Selama berabad-abad, umat manusia telah menggunakan satu medium pertukaran untuk memudahkan perdagangan dan penyediaan perkhidmatan dalam masyarakat. Untuk memastikan keadilan dan keyakinan dalam perdagangan, adalah penting bahawa wujud kestabilan dan nilai sebenar pada apa yang dipilih sebagai medium pertukaran. Nas-nas al-Quran telah menjelaskan melalui banyak rujukan bahawa masyarakat Islam mengamalkan piawaian mata wang dwilogam emas dan perak. Walaupun Syariah tidak mengharamkan pemilikan mata wang lain (selain emas atau perak), negara Islam tidak boleh dan tidak akan mengamalkan sebarang piawaian mata wang lain, dan sistem berasaskan wang fiat, yang mata wangnya tidak disokong oleh sebarang aset, adalah sama sekali ditolak. Islam telah menetapkan segala hukum berkaitan mata wang, yang dikaitkan dengan emas dan perak dalam kapasiti mereka sebagai medium pertukaran bagi semua barangan dan perkhidmatan serta sebagai mata wang untuk pertukaran, sama ada dalam bentuk syiling mahupun bijih. Emas dan perak kedua-duanya sesuai untuk bertindak sebagai medium pertukaran kerana mempunyai nilai intrinsik (termasuk perhiasan dan kegunaan industri), mudah didapati secara meluas, tidak boleh dikuasai (dimonopoli), dan terdapat bekalan yang tetap namun semakin meningkat untuk memenuhi keperluan ekonomi yang berkembang. Sebagai contoh, peningkatan tahunan bekalan emas ialah 2%.

For centuries mankind has used a medium of exchange to facilitate trade and the provision of services in society. To ensure fairness and confidence in trade it has been vital that there be stability and real value in that which was chosen to be the medium of exchange. Quranic injunction has made it clear via many references that the Islamic society operate a bi-metallic currency standard of gold and silver. Whilst the Shariah did not forbid the ownership of other (non gold or silver) currencies, the Islamic state cannot and will not operate any other currency standard, and the fiat based systems where currencies are not backed by any assets at all is completely shunned. Islam made all the rules linked to currency, linked to gold and silver in their capacity as a medium of exchange for all goods and services and as currency for exchange, both as coins and as ore. Gold and silver are both ideal to act as mediums of exchange because they have intrinsic value (including jewellery and industrial use) are widely available, cannot be dominated (monopolised) and there is a regular, yet growing supply of them to meet the needs of growing economies. The annual increase in gold supply for example is 2%.

Perjanjian Breton Woods pada tahun 1944 menetapkan bahawa ekonomi utama dunia akan beroperasi atas asas pertukaran tetap, dengan emas ditetapkan pada $35 bagi setiap auns, dan mata wang lain ditetapkan nilainya terhadap dolar (dan oleh itu terhadap emas). Sistem ini berfungsi dengan berkesan sehingga Richard Nixon secara unilateral mengeluarkan Amerika Syarikat daripada piawaian emas pada Ogos 1971 dan menggunakan mata wang fiat terapung bebas yang tidak disokong oleh emas sama sekali. Selepas keputusan ini, bekalan dolar Amerika Syarikat di seluruh dunia melonjak, dan kadar inflasi tahunan meningkat tiga kali ganda daripada 2% secara sejarahnya pada abad itu kepada purata lebih 6%, dan memuncak sehingga lebih 20% di sesetengah negara.

The Breton Woods agreement in 1944 established that the main economies of the world would operate on a fixed exchange basis with gold fixed at $35 per ounce, and other currencies fixed against the dollar (and therefore gold). This system operated effectively until Richard Nixon unilaterally took the US off the gold standard in August 1971 and utilised a free floating fiat currency with no backing of gold whatsoever. Following this decision, the supply of US dollars globally ballooned and annual inflation trebled from 2% historically that century to an average of more than 6% and peaking at more that 20% in some countries.

Wang itu sendiri bukanlah kekayaan, sebaliknya hanyalah satu unit ukuran tertentu bagi kekayaan, yang bergantung kepada kesihatan kawalan ke atas jumlah wang. Apabila bank pusat membanjiri pasaran kewangan dengan wang melalui percetakan lebih banyak wang (meningkatkan kecairan), ini tidak menambah kekayaan; ia boleh mempercepatkan urus niaga kewangan, tetapi ini boleh mencipta atau memusnahkan kekayaan bergantung kepada faktor-faktor tertentu sebagaimana disebutkan, contohnya disebabkan inflasi.

