Allah Teâlâ şöyle buyurur:

Allah the Almighty says:

{Onlara Adem'in iki oğlunun (Habil ve Kabil'in) hikâyesini hakkıyla anlat (ey Muhammed ﷺ). Her biri bir kurban sunduğunda, biri kabul edildi, diğeri edilmedi. Kabul edilmeyen, kardeşine şöyle dedi: "Andolsun seni öldüreceğim." Diğeri şöyle dedi: "Allah ancak Muttakilerden kabul eder." "Eğer beni öldürmek için elini bana uzatsan bile, ben seni öldürmek için elimi sana uzatmam. Çünkü ben, âlemlerin Rabbi Allah'tan korkarım." "Gerçekten, benim günahımı ve kendi günahını yüklenip ateş ehlinden olmanı istiyorum. Zalimlerin cezası budur." Derken nefsi, kardeşini öldürmeyi ona süslü gösterdi; onu öldürdü ve hüsrana uğrayanlardan oldu. Sonra Allah, kardeşinin cesedini nasıl gizleyeceğini ona göstermek için bir karga gönderdi; karga toprağı eşeliyordu. (Kabil) dedi ki: "Yazıklar olsun bana! Şu karga gibi olup kardeşimin cesedini gizleyemez miyim?" Böylece pişman olanlardan oldu. (Maide Suresi, 27-31)}

{And (O Muhammad (Peace be upon him» recite to them (the Jews) the story of the two sons of Adam (Habil and Qabil) in truth; when each offered a sacrifice (to Allah), it was accepted from the one but not from the other. The latter said to the former: "I will surely kill you." The former said: "Verily, Allah accepts only from those who are Al-Muttaqun (the pious)." "If you do stretch your hand against me to kill me, I shall never stretch my hand against you to kill you: for I fear Allah, the Lord of the `Alamin (mankind, jinn, and all that exists)." "Verily, I intend to let you draw my sin on yourself as well as yours, then you will be one of the dwellers of the Fire; and that is the recompense of the Zalimin (polytheists and wrong-doers);" So the Nafs (self) of the other (latter one) encouraged him and made fair-seeming to him the murder of his brother; he murdered him and became one of the losers; Then Allah sent a crow who scratched the ground to show him to hide the dead body of his brother; He (the murderer) said: "Woe to me! Am I not even able to be as this crow and to hide the dead body of my brother?" Then he became one of those who regretted}. (Al-- Ma'idah, 27-31)

As-Sadiy, Ebu Malik ve Ebu Salih aracılığıyla İbn Abbas'tan (Allah ondan razı olsun) ve İbn Mesud ile diğer Sahabilerden rivayet edilmiştir ki Adem (aleyhisselam), bir doğumla gelen erkeğin, diğer doğumla gelen kadınla evlendirilmesini uygulardı. Bu yüzden Habil'in, Kabil'in kız kardeşiyle evleneceği, bunun da diğerlerinden daha güzel ve daha iyi olduğu varsayılıyordu. Aynı zamanda Kabil, onu kendisi için saklamak istiyordu. Adem (aleyhisselam), ona Habil'in onunla evlenmesine izin vermesini emretti, ancak o bunu kesinlikle reddetti. Bunun üzerine Adem (aleyhisselam), ikisine de (Habil ve Kabil'e) Yüce Allah'a bir kurban sunmalarını emretti. Bu sırada Adem, hac ibadetini yerine getirmek üzere Mekke'ye doğru yola çıktı. Ayrılmadan hemen önce, çocuklarının işlerini göklere, yere ve nihayetinde dağlara emanet etmeye çalıştı, ancak hepsi bu (ağır) emaneti yüklenmekten çekindi. Bunun üzerine Kabil emaneti kabul etti ve Adem gittikten sonra ikisi (Habil ve Kabil) Allah'a kurbanlarını sundular. Habil yağlı bir dişi keçi sundu, Kabil ise kötü bitkilerden bir demet sundu. Daha sonra gökten bir ateş indi, Habil'in sunduğu kurbanı yakıp tüketti, Kabil'inkine ise dokunmadı. Kabil öfkeden kudurdu ve kardeşine dedi ki: "Kız kardeşimle evlenmemek için seni öldüreceğim." Habil dedi ki: {Allah yalnızca muttakilerden (takva sahiplerinden) kabul eder.}

