زن شریک زندگی شوهرش نیست، بلکه همدم اوست. زندگی مشترک آنها بر پایه شراکت نیست و آنان مجبور نیستند تمام عمر را با هم سر کنند. بلکه زندگی مشترک آنها بر پایه همدمی است و از هر جهت همدم کامل یکدیگر می‌شوند. همدمی آن است که انسان در دیگری آرامش و سکون می‌یابد؛ خداوند این ازدواج را مایه آرامش هر دو همسر قرار داده است. او (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

A wife is not a partner of her husband in life rather she is his companion. Their living together is not based on partnership and they are not forced to live it all their lives. Rather, their living together is based on companionship and they become complete companions of each other in all respects. Companionship is where one finds repose and tranquillity in the other, Allah has made this marriage a source of tranquillity for both spouses. He (swt) said:

«وَهُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا» [الأعراف: ۱۸۹] و او (سبحانه و تعالی) فرمود:

“It is He Who has created you from a single person, and He has created from Him his wife, in order that He might enjoy the pleasure of living with her”. [Al- Araf: 189] And He (swt) said:

«و از نشانه‌های او این است که از خودتان همسرانی برای شما آفرید تا در کنار آنان آرامش یابید، و میان شما دوستی و مهربانی قرار داد». [الروم: ۲۱] سکونت همان آرامش است؛ یعنی شوهر در همسرش آرامش و سکون می‌یابد و همسر در او آرامش و سکون می‌یابد، و هر یک به دیگری گرایش دارد نه آنکه از هم روی برگردانند. پس بنیاد ازدواج آرامش است و پایه زندگی زناشویی آرامش و آسودگی خاطر. و برای آنکه این پیوند میان زن و شوهر سرشار از آسایش و آرامش شود، شریعت حقوق زن بر شوهر و حقوق شوهر بر زن را روشن ساخته است. آیات و احادیث برای توضیح این مسائل به روشنی آمده‌اند. خداوند متعال فرمود:

“And among his Signs is this, that He created for you wives from among yourselves, that you may find repose in them, and He has put between both of you affection and mercy”. [Ar- Rum: 21] The dwelling is the tranquillity i.e. so that the husband finds peace and tranquillity in his wife and his wife finds peace and tranquillity in Him and that each one inclines to the other rather than shuns each other. So the basis of Marriage is tranquillity and the basis of marital life is tranquillity and peace of mind. In order that this relationship between the spouses becomes one full of comfort and tranquillity, the Shari’ah has clarified the rights of the wife over the husband and the rights of the husband over the wife. Verses and Ahadith have come clearly to explain these issues. Allah (swt) said:

«وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ» [البقرہ: ۲۲۸]، یعنی زنان نسبت به مردان همان حقوق زناشویی را دارند که مردان نسبت به ایشان دارند. از همین روست که ابن عباس گفت: «من خودم را برای همسرم آراسته می‌کنم و او هم خودش را برای من می‌آراید، و دوست دارم که تمام حقوقی را که نسبت به همسرم دارم ادا کنم، تا او نیز تمام حقوقی را که نسبت به من دارد ادا کند، زیرا خداوند (سبحانه و تعالی) فرموده است:»

“And they (women) have rights (over their husbands) similar (to those of their husbands) over them, in reasonable terms”. [Al- Baqarah: 228] i.e. women have the same marital rights over the men as the rights men have over them. That is why Ibn 'Abbas said: 'Indeed I spruce myself up for my wife and she adorns herself for me, and I love that I should redeem all the rights I have over my wife, so that she should redeem all the rights she has over me, because Allah (swt) said:

«و لَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ» [البقرہ: ۲۲۸] یعنی آن زیبایی‌ها و رفتارهای نیکویی که در آن گناهی نیست. همچنین از او روایت شده که فرمود: «زنان حق دارند که با آنان به خوبی معاشرت و نزدیکی شود، همانند حقوق اطاعتی که بر آنان نسبت به شوهرانشان واجب است.» الله (سبحانه و تعالی) دستور داده است که میان همسران، رابطه‌ی زناشویی نیکو باشد. او (سبحانه و تعالی) فرموده است:

“And they (women) have rights (over their husbands) similar (to those of their husbands) over them, in reasonable terms'' [Al- Baqarah: 228] i.e. the charms in which there is no sin. Also it is reported from Him that He said: 'They (women) have the right of good companionship and intimacy similar to the rights of obedience obliged over them towards their husbands' Allah (swt) has ordered that there should be a good marital relationship between spouses. He (swt) said:

«وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ» [النساء: ۱۹] و فرمود:

“And live with them honourably” [An- Nisa: 19] And He said:

«فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ» [البقرہ: ۲۲۹] — «پس انھیں به نیکی نگه دارید» (ترجمه‌ای نزدیک به اصل: «پس آنان را به شایستگی نگه دارید») مصاحبت هم به معنای انس و آمیختگی است، یعنی با هم زیستن. از این رو، الله سبحانه و تعالی به مردان دستور داده است که با همسرانشان به نیکی رفتار کنند، تا انس و آمیختگی میان آنان به کمال برسد. نتیجهٔ آن آرامش و آسایش در زندگی است. رابطهٔ مرد و زن فراتر از این است که تنها با پرداخت مهریه و نفقه حق او ادا شود. بلکه (مرد) نباید بی‌دلیل به او اخم کند، باید هنگام سخن گفتن با او شاد و خوشرو باشد، و درشت‌خو یا تندخو نباشد، و هیچ گرایشی به غیر از او نشان ندهد.

“so retain her (to you) honourably” [Al- Baqarah: 229] Companionship is both intimacy and mixing, meaning to live together. Thus, Allah (swt) has ordered men to have good relations with their wives, so that intimacy and intermixing between them grows to perfection. This results in tranquillity and comfort in life. The relationship between men and women is more than just fulfilling her right by paying her Mahr and maintenance. Rather He must not frown at her for no reason, and He must be cheerful when speaking to her and not rude, harsh or displaying any inclination to other than her.

پیامبر (درود خدا بر او) نیز به مردان دستور داده است که با زنان خود نیکرفتاری کنند. مسلم در صحیح خود از جابر روایت کرده است که رسول خدا ﷺ در خطبه‌اش در حجة الوداع (حج وداع) فرمود: «از خدا درباره زنان بترسید! همانا شما ایشان را به امان خدا گرفته‌اید و با کلمه خدا آمیزش با آنان بر شما حلال شده است. شما نیز بر ایشان حقی دارید؛ نباید به کسی اجازه دهند که بر بستر شما بنشیند و شما آن را نمی‌پسندید. اما اگر چنین کردند، می‌توانید ایشان را تنبیه کنید، ولی نه به شدت. حق ایشان بر شما این است که به شایستگی ایشان را خوراک و پوشاک دهید.» ﷺ و از پیامبر ﷺ روایت شده که فرمود: «بهترین شما کسی است که با همسرانش بهتر رفتار کند، و من از همه شما نسبت به همسرانم بهترم.» ﷺ و نیز از او ﷺ روایت شده که با همسرانش رابطه‌ای صمیمانه داشت، با ایشان بازی می‌کرد، با ایشان مهربان بود و با آنان شوخی و خوش‌گذرانی می‌کرد، تا آنجا که با عایشه (رضی الله عنها)، مادر مؤمنان، مسابقه دوندگی می‌داد و بدین وسیله محبت او را به دست می‌آورد. عایشه گفت: «رسول خدا ﷺ با من مسابقه داد و من بر او پیروز شدم؛ این پیش از آن بود که اندامم سنگین شود. بعدها که اندامم سنگین شده بود، با او مسابقه دادم و او بر من پیروز شد و فرمود: "این در برابر آن (زمانی) است که تو بر من پیروز شدی."» ﷺ پیامبر ﷺ پس از خواندن نماز عشاء، بخشی کوتاه از شب را با همسرانش گفتگو می‌کرد و سپس می‌خوابید، و بدین‌سان فضایی دوستانه ایجاد می‌نمود. ابن ماجه روایت کرده است که پیامبر ﷺ فرمود: «بهترین شما کسانی هستند که با همسرانشان بهتر رفتار می‌کنند.» ﷺ همه این‌ها نشان می‌دهد که شوهران باید با همسرانشان روابط نیکو داشته باشند. از آنجا که ممکن است در زندگی زناشویی اتفاقاتی رخ دهد که نظم آن را برهم زند، خداوند رهبری خانواده را به شوهر نسبت به زن عطا کرده است؛ یعنی او را سرپرست زن قرار داده است. خداوند (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