Money itself is not wealth, merely one particular measuring unit of wealth, which is dependent upon the soundness of the control over the volume of money. When central banks flood financial markets with money by printing more (increasing liquidity), this does not add wealth; it can accelerate financial transactions but this can create or destroy wealth depending on certain factors as mentioned, for example due to inflation.

Dalam ekonomi sebenar, kekayaan dicipta melalui penghasilan aset nyata yang produktif seperti pertanian, barangan yang dikilang dan sebagainya, yang kemudiannya dijual untuk mendapatkan keuntungan. Kekayaan bertambah dengan meningkatkan pengeluaran (iaitu, anda menghasilkan lebih banyak barangan dan perkhidmatan, lalu menjualnya untuk mendapatkan keuntungan).

In the real economy, wealth is created by the creation of productive hard assets such as agriculture, manufactured products etc, which are then sold for a profit. Wealth is increased by increasing production (i.e. you produce more goods and services and sell them for a profit).

Jika anda membanjiri pasaran kewangan dengan wang, anda mencipta inflasi. Ini kerana terdapat lebih banyak wang yang beredar untuk jumlah barangan yang sama, yang merendahkan nilai wang dan bermakna anda perlu menukar lebih banyak wang untuk barangan yang sama dalam tempoh masa tertentu. Bahawa sebotol Coke hari ini berharga 100% lebih mahal daripada 10 tahun lalu, sebahagian besarnya disebabkan oleh nilai wang yang telah merosot. Pada masa yang sama, aset seperti hartanah, tanah, atau emas tidak merosot nilainya kerana ia sentiasa mengekalkan nilai intrinsiknya, tetapi oleh kerana nilai wang fiat kertas semakin jatuh, kesan bersihnya ialah kuasa beli (keupayaan wang untuk membeli barangan dan perkhidmatan) menjadi semakin rendah, dan oleh itu, dari segi sebenar, kekayaan sebenarnya semakin berkurangan, kerana wang sedang dinilai rendah berbanding aset keras yang nyata. Hari ini kita menyaksikan bahawa keupayaan orang ramai untuk menyimpan telah semakin merosot dari semasa ke semasa, walaupun kita memperoleh pendapatan lebih tinggi daripada sebelumnya. Kuasa beli wang telah menurun dari segi sebenar kerana nilai aset secara umumnya kekal sama, tetapi jumlah wang yang diperlukan untuk membeli aset keras (tanah, hartanah, barangan) semakin meningkat. Secara umumnya, orang hari ini menyimpan jauh lebih sedikit berbanding orang pada hanya dua dekad yang lalu.

If you flood financial markets with money you create inflation. This is because there is more money chasing around the same number of goods, which devalues money and means you have to exchange more money for the same goods over a period of time. That a bottle of coke today costs 100% more than it did 10 years ago, is primarily because the value of money has been devalued. At the same time, assets such as property, land, or gold do not devalue as they keep the same intrinsic value at all times, but since the value of paper fiat money is falling, the net effect is that the purchasing power (ability of money to buy goods and services) is lowered, and hence in real terms wealth is actually falling, because money is being devalued, compared to real hard assets. Today we have witnessed that people’s ability to save has been diminished over time, despite the fact that we are earning more than ever. The purchasing power of money has declined in real terms as the value of assets generally remains the same, but the amount of money required to buy hard assets (land, property, goods) is increasing. In general terms people today save very little compared to people only two decades ago.

Islam meletakkan penekanan pada harta dan berusaha melindungi harta rakyat dengan memastikan bahawa dasar-dasarnya tidak merendahkan nilai wang. Sistem Islam tidak membenarkan pencetakan wang mengikut kehendak sesuka hati, kerana semua mata wang mesti disokong 100% oleh rizab emas atau perak. Ini bermakna mata wang itu sendiri mempunyai nilai berbanding dengan semua aset. Maka, nilai tanah kepada pengguna akan sentiasa kekal selaras dengan nilai emas. Ini mewujudkan kestabilan dan keyakinan terhadap nilai mata wang Negara.

Islam put the emphasis on wealth and seeks to guard people’s wealth by ensuring that its policies do not devalue money. The Islamic system does not allow the printing of money as it pleases since all its currency must be 100% backed by gold or silver reserves. This means that the currency itself has a value relative to all assets. So this means that the value to the consumer of land will always remain in proportion to the value of gold. This creates stability and confidence in the value of the State’s currency.

