In de Naam van Allah, de Erbarmer, de Meest Barmhartige. Bij de tijd.

In the Name of Allah Ar-Rahmaan Ar-Raheem By time.

Voorwaar, de mens is in verlies.

Verily man(kind) is in loss.

Behalve degenen die geloven en goede daden verrichten, en elkaar aanspreken tot de waarheid en elkaar aanspreken tot geduld (Al-‘Asr).

Except for the one who believes and acts righteous deeds and enjoins to the truth and enjoins to patience (Al-‘Asr).

Toen de openbaring voor het eerst neerdaalde bij de Boodschapper van Allah ﷺ, nam zijn vrouw Khadijah (ra) hem mee naar haar oom Waraqah Bin Nawfil om hem te vragen naar wat de Boodschapper ﷺ had gezien en gehoord. Waraqah zei: ‘Inderdaad, dit is de Naamoos (dezelfde Engel) die neerdaalde bij Musaa Bin ‘Imraan (vrede zij met hem). Als ik in leven zou blijven tot de dag waarop jij zou worden verdreven, dan zou ik je krachtig steunen’. De Boodschapper ﷺ vroeg: ‘O oom, zullen zij mij verdrijven?’ Hij antwoordde: ‘Ja. Nooit is er een man gekomen met iets dat vergelijkbaar is met wat jij hebt gebracht, zonder dat hij met vijandigheid werd ontmoet’.

When the revelation descended upon the Messenger of Allah (saw) for the first time, his wife Khadijah (ra) took him to see her uncle Waraqah Bin Nawfil to ask him about what the Messenger (saw) saw and heard. Waraqah said: ‘Indeed this is the Naamoos (same Angel) that came down upon Musaa Bin ‘Imraan. If I should remain alive till the day when you will be turned out then I would support you strongly’. The Messenger (saw) asked: ‘O Uncle, will they drive me out?’ He replied: ‘Yes. Never did a man come with something similar to what you have brought but was met with hostility’.

De Boodschapper van Allah ﷺ zei: <<Het maalrad van de Islaam draait, dus draai mee waar het draait. Voorwaar, de autoriteit en de Qur’aan zullen van elkaar scheiden, dus houd vast aan de Kitaab (Al-Qur’aan). Voorwaar, misleide en misleidende leiders zullen jullie zaken overnemen. Als jullie hen volgen, zullen zij jullie misleiden, en als jullie hen tegenspreken, zullen zij jullie doden. De Sahabah (metgezellen) vroegen: Wat moeten wij doen, o Boodschapper van Allah? Hij ﷺ zei: Doe precies zoals de metgezellen van ‘Isaa (vrede zij met hem) deden. Zij werden aan hout genageld en zij werden door zagen gespleten. Bij Degen in wiens hand de ziel van Muhammad is, is de dood in het pad van Allah beter dan leven in ongehoorzaamheid aan Hem>> (Overgeleverd door Abu Nu’aim in ‘Dalaa’il An-Nabuwwa’).

The Messenger of Allah (saw) said: <<The grinding wheel of Islaam is turning, so turn wherever it turns. Indeed the authority and Qur’aan will separate, so stick to the Kitaab (Al-Qur’aan). Indeed misguided and misguiding leaders will take over your affairs. If you follow them then they will lead you astray and if you opposed them they will kill you. The Sahaabah asked: What should we do O Messenger of Allah? He (saw) said: Do just as the companions of ‘Isaa (as) did. They were nailed to wood and they were split by saws. By the one in whose hand is Muhammad’s soul, death in the path of Allah is better than living in disobedience to him>> (Related by Abu Nu’aim in ‘Dalaa’il An-Nabuwwa’).

Daarnaast vertelde Allah (SWT) de verhalen van de profeten aan de Boodschapper van Allah ﷺ om hem duidelijk te maken waaraan zijn broeders onder de profeten werden blootgesteld in termen van afkeer, ongeloof, ontkenning en schade, en hoe die mannen van grote vastberadenheid zich hiertegen verzetten. Dit was om het hart van de Boodschapper ﷺ te versterken en standvastig te maken.

Additionally Allah (swt) narrated the stories of the Prophets to the Messenger of Allah (saw) to make evident to him that which his brothers from amongst the prophets were exposed to in terms of repulsion, disbelief, denial and harm and how those men of great determination stood up to this. This was in order to strengthen the heart of the Messenger (saw) and make it firm.

Allah (SWT) zei tegen hem ﷺ:

Allah (swt) said to him (saw):

Dus volhard met geduld, zoals de Boodschappers die standvastigheid bezaten (Al-Ahqaaf 35).

So persevere with patience like those Messengers who possessed firm determination (Al-Ahqaaf 35).