Also the Messenger (pbuh) has ordered men to treat their women well. It has been reported by Muslim in his Sahih on the authority of Jabir that the Messenger of Allah (pbuh) said in his speech at the Hijjat-ul-wida' (farewell Hajj): “Fear Allah concerning women! Verily, you have taken them on the security of Allah, and intercourse with them has been made lawful unto you by the word of Allah. You too have rights over them, they should not allow anyone to sit on your bed whom you do not like. But if they do that you can chastise them but not severely. Their rights upon you are that you should provide them with food and clothing in a fitting manner.” And it has been narrated from the Prophet (pbuh) that He said: “The best amongst you is the one who is best to his wives and I am the best of you to my wives.” And it has been narrated from Him (pbuh) that He had a close relationship with his wives, He would play with them, be mild-mannered toward them and to have fun with them to the extent that He used to race with 'A'isha (ra), the mother of the believers, and with that win her love. She said: “Allah's Messenger (pbuh) raced me and I beat Him, that was before I gained weight. Later I raced Him when I had put on some weight, so He beat me and said: “This was (in return) for that (time when you had beaten me)”. The Prophet (pbuh) after praying 'Isha would spend a short part of the evening chatting with his wives before sleeping thereby creating a friendly atmosphere. Ibn Maja reported that the Prophet (pbuh) said: “The best amongst you are the ones who are best to their wives.” All of this indicates that husbands should have good relations with their wives. Since things may happen in married life that may disturb the order, Allah has granted the leadership of the home to the husband over the wife, i.e. He has been made a guardian over her. He (swt) said:

«الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ». [النساء: ۳۴] و او (سبحانه و تعالی) فرمود:

“Men are the protectors and guardians over women”. [An- Nisa: 34] And He (swt) said:

«و ایشان (زنان) حقوقی دارند (بر شوهرانشان) همانند حقوقی که (شوهران) بر آنان دارند، به شیوهٔ شایسته؛ اما مردان را بر آنان درجهای (از مسئولیت) است». [البقرہ: 228] او (سبحانه) همچنین زن را به فرمانبرداری از شوهرش امر فرموده است. پیامبر ﷺ فرمود: «اگر زنی شب را دور از بستر شوهرش بگذراند، فرشتگان او را لعنت میکنند تا بازگردد». و پیامبر ﷺ به زنی فرمود: «آیا شوهر داری؟» گفت: «آری». فرمود: «پس او بهشت (جنت) و دوزخ (نار) تو است». بخاری روایت کرده که پیامبر ﷺ فرمود: «برای زن روا نیست که در حالی که شوهرش حاضر است، بدون اجازهٔ او روزه بگیرد، و نه اینکه کسی را بدون اجازهٔ او به خانهاش راه دهد، و هرچه از مال او را (در راههای خیر) بدون اجازهٔ او انفاق کند، نیمی از پاداش آن به او (شوهر) میرسد». ابن بطه در کتاب *الأحکام النساء* (کتاب احکام مربوط به زنان) از انس روایت کرده که مردی به سفری رفت و همسرش را از بیرون رفتن بازداشت. پدر زن بیمار شد و او از رسول خدا ﷺ اجازه خواست تا از پدرش عیادت کند. رسول خدا ﷺ فرمود: «از خدا بترس و از شوهرت نافرمانی مکن». سپس پدرش درگذشت. او از رسول خدا ﷺ اجازه خواست تا در نماز جنازهٔ او شرکت کند. به او فرمود: «از خدا بترس و از شوهرت نافرمانی مکن». پس خداوند به پیامبر ﷺ وحی فرمود: «گناهان او را به سبب فرمانبرداریاش از شوهرش بخشیدم». (حدیث قدسی) شرع، حق بازداشتن همسر از خروج از خانه را به مرد داده است، چه بخواهد به دیدار یا ملاقات پدر و مادرش برود، چه برای کاری که به آن نیاز دارد، و چه صرفاً برای تفریح. بنابراین رفتن او بیرون بدون اجازهٔ شوهرش روا نیست. با این حال، شوهر نباید همسرش را از دیدار و ملاقات پدر و مادرش بازدارد، زیرا این کار میان آنان جدایی میافکند و همسرش را به نافرمانی از او وامیدارد. خداوند (سبحانه) به آنان امر فرموده است که با شایستگی و احترام با یکدیگر زندگی کنند. منع کردن او از دیدار والدینش، زندگی کردن با او به شیوهٔ شایستہ نیست. شوہر نباید او را از رفتن به مسجد باز دارد، زیرا از پیامبر ﷺ روایت شده که فرمود: «کنیزان خدا را از رفتن به مساجد خدا باز ندارید». اگر همسر بر شوہر خود طغیان کند، خداوند به او حق داده است که همسرش را تأدیب کند. خداوند متعال می‌فرماید:

“And they (women) have rights (over their husbands) similar (to those of their husbands) over them in a fitting manner, but men have a degree (of responsibility) over them”. [Al- Baqarah: 228] He (swt) also ordered the woman to obey her husband. He (pbuh) said: “If a woman spends the night away from her husband’s bed then the Angels curse her until she returns.” And He (pbuh) said to a woman: ‘Do you have a husband?’ She replied: ‘Yes.’ He said: ‘Then He is your Paradise (Jannah) and Hellfire (Nar).’ Bukhari reported that the Prophet (pbuh) said: ‘It is not allowed for a woman to fast without the permission of her husband whilst He is present, nor admit someone to his house without his permission, and whatever she spends of his wealth (on charitable purposes) without his permission, half the reward will go to Him.’” Ibn Batta has reported in his Ahkam an-Nisa (The book of rules pertaining to women) on the authority of Anas that a man had gone on a journey and forbade his wife from going out. Her father became ill so she asked permission from Allah's Messenger to visit her father. The Messenger of Allah said: “Fear Allah and do not disobey your husband”. Her father then died. So she asked permission from Allah's Messenger (pbuh) to attend his Janaza (funeral prayer). He told her: “Fear Allah and do not disobey your husband”. So Allah revealed to the Prophet (pbuh): “I have forgiven her sins due to her obedience to her husband.” (Hadith Qudsi) The Shar’a has given the man the right to prevent his wife from leaving the house whether she wishes to call on or visit her parents or for a thing she needs or just for recreation. It is not therefore allowed for her to go out without his permission. However, the husband should not prevent his wife to call on and visit her parents because that will create a rift between them and lead his wife to disobey Him. Allah (swt) has ordered them to live together honourably. Preventing her from visiting her parents is not living honourably. Nor should the husband prevent her from going to the Mosque, Since it has been narrated from the Prophet (pbuh) that He said: “Do not prevent slave girls of Allah (women) from going to the Masajid of Allah”. If the wife rebels against her husband, Allah has given Him the right to discipline his wife. He (swt) said:

«وَاللَّاتِي تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا» [النساء: 34] باید زدنی که در این آیه ذکر شده، سبک باشد، یعنی شدید نباشد. همان‌گونه که پیامبر ﷺ در حجة‌الوداع فرمود: «وَلَكُمْ عَلَيْهِنَّ... وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ... فَإِنْ فَعَلْنَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ» (یعنی: «اگر چنین کردند، آنان را بزنید، اما نه به شدت»). شوهر اختیار آن را دارد که اگر همسرش کار نادرستی کرد، او را تنبیه کند، زیرا او در اداره و سرپرستی امور خانه، سرپرست است. اما در هر کاری غیر از آنچه که خداوند متعال به زن دستور انجام آن را داده است، شوهر به هیچ وجه حق ندارد او را با آن آزار دهد. خداوند متعال می‌فرماید:

“As to those women on whose part you see ill-conduct, admonish them (first), (next), disengage from them in beds, (and last) beat them (lightly), but if they return to obedience, seek not against them means (of annoyance)” [An- Nisa: 34] The beating mentioned here should be light i.e. not severe. As the Messenger (pbuh) explained in the farewell Hajj when He said: “But if they do then you can chastise them but not severely”. The husband has been given the authority to punish his wife if she does wrong because He is the guardian in running and looking after the affairs of the house. In anything other than what Allah (swt) has ordered her to undertake, the husband is absolutely not allowed to harass her with it. He (swt) said:

