Het economische probleem volgens het Westen kan eenvoudig worden samengevat als het axiomatische principe van relatieve schaarste, met beperkte middelen te midden van onbeperkte behoeften. Dit betekent een tekort aan goederen en diensten om alle menselijke behoeften volledig te bevredigen. Dit is waarom zij zeggen: “Het probleem is dat, hoewel uw behoeften, of verlangens, in feite onbeperkt zijn, de beschikbare middelen om aan deze behoeften te voldoen schaars zijn,” zoals vermeld in Economics: A Contemporary Introduction door William A. McEachern. Zo ziet het westerse intellect dat “menselijke behoeften onbeperkt zijn en de mens altijd naar meer en beter streeft... men kan nooit volledig verzadigd zijn,” zoals vermeld in het boek Introduction to Economics door Jelle Zijlstra. Aangezien behoeften en verlangens onbeperkt zijn, terwijl de middelen om deze te bevredigen beperkt zijn, ontstaat het economische probleem, volgens de westerlingen, uit het onvermogen om de volledige verzadiging van dergelijke behoeften te bereiken.

The economic problem according to the West can be simply summarized as the axiomatic principle of relative scarcity, with limited resources amidst unlimited needs. It means an insufficiency of goods and services to satiate all human needs completely. This is why they say, “The problem is that, although your wants, or desires, are virtually unlimited, the resources available to satisfy these wants are scarce,” as stated in Economics: A Contemporary Introduction by William A. McEachern. Thus the Western intellect sees that “human needs are unlimited and man always seeks for more and better...one can never be fully satiated," as stated in the book Introduction to Economics by Jelle Zijlstra. Since needs and desires are unlimited, whilst the material to satiate them are limited, the economic problem, according to the Westerners, emerges from the inability of achieving the complete satiation of such needs.

Deze visie op het Westen is onjuist en in strijd met de ervaren werkelijkheid. Dit komt doordat de behoeften die dwingend bevredigd moeten worden, slechts de basisbehoeften van een persoon zijn, krachtens het mens-zijn. Dit zijn niet de secundaire behoeften of de behoeften aan luxe, hoewel de mens streeft naar en werkt voor de bevrediging van de behoeften aan luxe. Dienovereenkomstig zijn de basisbehoeften zoals voedsel, kleding en onderdak beperkt. De rijkdom en inspanningen, die zij goederen en diensten noemen, zijn wereldwijd voldoende beschikbaar om de primaire, basisbehoeften te bevredigen. Wat betreft het probleem van de steeds toenemende behoeften, dit heeft geen betrekking op de toename van de basisbehoeften, aangezien de basisbehoeften van een mens, krachtens het mens-zijn, niet toenemen. Wat continu toeneemt, zijn de luxeartikelen die voortvloeien uit materiële vooruitgang. De mens streeft ernaar om aan de behoeften voor dergelijke luxe te voldoen, maar het niet bevredigen van dergelijke behoeften veroorzaakt geen problemen. In plaats daarvan is het de niet-bevrediging van enkel de basisbehoeften die problemen veroorzaakt.

This view of the West is erroneous and contradictory to the sensed reality. This is because needs that must be satiated mandatorily are only the basic needs of a person, by virtue of being a human. These are not the secondary needs or the needs for luxuries, although Man seeks and works for the satiation of the needs for luxuries. Accordingly, the basic needs such as food, clothing and shelter are limited. The wealth and efforts, which they call goods and services, are sufficiently available to satiate the primary, basic needs all over the world. As for the problem of ever increasing needs, it is not related to the increase in basic needs, because the basic needs of a man, by virtue of being a human, do not increase. What increases continuously are the luxuries that arise from material progress. Man strives to satiate the needs for such luxuries, however, the non-satiation of such needs does not create problems. Instead, what causes problems is the non-satiation of basic needs alone.

Overeenkomstig is er geen probleem in de beperking van goederen en diensten om in de basisbehoeften te voorzien, om dit te definiëren als een economisch probleem dat de samenleving moet aanpakken. Het economische probleem is in feite de verdeling van dergelijke rijkdom en inspanningen. Het is de verdeling van rijkdom en inspanningen naar alle individuen die hen in staat stelt om al hun basisbehoeften volledig te bevredigen, terwijl het hen helpt te streven naar de bevrediging van hun behoeften aan luxe.

Accordingly, there is no problem in the limitation of goods and services to satiate basic needs, so as to define it as an economic problem for society to address. The economic problem is in fact the distribution of such wealth and efforts. It is the distribution of wealth and efforts to all individuals that allows them to satiate all the basic needs completely, whilst helping them strive for the satiation of their needs for luxuries.

