Yüce Allah şöyle buyurur:

Allah the Almighty says:

{Büyük yıldızları barındıran göğe andolsun. Ve vaat edilen güne andolsun (yani

{By the heaven holding the big stars. And by the Promised Day (i.e.

Kıyamet Günü'nü). Şahid olunan güne yemin olsun (yani Arafat Günü, Zilhicce'nin dokuzuncu günü, Hac'da). Ölsün o hendek sahipleri (Genç ve Kral kıssasındaki). Yakıtla beslenen ateşin. Onun başında oturdukları zaman. Müminlere yaptıklarına şahit oldukları zaman (yani onları yakmalarına). Onların tek suçu, Aziz ve Hamîd olan Allah'a iman etmeleriydi. Göklerin ve yerin mülkü O'nundur. Allah her şeye şahittir. Muhakkak ki mümin erkekleri ve mümin kadınları fitneye düşürüp (onlara işkence edip yakanlar), sonra tevbe etmeyenler var ya, işte onlar için cehennem azabı ve yanan ateşin azabı vardır. (Buruc, 1-10)

the Day of Resurrection). And by the Witnessing day (i.e. Friday), and by .the Witnessed day (i.e. the Day of 'Arafat (Hajj) the ninth of Dhul- Hijjah]. Cursed were the people of the Ditch (in the story of the Boy and the King). Of fire fed with fuel. When they sat by it (fire). And they witnessed what they were doing against the believers (i.e. burning them). And they had no fault except that they believed in Allah, the All- Mighty, Worthy of all Praise! To Whom belongs the dominion of the heavens and the earth! And Allah is Witness over everything. Verily, those who put into trial the believing men and believing women (by torturing them and burning them), and then do not turn in repentance (to Allah), then they will have the torment of Hell, and they will have the punishment of the burning Fire}. (Al-Buruj, 1-10)

Muhammed İbn İshak, onların İsa (Aleyhisselam) den sonra yaşadıklarını iddia etti; ancak diğer âlimler, onların İsa'dan (Aleyhisselam) önce yaşadıklarını söyleyerek ona karşı çıktılar. Yine de birçok âlim bu olayın birden fazla kez tekrarlandığını belirtmiştir. Yüce Kur'an'da anlatılan kişilerin kıssasını anlatan bir Peygamber hadisi vardır. İmam Ahmed şöyle demiştir: Bana Hammad İbn Seleme'nin, Sabit'ten, o da Abdurrahman İbn Ebi Leyla'dan naklettiğine göre şöyle dediği anlatıldı: Suheyb (Radiyallahu anh) şöyle rivayet etti: Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "Sizden önce bir kral yaşamış ve onun bir sihirbazı (saray sihirbazı) varmış. Sihirbaz yaşlanınca krala dedi ki: 'Ben yaşlandım, bana sihri öğretebilmem için genç bir çocuk gönderin.' Kral da ona sihri öğretmesi için genç bir çocuk gönderdi. Çocuk (sihirbaza giderken) orada oturan bir rahibe rastladı. Rahibin sözlerini dinledi ve onlardan etkilendi. Böylece her zaman rahibin yanından geçip onunla vakit geçirmeye, öğretilerini dinlemeye ve sonra geç vakit sihirbaza gitmeye başladı. Sihirbaz gecikmesi yüzünden onu dövdü. Bunu rahibe şikâyet etti, rahip ona dedi ki: 'Sihirbazdan korktuğunda, "Beni ailem alıkoydu" de. Ailenden korktuğunda da, "Beni sihirbaz alıkoydu" de.' Derken, bir gün insanların yolunu kesen dev bir yırtıcı hayvan çıktı ve çocuk dedi ki: 'Bugün sihirbazın mı üstün, yoksa rahibin mi üstün olduğunu bileceğim.' Bir taş aldı ve dedi ki: 'Ey Allah'ım!..."

Muhammad Ibn Ishaq claimed that they lived after the advent of Jesus (Peace be upon him), but other scholars disagreed with him claiming them to live before him (Peace be upon him). However, many scholars mentioned that this incident was repeated more than once. There is a Prophetic Hadith narrating the story of those mentioned in the Glorious Qur'an. Imam Ahmed said: I was told by Harnrnad Ibn Salamah after Thabit after' Abdur Rahman Ibn Abu Laila as saying: Suhaib (May Allah be pleased withhim) reported that Allah's Messenger (Peace be upon him) thus said: 'There lived a king before you and he had a (court) magician. As he (the magician) grew old, he said to the king: I have grown old, send some young boy to me so that I should teach him magic. He (the king) sent him a young boy so that he should train him (in magic). And on his way (to The magician) he (the young boy) found a monk sitting there. He listened to the monk's lalk and was impressed by it. It became his habit to pass by the monk and spent the time with him listening to his teachings and then leave to the magician late. He (the magician) beat him because of delay. He made a complaint of that to the monk and he said to him: When you feel afraid of the magician, say: Members of my family had detained me. And when you feel afraid of your family you should say: The magician had detained me. It so happened that there came a huge beast (of prey) and it blocked the way of the people, and he (the young boy) said: I will, come to know today whether the magician is superior or the monk is superior. He picked up a stone and said: 0