«پس اگر به فرمانبرداری بازگشتند، راهی برای آزار دادن آنان مجویید» [النساء: ۳۴]. بلکه باید با او دوست باشد و هنگام درخواست چیزی از او مهربان باشد، تا آنجا که اگر بخواهد با او آمیزش کند، بهترین وضعیت و حالتی را که برای او مناسب است برگزیند. ﷺ فرمود: «به همسرانتان نزدیک نشوید تا وقتی که آن که موی پریشان دارد، موی خود را شانه نکند، و آن که شوهرش دور بوده، عورت خود را پاک نکرده [از مو] پاکیزه نسازد.» سرپرستی شوهر بر زن و رهبری او در خانه، به معنای سلطه‌جویی در آن یا حاکم مطلق بودن بر آن، به گونه‌ای که هیچ مخالفتی پذیرفته نشود، نیست. بلکه رهبری شوهر بر خانه، رسیدگی به امور آن و اداره‌ی آن است و در آن هیچ سلطه یا فرمان‌دهی‌ای وجود ندارد. از این رو، زن حق دارد به شوهرش پاسخ دهد، با او بحث کند و گفته‌های او را نقد نماید؛ زیرا آن‌ها همراه و هم‌پای یکدیگرند، نه فرمان‌دهنده و فرمان‌برنده، یا حاکم و محکوم. بلکه آن‌ها دو همراهند که یکی از آنان، از نظر اداره‌ی خانه و رسیدگی به امور آن، رهبری را بر عهده دارد. فرستاده‌ی خدا ﷺ نیز در خانه‌ی خود با همسرانش همراهی می‌کرد، نه این‌که بر آنان حاکمی مستبد باشد، با وجود این‌که رهبر یک دولت و پیامبر بود. عمر بن خطاب در حدیثی که از او روایت شده، گفت: «به خدا سوگند، در روزگار جاهلیت زنان را به حساب نمی‌آوردیم تا این‌که خداوند متعال درباره‌ی آنان آنچه را که نازل کرد، نازل فرمود و برای آنان بهره‌ای قرار داد.» وی گفت: «اتفاق افتاد که من درباره‌ی موضوعی می‌اندیشیدم که همسرم گفت: “کاش چنین و چنان کرده بودی.” به او گفتم: “به تو ربطی ندارد و نباید در کاری که قصد انجامش را دارم دخالت کنی.” او به من گفت: “شگفت‌آور است که تو، ای پسر خطاب، نمی‌خواهی کسی به تو پاسخ دهد، در حالی که دخترت به فرستاده‌ی خدا ﷺ پاسخ می‌دهد تا آنجا که او تمام روز را در ناراحتی سپری می‌کند.”» عمر گفت: «لباسم را برداشتم و از خانه بیرون آمدم تا به حفصه رسیدم و به او گفتم: ای دخترم، (شنیده‌ام) که تو آنقدر به پیامبر خدا ﷺ پاسخ می‌دهی که او تمام روز در ناراحتی به سر می‌برد.» حفصه گفت: «به خدا سوگند، ما به او پاسخ می‌دهیم.» گفتم: «هوشیار باش، ای دخترم، تو را از عذاب خدا و خشم پیامبر خدا ﷺ برحذر می‌دارم. مبادا آن کسی تو را فریب دهد که زیبایی‌اش و محبت پیامبر خدا ﷺ نسبت به او، او را شیفته کرده است (منظورم عایشه است).» سپس عمر گفت: من به خاطر خویشاوندی‌ام با ام سلمه، نزد او رفتم و با او سخن گفتم. ام سلمه به من گفت: «ای عمر بن خطاب، عجیب است که تو در هر کاری دخالت می‌کنی، تا آنجا که می‌خواهی میان پیامبر خدا ﷺ و همسرانش نیز دخالت کنی!» این سخن آنقدر مرا آشفته کرد که از گفتن آنچه می‌خواستم بازماندم و از خانه‌اش بیرون آمدم. مسلم در صحیح خود روایت می‌کند که ابوبکر آمد و از پیامبر خدا ﷺ اجازه ورود خواست. به ابوبکر اجازه داده شد و وارد شد. سپس عمر آمد و اجازه خواست و به او نیز اجازه داده شد. او دید که پیامبر خدا ﷺ غمگین و خاموش نشسته و همسرانش گرداگرد او هستند. عمر گفت: «می‌خواستم سخنی بگویم که پیامبر ﷺ را بخنداند، پس گفتم: ای فرستاده خدا، ای کاش دختر خارجه را می‌دیدی که از من نفقه می‌خواست و من برخاستم و بر گردنش سیلی زدم.» فرستاده خدا ﷺ خندید و فرمود: «ایشان، همان‌گونه که می‌بینی، گرداگرد من هستند و نفقه می‌خواهند.» از این روایت روشن می‌شود که مقصود از سرپرستی مرد بر زن این است که فرمان با او باشد، اما این فرمان باید از سر همراهی باشد، نه از روی سلطه و کنترل. بدین ترتیب زن می‌تواند به او پاسخ دهد و با او گفتگو کند.

