering (istidlaal). Toen Musa (vrede zij met hem) een stok in een snel bewegende slang veranderde, begrepen de illusionisten direct dat het een wonder was en geen illusie. Zij begrepen het wonder dus rechtstreeks zelf en waren zeker van de waarachtigheid van Musa (vrede zij met hem). Wat betreft degenen die geen illusionisten waren, zij begrepen het wonder vanuit het onvermogen van de tovenaars om iets dergelijks te brengen en hun onderwerping aan Musa (vrede zij met hem). De methode van redenering was dus hun weg naar geloof. Wat betreft de zaak met betrekking tot de Koran, men kan ofwel direct het wezen van het wonder ervan begrijpen, dat niemand iets dergelijks kan brengen, of men kan redeneren vanuit het onvermogen van alle Arabieren, of zij nu gelovigen of ongelovigen (Kafir) zijn, om iets dergelijks als de Koran te brengen, ondanks dat de Koran hen daartoe uitdaagt. De Koran is dus ofwel van de Arabieren, ofwel van Muhammad ﷺ, ofwel van Allah (SWT). Het is onjuist om te zeggen dat de Koran van de Arabieren komt, omdat zij het niet aan zichzelf toeschreven. Bovendien slaagden zij er niet in om iets dergelijks als de Koran te brengen, ondanks de uitdaging ervan. Het is ook onjuist om te zeggen dat de Koran van Muhammad ﷺ is, omdat hij ﷺ een Arabier is en wat voor alle Arabieren geldt, geldt ook voor hem ﷺ. Bovendien had Muhammad ﷺ uitgebreid gesproken. Binnen zijn spraak bevinden zich de onomstotelijk overgeleverde (mutawwatir) overleveringen (Hadith) die geheel verschillen van de Koran. Als de Koran werkelijk zijn ﷺ woorden waren, zou hij het wonder hebben geclaimd voor al zijn spraak en niet slechts voor een deel ervan. Het is onredelijk voor hem ﷺ om een wonder te claimen voor slechts een deel van zijn spraak, terwijl hij dat niet claimt voor het geheel. Aangezien het onjuist is om te zeggen dat de Koran van de Arabieren of van Muhammad ﷺ is, is het ongetwijfeld van Allah (SWT).

The miracle is established as true through two methods: Either by direct comprehension or by reasoning (istidlaal). Thus when Musa (as) turned a stick into a swiftly moving snake, the illusionists directly comprehended that it was a miracle and not illusion. So they comprehended the miracle by themselves directly and were certain of the truthfulness of Musa (as). As for those other than the illusionists, they comprehended the miracle from the inability of sorcerers to bring the like of it and their submission to Musa (as). So the method of reasoning was their way to belief. As for the matter related to Quran, one can either directly comprehend the nature of its miracle that no one can bring the like of it or he can reason the inability of all the Arabs, whether they are believers or kuffar, to bring the like of the Quran, despite the Quran challenging them to do so. Thus the Quran is either from Arabs or from Muhammad (saw) or from Allah (swt). It is wrong to say that the Quran comes from the Arabs, because they did not attribute it to themselves. Moreover, they failed to bring the like of the Quran, despite it challenging them. It is wrong also to say that the Quran is from Muhammad (saw) because he (saw) is an Arab and what applies to all the Arabs also applies to him (saw). Moreover, Muhammad (saw) had spoken extensively. Within his speech are the conclusively narrated (mutawwatir) Hadith which are entirely different from the Quran. If the Quran were really his (saw) words, he would have claimed the miracle for all of his speech and not for some of it. It is irrational for him (saw) to claim a miracle for just part of his speech, whilst not claiming for the whole. Since it is invalid to say that the Quran is from Arabs or Muhammad (saw), it is definitely from Allah (swt)

en zo bevestigt het wonder het boodschapperschap van degene die het bracht.

and thus the miracle validates the Messengership of the one who brought it.