Narrated As-Sadiy on the authority of Abu Malik and Abu Salih after Ibn 'Abbas (May Allah be pleased with him) and on the authority of Ibn Mas`ud and other Companions that Adam (Peace be upon him) used to get the male brought by one birth married to the female brought by the other. Hence, it was supposed that Abel would get married to Cain's sister who was better and more beautiful than anyone else. At the same time, Cain wanted to keep her for himself. Adam (Peace be upon him) ordered him to allow' Abel to marry her, but he totally refused. Then, Adam (Peace be upon him) ordered both (Abel and Cain) to offer a sacrifice to Allah Almighty. Meanwhile, Adam set forth towards Mecca to perform Pilgrimage. Just before leaving, Adam tried to entrust (the affairs of) his children to the heavens, the earth and finally to the mountains, but all declined to shoulder the (heavy) trust. Thereupon, Cain accepted the trust and after Adam went away they (Abel and Cain) offered their sacrifices to Allah. Abel offered a fat she-goat, while Cain offered a bundle of bad plants. Later, a fire came down from heaven and consumed the sacrifice offered by Abel and left untouched that of Cain. Cain became livid with rage and said to his brother: I will kill you so as not to marry my sister, Abel said: {Verily, Allah accepts only from those who are Al-Muttaqun (the pious)}.

Abdullah İbn Amr (Allah ikisinden de razı olsun) şöyle dedi: Allah'a yemin olsun ki, öldürülen (Habil), katil (Kabil) olandan daha güçlüydü, ama takvası ve Allah korkusu sebebiyle kardeşini öldürmek için elini uzatmayı reddetti.

'Abdullah Ibn `Amr (May Allah be pleased with both of them) said: By Allah! The murdered (Abel) was stronger (than the murderer, Cain), but he refused to stretch his hand against his brother to kill him due to his piety and God-fearing.

Ebu Ca'fer el-Bakır'ın şöyle dediği nakledilmiştir: Adem (Aleyhisselam) kurbanlarını sundukları sırada orada hazırdı. Habil'in kurbanı kabul edilince Kabil babası Adem'e şöyle dedi: "Kurban ancak onun kardeşinin adına Allah'a dua ettiğin için kabul edildi." Ve içinden kardeşine karşı bir şey tasarlıyordu. Bir gün Habil geç kalmıştı ve Adem, Kabil'i onu aramaya gönderdi. İki kardeş karşılaştı ve Kabil şöyle dedi: "Senin kurbanın kabul edildi, benimki edilmedi." Habil şöyle dedi:

Abu Ja`far Al-Baqir mentioned that Adam (Peace be upon him) was present there when they offered their sacrifices. After Abel's sacrifice was accepted, Cain said to his father, Adam: "It was accepted only from him because you invoked Allah for his sake." And, he secretly intended something against his brother. One day, Abel was late and Adam sent Cain to look for him. The two brothers met and Cain said: "Your sacrifice was accepted and mine was not." Abel said:

"{Şüphesiz Allah, yalnızca takva sahiplerinden kabul eder}." Kabil öfkelendi, kardeşine demir bir çubukla vurdu ve Habil hemen yere düşüp öldü.

"{Verily, Allah accepts only from those who are Al-Muttaqun (the pious)}." Cain got angry and hit his brother with an iron rod and Abel fell dead at once.