“But if they return to obedience, seek not against them means (of annoyance)”. [An- Nisa: 34] Rather He should be a friend to her, and kind when He requests something of her, to the extent if He desires her He should choose the best situation and condition suitable for her. He (pbuh) said: “Do not approach wives at night until the one with dishevelled hair has it combed and the one whose husband has been away has cleaned her private parts (of hair).” Guardianship of the husband over the wife and his leadership of the house does not mean being domineering in it or being its ruler such that no issue is opposed. Rather the leadership of the husband over the house is the looking after its affairs and administering it and there is no domination or commanding in it. Therefore, the woman has the right to answer back to her husband and debate with Him and criticise what He says because they are companions and not a commander and commanded, or a ruler and a ruled. On the contrary they are two companions, one of whom possesses leadership in terms of running the house and looking after its affairs. In his house, the Messenger of Allah , was likewise a companion to his wives, not a domineering ruler over them, in spite of his being the leader of a state and in spite of being a Prophet. 'Umar b. al-Khattab said in a Hadith reported by Him: “By Allah, during the days of Ignorance we ignored women until Allah the Exalted revealed about them what He has revealed, and gave them a share.” He said: “It so happened that I was thinking about some matter when my wife said: 'I wish that you had done so and so'. I said to her: “It does not concern you, and you should not interfere in what I intend to do.” She said to me: 'How strange is it that you, son of Khattab, do not like anyone to answer you back, whereas your daughter answers back Allah's Messenger (pbuh) until He spends the day in vexation'. Umar said: “I took hold of my cloak, then came out of my house until I visited Hafsa and said to her: Oh daughter, (I heard) that you answer back to Allah's Messenger (pbuh) until He spends the day in vexation.” Hafsa said: 'By Allah, we do answer Him back'. I said: “Be careful, my daughter, I warn you against the punishment of Allah and the wrath of his Messenger (pbuh). You may not be misled by the one whose beauty, and the love of Allah's Messenger (pbuh) for her have fascinated her(meaning A'isha). I ('Umar) then visited Umm Salama because of my relationship with her and I talked to her. Umm Salama said to me: 'Umar b. al-Khattab, how strange it is that you interfere in every matter to the extent that you intend to interfere between Allah's Messenger (pbuh) and his wives'. This perturbed me so much that I refrained from saying what I had to say, so I came out of her apartment.”. Muslim narrates in his Sahih that Abu Bakr came and sought permission to see Allah's Messenger (pbuh). It was granted to Abu Bakr and He entered. Then came Umar and He sought permission and it was granted to Him and He found Allah's Messenger (pbuh) sitting sad and silent with his wives around Him. He (Umar) said: “I wanted to say something which would make the Holy Prophet (pbuh) laugh, so I said: ‘Oh Messenger of Allah, I wish you had seen the daughter of Kharijah when she asked me for maintenance (Nafaqah), and I got up and slapped her on her neck.’ The Messenger of Allah (pbuh) laughed and said: “They are around me as you see, asking for maintenance (Nafaqah)” From this it becomes clear that the meaning of the man's guardianship over the woman is that the command should rest with Him, but it should be a command borne out of companionship and not domination and control. Thus she can answer back to Him and discuss with Him.

از جهت صحبت و همراهی. اما از جهت انجام کارهای خانه، بر زن واجب است که به شوهرش خدمت کند، با خمیر کردن آرد، نان پختن و آشپزی، و با گردگیری و تمیز کردن خانه. همچنین هرگاه شوهر آب بخواهد، باید برایش آب بدهد و غذای خوردنی برایش فراهم کند و خدمت همه آنچه در خانه لازم است را بر عهده بگیرد. این حکم شامل هر آنچه در امور خانه لازم باشد، بدون هیچ محدودیتی است. و اما شوهر، باید آنچه را که زن از بیرون خانه به آن نیاز دارد برایش بیاورد، مانند آوردن آب، و هر چیزی که برای پاک کردن چرک و گرفتن ناخن لازم است، و وسایلی که زن با آنها برای شوهرش خود را آراسته کند، به آنچه که شایسته اوست.