"Allah'ım, eğer din adamının işi Sana sihirbazın işinden daha sevgiliyse, bu hayvanın ölümüne sebep ol ki insanlar serbestçe dolaşabilsinler." Sonra taşı ona doğru attı, onu öldürdü ve insanlar (yol üzerinde) serbestçe dolaşmaya başladılar. Genç adam bunun üzerine o rahibe gidip durumu bildirdi. Rahip şöyle dedi: "Evladım, bugün benden üstünsün. İşin öyle bir aşamaya gelmiş ki yakında bir imtihana tabi tutulacaksın. Eğer imtihana çekilirsen, benim adımı verme." Genç adam kör olanları ve cüzamlıları tedavi etmeye başladı. Gerçekte insanları her türlü hastalıktan iyileştirmeye başladı. Kralın kör olmuş bir yakını onun hakkında duyunca, birçok hediyeyle yanına geldi ve dedi ki: "Beni iyileştirirsen, burada toplanmış olan bütün bu şeyler senin olacak." Genç adam dedi ki: "Ben kimseyi iyileştirmem. İyileştiren Allah'tır. Eğer Allah'a iman edersen, ben de Allah'a dua edeyim ki seni iyileştirsin." Adam Allah'a iman etti, Allah da onu iyileştirdi. Adam kralın yanına gidip eskiden oturduğu gibi onun yanına oturdu. Kral ona dedi ki: "Gözlerini sana kim geri verdi?" Adam dedi ki: "Rabbim!" Kral hayrete düştü: "Yoksa senin Rabbin benden başka bir kişi midir?" Adam dedi ki: "Benim Rabbim ve senin Rabbin Allah'tır." Bunun üzerine (kral) onu yakalayıp o çocuk hakkında bir ipucu verene kadar işkenceye tabi tuttu. Genç adam böylece çağrıldı ve kral ona dedi ki: "Ey çocuk, sihirde o kadar ustalaşmışsın ki körleri ve cüzamlıları iyileştirdiğin, falan filan şeyler yaptığın bana bildirildi." Çocuk dedi ki: "Ben kimseyi iyileştirmem; iyileştiren Allah'tır." Kral onu yakalayıp işkenceye başladı. Sonunda çocuk rahip hakkında bir ipucu verdi. Rahip çağrıldı ve ona dendi ki: "Dininden dönmelisin." Ancak o bunu yapmayı reddetti. Bir testere getirilmesini emretti (ve bu yapıldığında) kral onu başının ortasına yerleştirdi ve bir parça düşene kadar onu parçalara ayırdı. Sonra kralın sarayındaki adam getirildi ve ona şöyle denildi: Dininden dön. O ise bunu yapmayı reddetti; testere başının ortasına yerleştirildi ve bir parça düşene kadar parçalandı.

Allah, if the affair of the monk is dearer to Thee than the affair of the magician, cause death to this animal so that the people should be able to move about freely. He threw that stone towards it and killed it and the people began to move about (on the path freely). He (the young man) then came to that monk and informed him and the monk said: Sonny, today you are superior to me. Your affair has come to a stage where I find that you would be soon put to a trial, and in case you are put to a trial don't give my clue. That young man began to treat the blind and those suffering from leprosy. He in fact began to cure people from (all kinds) of illness. When a companion of the king who had gone blind heard about him, he came to him with numerous gifts and said: If you cure me, all these things collected together here would be yours. He said: I myself do not cure anyone. It is Allah Who cures and if you affirm faith in Allah, I shall also supplicate Allah to cure you. He affirmed his faith in Allah and Allah cured him and he came to the king and sat by his side as he used to sit before. The king said to him: Who restored your eyesight? He said: My Lord! The king got astounded: should it mean that your Lord is another One besides me. He said: My Lord and your Lord is Allah, so he (the king) took hold of him and tormented him till he gave a clue of that boy. The young man was thus summoned and the king said to him: 0 boy, it has been conveyed to me that you have become so much proficient in your magic that you cure the blind and those suffering from leprosy and you do such and such things. The boy said: I do not cure anyone; it is Allah Who cures. The king took hold of him and began to torment him. Eventually the boy gave a clue of the monk. The monk was thus summoned and it was said to him: You should turn back from your religion. He, however, refused to do so. He (ordered) for a saw to be brought (and when it was done) he (the king) placed it in the middle of his head and tore it into parts till a part fell down. Then the courtier of the king was brought and it was said to him: Turn back from your religion. And he refused to do so, and the saw was placed in the midst of his head and it was torn till a part fell down.

