Musulmonlarning tanazzuli ularning G'arb konstitutsiyalari va qonunlaridan olingan konstitutsiya va qonunlarning joriy etilishiga olib keldi. Bu esa Islom davlati Xalifasining kufr qonunlarini qabul qilishiga sabab bo'ldi. Qanday bo'lmasin, barcha islom yerlarini qamrab olgan madaniy istilo va davlatning boshqaruv tizimi hamda qonunlardagi qonunchilik istilosi musulmonlarning aqidasini larzaga soldi va ko'plab musulmonlarning ongidagi islomiy tafakkurni silkitib yubordi. Bundan tashqari, u Islom davlatining mohiyatini butunlay sarsitdi va hatto uni shaklan saqlab qolgan holda mohiyatan deyarli barbod qildi. Buning sababi shundaki, davlatning mohiyati — bu tushunchalar, mezonlar va e'tiqodlar majmui hamda hokimiyat bilan birlashtirilgan odamlar guruhidir. Shunday ekan, agar musulmonlar orasida bu tushunchalar, mezonlar va e'tiqodlar barbod bo'lsa, davlatning mohiyati ham barbod bo'ladi. Ularning asosi, ya'ni hokimiyat qurilgan poydevor yoki kamida uning asosiy tayanchi barbod bo'ladi, hatto uning tashqi ko'rinishi saqlanib qolsa ham. Natijada, bu tashqi ko'rinishning buzilishi va shaklining yo'q qilinishi osonlashadi. Agar bu madaniy va qonunchilik istilosi bo'lmaganida, kufr davlatlari Islom davlatiga bunday halokatli zarbani bera olmagan bo'lardi. Kufr davlatlari millatchilik, xususan turk va arab millatchiligi orqali musulmonlarni bo'lishga muvaffaq bo'lgach, musulmonlarning tushunchalari, mezonlari va e'tiqodlarini larzaga solishga hamda Shariat hukmlarini olib tashlab, ularning o'rniga demokratik qoidalar va G'arb qonunlarini joriy etishga muvaffaq bo'lgach — musulmonlar hukm chiqarishda shularga murojaat qila boshlagan va Xalifalik shularga asoslangan bo'lgach, ular davlatdan uni o'rab turgan tashqi ko'rinish va shakldan boshqa hech narsa qolmaganini angladilar. Shunda ular Xalifalikni yo'q qilish va butunlay mavjudlikdan olib tashlash haqida o'ylay boshladilar. Birinchi jahon urushi boshlanishi bilan Usmonli Davlat Germaniya tomonida unda ishtirok etgach, kufr davlatlari Xilofatni yo‘q qilish uchun imkoniyat yetib kelgan deb hisobladilar. Shu sababli ular bu maqsad yo‘lida ish boshladilar.

The regression of the Muslims resulted in the enactment of the constitution and the laws derived from the Western constitutions and laws. This resulted in the adoption of Kufr laws by the Khaleefah of the Islamic State. Whatever the case may be, the cultural invasion that swept all the Islamic lands and the legislative invasion of the State in the ruling system and the laws unsettled the Aqeedah of the Muslims and rocked the Islamic thoughts in the minds of many Muslims. Furthermore, it shook the entity of the Islamic State entirely, and even demolished her substantially although sparing her in form only. This is so because the entity of the State is a host of concepts, criteria and convictions and a group of people bound together by the authority. Thus, if these concepts, criteria and convictions were demolished among the Muslims, the entity of the State would be demolished as well. Their essence, which is the basis upon which the authority is built - or at least forms its foundations, would be demolished even if its frame remained intact. Consequently, the destruction of this frame and the striking of this form would be made easy. Had it not been for this cultural and legislative invasion, the Kufr states would not have been able to deal the Islamic State that fatal blow. When the Kufr states succeeded in dividing the Muslims through nationalism, especially Turkish and Arab nationalism, in addition to their success in shaking the Muslims’ concepts, criteria and convictions and in removing the Shari’ah rules and replacing them with the democratic rules and Western laws to which the Muslims referred in judgement and upon which the Khilafah became based, they realised that there was nothing left of the State save for the frame that contained her and the form in which she appeared. Thus, they started thinking about destroying the Khilafah and removing her from existence for good. No sooner had the First World War broken out and the Ottoman State had taken part in it alongside Germany, than the Kufr states deemed that the opportunity had come to destroy the Khilafah. Consequently, they started working towards this.