In de Verenigde Staten worden bijvoorbeeld duizenden tonnen graan in de zee gedumpt, zonder dat deze worden verdeeld onder de miljoenen armen in het land. De Verenigde Staten horten miljarden dollars op, die noch worden ingezet in de raderen van de economie, noch worden gegeven aan de armen. Het probleem is dus noch de schaarste aan goederen, noch de onbeperktheid van behoeften. Het is enkel de visie van de kapitalistische economie die is gebouwd op monopolie, hebzucht, afgunst en egoïsme. Het is de kapitalistische economie die tachtig procent van de rijkdom van de natie in de handen van een selecte groep kapitalisten heeft geplaatst. Het zijn de kapitalisten die de samenleving transformeren tot consumptiesamenlevingen, om hun producten te vermarkten en winsten te maximaliseren onder het voorwendsel dat de toegenomen consumptie door individuen of groepen resulteert in een hoger niveau van welzijn in de samenleving.

In the United States, for instance, thousands of tonnes of grains are dumped into the sea, without being distributed to the millions of poor in the country. The United States hoards billions of dollars, which is neither utilized in the wheels of the economy nor given to the poor. Thus the issue is neither the scarcity of material nor the unlimitedness of needs. It is only the view of the capitalist economy which is built on monopoly, greed, envy and selfishness. It is the capitalist economy that put eighty percent of the nation’s wealth into the hands of select bands of capitalists. It is the capitalists who transform society into consumer societies, in order to market their products, to maximize profits under the pretext that the increased consumption by individuals or groups results in a higher level of well-being in the society.

De kapitalistische economie heeft het vraagstuk van de verdeling van rijkdom verwaarloosd. In plaats daarvan heeft de kapitalistische economie haar economische doelen gericht op het bereiken van materiële ontwikkeling, terwijl zij werkloosheid, inflatie en deflatie aanpakt. Zo streeft de kapitalistische economie naar het bereiken van één doel, namelijk het vergroten van de collectieve rijkdom van een natie. Zij werkt toe naar het hoogst mogelijke productielevel, in het streven naar een maximaal welzijn voor de leden van de samenleving, als gevolg van het verhogen van het inkomen en het verhogen van het productielevel van de natie. Dit doel wordt bereikt door hen in staat te stellen rijkdom te vergaren, terwijl individuen de vrijheid wordt gelaten om te werken om productie en distributie veilig te stellen.

The capitalist economy has neglected the issue of the distribution of wealth. Instead, the capitalist economy made its economic goals centered on achieving materialistic development, whilst treating unemployment, inflation and deflation. Thus the capitalist economy aims at achieving one goal, which is to increase the collective wealth of a nation. It works to reach the highest possible production level, in the pursuit of the maximum well-being for the members of society, as a result of increasing income and raising the production level of the nation. This goal is achieved by enabling them to obtain wealth, whilst leaving individuals the freedom to work to secure production and distribution.

Zo vindt de kapitalistische economie geen oplossingen om de behoeften van individuen te bevredigen en om voor de bevrediging van elk individu in de samenleving te zorgen. In plaats daarvan richt zij zich enkel op het bieden van zaken die de behoeften van individuen bevredigen. Zo richt zij zich op de collectieve behoeften van het verhogen van de productie en het inkomen, en het bieden van de mogelijkheid om te werken, terwijl zij deze vrijheid aan de individuen laat. Dit is ongeacht of de bevrediging van basisbehoeften wordt bereikt voor alle individuen, of dat dit slechts door sommige individuen wordt bereikt en niet door anderen. Dit is noch het terrein van economisch onderzoek, noch is het haar doel om alle individuen te bevredigen. In hun visie moeten de armen de verantwoordelijkheid dragen voor hun armoede, omdat zij zelf de oorzaak hiervan zijn. Deze visie van de kapitalisten is onjuist en spreekt de werkelijkheid tegen, omdat de basisbehoeften die bevredigd moeten worden individuele behoeften zijn, krachtens het mens-zijn. Dit zijn de behoeften van Ali en Anthony, en niet de behoeften van selecte groepen mensen of naties.

Thus the capitalist economy does not find treatments to satiate the needs of individuals and to provide the satiation for every individual of the society. Instead, it only focuses on providing things that satiate the needs of individuals. So it focusses on the collective needs of increasing the production and income, providing the opportunity to work, whilst leaving this freedom to the individuals. This is regardless of whether satiation of basic needs is achieved for all individuals, or it is only achieved by some of the individuals, and not others. This is neither the field of economic research, nor is its goal to satiate all the individuals. In their view, the poor must bear the responsibility for their poverty, because they themselves are the cause for it. This view of the capitalists is erroneous and contradicts reality because the basic needs that must be satiated are individual needs, by virtue of being human. These are the needs of Ali and Anthony and not the needs of select groups of people or nations.