Kâbil'in Hâbil'i başına attığı bir taşla, uyurken öldürdüğü söylenmiştir. Ayrıca şöyle de denmiştir: Kâbil, Hâbil'i şiddetle boğup, canavarların yaptığı gibi ısırarak öldürmüştür. Ancak Kâbil onu öldürmekle tehdit ettiğinde Hâbil'in söylediği: {Eğer beni öldürmek için elini bana uzatsan da ben seni öldürmek için elimi sana uzatmam. Çünkü ben, âlemlerin Rabbi olan Allah'tan korkarım} (el-Mâide, 28) sözü, kardeşinin kendisine yönelttiği çirkin niyetin aksine, onun güzel ahlakını, edebini, Allah korkusunu ve kardeşine zarar vermekten kaçınacak derecedeki kusursuz takvasını göstermektedir. Bu sebeple Ebû Bekre (radıyallâhu anh), Allah Resûlü'nün (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: "İki Müslüman birbiriyle karşılaşıp, aralarından biri kardeşine silahla saldırırsa, ikisi de Cehennem ateşine girer." Râvilerden Ahnef şöyle demiştir: "Dedim ki, ya da şöyle denildi: Ey Allah'ın Resûlü! Bu öldüren için geçerli, peki ya öldürülen (neden Cehennem ateşine girsin)?" Bunun üzerine (sallallâhu aleyhi ve sellem) buyurdu: "Çünkü o da arkadaşını öldürmeye niyet etmişti." Allah Teâlâ şöyle buyurur: {Gerçekten ben, benim günahımı ve kendi günahını yüklenmeni istiyorum. Böylece Ateş'in halkından olursun. Zâlimlerin cezası işte budur} (el-Mâide, 29). Yani: "Sana karşı savaşmak niyetinde değilim; oysa ben senden çok daha güçlü ve dayanıklıyım. Ama sen benim günahımı, kendi günahınla birlikte yüklenirsin; yani beni öldürmenin günahını önceki günahlarına ekleyeceksin."1

It was said: Cain killed Abel by throwing a rock at his head while he was asleep. It was also said: Cain choked Abel violently and bit him to death as beasts do. However, Abel's saying when Cain threatened to kill him: {If you do stretch your hand against me to kill me, I shall never stretch my hand against you to kill you: for I fear Allah, the Lord of the" Alamin (mankind, jinn, and all that exists)} (Al-Ma'idah, 28) indicated his good morals and ethics, his fear from Allah, and perfect piety that he may harm his brother, in contrast with the odious deed intended by his brother, Cain. For this, Abu Bakrah (May Allah be pleased with him) reported Allah's Messenger (Peace be upon him) as saying: "'When two Muslims confront each other and the one amongst them attacks his brother with a weapon, both of them get into Hell- Fire.' He (Ahnaf, one of the sub-narrators) said: 'I said, or it was said: Messenger of Allah! It may be the case of one who kills, but what about the slain (why he would be put in Hell-Fire)?' Thereupon, he (Peace be upon him) said: 'He also intended to kill his companion. " Allah the Almighty says: {Verily, I intend to let you draw my sin (on yourself) as well as yours, then you will be one of the denizens of the Fire; and that is the recompense of the Zalimun (polytheists and wrong-doers)}. (Al-Ma'idah, 29) i.e. I do not intend to fight against you though I am myself far stronger and tougher than you are, but you will {draw my sin on yourself as well as yours}, i.e. you will bear the sin of murdering me along with your previous sins.1

Imam Ahmed, Ebu Davud ve Et-Tirmizi'nin Sa'd İbn Ebi Vakkas'tan rivayet ettiğine göre, o, Osman İbn Affan'ın başına gelen fitne sırasında şöyle demiştir: Allah'ın Resulü ﷺ'in şöyle buyurduğuna şahitlik ederim: "Yakında öyle bir fitne dönemi gelecek ki, o dönemde oturan, ayakta durandan; ayakta duran, yürüyenden; yürüyen de koşandan daha hayırlı olacaktır." Birisi sordu: "Ey Allah'ın Resulü! Bana biri evime girip beni öldürmek için elini uzatsa ne dersiniz?" Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "Âdem'in oğullarından (Habil gibi) ol." İbn Mardeveyh'in, Huzeyfe İbn el-Yeman'dan başka bir lafızla rivayet ettiğine göre, Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Âdem'in iki oğlunun en hayırlısı gibi ol." İmam Ahmed, Muaviye ve Vekî'den rivayet etmiştir ki, onlar şöyle demişlerdir: Bize el-A'meş, Abdullah İbn Murre'den, o Mesruk'tan, o da Abdullah İbn Mes'ud'dan (Allah ondan razı olsun) naklen anlattı: Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Haksız yere öldürülen hiçbir insan (cinayet) yoktur ki, bunun günahından bir pay, Âdem'in ilk oğluna (yeryüzünde ilk cinayeti işleyip öldürmeyi başlatana) düşmesin." (Ahmed'in Müsned'i)

