Kapitalizm İslam dünyasında ortaya çıkmadı; çünkü o, Avrupa'da tesadüfen gerçekleşen makinenin icadından sonra meydana geldi.

Capitalism did not originate in the Islamic world as it came into being only after the invention of the machine which took place by chance in Europe.

Kapitalizm, Avrupa egemenliği altında bulunduğu bir dönemde İslam dünyasına ithal edildi. Kalkınma dalgasıyla birlikte, yoksulluk, cehalet, hastalık ve geri kalmışlıktan muzdarip İslam dünyasına yayıldı. Bu durum, bazı kişilerin, İslam'ın kapitalizmi, hem kötülükleri hem de erdemleriyle birlikte onayladığını düşünmelerine yol açtı. Ayrıca, kapitalizmle çelişebilecek hiçbir hükmün ya da düzenlemenin İslam hukukunda bulunmadığını iddia ediyorlar. Onlara göre İslam bireysel mülkiyete izin verdiğine göre, kapitalizme de aynı şekilde izin vermesi gerekir.

Capitalism was imported into the Islamic world at a time when it was under European domination. Together with the wave of development, it spread into the Islamic world which suffered from poverty, ignorance, illness and backwardness. This made some people think that Islam approves of capitalism, with both its evils and merits. They also claim that there are no provisions in the Islamic law or regulations such as might be in conflict with capitalism. They argue that as Islam permitted individual ownership it must likewise permit capitalism.

Bu suçlamaya cevap olarak, kapitalizmin faiz (riba) ve tekelcilik olmadan gelişip büyüyemeyeceğini, ve bu ikisinin de kapitalizmin ortaya çıkışından yaklaşık bin yıl önce İslam tarafından yasaklandığını belirtmek yeterli olabilir.

In answer to this accusation it might suffice to point out that capitalism cannot prosper or grow without usury and monopoly both of which were prohibited by Islam about one thousand years before the existence of capitalism.

Ama konuyu biraz daha uzun ele alalım. Makinenin icadı İslam dünyasında gerçekleşmiş olsaydı, İslam bu icadın doğurduğu ekonomik gelişmeyle nasıl yüzleşirdi? İslami hükümler ve kanunlar işi ve üretimi nasıl düzenlerdi?

But let us tackle the question at some greater length. If the invention of the machine had taken place in the Islamic world, how would Islam have faced the economic development resulting from such invention? How would Islamic legislations and laws have organized work and production?

Ekonomistler arasında -kapitalizme karşı olanlar da dahil olmak üzere (örneğin Karl Marx)- kapitalizmin başlangıçta büyük bir ilerleme sağladığı ve insanlığa önemli hizmetlerde bulunduğu konusunda görüş birliği vardır. Üretim artmış, iletişim araçları geliştirilmiş ve ulusal kaynaklar daha geniş ölçekte değerlendirilmiştir.

There is consensus of opinion among economists-including those who are opposed to capitalism (e.g., Karl Marx-that capitalism at the start brought about great progress and rendered considerable services to humanity. production was increased, means of communication were improved and national resources were exploited on a larger scale.

İşçi sınıfları arasındaki yaşam standardı, büyük ölçüde ya da tamamen tarıma bağımlı oldukları döneme kıyasla daha yüksek hale geldi.

The standard of living among the working classes became higher than when they were mostly or completely dependent on agriculture.

Ancak bu parlak tablo uzun sürmedi, çünkü sözde kapitalizmin doğal gelişimi, servetin birkaç elde toplanmasına ve işçi sınıflarının sahip olduğu mülklerin göreli olarak azalmasına yol açtı. Bu durum, kapitalist sahiplerin - komünist görüşe göre gerçek üreticiler olan - işçileri çeşitli metaların üretimini önemli ölçüde artırmak için kullanmasını sağladı; ancak işçilere ödenen ücretler, işverenlerin tüm kârı alıp onu lüks ve sefahat içinde bir hayat sürmek için harcaması nedeniyle düzgün bir geçim sağlayacak kadar düşüktü.

But such a glorious picture did not last long because the natural development of capitalism, as they say, led to the amassing of wealth in the hand. If capitalist owners and to a relative diminution of the properties owned by the working classes. This enabled the capitalist owners to use workmen-the real producers in communist eyes-in considerably stepping up the production of various commodities but the wages paid to workmen were too low to ensure decent lire because the employers took all the profits and spent them leading a life of luxury and corruption.

Bunun yanında, işçilere ödenen düşük ücretler, sermayeci ülkelerdeki tüm üretimi tüketmelerine olanak tanımıyordu. Bu da fazla üretimin birikmesine yol açtı.

Besides this the scanty wages paid to workmen did not enable them to consume all the production or capitalist countries. This led to the accumulation or surplus production.

Bunun sonucunda kapitalist ülkeler fazla üretimleri için yeni pazarlar aramaya başladı; bu da sömürgeciliği ve beraberinde pazarlar ile hammadde kaynakları yüzünden farklı milletler arasında bitmek bilmeyen çatışmaları doğurdu. Yıkıcı savaşlar, tüm bunların kaçınılmaz sonucu oldu.

As a result of this the capitalist countries began to look for new markets for their surplus production, which in turn gave rise to colonialism with all its incessant conflicts among different nations over markets and raw material resources. Destructive wars were the inevitable outcome or all this.

Ayrıca kapitalist sistem, düşük ücretlerin yol açtığı durgunluktan ve artan üretime kıyasla dünya tüketiminin yetersizliğinden kaynaklanan periyodik krizlere her zaman maruz kalmaktadır.

Moreover, the capitalist system is always exposed to periodic crises resulting from depression caused by low wages and the scantiness of world consumption in relation to increasing production.

Maddecilik propagandacılarından bazıları, kapitalist sistemin bütün sorunlarını, kapitalistlerin bir kötü niyetine ya da sömürü arzusuna değil, sermayenin kendi doğasına bağlamaktadır. Bu saf ve garip akıl yürütme, duyguları ve düşünceleriyle birlikte insanın, ekonominin gücü karşısında çaresiz bir varlıktan başka bir şey olmadığı anlamına gelmektedir.

Some propagandists of materialism refer all the problems of the capitalist system to the nature of capital itself rather than to any ill-will or desire for exploitation on the part of the capitalists. Such naive and strange reasoning means that man with all his emotions and thoughts is but a helpless creature in the face or the power of economy.

Şüphe yok ki İslam, kapitalizmin erken dönemindeki iyi ve ilerici başarılarını teşvik ederdi. Ancak İslam, kapitalizmi bunu düzenleyecek ve işverenlerin kötü niyetinden ya da sermayenin doğasından kaynaklanabilecek her türlü sömürüyü önleyecek bir mevzuat olmaksızın bırakmazdı. Bu konuda konulan İslami ilke, işçilerin kârı işverenleriyle paylaşma hakkını tanır. Bazı Maliki fakihler, işçiye kârdan eşit bir pay vermeye kadar gitmişlerdir. İşveren tüm sermayeyi sağlar, işçi ise işi yapar; iki emek eşittir ve buna göre kârdan eşit pay almaya hak kazanırlar.

There is no doubt that Islam would have encouraged the good and progressive achievements that were brought about by capitalism in its early stage. But Islam would not have left capitalism without legislation to organize it and to preclude any exploitation which might result from ill-will on the part of the employers or from the very nature of capital. The Islamic principle which was laid in this respect entitles the workmen to share the profit with their employers. Some Maliki jurisprudents went so far as to give to the employee an equal share in the profit. The employer provides all capital and the workman does the work; the two efforts are equal and accordingly they are entitled to an equal share in the profit.

Yukarıda belirtilen ilke, İslam'ın adaletin tesisine verdiği büyük önemi göstermektedir. Adaletin tesisine yönelik bu özen, İslam tarafından kendiliğinden ortaya konulmuştur. Bu özen, herhangi bir ekonomik zorunluluğun dayatmasıyla ortaya çıkmamış; belirli ekonomik doktrinlerin propagandacılarının ekonomik ilişkilerin gelişiminde tek etkili faktör olarak gördüğü sınıflar arasındaki mücadelenin de bir sonucu değildir.

The above-mentioned principle illustrates Islam's great concern with the establishment of justice. Such concern for the establishment of justice was voluntarily introduced by Islam. It was not forced thereon by any economic exigency nor was it the result of the struggle among classes which is regarded by the propagandists of certain economic doctrines as the sole effective factor in the development of economic relations.

Başlangıçta sanayi, az sayıda işçinin çalıştığı basit bir atölyede yapılan basit el emeğinden oluşuyordu. Yukarıda sözü edilen ilke, emek ile sermaye arasındaki ilişkiyi, Avrupa'nın hiçbir zaman sahip olmadığı kadar adil bir temele oturtmuş olurdu.

In the beginning, industry consisted of simple manual work involving a small number of workmen who worked in simple workshop" The above-mentioned principle would have organized the relation between work and capital on an equitable basis such as Europe had never had.

Ekonomistler, kapitalizmin erken dönemindeki iyiliksever evresinden bugünkü hastalıklı derecede kötü evresine geçişinin, onun ulusal borca giderek artan bağımlılığıyla birlikte gerçekleştiğini söylüyor. Bu durum, mali işlemler yürüten ve bir miktar faiz karşılığında kredi veren bankaların ortaya çıkmasına yol açtı. Bu tür krediler ve bankacılık işlemlerinin çoğu, İslam'ın açıkça yasakladığı faize dayanmaksızın yapılamaz.

