6. Majalisar Dinkin Duniya, ta hanyar kiyaye dokokin ƙasa da ƙasa, ita ce ta fi dacewa wajen daidaita hulɗar ƙasashen duniya da warware rikice-rikicen ƙasa da ƙasa.
6. The United Nations upholding of international law makes it best placed to regulate international relations and solve international conflicts
Yaƙin duniya na biyu da ta'asa da kisan kare dangi da aka yi a lokacin ne ya sa aka cimma matsaya cikin sauri cewa lallai sai an kafa sabuwar ƙungiya da za ta yi aiki don hana irin waɗannan bala'o'i a nan gaba. An kafa Majalisar Ɗinkin Duniya a shekara ta 1945 musamman don cimma wannan buri mai girma na "ceton zuriya masu zuwa daga bala'in yaƙi." Tun daga lokacin an samu rikice-rikice sama da 250 a duniya. A bayyane yake cewa Majalisar Ɗinkin Duniya ba ta yi nasara ba wajen cika manufar da aka kafa ta domin ita.
It was the horror of the atrocities and genocide during World War 2 that led to a ready consensus that a new organisation must work to prevent any similar tragedies in the future. The United Nations was founded in 1945 primarily to achieve the lofty aim of having to ‘save succeeding generations from the scourge of war.’ Since then there have been more than 250 conflicts worldwide. It is blatantly clear that the UN has been unsuccessful for the purpose it was created for.
Yammacin duniya, da kuma yawancin masu tsara manufofi daga ƙasashen duniya ta uku, suna ɗaukar Majalisar Ɗinkin Duniya a matsayin cibiyar da ba ta nuna son kai ba, wadda ƙasashe kusan 200 ke wakilta a duniya, kuma wadda ke ɗaga tutar dabi'un haɗin kan duniya, aikin haɗin gwiwa tsakanin ƙasashe, dimokuraɗiyya, bambancin ra'ayi, rashin shigar addini cikin mulki, sasantawa, haƙƙin ɗan Adam da 'yanci. Gaskiyar al'amarin ya sha bamban da haka.
The West as well as many policymakers from the third world consider the UN a non-biased, internationally represented institution boasting nearly 200 member states, who uphold the beacon for the values of internationalism, multilateral action, democracy, pluralism, secularism, compromise, human rights and freedom. This could not be further from the truth.
Majalisar Dinkin Duniya a zahiri kayan aiki ne na cin zarafi, kuma a bayyane yake daga tsarin ƙungiyar kanta cewa tana halasta cin zarafi baki ɗaya daga ƙasashen mulkin mallaka da mambobin dindindin na Kwamitin Tsaro.
The UN in reality is a tool of exploitation where it is manifestly apparent from the inherent structure of the organisation that it legitimises wholesale abuse by the colonialist and permanent members of the Security Council.
A shekarar 1994 Majalisar Dinkin Duniya ta kasa hana kisan kare dangi a Ruwanda, lamarin da ya haifar da kashe kusan mutum miliyan daya, saboda kin amincewar mambobin Kwamitin Tsaro na yin duk wani aikin soja. Faransawa (mamba na dindindin a Kwamitin Tsaro) sun goyi bayan gwamnatin Hutu a kan 'yan tawayen Tutsi, a cikin wannan yakin basasa na kabilanci wanda ya samo asali tun zamanin mulkin mallaka. A cikin wannan rikici, an umurci sojojin wanzar da zaman lafiya na Majalisar Dinkin Duniya su mayar da hankali kan kwashe 'yan kasashen waje kawai daga Ruwanda, maimakon kare Tutsawa. Wannan sauyin ya sa sojojin wanzar da zaman lafiya na Belgium barin wata makarantar fasaha cike da 'yan gudun hijira 2,000, yayin da 'yan bindigar Hutu ke jiran su a waje. Bayan Belgiyawan sun tafi, 'yan bindigar sun shiga makarantar suka kashe wadanda ke ciki, ciki har da daruruwan yara. Kwanaki hudu kacal bayan haka, Kwamitin Tsaro ya kada kuri'ar rage rundunarsa zuwa maza 260 kacal.
In 1994 the UN failed to prevent genocide in Rwanda, which resulted in the killing of nearly a million people, due to the refusal of Security Council members to approve any military action. The French (a permanent member of the Security Council) supported the Hutu regime against the Tutsi rebels, in this ethnic civil war that dates back to the colonial era. In the midst of the crisis, UN peace keeping troops were instructed to focus on only evacuating foreign nationals from Rwanda, rather then protecting the Tutsis. This change led Belgian peacekeepers to abandon a technical school filled with 2,000 refugees, while Hutu militants waited outside. After the Belgians left, the militants entered the school and massacred those inside, including hundreds of children. Just four days later, the Security Council voted to reduce its force to only 260 men.