This is from the angle of companionship. As for the aspect of performing household functions, it is obligatory on the wife to serve her husband by making the dough, baking and cooking and by dusting and cleaning the house. She must also give Him water when He requests a drink and provide Him with food to eat and undertake the service of all that is necessary in the house. This applies to whatever is required in all affairs of the home without restriction. With regard to the husband He must bring her what she needs from what is outside the home e.g. bringing the water, and whatever is necessary to remove dirt, clip nails and the means to adorn herself for Him with that which is fitting for her.

به‌طور خلاصه، هر کاری که باید در داخل خانه انجام شود بر عهدهٔ زن است، هر نوع که باشد. و هر کاری که باید بیرون از خانه انجام شود بر عهدهٔ مرد است. این بر اساس آنچه از پیامبر ﷺ در داستان علی و فاطمه (رضی الله عنهما) روایت شده، است: ایشان ﷺ کار خانه را بر دخترشان فاطمه واجب کردند و کارهای بیرون از خانه را بر علی واجب کردند. رسول خدا ﷺ به همسرانشان دستور می‌دادند که به ایشان خدمت کنند. فرمودند: «ای عایشه، برای ما آب بیاور. ای عایشه، برای ما غذا بیاور تا بخوریم. ای عایشه، تیغ را برای من بیاور و آن را بر سنگ تیز کن.» روایت شده که فاطمه نزد پیامبر ﷺ آمد و از سختی کار با آسیای دستی شکایت کرد و پرسید که آیا می‌تواند خدمتکاری داشته باشد تا از آن رنج نجات یابد. همهٔ این‌ها نشان می‌دهد که خدمت به شوهر در خانه و نگهداری از خانه از وظایف زن است که باید آن را انجام دهد. با این حال، انجام چنین کارهایی به توانایی زن بستگی دارد. اگر کار بسیار زیاد باشد و او را در سختی قرار دهد، بر شوهر واجب است که خدمتکاری برای او فراهم کند تا کارها انجام شود، و زن حق دارد این را درخواست کند. اما اگر کار سنگین نباشد و زن توان انجام آن را داشته باشد، شوهر موظف به فراهم کردن خدمتکار نیست. در این صورت زن باید کار را خودش انجام دهد، همان‌گونه که رسول خدا ﷺ بر دخترشان فاطمه در رسیدگی به خانه واجب کردند.

In summation, any work that needs to be carried out inside the house the woman must undertake, whatever the type of work. Any work that needs to be carried out outside the house the man must undertake. This is due to what has been narrated from the Prophet in the story of 'Ali and Fatimah (may Allah be pleased with them): He imposed on his daughter Fatimah the duty of working in the house and imposed on 'Ali whatever was outside the house in terms of work. Allah's Messenger used to order his wives to serve Him. He said: “O ‘A’isha, bring us some water. Oh ‘A’isha bring us food to eat. O ‘A’isha bring me the razor and sharpen it against a stone.” It has been reported that Fatimah came to the Prophet complaining to Him about her difficulty in working a handmill, and she asked if she could get a servant to save her from that. All of this indicates that serving the husband in the house and looking after the house is one of the obligations of the wife which must be undertaken by her. However, the performance of such work is subject to her ability. If there is a lot of work to be done which would put her in hardship, then it is incumbent on the husband to provide her a servant that will enable the work to get done, and she has the right to demand this. However, If the work is not overwhelming and she is capable of doing it, then the husband is not obliged to provide a servant. In this case she is required to undertake the work by herself as evidenced by what the Messenger of Allah imposed on his daughter Fatimah in tending to the house.

بنابراین شوهر موظف است با همسرش به شیوهٔ شایسته رفتار کند، و همسر نیز موظف است تمام وظایف خود را انجام دهد، همان‌گونه که از شوهر خواسته شده است. تا زندگی زناشویی، زندگی‌ای آرام باشد که در آن سخن خداوند (سبحانه و تعالی) تحقق یابد:

Hence the husband is obliged to deal with his wife in a fitting manner, and the wife is under an obligation to perform all her duties, in the same way as it is required of the husband. Such that marital life be one of tranquillity in which the saying of Allah (swt) is realised:

«وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً» [Ar- Rum: 21]

“And among his Signs is this, that He created for you wives from among yourselves, that you may find repose in them, and He has made between you affection and mercy” [Ar- Rum: 21]