Economists say that the development of capitalism from its early benevolent phase to its present morbidly evil phase was accompanied by its increasing dependence on national loan. This led to the creation of banks which carried on financial operations, and advanced loans in return for some interest. Without that such loans as well as the majority of banking operations are based on usury which is expressly prohibited by Islam.

Öte yandan, kapitalizmin bir başka özelliği olan sert rekabet, küçük şirketlerin yok olmasına ya da büyük şirketlerle birleşmelerine yol açar. Bu durum, İslam'ın da yasakladığı tekelciliği teşvik eder; nitekim bu husus Peygamber ﷺ'in bazı sözlerinde de görülmektedir. Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Stok tutup fiyatı yükseltmek amacıyla mal biriktiren kimse, günahkârdır." İslam faizi ve tekelciliği yasakladığı için, kapitalizmin İslam altında, sömürüyü, sömürgeciliği ve savaşı içeren bugünkü kötü aşamaya ulaşması mümkün olmazdı.

On the other hand, tough competition, which is another feature of capitalism, leads to the destruction of minor companies or to their merger into major ones. This encourages monopoly which is also prohibited by Islam, as is borne out by some sayings of the Prophet. He said: “He that monopolizes is a wrong-doer" Because Islam prohibited usury and monopoly it would have been impossible for capitalism to develop under Islam into its present evil stage which involves exploitation, colonialism and war.

Şüphesiz İslam, sanayiyi kâr paylaşımına dayanan küçük atölyelerle sınırlı tutmuş olmazdı. Üretim daha ziyade büyürdü; ancak işveren ile işçiler arasındaki ilişki, on dokuzuncu ve yirminci yüzyıllarda Avrupa'daki işveren-işçi ilişkilerinin gelişimini belirleyen çizgilerden farklı bir seyir izlerdi. Bu ilişki, yukarıda sözü edilen ilke gibi İslam'ın temel prensiplerine uygun olarak gelişir ve kârın işçiler ile işveren arasında eşit biçimde paylaştırılmasını öngören o ilke de bunlardan biri olurdu.

Surely Islam would not have restricted industry to minor workshops whose profit is shared by the employer and the workman. Production would have rather grown but the relationship between the employer arid workmen would have developed on different lines from those outlining the development of the employer-employee relations in Europe in the nineteenth and twentieth centuries. It would have developed in accordance with the basic principles of Islam such as the above-mentioned principle which provides for an equal division of profit between the workmen and their employer.

Bunu yaparak İslam, faize veya tekelciliğe başvurmaktan kaçınmış ve kapitalizm altında işçilerin maruz kaldığı, sömürülüp yoksulluğa ve aşağılanmaya terk edildikleri adaletsizliği önlemiş olurdu.

By so doing Islam would have avoided resorting to usury or monopoly and would have precluded the injustice to which workmen are subjected under capitalism where they are exploited and left to suffer poverty and humiliation.

Bu adaletin, önce sert sınavlardan, sınıf çatışmalarından ve ekonomik baskılardan geçmeden, nihayetinde yasalarının değiştirilmesine yol açmadan kurulamayacağını öne sürmek aptalca olurdu. Islam'ın köleliği, feodalizmi ve erken kapitalizmi ele alma konusunda tüm uluslardan önde olduğu, her türlü şüpheden uzak biçimde kanıtlanmıştır. Bunu yaparken İslam, herhangi bir dış baskı altında hareket etmiyordu. Aksine, gönüllü olarak ve komünist yazarların alay konusu ettiği, kendi ebedi hakkaniyet ve adalet anlayışına uygun olarak hareket ediyordu. Öte yandan, örnek bir komünist devlet olan Rusya'nın, kapitalizm aşamasını ara bir basamak olarak geçmeden doğrudan feodalizmden komünizme geçtiği bir gerçektir. Bu yolla, Karl Marx'ın doktrinini benimseyen Rusya, Marx'ın her devletin deneyimlemek zorunda olduğunu söylediği gelişme aşamaları hakkındaki teorisini pratikte yalanlamış olmaktadır.

It would be foolish to suggest that Islam could not have established such justice without first passing through hard ordeals, class conflicts and economic pressures which would ultimately lead to the amendment of its legislations. It is proved beyond all doubt that Islam had been ahead of all nations in dealing with the questions of slavery, feudalism and early capitalism. In so doing Islam was not acting under any outside pressure whatsoever. It was rather acting voluntarily and in accordance with its own conception of eternal equity and justice scoffed at by communist writers. On the other hand, it is a fact that Russia, a model communist state, itself passed directly from feudalism to communism without passing through the intermediary stage of capitalism. In this way Russia which adopted the doctrine of Karl Marx-practically gives the lie to Marx's theory regarding the phases of development which, he says, every state has to experience.