5. Shiga cikin Balkans a shekarun 1990 da ƙasashen Yamma suka yi an yi shi ne domin taimakon Musulmi.
5. Western intervention in the Balkans in the 1990’s was in order to help Muslims
Harin NATO a shekarar 1993 a kan Yugoslaviya, Yammacin duniya ta gabatar da shi a matsayin sakamakon taurin kan Yugoslaviya wajen ƙin karɓar duk wani shirin zaman lafiya mai ma'ana, musamman ƙin amincewa da shirye-shiryen kafa rundunar tsaro ta duniya don aiwatar da shirin zaman lafiya a Kosovo. Shiga tsakanin Yammacin duniya, sannan daga bisani yakin bama-bamai da NATO ta kaddamar, ana ci gaba da ɗaukar su a matsayin shaida cewa yakin "yaƙi da ta'addanci" da ake yi yanzu ba yaƙi ne da Musulunci ba, kuma cewa Yammacin duniya za ta shiga tsakanin kasashe a duniya saboda dalilan "jin kai", har ma tana taimakon Musulmi kamar yadda ake ganin ta yi a 1993. James Rubin, tsohon mataimakin Shugaba Bill Clinton kuma kakakin ma'aikatar harkokin wajen Amurka, ya goyi bayan wannan ra'ayi a shekarar 2003.
The NATO attack on Yugoslavia in 1993, was presented by the West as the consequence of Yugoslavia’s stubborn refusal to settle for any reasonable peace plan - in particular its rejection of plans for an international security force to implement a peace plan in Kosovo. Intervention by the West and then the eventual bombing campaign by NATO is continually held as evidence that the current ‘war on terror’ is not a war on Islam and that the West will intervene across the world for ‘humanitarian’ purposes, even helping Muslims as they apparently did in 1993. James Rubin former assistant to President Bill Clinton and state department spokesman advocated such a view in 2003.
Ya ce: "Ta hanyar mamaye Iraki, Amurka ta ɓata ikon ɗabi'a da ta gina tsawon shekaru wajen inganta haƙƙin ɗan Adam, da kuma ceto Musulmai daga kisan gilla a Kosovo, da kuma daga baya a Bosnia."
He said: ‘By invading Iraq, America has squandered the moral authority built up over years of promoting human rights, saving Muslims from slaughter in Kosovo, and belatedly in Bosnia.
Amma a zahiri manufofin siyasa sun bambanta sosai. Rashin kwanciyar hankali a siyasar yankin Balkans a shekarun 1990 ya ƙara tsananta saboda ƙudurin Amurka na rage tasirin Rasha a yankin, ƙara dogaro da Turai a kanta, da kuma ba NATO sabuwar halacci, a lokacin da ta fara zama kamar ba ta da wani amfani sosai bayan Yakin Cacar Baki.
In reality however the geopolitical aims were very different. The political instability in the Balkans during the 1990’s was exacerbated by American determination to reduce Russia’s influence in the region, increase Europe’s dependency upon her and confer new legitimacy to NATO when it appeared increasingly redundant after the Cold War.
Ƴan ƙasashen Yamma, musamman Amurka da Birtaniya, sun yi aiki don a wargaza Yugoslavia, kamar yadda jakadan Amurka a Yugoslavia na lokacin, Warren Zimmerman, ya bayyana a watan Janairu 1992, kafin barkewar yaƙe-yaƙe: ‘muna neman a raba Yugoslavia zuwa ƙasashe masu zaman kansu.’8 A ranar 18 ga Maris 1992, Tarayyar Turai ta shirya yarjejeniya a Lisbon tsakanin Musulmai 'yan Bosniya, Croats da al'ummar Serb, wadda ta raba jamhuriyar Serb zuwa kantonomi uku bisa kabilanci, waɗanda za su yi aiki a matsayin ƙungiyar tarayya mai aiki kamar ƙasa mai cin gashin kanta. Amurka ce ta lalata wannan yarjejeniya, inda ta matsa wa Shugaban Bosniya Alija Izetbegovic lamba ya janye daga yarjejeniyar ta hanyar ayyana ƙasa mai cin gashin kanta, tana cewa ‘wannan ya halatta ta kuri'ar raba gardama da aka yi a ranar 1 ga Maris.’ Jose Cutileiro, sakatare janar na Ƙungiyar Yammacin Turai, ya tabbatar da cewa ‘domin gaskiya, Shugaba Alija Izethbegovic da mataimakansa an ƙarfafa su su lalata yarjejeniyar da yin yaƙi don ƙasar Bosniya ɗaya mai haɗin kai ta hannun masu shiga tsakani na Yamma.’ Wannan ne ya haddasa yakin basasar Bosniya.
The Western powers and specifically both the US and Britain worked for the fragmentation of Yugoslavia as was revealed by the then US Ambassador to Yugoslavia Warren Zimmerman in January 1992 before the outbreak of hostilities: ‘we are aiming for a dissolution of Yugoslavia into independent states.’8 On the 18th March 1992 the EU brokered a deal in Lisbon among Bosnian Muslims, Croats and Serb communities partitioning the Serb republic into three ethnically based cantons which would act as a confederation functioning as an independent state. This agreement was sabotaged by the US which urged the Bosnian President Alija Izetbegovic to renege the deal by declaring statehood saying ‘this was justified by the referendum on March 1st.’. Jose Cutileiro, secretary general of the Western European union confirmed ‘to be fair President Alija Izethbegovic and his aids were encouraged to scupper the deal and to fight for a unitary Bosnian state by Western mediators.’ This is what caused the Bosnian civil war.