Narrated Imam Ahmed, Abu Dawud and At-Tirmidhi on the authority of Sa'd Ibn Abu Waqqas his statement upon the ordeal of `Uthman Ibn `Affan that reads: I testify that Allah's Messenger (Peace be upon him) said: "There will be soon a period of turmoil in which the one who sits will be better than one who stands and the one who stands will be better than one who walks and the one who walks will be better than one who runs." Someone said: 'Allah's Messenger! What is your opinion if someone entered my home and stretched his hand to kill me?' Allah's Messenger (Peace be upon him) said: 'Be just like the son of Adam (Abel). "Narrated by Ibn Mardwiyah after Hudhaifah Ibn Al- Yaman in another wording as saying: "Be just like the best of Adam's two sons." Imam Ahmed transmitted after Mu`awiyah and Waki` their saying: We were told by Al- A ` mash on the authority of `Abdullah Ibn Murrah after Masruq after `Abdullah Ibn Mas`ud (May Allah be pleased with him) as saying: The Prophet (Peace be upon him) said, "None (no human being) is killed or murdered (unjustly), but a part of responsibility for the crime is laid on the first son of Adam who invented the tradition of killing (murdering on earth). " (Ahmed's Musnad)

Ancak Suriye'nin kuzeyinde yer alan bir dağda "Kan Mağarası" adı verilen bir mağara vardır. Bu mağaranın, Kabil'in kardeşi Habil'i öldürdüğü suç mahalli olduğu düşünülmektedir. Oradaki halk bunu Kitap Ehli (Hristiyanlar ve Yahudiler) aracılığıyla öğrenmiştir ve bunun doğruluğunu ya da gerçekliğini yalnızca Yüce Allah bilir. El-Hafız İbn Asakir, İbn Kesir'in biyografisinde şunu zikretmiştir: "[Ahmed], rüyasında Allah'ın Resulü ﷺ, Ebu Bekir, Ömer ve Habil'i gördü. Ahmed, yemin ederek bunu söyleyen Habil'den, orada (o mağarada) dökülen kanın kendi kanı olduğunu öğrendi. Habil, Yüce Allah'a o yerde yapılan dua ve niyazların kabul edilmesini istediğini söyledi. Allah da onun dualarını kabul etti. Allah'ın Resulü ﷺ de buna inandı ve şöyle buyurdu: 'Ben (Allah'ın Resulü), Ebu Bekir ve Ömer, her Perşembe o yeri ziyaret ederdik.'" Ancak belirtmek gerekir ki bu rivayet yalnızca bir rüyayı anlatmaktadır. Doğru olsa bile böyle bir şeye dayanarak hiçbir dini hüküm verilemez. Allah en doğrusunu bilir! Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: {Bunun üzerine Allah, kardeşinin cesedini nasıl örtüp gizleyeceğini ona göstermek için bir karga gönderdi. (Kabil) dedi ki: "Yazıklar olsun bana! Şu karga gibi olup kardeşimin cesedini örtemiyor muyum?" Böylece pişman olanlardan oldu.} (Maide, 31) Bazı müfessirler şöyle demiştir: "Kabil kardeşini öldürdükten sonra, onu tam bir yıl boyunca sırtında taşıdı (kardeşinin cesediyle ne yapacağını bilemeden!)." Diğerleri ise şöyle demiştir: "Yüce Allah birbiriyle dövüşen iki karga gönderinceye kadar onu yüz yıl boyunca sırtında taşıdı. Bunlardan biri öldürüldü. Katil, ölü kargayı gömmek için toprağı eşeledi. Kabil, onun bunu yaptığını görünce şöyle dedi: 'Yazıklar olsun bana! Şu karga gibi olup kardeşimin cesedini gömemez miyim?' Sonra kardeşinin cesedini gömdü ve toprakla örttü."