Selanjutnya, oleh kerana negara Islam tidak mencetak wang kerana ia tidak boleh mencetak lebih banyak emas, maka tidak akan wujud jumlah wang yang semakin meningkat mengejar bilangan barangan yang sama; oleh itu, sistem Islam pada dasarnya terlindung daripada inflasi, kerana faktor utama di sebalik inflasi ialah pencetakan wang yang mudah (walaupun terdapat faktor-faktor lain). Inflasi dalam negara Islam akan menjadi satu kejadian yang jarang berlaku apabila perniagaan dan individu memperoleh kekayaan; kekayaan mereka tidak akan susut nilainya. Oleh kerana pertumbuhan yang berterusan wujud bersama permintaan yang meningkat dan teknologi yang bertambah baik, kemungkinan inflasi atau susutnya nilai wang hanya boleh dipertimbangkan jika berlaku peningkatan luar biasa dalam bekalan emas, dan ini adalah tidak mungkin. Walaupun dalam keadaan sedemikian, tanggungjawab agihan negara serta peningkatan taraf hidup akan menghasilkan pertumbuhan yang setara untuk menstabilkan lonjakan bekalan yang luar biasa itu. Kesihatan ekonomi tidak bergantung pada keyakinan terhadap pertumbuhan kekayaan, sebaliknya pada keupayaan rakyat untuk hidup dengan taraf kehidupan yang baik. Pertumbuhan dalam ekonomi Islam tidak dilihat semata-mata sebagai peningkatan KDNK berbanding tahun-tahun sebelumnya, tetapi sebagai ukuran yang lebih menyeluruh dan mendalam tentang sejauh mana transaksi dalam masyarakat bertambah baik dari segi kuantiti, kualiti dan keadilan. Oleh itu, pertumbuhan KDNK kuantitatif yang dikejar oleh negara-negara hari ini, yang membawa kepada cara hidup yang merosot, tidak dianggap sebagai pertumbuhan, sebaliknya sebagai kemerosotan. Berkembang ialah naluri semula jadi manusia; dan menggalakkannya ialah persoalan sains, yang tidak pernah kekurangan. Namun, membolehkan pertumbuhan makro yang mampan tanpa lonjakan dan kemerosotan ialah masalah bagi sistem ekonomi, yang hanya dapat ditangani oleh Islam.

Furthermore, since the Islamic state does not print money because it cannot print more gold, there will not be an increasing amount of money chasing the same number of goods; hence the Islamic system is largely inoculated against inflation, since the main factor behind inflation is the easy printing of money (although there are other factors). Inflation within the Islamic state will be a rare occurrence as businesses and individuals acquire wealth; their wealth is not devalued. As there is continuing growth with increasing demand and improving technologies, the unlikely case of inflation or devaluation of money could only be entertained if there is an abnormal increase in gold supply, which is unlikely. Even in such a case the distributive obligations of the state and improving standards of living would produce commensurate growth to stabilise such unlikely outbursts in supply. The health of the economy is not based on the confidence of growth in wealth, rather the ability of people to live a good standard of living. Growth in the Islamic economy is not viewed in terms of mere increase in GDP compared to previous years, but is a more holistic and profound measure of how transactions in society have improved in terms of quantity, quality and equity. Hence quantitative GDP growth that is sought by nations today which leads to a declining way of life, is not seen as growth, but rather as a decline. To grow is a natural instinct in people; and enhancing it is a problem of science, which is never in short supply. However enabling sustainable macro growth without booms and busts is a problem for the economic system, which can only be addressed by Islam.

Walaupun banyak ekonomi kini menghadapi deflasi harga bagi barangan dan perkhidmatan, satu gelombang besar inflasi monetari sedang disimpan untuk bulan-bulan dan tahun-tahun yang akan datang. Penerapan ketat sistem wang berasaskan logam sebagaimana diamalkan dalam sistem Islam ialah satu-satunya cara untuk mengelakkan perkara ini, apabila kawalan ke atas bank-bank pusat dunia begitu sedikit.

Although many economies are now facing price deflation for goods and services, a massive wave of monetary inflation is being stored up for coming months and years. The strict application of the metallic money standard as practiced in the Islamic system is the only way to avoid this when there is such little control over the central bankers of the world.