Sonra o genç çocuk getirildi ve ona şöyle denildi: Dininden dön. Bunu yapmayı reddetti ve saray adamlarından bir grubun eline teslim edildi.

Then that young boy was brought and it was said to him: Turn back from your religion. He refused to do so and he was handed over to a group of his courtiers.

Kral hüküm verdi: "Onu falan dağa götürün," dedi, "o dağa çıkarın ve zirvesine ulaştığınızda (dininden dönmesini isteyin). Eğer buna razı olmazsa, onu (dağdan aşağı) atın." Böylece onu alıp dağa çıkardılar. Genç şöyle dedi: "Ey Allah'ım, onların elinden, dilediğin bir şekilde beni kurtar." Bunun üzerine dağ sarsılmaya başladı, hepsi aşağı yuvarlandı ve o genç yürüyerek krala geldi. Kral ona dedi ki: "Yoldaşlarına (saraydaki adamlarına) ne oldu?" O dedi ki: "Allah beni onların elinden kurtardı." Kral onu yine birkaç adamına teslim etti ve dedi ki: "Onu alın, küçük bir tekneye koyun ve denizin ortasına vardığınızda (dininden dönmesini isteyin). Eğer dininden dönmezse, onu suya atın." Böylece onu alıp götürdüler. Genç çocuk şöyle dedi: "Ey Allah'ım, onların elinden ve yapmak istediklerinden beni kurtar." Çok geçmeden tekne alabora oldu, hepsi boğuldu ve genç yürüyerek krala geldi. Kral ona dedi ki: "Yoldaşlarına (saraydaki adamlarına) ne oldu?" O dedi ki: "Allah beni onların elinden kurtardı." Sonra krala dedi ki: "Benden istediğimi yapmadıkça beni öldüremezsin." Kral sordu: "O nedir?" Genç dedi ki: "İnsanları açık bir alanda toplayın, beni bir ağacın gövdesine asın. Sonra ok kılıfından bir ok alın ve 'Alemlerin Rabbi Allah'ın adıyla' deyin, sonra oku atın. Bunu yaparsanız, beni öldürebilirsiniz." Kral insanları açık bir ovada topladı, çocuğu bir ağacın gövdesine bağladı, sonra ok kılıfından bir ok aldı, oku yaya yerleştirdi ve dedi ki: "Genç çocuğun Rabbi Allah'ın adıyla"; sonra oku attı ve ok onun şakağına isabet etti. Çocuk, okun saplandığı şakağına elini koydu ve öldü. İnsanlar dedi ki: "Bu gencin Rabbine iman ettik, bu gencin Rabbine iman ettik, bu gencin Rabbine iman ettik." Saray erkânı krala geldi ve ona şöyle denildi: Gör ki Allah, senin önlemeye çalıştığın şeyi gerçekten yapmış bulunuyor.

The king ruled: Take him to such and such mountain,' make him climb up that mountain and when you reach its top (ask him to renounce his faith) but if he refuses to do so, then throw him (down the mountain). So they took him and made him climb up the mountain and he said: 0 Allah, save me from them (in any way) Thou likest and the mountain began to quake and they all fell down and that person came walking to the king. The king said to him: What has happened to your companions (the courtiers)? He said: Allah has saved me from them. He again handed him to some of his courtiers and said: Take him and carry him in a small boat and when you reach the middle of the ocean (ask him to renounce) his religion, but if he does not renounce his religion throw him (into the water). So they took him and the boy said: 0 Allah, save me from them and what they want to do. It was quite soon that the boat turned over and they were drowned and he came walking to the king, and the king said to him: What has happened to your companions (the courtiers)? He said: Allah has saved me from them, and he said to the king: You cannot kill me until you do what I ask you to do. And he said: What is that? He said: You should gather people in a plain and hang me by the trunk (of a tree). Then take hold of an arrow from the quiver and say: In the name of Allah, the Lord of the worlds, then shoot an arrow and if you do that then you would be able to kill me. The king called the people in an open plain and tied the boy to the trunk of a tree, then he took hold of an arrow from his quiver and then placed the arrow in the bow and then said: In the Name of Allah, the Lord of the young boy; he then shot an arrow and it bit his temple. He (the boy) placed his hands upon the temple where the arrow had bit him and he died and the people said: We affirm our faith in the Lord of this young man, we affirm our faith in the Lord of this young man, we affirm our faith in the Lord of this young man. The courtiers came to the king and it was said to him: Do you see that Allah has actually done what you aimed at averting.