However, there is a cave, called the "Blood Cave", in a mountain located to the northern part of Syria. It is thought to be the scene of the crime where Cain killed his brother Abel. The people living there came to know this through the People of the Book (Christians and Jews) and only Allah Almighty knows the validity or realness of this. .Al-Hafiz Ibn `Asakir mentioned in the biography of Ahmed Ibn Katheer that "He (Ahmed) saw in a dream Allah's Messenger (Peace be upon him), Abu Bakr, `Umar and Abel. Ahmed came to know from Abel -who took an oath of that- it was his own blood (that was spilt there (in that very cave)). Abel said that he had asked Allah Almighty to make the invocations and supplications offered in that place acceptable. Allah accepted his own invocations and His Messenger, Muhammad (Peace be upon him) believed in that and said: I (Allah's Messenger), Abu Bakr and `Umar used to visit that place every Thursday. "However, it is to be stated that this narration represents only a vision. Even if it were true, no religious ruling can ever be based on such a thing; and Allah knows best! Allah Almighty says: {Then, Allah sent a crow who scratched the ground to show him how to hide the dead body of his brother. He (the murderer) said: "Woe to me! Am I not even able to be as this crow and to hide the dead body of my brother? "Then he became one of those who regretted}. (Al-Ma'idah, 31) Some interpreters said: "After Cain had killed his brother, he carried him on his back for a full year (not knowing what to do with his brother's corpse!)." Others said: He carried him on his back for one hundred years till Allah Almighty sent two crows who fought against one another. One of them was killed. The murderer scratched the ground to hide the body of the dead crow. Seeing him doing that, Cain said: Woe to me! Am I not even able to do as this crow and to hide the dead body of my brother? Then, he buried the body of his dead brother and covered it with earth.

Tarihçiler şöyle demiştir: Adem, ölmüş oğlu Habil için derin bir üzüntü duydu ve çok kederlendi. Mücahid şöyle demiştir: Kabil'e kısa süre sonra ceza verildi. Kardeşi Habil'i öldürdüğü gün, ayağı uyluk kemiğine bağlandı ve yüzü zorla güneş diskine doğru çevrildi. Kardeşine yaptığının karşılığı olarak bir ceza ve cezalandırma olarak yüzü güneşin gittiği yöne dönük kalırdı. Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurmuştur:

Historians said: Adam became very sick at heart and felt great sorrow for his dead son, Abel. Mujahid said: Cain was brought punishment very soon afterwards. On the same day he killed his brother, Abel, his foot was tied up to his thighbone and his face was forcibly directed up to the sun disk. His face used to go where the sun goes as a way of punishment and penalty in return for what he had done to his own brother. Allah's Messenger (Peace be upon him) said:

"Hayattaki hiçbir günah, zulüm ve akrabalık bağlarını koparmak kadar, bu dünyada hızla gelen ve ahirette de sahibini bekleyen cezayı çabuk getirmez." İmam Ebu Ca'fer, Tarih'inde bazı kimselerden naklen şöyle demiştir: Havva yirmi doğumda kırk çocuk dünyaya getirmiştir. İbn İshak da bunu benimsemiş ve onların isimlerini ayrıntılı olarak zikretmiştir. Ancak isimleri ve sayıları konusunda kesin bir bilgi yoktur. Doğrusunu yalnızca Allah bilir; onların tam sayısını ondan başka kimse bilemez! Başkaları ise: Yüz yirmi doğum olmuştur, her doğumda bir erkek ve bir kız dünyaya gelmiştir, demişlerdir. Bunların ilki Kabil ve kız kardeşi Kalime, sonuncuları ise Abdülmuğis ve kız kardeşi Ümmü'l-Muğis'tir. Sonra insanlar çoğalmış ve yeryüzüne yayılmıştır. Yüce Allah şöyle buyurur: {Ey insanlar! Sizi tek bir nefisten (Adem'den) yaratan, ondan da eşini (Havva'yı) yaratan ve ikisinden birçok erkek ve kadın türeten Rabbinizden korunun. Birbirinizden hak talep ettiğiniz Allah'tan korkun ve akrabalık bağlarını koparmaktan sakının.}

"There is no sin more recurring punishment (very rapidly) in the present life, along with what awaits for its doer in the Hereafter, than transgression and severing the ties of relationship. " Imam Abu J a' far mentioned in his Tarikh "History" on the authority of some people who had said: Eve gave birth to forty children through twenty births. Ibn Ishaq viewed the same and he mentioned their names in detail. However, nothing is sure of their names or numbers. Only Allah knows best and no one else can know their exact number! Others said: there were one hundred and twenty births, in each one a male and a female were born. The first among them were Cain and his sister Qalimah, and the last ones were `Abdul Mughith and his sister Ummul Mughith. Then, humans increased in number and spread into the earth. Allah Almighty says: {O mankind! Be dutiful to your Lord, Who created you from a single person (Adam), and from him (Adam) He created his wife [Hawwa (Eve)], and from them both He created many men and women; and fear Allah through Whom you demand (your mutual rights), and (do not cut the relations of) the wombs (kinship).

Şüphesiz Allah sizi daima gözetlemektedir. {(Nisâ, 1)}

Surely, Allah is Ever an All-Watcher over you}. (An-Nisa', 1)

Tarihçiler şöyle demişlerdir: Âdem, soyundan ve neslinden dört yüz bin (400.000) kişi görmeden vefat etmedi. Doğrusunu Allah en iyi bilir! Yüce Allah şöyle buyurur: {Sizi tek bir nefisten (Âdem'den) yaratan, ondan da eşini [Havva'yı] yaratan ve onunla huzur bulsun diye yaratandır.

Historians said: Adam did not die till he saw from among his progeny and offspring four hundred thousand persons (400.000). Only Allah knows best! Allah, the Almighty says: {It is He Who has created you from a single person (Adam), and (then) He has created from him his wife [Hawwa' (Eve)], in order that he might enjoy the pleasure of living with her.

Ona yaklaşınca, kadın hafif bir yük taşıdı ve onunla gezindi. Ağırlaştığında ikisi de Rableri Allah'a dua ederek şöyle dediler: "Bize sağlıklı (her yönüyle iyi) bir evlat verirsen..."

When he had sexual relation with her, she became pregnant and she carried it about lightly. Then when it became heavy, they both invoked Allah, their Lord (saying): "If You give us a Salih (good in every aspect)

"...çocuk verirsen, elbette şükredenlerden oluruz." Ama Allah onlara sağlıklı (her bakımdan iyi) bir çocuk verince, Allah'a verdiği bu şeyde ortak koşarlar. Allah, onların O'na ortak koştukları her şeyden yücedir ve yücedir}. (Al-A'raf, 189, 190) Kur'an okuyucusunun dikkatini çekmek için önce Adem'den söz edilmiştir; ardından söz edilen, insanlığın tamamıdır. Bu, insanlığın tamamından, onların atası anıldıktan sonra söz edilmesi yoluyla yapılmıştır. Yüce Allah şöyle buyurur: {Andolsun, insanı (Adem'i) çamurun özünden (su ve topraktan) yarattık. Sonra onu (Adem'in soyunu) bir nutfe (erkek ve dişi cinsel salgının karışmış damlası) olarak yerleşmiş, sağlam bir barınakta (kadının rahminde) yerleştirdik}. (Al-Mu'minun, 12, 13); ve yine şöyle buyurur: {Andolsun, en yakın göğü lambalarla süsledik ve o lambaları (...)}

child, we shall indeed be among the grateful." But when He gave them a Salih (good in every aspect) child, they ascribed partners to Him (Allah) in that which He has given to them. High be Allah, Exalted above all that they ascribe as partners to Him}. (Al-A'raf, 189, 190) Adam was mentioned first to draw the attention of the reader of the Qur'an, then whom was mentioned second was the whole race of mankind. This is done by way of mentioning the whole race of mankind after mentioning the forefather thereof; Allah the Almighty says: {And indeed We created man (Adam) out of an extract of clay (water and earth). Thereafter We made him (the offspring of Adam) as a Nutfah (mixed drops of the male and female sexual discharge and lodged it) in a safe lodging (Womb of the woman)}. (Al-Mu'minun, 12, 13); and in: {And indeed We have adorned the nearest heaven with lamps, and We have made such lamps (as)

