Saham sebanyak £500 bilion dalam sektor perbankan nampaknya merupakan percubaan terakhir Kerajaan UK untuk menyelamatkan sistem kewangan daripada keruntuhan sistemik. Seperti penjudi yang kalah dan berulang kali kembali ke kasino untuk menebus kerugiannya, Kerajaan British juga terus mencurahkan wang cukai rakyat yang sebenar untuk menampung kerugian "aset" kewangan.

The £500 billon stake in the banking sector appears to be the last throw of the dice by the UK Government in an attempt to rescue systemic collapse in the financial system. Like a losing gambler who returns to the casino repeatedly to recoup his losses the British Government too keeps pouring real tax payers money to cover financial ‘asset’ losses.

Negara-negara Barat selama beberapa dekad telah memberi ceramah kepada dunia tentang manfaat kebebasan pemilikan sebagaimana terkandung dalam kapitalisme pasaran. Bukan itu sahaja, mereka juga, melalui syarikat perundingan yang dibayar tinggi, telah membangunkan dan memperkenalkan program penswastaan, dasar perdagangan bebas, struktur syarikat kapitalis dan operasi pasaran saham di seluruh dunia.

Western nations have for decades lectured the world about the benefits of freedom of ownership as epitomised in market capitalism. Not only that, they have, via highly paid consultancies, developed and implanted privatisation programmes, free trade policies, capitalist company structures and stock market operations around the globe.

Melalui apa yang dipanggil "konsensus Washington", IMF dan Bank Dunia telah mengenakan dasar-dasar kapitalis ke atas negara-negara membangun yang miskin dan tidak bersedia untuk menghadapi akibat buruk secara langsung daripada program "penyesuaian" ini. Seluruh ekonomi telah dirosakkan dengan kejam, dengan akibat yang membawa bencana. Namun, pihak bank (IMF dan Bank Dunia) sentiasa berhujah setiap kali dan selepas setiap krisis bahawa dasar-dasar kapitalis ini adalah langkah yang perlu ke arah yang betul.

Through the so-called ‘Washington consensus’ the IMF and World Bank have imposed capitalist policies on poor developing nations ill equipped to deal with the disastrous direct consequences of these ‘adjustment’ programmes. Whole economies have been brutally vandalised with catastrophic consequences. Yet the bankers (IMF and WB) have argued each time and after every crisis that these capitalist policies are a necessary step in the right direction.

Namun, berhadapan dengan kehancuran ekonomi di dalam negeri, negara-negara Barat telah menyanggahi, mengabaikan, atau secara terang-terangan mengesampingkan resep yang sama itu.

However, faced with an economic collapse at home western nations have contradicted, overlooked or plainly disregarded the same prescription.

Percanggahan dengan dasar dan prinsip pasaran bebas kapitalis yang memberi tanda jelas tentang Barat yang muflis dari sudut ideologi telah berlaku dengan banyaknya dalam krisis semasa ini:

Contradictions with capitalist free market policies and principles which provide clear signs of an ideologically bankrupt West have been numerous in the current crisis:

1. Syarikat-syarikat swasta yang sebelum ini menguntungkan tetapi gagal telah dinasionalisasikan (contohnya Northern Rock dan Royal Bank of Scotland di UK, serta Fannie Mae dan Freddie Mac di AS). 2. Monopoli dan undang-undang antipencen (atau undang-undang antipersaingan) telah diabaikan (contohnya penggabungan antara Lloyds dan HBOS di UK).

1. Previously profitable failed private companies have been nationalised (e.g. Northern Rock and the Royal Bank of Scotland in the UK and Fannie Mae, Freddie Mac in the US) 2. Monopolies and anti-trust (or anti-competition) laws have been disregarded (e.g. the merger between Lloyds and HBOS in the UK).

3. Beratus-ratus bilion wang pembayar cukai telah dicurahkan ke dalam sistem perbankan swasta untuk meminjamkan wang kepada institusi kewangan komersial yang mencari keuntungan.

3. Hundreds of billions of tax payer’s money has been poured into the private banking system to lend money to commercial profit making financial institutions.

4. Kadar faedah telah dipotong walaupun inflasi yang agak tinggi bercanggah dengan dasar kewangan yang 'sihat' (contohnya, Amerika Syarikat, United Kingdom dan Eropah).

4. Interest rates have been cut despite relatively high inflation contradicting ‘sound’ monetary policy (e.g. US, UK and Europe).

5. Cukai telah dikurangkan walaupun peminjaman awam dan hutang yang tinggi (contohnya di Amerika Syarikat) bercanggah dengan peraturan fiskal yang 'berhemat'.

5. Taxes have been cut despite high public borrowing and debt (e.g. US) contradicting ‘prudent’ fiscal rules.

6. 100% daripada liabiliti kewangan syarikat persendirian yang bertujuan mencari keuntungan (bank) telah dijamin oleh kerajaan (contohnya Ireland).

6. 100% of the financial liabilities of private profit making companies (banks) have been guaranteed by governments (e.g. Ireland).

7. Syarikat swasta pengeluar kereta telah diberikan jaminan kredit untuk merangsang pelaburan (contohnya di Amerika Syarikat).

7. Car manufacturing private corporations have been given credit guarantees to stimulate investment (e.g. US).

8. Kerajaan telah menggunakan wang pembayar cukai untuk membeli saham dalam syarikat swasta yang bankrap (contohnya, pelan penyelamatan bank di UK).

8. Governments have used taxpayer’s money to buy shares in insolvent private corporations (e.g. UK bank rescue plan).

9. Pindaan yang dirancang terhadap peraturan perakaunan, termasuk nilai saksama (mark to market), dalam Piawaian Perakaunan Kewangan.

9. The planned amendment of accounting rules including fair value (mark to market) within Financial accounting standards.

Kegagalan sistematik pasaran kewangan merupakan bukti jelas terhadap kapitalisme, kerana sistem kewangan itu menzahirkan kapitalisme dalam pemikiran, nilai, dasar, budaya dan pandangan dunianya, lebih daripada mana-mana institusi kapitalis yang lain. Prinsip kapitalis tentang kebebasan pemilikan, yang dahulunya dianggap suci, telah terbukti membawa bencana dan kerosakan yang memusnahkan masyarakat di Barat. Ekstrem yang lain, iaitu komunisme yang menafikan pemilikan sama sekali, juga telah terbukti tidak dapat dilaksanakan.

The systematic failure of financial markets is a clear indictment of capitalism because the financial system epitomises capitalism in its thoughts, values, policies, culture and outlook, more than any other capitalist institution. The capitalist principle of freedom of ownership once sacrosanct has proved disastrous and ruinously damaging for society in the West. The other extreme of communism which denied ownership altogether has also proved unworkable.