Dit komt doordat mensen mensen zijn, en het werk voor verandering betekent dat zij geconfronteerd zullen worden met en blootgesteld zullen worden aan hetzelfde als degenen die dit werk voor hen in het verleden hebben verricht. Dit zal het opzij worden gezet worden, het worden afgewezen, het worden ontkend, het worden afgestoten en het worden bevechten inhouden. In dit verband vallen de woorden die tot Nuh (as) werden gesproken op:

This is because people are people and the work for change means that they will face and be exposed to the same as those who engaged in this work before them in the past. This will include being cast aside, being rejected, denied, repulsed and fought. In regards to this; the words that were spoken to Nuh (as) stand out:

Wij zien u slechts als een mens zoals wijzelf, en wij zien dat u slechts wordt gevolgd door de laagsten onder ons [diegene die] bij de eerste suggestie (zonder na te denken) instemt. En wij zien dat u geen enkele verdienste boven ons bezit.

We do not see you but as a man like ourselves, and we do not see you followed except by those who are the lowest of us [and who accept] at the first suggestion (without thinking). And we do not see you possessing any merit over us.

(Hud 27).

(Hud 27).

Dit is exact dezelfde toespraak die de dragers van de oproep tot de islam (Da’wah) vandaag de dag houden.

This is the very same speech that the Da’wah carriers of hear today.

Daarom zijn zij die werken aan het revitaliseren van hun moslimgemeenschap (Ummah), hun status en hun zaken verheffen en veranderen wat erin is, totdat Allah (SWT) hun werkelijkheid verandert:

Therefore those who are working to revive their Ummah, elevate their status and affair and change what is within it until Allah (swt) changes its reality:

Voorwaar, Allah verandert niet wat er in een volk is, totdat zij veranderen wat er in henzelf is (Ar-Ra’d 11).

Verily Allah does not change what exists within a people until they change what exists within themselves (Ar-Ra’d 11).

Het is verplicht voor degenen die werken om hun vastberadenheid te voeden en hun verstand te scherpen, zodat zij hun tegenstander kunnen bestrijden en hun vijanden kunnen verslaan, terwijl zij de Boodschapper van Allah ﷺ volgen en op Allah (SWT) vertrouwen. Allah (SWT) heeft in Zijn Kitaab Al-‘Azeez gezegd om de gelovigen eraan te herinneren wat zij zullen ervaren aan lijden en wat zij zullen tegenslaan aan gevaren:

It is obligatory upon those working, to fuel their determination and sharpen their wits so that they can counter their foe and defeat their enemies, whilst following the Messenger of Allah (saw) and relying upon Allah (swt). Allah (swt) has said in His Kitaab Al-‘Azeez to remind the believers of what they will come across in terms of suffering and what they will face in terms of dangers:

En denk aan de tijd dat jullie weinig waren en als zwak werden beschouwd in het land, en dat jullie vreesden dat mensen jullie zouden ontvoeren, maar Hij bood jullie een veilige plaats, versterkte jullie met Zijn Hulp, en voorzag jullie van goede zaken, opdat jullie dankbaar zouden zijn (Al-Anfaal 26).

And remember when you were few and were reckoned weak in the land, and were afraid that men might kidnap you, but He provided a safe place for you, strengthened you with His Help, and provided you with good things so that you might be grateful (Al-Anfaal 26).

Het is inderdaad een plicht voor iedereen die de moslimgemeenschap (Ummah) wenst te doen herleven, om rekening te houden met wat de Boodschapper van Allah ﷺ en zijn nobele metgezellen (rah) is overkomen, de mate waarin Allah (SWT) hen op de proef stelde en testte, en hoe zij zich daartegen staande hielden. Hoe zij streden met hun Nafs en deze bouwden op datgene wat Allah (SWT) verplicht heeft gesteld wat betreft kennis (‘Ilm) en handeling (‘Amal). Kennis van wat nodig is en waar tot wordt opgeroepen, en handeling om dat in de realiteit van het leven te brengen. Dit wordt uitgevoerd met alles wat vereist is aan vasthoudendheid, volharding en inspanning, terwijl men alles aanvaardt wat in de vorm van beproevingen en verdrukkingen komt. Dit komt doordat de voorbereiding van de Nafs (zelf) en het plaatsen ervan in de centrale positie van verantwoordelijkheid en leiderschap voor deze moslimgemeenschap (Ummah), de kennis van wat deze verantwoordelijkheid vereist, onvermijdelijk en onontbeerlijk maakt.