Overeenkomstig moet de oorsprong van het economische beleid zijn om de bevrediging van alle basisbehoeften van alle individuen te waarborgen, met volledige verzadiging, terwijl zij in staat worden gesteld om hun luxueuze behoeften zoveel mogelijk te bevredigen. Het is onjuist om de productie, de economische ontwikkeling en de levensstandaard van de natie als geheel te verhogen, zonder te waarborgen dat iedereen hiervan profiteert. Het is eveneens onjuist om mensen welzijn aan te bieden, waarbij zij vrij worden gelaten om zoveel mogelijk welzijn te genieten, zonder het recht op een bestaan voor ieder van hen te garanderen, ongeacht wie hij is. Zo verwaarloost het westerse economische beleid, dat erop gericht is de economie te ontwikkelen en de productie te verhogen, de verdeling. Het westerse economische beleid is enkel gericht op het streven naar het produceren van de materiële economie, zonder oog te hebben voor het recht van elk individu in de samenleving om in hun basisbehoeften te voorzien. Het is een onjuist beleid dat theoretisch een relatief welzijn biedt aan een groep individuen, terwijl het schuld toewijst aan de rest van de mensen die getroffen zijn door armoede en gebrek. Dit is zelfs wanneer zij gelijk zijn in hun recht op een bestaan en de bevrediging van de basisbehoeften.

Accordingly, the origin of economic policy must be to ensure the satiation of all the basic needs of all the individuals, with complete satiation, whilst enabling them to satiate the luxurious needs as much as they can. It is erroneous to increase the production, economic development and raise the living standards of the nation as a whole, without ensuring that everyone benefits. It is also erroneous to offer welfare to people, leaving them free to take welfare as much as they can, without guaranteeing the right to living for every one of them, no matter who he is. Thus the Western economic policy, that aims to develop the economy and increase production, neglects the distribution. The Western economic policy is concerned only with the search for producing the materialistic economy, without concern for the right of every individual of the society, in satiating their basic needs. It is an erroneous policy that theoretically provides relative well-being to a group of individuals, whilst pronouncing guilt upon the rest of people afflicted by poverty and destitution. This is even though they are equal in their rights to a living and satiation of the basic needs.

Wat de islam betreft: naast sharia-regels om eigendom te legitimeren en arbeid om de productie te verhogen, heeft zij andere regels vastgesteld om de volledige bevrediging van alle basisbehoeften van alle individuen te waarborgen. De islam waarborgt ook de verdeling van rijkdom voor elke individuele burger, één voor één. De islam waarborgt dat alle basisbehoeften, zoals voedsel, kleding en onderdak, worden verdeeld om volledige, universele bevrediging te garanderen. Daarnaast stelt de islam elke individuele burger in staat om in de behoefte aan luxe te voorzien voor zover mogelijk. Zo waarborgt de islam de bevrediging van basisbehoeften niet als een lappendeken binnen het systeem, noch richt zij zich op specifieke kwetsbaarheden door bepaalde groepen uit te selecteren ten koste van anderen, zoals het kapitalisme doet. In plaats daarvan heeft de islam distributiemethoden tot regels van het systeem zelf gemaakt. Zo zijn de regels die het eigendom en de arbeid daarvoor toestaan, de regels van het uitgeven, de regels van het zorgdragen voor alle aangelegenheden, al deze zaken sharia-regels, van gelijke belangrijkheid in wetgeving en bewijsvoering. De islam geeft aanleiding tot een volledig economisch systeem, zoals wij in onze boeken hebben gedetailleerd.

As for Islam, in addition to Shariah rulings to legislate ownership and work to increase production, it has legislated other rulings to ensure the complete satiation of all the basic needs of all the individuals. Islam also ensures the distribution of wealth for each individual citizen, one by one. Islam ensures all the basic needs such as food, clothing and shelter, are distributed to ensure complete, universal satiation. Additionally, Islam enables each individual citizen to satiate the needs for luxuries as much as possible. Thus Islam neither ensures the satiation of basic needs as a patchwork to the system, nor addresses specific vulnerabilities, singling out certain groups to the exclusion of others, as Capitalism does. Instead Islam made modes of distribution as rulings of the system itself. Thus the rulings of permitting the ownership and work for it, rulings of spending, rulings of taking care of all the affairs, all these are Shariah rulings, of equal import in legislation and evidence. Islam gives rise to a complete economic system as we have detailed in our books.