Irin wannan lamari ya sake faruwa shekara guda kacal bayan haka, abin da aka sani yanzu da kisan kiyashin Srebrenica. Duk da cewa Birtaniya da Amurka duka suna son a raba yankin, Amurka ta so NATO ta zama rundunar tsaro ta zahiri. Majalisar Dinkin Duniya ta ayyana Srebrenica a matsayin wurin mafaka ga 'yan gudun hijira, tana ba da sojojin kiyaye zaman lafiya 600 na Holland su kare ta, waɗanda suka mika sansanin ga sojojin Serb, waɗanda daga bisani suka kashe su a kisan gilla.
A similar scenario occurred just a year later in what has come to be known as the Srebrenica genocide. Although both Britain and the US wanted the break-up of the region, the US wanted NATO to be the de-facto security force. The UN designated Srebrenica a ‘safe haven’ for refugees assigning 600 Dutch peacekeepers to protect it, who handed over the camp to Serb forces, who then massacred them.
Majalisar Dinkin Duniya ta sake kasa shiga tsakani a lokacin yakin Kongo na biyu a Jamhuriyar Dimokuraɗiyyar Kongo. An kafa rundunar wanzar da zaman lafiya ta Majalisar Dinkin Duniya a watan Fabrairu na shekarar 2000, bisa Ƙuduri mai lamba 1291 na Kwamitin Tsaro na Majalisar Dinkin Duniya, domin sa ido kan tsarin zaman lafiya. Duk da haka, gazawar rundunar wanzar da zaman lafiyar wajen shiga tsakani a lokacin yakin basasar ta yi sanadin mutuwar kusan mutane miliyan biyar.
The United Nations again failed to intervene during the second Congo war in the Democratic republic of Congo. A UN peacekeeping force was established in February 2000, by Resolution 1291 of the United Nations Security Council in order to monitor the peace process. However, failure by the peace keeping force to intervene during the civil war claimed the lives of nearly five million people.
Majalisar Ɗinkin Duniya ce ta haifar da matsalar rikicin Isra'ila da Falasɗinawa, kuma ta ci gaba da kasawa wajen aiwatar da tanadin kudurorin Kwamitin Tsaro na Majalisar Ɗinkin Duniya ta hanyar zaɓen aiwatar da dokokin ƙasa da ƙasa. Majalisar Ɗinkin Duniya ta bayyana a fili cewa ba ta da tasiri kuma imperialists ne ke tafiyar da ita, lokacin da aka jefar da ita gefe guda kafin yakin Iraƙi na biyu. Amurka ba ta ɓoye wannan gaskiyar ba. John Bolton, mukaddashin Jakadan Amurka a Majalisar Ɗinkin Duniya, ya yi jawabai da dama masu sukar Majalisar, inda a shekarar 2004 ya ce: "Babu wani abu da ake kira Majalisar Ɗinkin Duniya. Akwai kawai al'ummomin duniya, waɗanda babbar ƙasa ɗaya tilo da ta rage, wato Amurka, ce kawai za ta iya jagorantarsu."
The United Nations created the problem of the Israeli-Palestinian conflict, and has continued in its failure to implement provisions of United Nations Security Council Resolutions by selectively applying international law. The United Nations was exposed as being ineffective and run by imperialists when it was essentially thrown aside in the run up to the second Iraq war. The US didn’t hide this fact. John Bolton, acting US Ambassador to the UN, made several statements critical of the UN saying in 2004, ‘There is no such thing as the United Nations. There is only the international community, which can only be led by the only remaining superpower, which is the United States.
A gaskiya, Majalisar Dinkin Duniya ƙungiya ce ta ƙasashen duniya wadda membobin dindindin guda biyar na Kwamitin Tsaro (Amurka, Rasha, Birtaniya, Faransa da China) suka yi amfani da ita a matsayin tsawaita manufofin harkokin wajensu.
In reality the UN is an international organisation that the five permanent Security Council members (US, Russia, Britain, France and China) have used as an extension of their own foreign policies.
Matsalar a zahiri ta ta'allaka ne da ra'ayin dokar kasa da kasa, wadda a gaskiya ba ta wanzuwa. Abin da za a iya samu a zahiri shi ne ka'idojin kasa da kasa da al'adu, ba dokar kasa da kasa ba. Domin dokar kasa da kasa ta wanzu, dole ne a iya aiwatar da ita a matakin duniya, sama da kasashe, kuma wannan ba ya wanzuwa. Saboda haka, ya kamata mu yi tsammanin kasashe za su karya ka'idojin hukumomin kasa da kasa a duk lokacin da hakan ya dace da muradinsu – neorealism (duba Waltz. K. 1979. 'A Theory of International Politics').
The problem actually lies in the concept of international law, which in reality does not exist. There can only really be international norms and customs not international law. For international law to exist enforcement must be possible at a global, supranational level. As this does not exist we must expect nation-states to flout the regulations of the international agencies when it suits them – neorealism (cf. Waltz. K. 1979. ‘A Theory of International Politics’).
Reference: Tatsuniyoyi na Siyasar Duniya - Adnan Khan