...şeytanları kovmak için füzeler}. (Mülk, 5) Bilindiği üzere, "füzeler olarak lambalar" ile süs lambaları aynı şey değildir; Allah, tek bir kategoriden veya kişiden, bütün insan ırkına doğru yönelmiştir.

missiles to drive away the Shayatin (devils)}. (Al-Mulk, 5) Where it is wellknown that the "lamps as missiles" are not the same as lamps of adornment, but He turned from a single category or person to the whole race.

Adem (a.s.) insanlığın babasıydı. Allah'ın Eliyle yaratıldı; Allah ona Kendi Ruhundan üfledi, meleklerin onun önünde secde etmelerini sağladı, ona her şeyin isimlerini öğretti ve onu geniş Cennetinde yerleştirdi. İbn Hibban, Sahih'inde Ebu Zer'den şöyle rivayet etmiştir: "Dedim ki: 'Ey Allah'ın Resulü! Allah'ın peygamberleri kaçtı?' Şöyle buyurdu: 'Yüz yirmi dört bin.' Dedim ki: 'Ey Allah'ın Resulü! Aralarında kaç tane elçi vardı?' Şöyle buyurdu: 'Üç yüz on üç, büyük bir sayı!' Dedim ki: 'Ey Allah'ın Resulü! Aralarında ilk kimdi?' Şöyle buyurdu: 'Adem.' Dedim ki: 'Ey Allah'ın Resulü! O, bir mesajla gönderilmiş bir peygamber miydi?' Şöyle buyurdu: 'Evet, Yüce Allah onu Eliyle yarattı, sonra ona Kendi Ruhundan üfledi, sonra da onu (çok düzgün bir biçimde) şekillendirdi.'" Sahihayn'da, yani Buhari ve Müslim'de yer alan Miraç Hadisi'nde Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Kapı açıldı ve en yakın semaya geçtik. Orada, sağında bir grup, solunda bir grup insan oturan bir adam gördük. Sağına baktığında güler, soluna baktığında ağlardı. Sonra şöyle dedi: 'Hoş geldin! Ey salih peygamber ve salih oğul!' Cebrail'e sordum: 'Bu kimdir?' Dedi ki: 'Bu Adem'dir; sağındaki ve solundaki insanlar ise onun zürriyetinin ruhlarıdır. Sağındakiler Cennet ehli, solundakiler ise Cehennem ehlidir. Sağına baktığında güler, soluna baktığında ağlar.'" (Buhari ve Müslim)

Adam (Peace be upon him) was. the father of mankind. He was created by the Hand of Allah Who breathed out of His Soul into him, Who made the Angels prostrate themselves before him, Who taught him names of everything, and Who made him dwell in His spacious Paradise. Narrated Ibn Hibban in his Sahih on the authority of Abu Dharr his saying: "I said, 0 Allah's Messenger! How many were the Prophets of Allah?' He (Peace be upon him) said: 'One hundred twenty -four thousands.' I said: 'O Allah's Messenger! How many were the Messengers among them?' He (Peace be upon him) said: 'Three hundred and thirteen, a great number!' I said: 'O Allah's Messenger! Who was the first among them? 'He (Peace be upon him) said: 'Adam.' I said: 'O Allah's Messenger! Was he a Prophet sent with a Message?' He (Peace be upon him) said: 'Yes, Allah the Almighty created him with His Hand, then, breathed into him out of His Soul, then, He fashioned him (in a very proper manner). " In the Night Journey Hadith that can be found in the two Sahihs -Al-Bukhari and Muslim -Prophet Muhammad (Peace be upon him) said: "So the gate was opened and we went over the nearest heaven and there we saw a man sitting with some people on his right and some on his left. When he looked towards his right, he laughed and when he looked towards his left he wept. Then he said, 'Welcome! 0 pious Prophet and pious son!' I asked Gabriel: 'Who is he?' He replied: 'He is Adam and the people on his right and left are the souls of his offspring. Those on his right are the people of Paradise and those on his left are the people of Hell and when he looks towards his right he laughs and when he looks towards his left he weeps. " (Al-Bukhari and Muslim)