Indeed it is incumbent upon anyone desiring to revive the Ummah to take into account that which befell the Messenger of Allah (saw) and his noble companions (rah) , the extent to which Allah (swt) put them on trial and tested them and how they stood up to this. How they struggled with their Nafs and built it upon that which Allah (swt) had made obligatory in terms of knowledge (‘Ilm) and action (‘Amal). Knowledge of what is needed and what is being calling to, and action to bring that into the reality of life. This is performed with all that is demanded in terms of tenacity, perseverance and effort whilst taking all that comes in terms of trials and afflictions. This is because the preparation of the Nafs (elf) and placing it in the central position of responsibility and leadership for this Ummah makes knowledge of what this responsibility demands an inevitable and indispensable.

Onder de grootste verplichtingen die verantwoordelijkheid en leiderschap vereisen, is de verantwoordelijkheid om zorg te dragen voor meer dan duizend miljoen moslims en de toekomstige verantwoordelijkheid om zorg te dragen voor de zaken van de gehele wereld, zodat de woorden van Allah (SWT) gerealiseerd kunnen worden:

From amongst the greatest obligations that responsibility and leadership demands is the responsibility of attending to over one thousand million Muslims and the future responsibility of attending to the affairs of the entire world, so that the words of Allah (swt) can be realised:

En op die manier hebben Wij u tot de beste (rechtvaardige) natie gemaakt, opdat u getuigen zult zijn over de mensheid en de Boodschapper ﷺ een getuige over u zal zijn (Al-Baqarah 143).

And as such we have made you the best (just) nation in order for you to be witnesses over mankind and the Messenger a witness over you (Al-Baqarah 143).

Onder de grootste verplichtingen die verantwoordelijkheid vereist, is het verwerven van kennis voor wat vereist en nodig is. Anders, hoe kan de verantwoordelijke persoon verantwoordelijk zijn over een volk als hij niet weet wat deze verantwoordelijkheid is en wat deze inhoudt? En hoe is het mogelijk dat het volk geleid wordt door deze verantwoordelijke persoon terwijl hij zich niet bewust is van de richting waarin hij hen zou moeten leiden? Degene die zei: ‘De moslimgemeenschap (Ummah) geeft haar leiderschap niet aan de onwetende of de lafaard’, sprak de waarheid. Dit betekent echter niet dat de persoon stil moet blijven tot hij kennis heeft over elke zaak. In plaats daarvan draait de kwestie vanuit het perspectief van de persoon om het nemen van de vastberaden beslissing om te weten wat noodzakelijk is om te weten en wat hij nodig heeft om zijn verantwoordelijkheid te vervullen en het werk uit te voeren in overeenstemming met de kennis die hem heeft bereikt en die hij heeft begrepen. De Boodschapper van Allah ﷺ was gewend over te brengen wat hij hoorde van de openbaring (Wahy) en wat aan hem was geopenbaard van Zijn Rabb, zonder te wachten op de voltooiing van de kennis, en hij ging gedurende drieëntwintig jaar door met de oproep tot de islam (Da’wah), de overdracht en de uitvoering. Hij zou het vers (Ayah), de soera of de overlevering (Hadith) overbrengen zodra de openbaring (Wahy) was neergedaald, en hij ﷺ zei:

From amongst the greatest obligations that responsibility demands is the acquisition of knowledge for what is required and needed. Otherwise how can the responsible person be responsible over a people if he does not know what this responsibility is and what it entails? And how is it possible for the people to be led by this responsible person whilst he is unaware of what direction he should be leading them? The one who said: ‘The Ummah does not give its leadership to the ignorant or the coward’ spoke the truth. This does not mean however that the person should remain silent until he has knowledge about everything matter. Rather the issue from the perspective of the person revolves around making the firm resolution to know what is necessary to know and what he requires in order to fulfil his responsibility and to undertake the work in accordance to the knowledge that has reached him and he has understood. The Messenger of Allah (saw) used to convey what he heard from the Wahi (revelation) and what was revealed to him from His Rabb whilst not waiting for the completion of the knowledge and he continued in the Da’wah, conveyance and implementation for twenty-three years. He would convey the Aayah, Surah or Hadeeth as soon as the Wahi had descended and he (saw) said:

<<Geef van mij over, ook al is het slechts één vers (Ayah)>> (Al-Bukhaari, Ahmad, At-Tirmidhi van Ibn ‘Umar (ra)).

<<Convey from me and even if it is one Aayah>> (Al-Bukhaari, Ahmad, At-Tirmidhi from Ibn ‘Umar (ra)).

En hij ﷺ zei ook: <<Moge Allah de persoon verlichten die een overlevering (Hadith) van mij hoort en deze memoriseert, zodat hij deze kan overbrengen. Het kan zijn dat een persoon die islamitische jurisprudentie (Fiqh) draagt, deze overbrengt aan iemand met meer islamitische jurisprudentie (Fiqh) dan die persoon, en het kan zijn dat de drager van deze islamitische jurisprudentie (Fiqh) geen rechtsgeleerde (Faqih) is>> (Imam Ahmad in zijn Musnad en At-Tirmidhi van Ibn Mas’ood (vrede zij met hem).

