خداوند متعال در کتاب گرامی‌اش فرموده است:

Allah (swt) has said in his Noble Book:

«با زنانی که دوست دارید ازدواج کنید، دو تا، سه تا یا چهار تا؛ و اگر بیم دارید که میان آنان عدالت نورزید، پس تنها یک زن، یا کنیزانی که مالک آنها هستید. این به دور ماندن از ستم نزدیکتر است.» [النساء: ۳] این آیه در سال هشتم هجرت بر پیامبر ﷺ نازل شد. هدف آن محدود کردن شمار همسران به چهار زن بود. در زمان نزول این آیه، برای شمار همسران هیچ محدودیتی وجود نداشت. با خواندن و فهم آیه روشن می‌شود که برای محدود کردن شمار همسران به چهار نازل شده است. معنای آیه این است: از میان زنانی که برای شما حلال و پسندیده‌اند، دو تا، سه تا یا چهار تا ازدواج کنید. عبارت «دو تا، سه تا و چهار تا» به جای شمارش‌های مکرر آمده است؛ یعنی از میان این شمارهای یادشده، هر کس زنانی را که می‌خواهد برگزیند. خطاب به همه است، بنابراین تکرار لازم است تا هر خواستگاری که می‌خواهد چند زن بگیرد، هر شماری را که بخواهد از میان عددی که برای او اختیاری شده برگزیند، به شرط آنکه ترکیبی که می‌خواهد در همین شمار محدود بماند. به بیان دیگر، هر کس که قصد دارد بیش از یک زن بگیرد، می‌تواند از میان عددی که برایش اختیاری شده، هر اندازه بخواهد ازدواج کند. همان‌گونه که به گروهی می‌گوییم: این پول را میان خود تقسیم کنید. فرض کنید برای نمونه هزار دینار باشد. می‌گوییم: دینارها را دو تا، سه تا و چهار تا تقسیم کنید. اگر این سخن را به صورت مفرد بیان می‌کردیم معنایی نداشت. بنابراین عبارت «دو تا، سه تا و چهار تا» ناگزیر است تا هر فرد بتواند از میان آن شمار مشخص آنچه را می‌خواهد برگزیند. پس وقتی خداوند ﷻ می‌فرماید هر یک از شما می‌تواند با زنی که برمی‌گزیند دو تا، سه تا یا چهار تا ازدواج کند، در حقیقت معنایش این است: همه شما دو تا، سه تا یا چهار تا ازدواج کنید؛ یعنی هر یک از شما می‌تواند دو یا سه یا چهار زن بگیرد. اما معنای سخن خداوند ﷻ: