7. Ƙasashen mulkin mallaka a Afirka sun kawo zaman lafiya a nahiyar, yayin da ficewarsu ita ce sanadin ci gaba da rashin zaman lafiya.
7. The Colonial nations in Africa brought stability to the continent, whilst their departure is a cause for the continued instability
Ƙasashen mulkin mallaka suna ci gaba da riƙe ra'ayin cewa sun kawo amfani duk inda suka je. A Afirka, masana tarihi da tunanin mulkin mallaka ya shafa sukan bayyana abin da ake kira kyawawan al'amuran mulkin mallaka, kamar bunƙasar ababen more rayuwa da ilimi. Wariyar launin fata, cin zarafi, da kisan ƙare dangi da masu mulkin mallaka suka aikata na ci gaba da wucewa ba a ambace su ba. Masu mulkin mallaka suna ganin cewa Afirka da sauran al'ummomin da aka mallaka ba su iya rayuwa ba tare da taimakon Turawa ba.
The Colonial nations continue to hold the view that they brought benefits wherever they went. In Africa, historians affected by the colonial mentality tend to describe the so called positive aspects of colonialism such as the development of infrastructure and education. The racism, exploitation, and, genocide committed by the colonialists continues to be glossed over. Colonialists view that Africa as well as other colonised people were incapable of surviving without the help of the Europeans.
Albarkatu masu yawa da ma'adinai masu arziki a Afirka sun jawo hankalin ƙasashen Yamma da yawa su mamaye nahiyar. Ƙasashen Turai sun yi gogayya da juna a kan ganima. Saboda haka babu shakka cewa tsananin gogayyar Turai a kan mamayar Afirka na nufin cin zarafin mutane don bauta da kuma satar dukiyar halitta ta nahiyar. Yaɗa dimokuradiyya da dabi'un Yamma kusan bai wanzu ba.
The immense resources and rich minerals in Africa attracted many Western nations to colonise the continent. European nations competed with each other over the spoils. Hence there should be no doubt that the severity of competition between Europe over the colonisation of Africa was in order to exploit the people for slavery and steal the continents natural wealth. The propagation of democracy and Western values hardly existed.
Ƙasashen Turai sun mamaye sassa masu yawa na Afirka kai tsaye ta hanyar sojojinsu. Wasu sassan abin da yanzu ake kira Burundi, Rwanda, Tanzaniya da Namibiya Jamus ce ta yi musu mulki. Italiya ta raba sassan Eritrea da Somaliya. Sifen ta kafa tushe a Yammacin Afirka. Portugal ta riƙe Angola, Mozambik da wasu ƙananan yankuna. Belgium ta yi wa Kongo mulki cikin zalunci, Birtaniya kuma ta kafa yankunan da aka ba ta izinin mulki a ko'ina cikin Gabashin Afirka da kuma a yankin da yanzu ake kira Sudan, Ghana, Zambiya, Zimbabwe, Malawi da Najeriya. Faransa ta kafa kanta a kusan ƙasashe goma sha biyu na Yammacin Afirka, ciki har da Senegal da Ivory Coast, da kuma Chadi, Madagascar da Comoros.
European nations directly colonised whole swathes of Africa using their armies. Parts of what are now Burundi, Rwanda, Tanzania, and Namibia were ruled by Germany. Italy carved up parts of Eritrea and Somalia. Spain established a foothold in Western Africa. The Portuguese held onto Angola, Mozambique, and other smaller territories. Belgium brutally ruled over the Congo and Britain created its mandates throughout East Africa and in what is today Sudan, Ghana, Zambia, Zimbabwe, Malawi and Nigeria. France set itself up in a dozen West African nations, including Senegal and the Ivory Coast, as well as in Chad, Madagascar and the Comoros.
Tsawon shekaru da dama, Afirka ta samar musu da kasuwanni a bude domin sayar da kayayyakinsu. Abin da ya fi muhimmanci kuma shi ne, Afirka ta samar wa Turawan Yamma da albarkatun kasa masu arha ko kuma marasa tsada a mafi yawan lokuta, kamar auduga, roba, shayi, da kwano, haka kuma da aikin bayi kyauta ta hanyar cinikin bayi. Duk wannan ya samu goyon bayan ayyukan wa'azi na mishan-mishan marasa shinge, wadanda aka yi domin kwantar da hankalin 'yan mulkin mallaka na Turai a cikin 'yan asalin kasar. Nahiyar ta fuskanci rikice-rikicen soja masu zubar da jini saboda gasar da ke tsakanin kasashen Yamma. Wannan gwagwarmaya ta haifar da goyon bayan wasu kasashe ga masu mulkin kama-karya, da yin juyin mulki, da bayar da lamuni domin samun biyayya. Irin wannan gasa ta sa basussukan nahiyar sun zarce dala biliyan 370, wanda ke wakiltar kashi 65 cikin 100 na jimillar kudin shigar kasa na dukkan nahiyar.
For decades, Africa provided them with open markets for goods. More importantly Africa also supplied the Europeans with cheap or in many cases free raw materials such as cotton, rubber, tea, and tin and of course free human labour through the slave trade. All of this was aided by unhindered missionary efforts to help pacify the presence of European colonisers among the ‘natives.’ The continent was afflicted with bloody military disputes because of the competition between the Western nations. The struggle resulted in various states supporting dictators, carrying out coup d’états and giving loans for loyalty. Such competition has resulted in the continents debts surpassing $370 billion, which represent 65% of the total national income of the entire continent.
Irin wannan gwagwarmaya da gasa ta kai ga dasa sama da nakiyoyi miliyan 30 a Afirka, wanda shi ne kashi 25 cikin 100 na dukkan nakiyoyin da aka dasa a duniya baki ɗaya.
Such struggle and competition has even resulted in more than 30 million land mines being planted in Africa, which is 25% of all land mines planted in the entire world.
A cikin mulkin mallaka na Afirka, ƙasashen Turai masu iko sun shiga wata babbar gasa ta raba ƙasa, suna zana iyakoki don tabbatar da cewa ba wata ƙasar Turai da za ta kwace abin da suka riga suka mallaka ba. Wannan matsin lamba na zana iyakoki a kewayen yankuna domin raba su da na sauran ƙasashen mulkin mallaka yana da tasirin raba ƙungiyoyin siyasa waɗanda ba su rabu da juna ba, ko kuma tilasta abokan gaba na gargajiya su zauna tare ba tare da wani shinge a tsakaninsu ba. Kafin gasar raba Afirka, Kogin Kongo shi ne iyakar yanayin ƙasa ta halitta, kuma akwai ƙungiyoyi da ke zaune a gefen biyu waɗanda ke raba harshe da al'ada ɗaya. Rarraba ƙasar tsakanin Belgium da masu mulkin Faransa ttare da kogin ya raba waɗannan ƙungiyoyi da juna. Waɗanda ke zaune a Sahara ko yankin Kudu da Sahara, waɗanda kuma suka yi ciniki a fadin nahiyar shekaru aru-aru, sun tsinci kansu suna ƙetare iyakokin da suka wanzu a taswirar Turai kawai. Wajen sarrafa 'yan asalin ƙasa da tabbatar da ci gaba da ikon mulkin mallaka, an aiwatar da wasu manufofi da dama. A wuraren da Turawa suka yi sulhu sosai, kamar Rhodesia (yanzu Zimbabwe) da Afirka ta Kudu, an kafa tsarin 'yan ƙasa na aji na biyu domin ba Turawa ikon siyasa fiye da adadinsu sosai. A Kongo kuwa, an mayar da al'ummar ƙasar ga azabtarwa marar mutunci da matsayin kusan bautar da bayi.
In colonising Africa the European imperial powers engaged in a major territorial scramble, creating borders ensuring their claim was not usurped by other powers. This insistence of drawing borders around territories to isolate them from those of other colonial powers had the effect of separating otherwise contiguous political groups, or forcing traditional enemies to live side by side with no buffer between them. Prior to the scramble for Africa the Congo River was the natural geographic boundary, there were groups living on both sides that shared a language and culture. The division of the land between Belgium and French occupiers along the river isolated these groups from each other. Those who lived in Saharan or Sub-Saharan Africa and traded across the continent for centuries found themselves crossing borders that existed only on European maps. In managing the natives and ensuring continued colonial supremacy a number of policies were carried out. Places that had substantial European settlements, such as Rhodesia (now Zimbabwe) and South Africa, systems of second-class citizenship were set up in order to give Europeans political power far in excess of their numbers. In the Congo the native population was submitted to inhumane treatment and a near slavery status.
Turawa ma sun canza daidaiton iko na yankin ta hanyar ƙirƙirar rarrabuwar kabilanci inda babu ita tun farko. A yankin da yanzu ake kira Rwanda da Burundi, ƙabilun Hutu da Tutsi sun haɗe zuwa al'ada guda kafin masu mulkin mallaka na Jamus su karɓi iko da yankin a ƙarni na 19. Ba a ƙara raba su ta hanyar kabilanci ba, domin haɗuwa, auratayya, da haɗewar al'adu a cikin ƙarnuka sun riga sun goge alamun rarrabuwar al'ada da ake iya gani.
Europeans even altered the local balance of power by creating ethnic divisions where there had never been any. In what is now Rwanda and Burundi, two ethnic groups the Hutus and Tutsis had merged into one culture by the time German colonists had taken control of the region in the 19th century. They were no longer divided by ethnicity since intermingling, intermarriage, and merging of cultural practices over the centuries had long since erased visible signs of a culture divide.
Duk da haka, Belgium ta kafa manufar wariyar launin fata a lokacin da ta karɓi iko da yankin, domin wariya bisa launin fata na ɗaya daga cikin abubuwan da suka fi yawa a al'adun Turai a wancan lokaci. Kalmar Hutu ta asali tana nufin mutanen Bantu masu magana da harshen Bantu, masu noma, waɗanda suka yi ƙaura zuwa yankin Rwanda da Burundi na yau daga yamma, kuma kalmar Tutsi tana nufin mutanen arewa maso gabas masu kiwon shanu, waɗanda suka yi ƙaura zuwa yankin daga baya. Waɗannan kalmomi suna bayyana matsayin tattalin arziki na mutum; duk wanda ya mallaki kusan shanu 10 ko fiye ana ɗaukarsa Tutsi, wanda kuma ya mallaki ƙasa da haka ana ɗaukarsa Hutu, ba tare da la'akari da asalin kakanni ba. Belgians sun kafa wani tsari na nuna wariya, inda halaye kamar fata mai haske, tsayi mai yawa, da hanci siriri ana ganin sun fi dacewa da Hamitic, kuma suna nuni ga mutanen da suka fi kusa da Tutsi a asali; sai aka ba su mulki a tsakanin al'ummomin da aka mallaka.
However, Belgium instituted a policy of racial segregation upon taking control of the region, as racially based segregation was a fixture of the European culture of the time. The term Hutu originally referred to the agricultural-based Bantu-speaking peoples that moved into present day Rwanda and Burundi from the West, and the term Tutsi referred to North-eastern cattle-based peoples that migrated into the region later. The terms described a person's economic class; individuals who owned roughly 10 or more cattle were considered Tutsi, and those with fewer were considered Hutu, regardless of ancestral history. The Belgians introduced a racist system, whereby features such as fairer skin, ample height, and narrow noses were seen as more ideally Hamitic, and belonged to those people closest to Tutsi in ancestry; they were then given power amongst the colonised peoples.
Ko da yake wasu daga cikin 'yan asalin ƙasar sun kai ga manyan muƙamai, a kusan dukan lokuta wannan dabara ce ta Turawa don haifar da rikici tsakanin ƙabilu, ba don ɗaukar mutane masu ƙwarewa aiki ba. Vincent Khapoya ya bayyana haka a littafinsa wanda ya tantance da'awar Turawa na bunƙasa Afirka: "Mulkin mallakan Belgium ya haifar da manyan kwasar dukiya daga Zaire [Belgian Congo] zuwa Belgium. Ƴan Afirka sun samu ilimi kaɗan ne kawai, wanda zai ba su damar karanta Littafi Mai Tsarki, su bi umarnin mishan-mishan yadda ya kamata, kuma su yi aiki, a mafi kyawu, a matsayin ƴan rubuce-rubuce a cikin hukumar mulkin mallaka."
Although some of the natives made high office, in almost all cases this was a strategy by the Europeans to cause friction between tribes rather then recruit skilled individuals. Vincent Khapoya outlined this in his book which assessed European claims of developing Africa: ‘Belgian colonial rule saw massive transfers of wealth from Zaire [the Belgian Congo] to Belgium. Africans received only limited education, which would allow them to read the Bible, take orders efficiently from the missionaries, and function, at best, as clerks in the colonial bureaucracy.
Khapoya ya kuma yi bayani game da tatsuniyar gudummawar Turawan Turai ga ci gaban Afirka: "dukkan ƙasashen mulkin mallaka sun ba da muhimmiyar kulawa ga tattalin arzikin lamarin. Wannan ya haɗa da: mallakar filaye, aikin tilas, shigar da amfanin gona na kasuwanci, har ma da watsi da amfanin gona na abinci, dakatar da tsarin cinikayya tsakanin ƙasashen Afirka na zamanin kafin mulkin mallaka, shigo da ma'aikata daga Indiya, da sauransu, da kuma ci gaba da kallon Afirka a matsayin tushen albarkatun ƙasa ga masana'antun Turai, saboda haka nahiya da ba za a sa ta zama mai masana'antu ba."
Khapoya also explains the myth of European contribution to Africa’s development: ‘all colonial powers exercised significant attention to the economics of the situation. This included: acquisition of land, enforced labour, introduction of cash crops, even to the neglect of food crops, halting interAfrican trading patterns of pre-colonial times, introduction of labourers from India, etc. and the continuation of Africa as a source of raw materials for European industry, therefore a continent not to be industrialised.
Afirka na ci gaba da zubar da jini a yau sakamakon manufofin masu mulkin mallaka na Turai. Inda Birtaniya ta kasance babbar ƙarfi a karni na sha tara, yanzu Amurka ta maye gurbinta a karni na ashirin da ɗaya.
Africa continues today to bleed from the policies of the European colonialists. Where Britain was the dominant force in the 19th century they have simply been replaced by the US in the 21st century.
Tun bayan ficewar masu mulkin mallaka daga nahiyar tun shekarun 1960 kawai ya sa mulkin mallaka ya sauya daga iko kai tsaye zuwa iko ta hannun masu mulki na kama-karya, makamai, lamuni da mamayar tattalin arziki. Ba ficewar masu mulkin mallaka ba ce ta haifar da rashin zaman lafiya a Afirka; sakamakon tsoma baki da masu mulkin mallaka suka yi kusan shekaru 200 ne ya sa Afirka ke ci gaba da zubar da jini saboda sha'awar albarkatun nahiyar.
The departure of the colonialists from the continent since the 1960’s has merely seen colonialism change from direct control to control through dictators, arms, loans and economic hegemony. It is not the departure of the colonists that has caused instability in Africa; it is the interference of the colonialists for nearly 200 years that has caused Africa to continue bleeding due to the thirst for the continents resources.
Reference: Tatsuniyoyi na Siyasar Duniya - Adnan Khan