Overeenkomstig is het geloof in Allah (SWT) en in de Boodschap van Muhammad ﷺ, dat wil zeggen het geloof in de islamitische geloofsleer, gebouwd op het intellect ('aql) en afhankelijk daarvan. De islamitische geloofsleer is dus de rationele geloofsleer die de geest overtuigt. Het is ook een geloof dat overeenstemt met de menselijke natuur, omdat het het instinct van heiligheid erkent en de behoefte van de mens aan de Schepper erkent, Degene die alles ordent (Al-Mudabbir). Hij bepaalt de religie (Deen), dat wil zeggen het systeem dat door Allah (SWT) is bevolen, Degene die de handelingen van mensen ordent, voor hun zaken zorgt en al hun problemen behandelt. Zo is de islamitische geloofsleer de intellectuele basis en het intellectuele leiderschap dat de geest overtuigt en overeenstemt met de menselijke natuur, wat rust en vrede brengt. Voorwaar, alleen de islam is de redding voor de mensheid uit haar crisis.

Accordingly, the belief in Allah (swt) and in the Message of the Muhammad (saw) i.e. belief in the Islamic creed is built on intellect ('aql) and is dependent on it. So the Islamic creed is the rational creed that is convincing to the mind. It is also a creed agreeing with human nature because it acknowledges the sanctification instinct, acknowledging the need of man for the Creator, the One Who organizes (Al-Mudabbir). He determines the Deen i.e. the system commanded by Allah (swt), the One who organizes the actions of humans, takes care of their affairs and treats all their problems. Thus the Islamic creed is the intellectual basis and intellectual leadership that is convincing to the mind and agrees with human nature, which brings tranquility and peace. Indeed, Islam alone is the salvation for humanity, from its crisis.

Het islamitische geloof is zowel een spiritueel als een politiek geloof, omdat het door de regels die eruit voortvloeien en de gedachten die erop zijn gebouwd, zorg draagt voor de zaken van zowel deze wereld als het Hiernamaals. Het systeem (niZaam) dat eruit is voortgekomen, is de verzameling van sharia-regels om de relatie van de mens met de Schepper, met zichzelf en met andere mensen te reguleren. Het is een omvattend en volledig systeem dat is gebouwd op de basis van loutere dienstbaarheid aan Allah (SWT). Dus mannen en vrouwen, rijk en arm, volwassenen en jongeren, en zwart en wit zijn in dit opzicht gelijk. Imam Ahmed rapporteerde in zijn Musnad van Abu Nadhra: zij die de preek van de Profeet Muhammad ﷺ hoorden tijdens de dagen van Tashreeq, vertelden mij dat hij ﷺ

The Islamic creed is both a spiritual and political creed because through the rulings emerging from it and the thoughts which are built upon it, it takes care of the affairs of both this world and the Hereafter. The system (niZaam) that emerged from it is the collection of Shariah rulings to regulate man’s relationship with the Creator, himself and with other humans. It is a comprehensive and complete system built upon the basis of servitude to Allah (swt) alone. So men and women, rich and poor, adult and young and black and white are equal in this regard. Imam Ahmed reported in his Musnad from Abu Nadhra: those who heard the sermon of the Messenger of Allah (saw) during the days of Tashreeq narrated to me that he (saw)

zei,

said,

“O mensen, jullie Heer is Eén en jullie vader is één: een Arabier heeft geen superioriteit over een niet-Arabier en een niet-Arabier heeft geen superioriteit over een Arabier. De blanke heeft geen superioriteit over de zwarte en de zwarte heeft geen superioriteit over de blanke, behalve door godsvrucht. Heb ik het overgebracht?”.

“O people, your Lord is One and your father is one: an Arab has no superiority over a non­ Arab nor does a non-Arab have any superiority over an Arab. The White has no superiority over the Black nor does the Black have any superiority over a White except by piety. Have I not conveyed?”.

In dit systeem is de vermenging van materie met de geest zichtbaar, in tegenstelling tot het kapitalistische systeem dat materie van de geest scheidt. De mens en zijn daden zijn materieel, aangezien hij wordt gedreven door zijn levensenergie, door organische behoeften en instincten, om hun verzadiging te bereiken. Hij voert vervolgens dergelijke daden uit op basis van zijn geloof dat hij een schepping is van de Schepper en dat het leven verbonden is met wat eraan voorafging en wat daarna komt. Hij is dus beperkt door de sharia van Allah (SWT) en houdt zich aan Zijn geboden en verboden, die zijn gedrag vormgeven. Zo realiseert de mens zijn verbinding met Allah (SWT) in zijn leven, wat betekent dat hij de materie met de geest vermengt, waarbij hij streeft naar het verkrijgen van de welbehagen van Allah (SWT), waarmee de mens eeuwige rust, oftewel geluk, bereikt.

