Bersama-sama peningkatan kredit dalam tempoh ini, kita telah menyaksikan kemerosotan dalam piawaian perakaunan yang turut menyumbang kepada ketidakpastian dan kurangnya keyakinan terhadap sistem secara keseluruhan. Seiring dengan pertumbuhan kredit, berlaku juga pertambahan dalam pencatatan aset dan liabiliti "luar kunci kira-kira", yang kebanyakannya ialah derivatif. Keadaan ini membolehkan pemegangan aset dan liabiliti berisiko tersembunyi daripada pandangan pelabur dan pengawal selia. Sejauh mana perkara ini berlaku dapat dilihat dalam kes Citigroup, bank terbesar di dunia yang baru sahaja diselamatkan dengan bantuan, yang sehingga Jun 2008 mempunyai pegangan luar kunci kira-kira sebanyak 1.2 trilion dolar. Pauline Wallace, rakan kongsi di PriceWaterhouseCoopers LLP, telah menggambarkan perakaunan luar kunci kira-kira ini dengan tepat apabila beliau berkata: "Ahli silap mata datang ke majlis, dan mereka membuatkan sesuatu seolah-olah hilang. Risikonya tetap wujud di suatu tempat, tetapi anda tidak pernah tahu di mana."28

Along with the run up in credit over this past period we have seen a deterioration in accounting standards that have contributed to uncertainty and a lack of confidence in the system in general. Mirroring the growth in credit has been a growth in “off-balance sheet” recording of assets and liabilities, many of which are derivatives. This has enabled the holding of risky assets and liabilities beyond the gaze of investors and regulators alike. The extent of this could be seen in the recently bailed out Citigroup, the largest bank in the world, which as of June 2008 had 1.2 Trillion dollars of off-balance sheet holdings. Pauline Wallace, a partner at PriceWaterhouseCoopers LLP accurately portrayed this off-balance sheet accounting when she said: “Magicians come to parties, and they make things seem to disappear. The risk is somewhere, but you never knew where28”.

Kedudukan di luar kunci kira-kira termasuk niaga hadapan (futures), niaga hadapan berdasarkan perjanjian (forwards) dan komitmen pinjaman tertentu – walaupun Syariah Islam dengan jelas melarang kemasukan ke dalam banyak kontrak ini, penyembunyian kesannya adalah masalah berganda kerana ia bertentangan dengan keperluan ketelusan dalam perakaunan bagi semua aset dan liabiliti. Seperti pasaran Barat, masyarakat Islam meletakkan kepentingan yang besar kepada penyediaan penyata kewangan yang tepat dan tepat pada masanya bagi mengawal selia amalan syarikat serta pelaporan pendapatan dan kedudukan kewangan. Syariah Islam mewajibkan akaun syarikat disediakan secara berkala dan pembahagian pendapatan dalam kalangan pelabur adalah berdasarkan penyediaan maklumat yang tepat tersebut. Tidak merekodkan sebarang aset atau liabiliti dalam penyata kewangan adalah sama sekali tidak dibenarkan. Selain bantuan kewangan kerajaan, pemberi pinjaman di Amerika Syarikat yang sedang menghadapi kesukaran kini juga mencari jalan penyelamat dengan menggantung peraturan perakaunan "mark to market". Peraturan ini mewajibkan institusi menilai aset gadaian mereka mengikut harga dagangan yang terkini. Walau bagaimanapun, pelonggaran peraturan ini baru-baru ini tidak akan menghapuskan kerugian. Sebaliknya, ia hanya membolehkan pemberi pinjaman berpura-pura bahawa kerugian itu tidak wujud, dengan mengorbankan sesiapa sahaja yang melabur dalam syarikat-syarikat ini dan keyakinan terhadap sistem. Bank kini boleh berpura-pura bahawa aset gadaian mereka, misalnya, mempunyai nilai yang lebih tinggi, dan bahawa kunci kira-kira mereka mempunyai modal yang mencukupi. Mereka tidak perlu mengumpul lebih banyak modal untuk membiayai pinjaman baharu. Namun, sama seperti seseorang yang tidak mempunyai deria kesakitan berisiko mengalami kecederaan yang teruk, langkah sedemikian sebenarnya menggalakkan institusi kewangan untuk mengambil risiko yang lebih besar, yang akhirnya akan menghasilkan lebih banyak kebankrapan dan kerugian yang lebih besar.

Off-balance sheet holdings include futures, forwards and certain loan commitments – whilst Islamic law forbids outright the entering into many of these contracts, the effective hiding of them is doubly a problem as it runs counter to the requirement for transparency of accounting for all assets and liabilities. Like western markets Islamic society places enormous importance on the provision of timely and accurate financial statements for the regulation of company practice and reporting of earnings and financial position. Islamic law mandates that company accounts be prepared regularly and the distribution of earnings amongst investors is based upon the accurate provision of same. The non recording of any assets or liabilities in the financial statements is simply not allowed. In addition to the government bailouts, distressed US lenders are also now looking to the suspension of “mark to market” accounting rules as a means of salvation. These rules require institutions to value their mortgage assets according to the most recently traded price. However, the recent relaxing of these rules will not make the losses go away. Rather it will simply allow lenders to pretend that the losses do not exist to the expense of anyone investing in these companies and confidence in the system. Banks can now pretend that their mortgage assets for example have greater value, and that their balance sheets are well capitalised. They would not need to raise more capital in order to fund new loans. But, just as a person with no sensitivity to pain runs the risk of catastrophic injury, such a move actually encourages financial institutions to take greater risks, which, in the end, will produce more bankruptcies and greater losses.

Daripada membenarkan syarikat-syarikat korporat mendikte kepada pengawal selia bagaimana piawaian perakaunan harus atau tidak harus digunakan, Syariah mewajibkan penggunaan nilai pasaran yang konsisten dalam menentukan kedudukan kewangan. Pelabur yang menyertai atau meninggalkan sesebuah syarikat tidak boleh berbuat demikian atas dasar "mark to model" atau anggaran lain tentang apa yang dikehendaki oleh mereka yang bonusnya bergantung kepada nilai tertinggi. Terdapat terlalu banyak pengaruh korporat elit Barat ke atas dasar kerajaan, perkara yang tidak mungkin berlaku dalam Islam kerana dengan pemilihan Khalifah yang baharu, struktur syarikat, pembentukan dan undang-undang perakaunan tidak boleh diubah. Pindaan berterusan terhadap undang-undang korporat mendedahkan kegagalan yang wujud dalam suatu sistem yang tidak sesuai dengan tujuannya dan tidak mempunyai ketelusan sebenar yang didambakan oleh pelabur.

Rather than letting corporations dictate to regulators how accounting standards should or should not be applied, the Shariah law requires consistent application of market values in determining financial position. Investors joining or leaving a company cannot do so on the basis of “mark to model” or other estimates of what those whose bonus is dependant on the highest value, want to include. There is too much influence on government policy from corporate elites in the West, a matter that cannot arise in Islam as with the election of a new Caliph, the company structure, formation and accounting laws cannot be changed. The constant tinkering with the corporate laws expose the inherent failures of a system that is not fit for purpose and lacks the true transparency investors crave.