Peygamber'in şu hadisi hakkında: "Sonra Yusuf (Joseph)'un yanından geçtim ve onun güzelliğin yarısıyla donatıldığını gördüm." Bazı alimler bunun, Yusuf'a Adem'e verilen güzelliğin yarısının verildiği anlamına geldiğini açıklamışlardır. Gerçekten de bu çok uygun ve ikna edicidir! Yüce Allah Adem'i yaratmış, onu kendi Eliyle şekillendirmiş ve ona kendi Ruhundan üflemiştir; bütün bunlar için Yüce Allah'ın, her şeyin en güzelini yaratmış olması gerekir.

Regarding the Prophetic Hadith that reads: "Then, I passed by Yusuf (Joseph) and I found him to be granted half of beauty."Some scholars explained that it means that he was given half of the beauty Adam was granted. Indeed, this is very suitable and convincing! That Allah, the Almighty created Adam, fashioned him by His Hand and breathed into him out of His Soul, for all these Allah the Almighty must have created the best of all things.

Abdullah İbn Ömer ve Abdullah İbn Amr'dan rivayet edilmiştir: Yüce Allah Cenneti yarattığında, melekler şöyle dediler: "Rabbimiz! Bunu bizim için yap, çünkü insanlar için yiyip içtikleri bu dünyayı yarattın." Yüce Allah şöyle buyurdu: "Azametim ve yüceliğim hakkı için! Elimle yarattığım ve 'Ol!' dediğimde oluveren kimseler arasında takva sahibi olanlarla, ..." (Bu kısım, cümlenin devamının da bulunduğu rivayet metninin eksik kalmasıdır; orijinal metin bu noktada kesilmiştir.) Buhari ve Müslim'in iki Sahih'inde rivayet edilmiştir ki Ebu Hureyre (Allah ondan razı olsun)

It was narrated on the authority of `Abdullah Ibn 'Umar and' Abdullah Ibn 'Amr that: When Allah the Almighty created Paradise, the Angels said: "'Our Lord! Make this for us for You created for mankind the present world in which they eat and drink.' Allah the Almighty said: 'By My Glory and Loftiness! I will not equalize between the pious from among those whom I created with My Hand, and those whom When I said "Be ", they were!" It was narrated in the two Sahihs -Bukhari and Muslim that Abu Hurairah (May Allah be pleased with him)

Allah'ın Resulü'nün (ﷺ) şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: Yüce ve Celil olan Allah, Adem'i kendi suretinde, boyu altmış arşın olarak yarattı. Onu yaratınca ona, orada oturan bir topluluğa, yani bir grup meleğe selam vermesini emretti ve onların kendisine vereceği karşılığı dinlemesini söyledi, çünkü bu karşılık kendisinin ve soyunun selamı olacaktı. Adem onlara şöyle hitap etti: "Selamun aleyküm!" Melekler de şöyle dediler: "Ve aleyke's-selam ve rahmetullah." Ve "rahmetullah" ifadesini ekleyerek karşılık verdiler. Cennete girecek olan kimse, boyu altmış arşın olan Adem'in suretinde girecektir. Ondan sonra gelen insanlar ise bugüne kadar boyca küçülmeye devam etmişlerdir. (Buhari ve Müslim)

reported Allah's Messenger (Peace be upon him) as saying: Allah, the Exalted and Glorious created Adam in His own image with His length of sixty cubits, and as He created him He told him to greet that group, and that was a party of angels sitting there, and listen to the response that they give him, for it would form his greeting and that of his offspring. Adam then addressed them: Peace be upon you! They (the angels) said: May there be peace upon you and the Mercy of Allah, and they made an addition of "Mercy of Allah ". So he who would get into Paradise would get in the form of Adam, his length being sixty cubits, then the people who followed him continued to diminish in size up to this day. "(Al- Bukhari and Muslim)