Onlar (insanlar) Rab'lerine olan imanlarını teyit ettiler. Kral, yolun belirli noktalarına hendekler kazılmasını emretti. Bu hendekler kazılıp içlerinde ateş yakıldığında (insanlara) şöyle denildi: Çocuğun dininden dönmeyen kimse ateşe atılacak ya da kendilerine ateşin içine atlamaları söylenecekti. (İnsanlar ölümü göze alıp dinlerinden vazgeçmediler.)

They (the people) have affirmed their faith in the Lord. The king commanded ditches to be dug at certain points in the path. When these ditches were dug, and the fire was lit in them it was said (to the people): He who would not turn back from his (the boy's) religion would be thrown in the fire or it would be said to them to jump in it. (The people courted death but did not renounce religion)

...kadın çocuğuyla birlikte gelene kadar; ateşe atlamaya tereddüt etti ve çocuk ona şöyle dedi: "Ey anne, sabret, çünkü bu hak olandır." (İmam Ahmed, İmam Müslim ve En-Nesâî tarafından Hammâd İbn Selemе'nin rivayetinden nakledilmiştir).

till a woman came with her child and she felt hesitant in jumping into the fire and the child said to her: 0 mother, endure (this ordeal) for it is the Truth." (Transmitted by Imam Ahmed, Imam Muslim and An-Nasa'i from the Hadith of Hammad Ibn Salamah).

Bazı âlimler, Hendek olayının geçmişte birden fazla kez yinelendiğini veya tekrarlandığını ileri sürmüşlerdir. İbn Ebi Hâtim şöyle demiştir: Bana babam, Ebu'l-Yemân'dan, onun da Safvân İbn Abdurrahman İbn Cübeyr'den şöyle dediğini anlattı:

Some scholars claimed that the incident of the ditch was recurred or repeated in the past more than once. Ibn Abu Hatim said: I was told by my father after Abul Yaman after Safwan Ibn 'Abdur Rahman Ibn Jubair as saying:

Hendek olayı, Tubba' döneminde Yemen'de gerçekleşmiştir.

the incident of the ditch took place in the Yemen during the lifetime of Tubba'.

Ayrıca bu olay, Konstantin'in hükümdarlığı sırasında İstanbul'da da yaşandı. Konstantin, İsa'nın dinine (İslami Tevhid'e) bağlı kalan Hristiyanları ateşler yakarak içine attı. Yine bu olay, Babil topraklarında, Irak'ta, Buhtunnasr'ın hükümdarlığı sırasında gerçekleşti. Buhtunnasr bir put dikti ve halkı ona secde etmeye zorladı. Daniel, Uzeyr ve Meşayil ise bunu reddetti. Bunun üzerine Buhtunnasr büyük bir ateş yaktırdı ve onları içine attırdı. Ancak Yüce Allah onları ateşten kurtardı ve onlara karşı haddi aşan dokuz adamı, kendi yaptıkları ateşin içine düşürdü.

And, it took place in Constantinople during the lifetime of Constantine who set the fires in which he threw the Christians who were sticking to the religion of Jesus (Islamic Monotheism). It also took place in Iraq, in the land of Babylon during the lifetime of Bikhtinassar who erected an idol and ordered the people to prostrate themselves before it. Daniel, 'Izrya and Mashayl refused and thereupon, he set a great fire and threw them into it. However, Allah Almighty saved them from the fire and caused the nine men who transgressed over them to fell into the fire they themselves made.

Allah'ın şu buyruğuna dair: {Hendek sahipleri lanetlendi}, As-Sadiy şöyle demiştir: Üç hendek vardı: biri Şam'da, bir diğeri Irak'ta, üçüncüsü ise Yemen'deydi. (İbn Ebi Hatim tarafından rivayet edilmiştir)

Concerning Allah's Statement that reads: {Cursed were the people of the Ditch}, As-Sadiy said: There were three ditches: one in Sham (Syria), another in Iraq, and the third in the Yemen. (Narrated by Ibn Abu Hatim)