In this system, one can see the mixing of matter with the spirit, unlike the capitalist system that separates matter from the spirit. Man and his actions are material, as he is driven by his life energy, of organic needs and instincts, to achieve their satiation. He then performs such actions based on his belief that he is a creation of the Creator and that life is connected to what is before and what is after. So he is restricted by the Shariah of Allah (swt) and abides by His commands and prohibitions, that shape his behavior. So man realizes his connection with Allah (swt) in his life i.e. mixes the matter with the spirit, seeking to achieve the pleasure of Allah (swt), by which man achieves perpetual tranquility i.e. happiness.

De daden van een man in de Islam zijn niet absurd, waardeloos of doelloos. In plaats daarvan zijn ze gericht op een doel, en zo handelt hij volgens de geboden en verboden van Allah, wat betekent dat hij zich houdt aan de sharia-regels in zijn daden voor het doel dat hij nastreeft en het voornemen (qasd) dat hij bereikt. Zijn daden zijn dus gebaseerd op de regels die een beoogd resultaat voortbrengen dat de moslim in zijn handelen meeneemt, namelijk het bereiken van een bepaalde waarde (qeemah) voor het individu en de gemeenschap. Wie de sharia-regels nauwkeurig bestudeert, kan zien dat de waarden die door de sharia zijn gespecificeerd — die de behandelingen hebben bepaald voor de problemen van de mens in het leven — van vier soorten zijn: materieel, spiritueel, moreel en humanitair. Wanneer een moslim handelt om deze waarden te bereiken volgens de sharia-regels, zoals gedefinieerd, bepaald en georganiseerd door de Islam, zullen al die waarden in een mate die nodig is worden bereikt in een samenleving, als een moslimsamenleving, die het welzijn en de rust van allen waarborgt. Allah (SWT) zegt,

The actions of a man in Islam are not of absurdism, valueless and aimless. Instead they are for an aim and so he proceeds according to the commands and prohibitions of Allah i.e. he adheres to the Shariah rulings in actions for the goal he seeks and the aim (qasd) he achieves. So his actions are based on the rulings that produces an intended result that the Muslim takes into account in his action i.e. the achievement of a certain value (qeemah) for the individual and the community. One who scrutinizes the Shariah rulings can see that the values specified by the Shariah, that decreed the treatments for the problems of man in life, are of four types, material, spiritual, moral and humanitarian. When a Muslim man acts to achieve these values according to the Shariah rulings, as defined, determined and organized by Islam, all those values will be achieved in a society to the extent necessary, as a Muslim society, which ensures the well-being and tranquility of all. Allah (swt) says,

“Zij die geloven en wiens harten rust vinden door de herinnering aan Allah. Voorwaar, door de herinnering aan Allah vinden de harten rust.” [TMQ soera Ar-Ra'ad 13:38],

“Those who have believed and whose hearts are assured by the remembrance of Allah. Unquestionably, by the remembrance of Allah hearts are assured.” [TMQ Surah Ar-Ra'ad 13:38],

Concluderend roepen wij de gehele mensheid, inclusief de mensen in het Westen, op om te heroverwegen wat het Westen is geworden, om het idee van het kapitalisme en de westerse beschaving af te zweren en in plaats daarvan de Islam te aanvaarden en te adopteren. Voorwaar, de Islam is de enige garantie om de mensheid te redden van de ellende waarin zij nu leeft, door de mensheid uit de diepten van onrecht en duisternis naar het licht van rechtvaardigheid en de Waarheid te leiden.

In conclusion, we call for the whole of humankind, including the people of the West to review what the West has become, to renounce the idea of Capitalism and the Western civilization and to take and adopt Islam instead. Indeed, Islam is the only guarantee to save humankind from the miseries in which it now lives, by driving out humanity from the depths of injustice and darkness, into the light of justice and Truth.