A bugun, sojoji 11,000 suna sansani a Bosnia, Kosovo da Macedonia, da alamun za su kawo zaman lafiya; amma irin wadannan sojoji sun tabbatar da cewa muradun tattalin arzikin Amurka sun samu kariya. Tsohon dan majalisar wakilan Amurka, Lee Hamilton, ya yi tsokaci a jaridar New York Times: 'Mun karbi cikakken iko akan Balkans. Jami'an Amurka suna gudanar da ayyukan mulki akan dukkan kasashen tsohuwar Yugoslavia. Mu a zahiri mu ne pro consul.' Karen Talbot, kwararriya kan harkokin siyasar duniya, ta tabbatar da cewa 'kudurin Amurka da NATO, ko da menene farashinsa, na mamaye Kosovo da kusan dukkan Yugoslavia, ana kara ingiza shi ne da sha'awar albarkatun kasa masu yawa. Kosovo kadai yana da mafi arzikin ma'adanai a dukkan Turai yammacin Rasha.' Jaridar New York Times ta lura cewa 'babban kamfanin hakar ma'adinai na gwamnati, Trepca, shi ne mafi daraja a cikin dukiyar kasa a Balkans, yana da daraja akalla dala biliyan 5, yana samar da zinari, azurfa, gubar tsantsa, zinc, cadmium, da kuma miliyoyin daloli a riba duk shekara. Kosovo kuma yana da ajiyar kwal tan biliyan 17, kuma Kosovo (kamar Serbia da Albania) yana da ajiyar mai.'
Today 11,000 troops are stationed in Bosnia, Kosovo and Macedonia allegedly for peace; however such troops have ensured US economic interests are secured. Former US congressman Lee Hamilton commented in the New York Times: ‘we have completely taken over the control of the Balkans. US officials exercise managing functions over all states of the former Yugoslavia. We are virtually the pro consul.’ Karen Talbot geopolitical expert confirmed ‘the determination by the U.S and NATO, at all costs, to occupy Kosovo and virtually all of Yugoslavia, is spurred on by the enticement of abundant natural resources. Kosovo alone has the richest mineral resources in all of Europe west of Russia.’ The New York Times observed that ‘the sprawling state-owned Trepca mining complex, the most valuable piece of real estate in the Balkans, is worth at least $5 billion, producing gold, silver, pure lead, zinc, cadmium, as well as tens of millions of dollars in profits annually. Kosovo also possesses 17 billion tons of coal reserves and Kosovo (like Serbia and Albania) also has oil reserves.
Shugaba Bill Clinton a lokacin ya bayyana ba da gangan ba cewa: "Idan za mu sami dangantakar tattalin arziki mai karfi wadda ta hada da iyawarmu ta sayar da kayayyaki a duniya, Turai dole ta zama muhimmiyar kasa... Shi ne abin da yakin Kosovo ya kasance."
President Bill Clinton at the time let slip ‘If we are going to have a strong economic relationship that includes our ability to sell around the world, Europe has got to be a key…That‘s what the Kosovo thing was all about.
Tun da an daina harin bama-bamai, an kafa sansanonin sojan Amurka da dama a yankin Balkan. Ana gina wani sansanin soji a Kosovo, wanda ake bayyanawa a matsayin sansanin Amurka mafi girma da aka gina a ƙasashen waje tun lokacin yakin Vietnam. Mamayar Amurka a kan NATO ta nufin cewa shigar sojojin NATO a Balkan zai tabbatar da tasirin Amurka a yankin. Wani sigar da aka leƙo daga rahoton Ma'aikatar Tsaron Amurka (Pentagon) na Shirin Tsaro na 1994-1999 ya ba da shawarar cewa Amurka "dole ne ta nemi hana bullowar tsare-tsaren tsaro na Turai kawai waɗanda za su raunana NATO...Saboda haka, yana da matuƙar muhimmanci a kiyaye NATO a matsayin babban kayan aikin tsaro da kariyar Yammacin Duniya, da kuma hanyar tasirin Amurka da shigarta cikin harkokin tsaron Turai."
Since the bombing has ended, numerous US bases in the Balkans have been set up. A military base is being built in Kosovo, described as the largest US foreign base built since the Vietnam War. US domination of NATO meant intervention by NATO forces in the Balkans would ensure US influence in the region. A leaked version of the Pentagon’s 1994-1999 Defense Planning Guidance report advises that the United States ‘must seek to prevent the emergence of European-only security arrangements which would undermine NATO...Therefore, it is of fundamental importance to preserve NATO as the primary instrument of Western defense and security, as well as the channel for US influence and participation in European security affairs.
Duk wannan yana tabbatar da cewa tasirin Rasha, man fetur da ke cikin Tekun Caspian, da farfado da NATO (domin ci gaba da tasirin Amurka) su ne manufofin siyasa na yanki da suka sa Amurka da Yammacin duniya suka shiga tsakani.
This all confirms that the influence of Russia, the oil in the Caspian Sea and the revitalisation of NATO (to continue US influence) were the geopolitical aims behind US and Western intervention.
Rayuwar dubban mutane marasa laifi da rayukan waɗanda aka yanka a Srebrenica sun kasance farashin da Amurka ta cancanci biya saboda ci gaba da mamayar Amurka.
The lives of thousands of innocent people and the lives of those slaughtered in Srebrenica were a price worth paying by the US for continued US dominance.
Reference: Tatsuniyoyi na Siyasar Duniya - Adnan Khan