Evropa davlatlari musulmonlar bir kun kelib Islomdan boshqa qonun bilan boshqarilishi yoki ular musulmonlar nazarida kofir sanalgan holda, ularni bevosita o'zlari boshqarishi mumkinligini tasavvur qila olmas edilar. Shu sababli, Xilofatni zaiflashtirish va yo'q qilish maqsadida ularning e'tibori Islom Davlatini o'z ta'siri ostidagi islomiy hukumatlarga bo'lib yuborishga qaratildi. Darhaqiqat, 1915 yilda Rossiya, Britaniya va Fransiya o'rtasidagi urush davrida olib borilgan muzokaralarda bu haqda so'z yuritilgan. Fransiya va Britaniya Rossiyaga o'z memorandumiga javob tariqasida taqdim etgan memorandumda shunday band bor edi: "Islom yurtlaridagi va Arab yurtlaridagi muqaddas joylarni mustaqil islomiy davlat hukmronligi ostida himoya qilish". Anglo-fransuz takliflariga javoban yuborilgan rus memorandumida esa shunday band bor edi: "Siz Usmonli davlati vayronalari ustida tashkil etmoqchi bo'lgan islomiy davlatlar o'rtasidagi kelgusi munosabatlar bo'yicha hal qiluvchi qarorni qabul qilish, ularni Xilofatdan ajratish masalasi, bu uning Oliy Hazrati Podshohi hukumatiga taalluqlidir". Shuningdek, u quyidagicha qo'shimcha qilingan: "Uning Oliy Hazrati Podshohi hukumati Xilofatni turklardan chindan olib qo'yishni istardi, ayni paytda Hajj erkinligini ta'minlashni va musulmonlarni xafa qilishi mumkin bo'lgan hech qanday kichik narsaga aralashmaslikni chindan istaydi". Rossiya tashqi ishlar vaziriga yuborilgan, Italiya talablarini sanab o'tuvchi telegrammada Rossiyaning Londondagi elchisi shunday yozgan: "Italiya hukumati Rossiya hukumatining, Usmonli Sultonligi vayronalari ustida tashkil etiladigan, Hijozdagi islomiy hukumatni Xilofatdan ajratish va uni Britaniyaning mutlaq nazorati ostiga qo'yish zarurligi haqidagi fikrini qo'llab-quvvatlaydi. Italiya hukumati turklardan Xilofatni olib tashlashni va zarur bo'lsa uni butunlay bekor qilishni barcha kuchi bilan qo'llab-quvvatlaydi". Shunga ko'ra, Ittifoqchilarning asosiy maqsadi Xilofatni zaiflashtirish va yo'q qilish bo'lgan. Biroq musulmonlardan hech kim Xilofatning yo'q qilinishini xohlamagan yoki qabul qilmagan. Hatto ingliz tomonida turgan arab musulmonlar orasidagi xoinlar ham Xilofat arablarda bo'lishi kerakligini talab qilib yurardi. Turklarga kelsak, ular butunlay Xilofatga sadoqatli edilar; uning sevgisi va unga bo'lgan fidoyiligi ularning qalbida chuqur ildiz otgan edi. Hatto Yosh turklar qo'mitasi ham Xilofatga sodiq bo'lib, Islom Davlatining barcha qismlarini o'z holatida saqlab qolishga intilardi. Xilofatni yo'q qilishni xohlagan yoki qabul qilgan, undan ham ko'proq, uni yo'q qilish uchun harakat qilgan birortа odam haqida hech qachon eshitilmagan. Shuning uchun, hatto barcha Islom yerlari bosib olingan taqdirda ham, uni yo'q qilish juda og'ir vazifa bo'lardi. Shu sababli Ittifoqchilar o'z niyatlarini yashirdilar, bu esa hech kim bilmaydigan qat'iy sir edi. Buning o'rniga ular Usmonli Davlatiga ichkaridan zarba berishga intildilar: uni urushdan chiqishga va alohida sulh tuzishga majbur qilish uchun ko'plab tashabbuslarni amalga oshirdilar. Ular shu g'oyaga e'tibor qaratib, unga erishish uchun ish boshladilar.