And he (saw) also said: <<May Allah illuminate the person who hears a Hadeeth from me and memorizes it so that he can convey it. It may be that a person who carries Fiqh (knowledge/understanding) conveys it to someone with more Fiqh than that person and it may be that the carrier of this Fiqh is not a Faqeeh (A knowledgeable person)>> (Imaam Ahmad in his Musnad and At-Tirmidhi from Ibn Mas’ood (ra).

Dit heeft betrekking op een individu; wat de Kutlah betreft, dan behoort het tot haar grootste plichten om te begrijpen en zich bewust te zijn van wat zij vereist en nodig heeft, en om haar verantwoordelijkheid volledig te begrijpen, haar positie te begrijpen en de mogelijkheid dat zij het leiderschap neemt over haar jeugd, de moslimgemeenschap (Ummah) en zelfs de wereld wanneer dit binnen het bereik van haar werkelijke verantwoordelijkheid valt. Dit maakt het essentieel en onontbeerlijk om een blauwdruk en een volledige gedetailleerde planning op te stellen met betrekking tot wat zij wil cultiveren en haar jeugd mee wil geven, zodat zij het vertrouwen en de zekerheid van de moslimgemeenschap (Ummah) kan verdienen en haar kan leiden in overeenstemming met de planning, terwijl zij volledig begrijpt wat er in de wereld om haar heen gebeurt in termen van realiteiten en gebeurtenissen. Dit is zodat de Kutlah in staat is om geschikte oplossingen en behandelingen te presenteren die deugdelijk en correct zijn, terwijl zij beseft dat de realiteiten en gebeurtenissen altijd veranderen en nooit ophouden te veranderen. Het aannemen van een standpunt ten opzichte van deze realiteiten en gebeurtenissen, terwijl er oplossingen en behandelingen worden gepresenteerd, is een noodzakelijke zaak met betrekking tot het volgen van het voorbeeld van wat in de Qur'aan is gekomen. Dit is omdat deze werd geopenbaard over de realiteiten en incidenten, zij de plannen en complotten blootlegde die werden gesmeed, en zij de intellectuele aspecten van wat er gebeurde aansprak, tot op het punt dat zij zelfs degene aansprak die een ander verbood het gebed (Salah) te verrichten:

This relates to an individual, as for the Kutlah, then it is also of its greatest obligations to understand and be aware of what it requires and needs and to fully comprehend its responsibility, understand its position and the possibility of it taking the leadership over its youth, Ummah and even the world when it comes within the realm of its actual responsibility. This makes it essential and indispensable to put down a blueprint and complete detailed planning in regards to what it wants to culture and raise its youth with and so that it can earn the trust and confidence of the Ummah and lead her in accordance to the planning, whilst fully comprehending what is happening in the world around her in terms of realities and events. This is so that the Kutlah is capable of presenting suitable solutions and treatments that are sound and correct whilst realising that the realities and events are always changing and never stop changing. Adopting a position towards these realities and events whilst presenting solutions and treatments is a necessary matter in respect to following the example of what came in the Qur’aan. This is because it was revealed upon the realities and incidents, it exposed the schemes and conspiracies that were being hatched and it addressed what happened intellectually, to the extent that it even addressed the one who forbade another to perform the Salaah:

Heb je de een die verbiedt gezien, een slaaf wanneer hij bidt (Al-‘Alaq 9-10).

Have you seen the one who forbids, a slave when he prays (Al-‘Alaq 9-10).

Daarom moet de Kutlah openlijk haar visie uitspreken met betrekking tot de gebeurtenissen en realiteiten, en de posities en standpunten innemen die zij verplicht is in te nemen, zonder de gevolgen of iets anders dan Allah (SWT) te vrezen. Op die manier sympathiseert de Kutlah niet met de heerser, maakt zij geen vleierij of smekeling aan de leider, en zwijgt zij niet over een kwaad (Munkar):

Therefore the Kutlah must openly express its view in relation to the events and realities and adopt the positions and stances that it is obligatory for it to take whilst not fearing the consequences or anything other than Allah (swt). As such the Kutlah does not sympathise with the ruler or adulate and fawn the leader and it does not remain silent over a Munkar (clear wrong):

Allah (SWT) zegt:

Allah (swt) says:

Zij wensen dat u zou verzachten/compromissen zou sluiten [in uw standpunt], zodat zij [tegenover u] zouden verzachten (Al-Qalam 9).

They wish that you would soften/compromise [in your position], so they would soften [toward you] (Al-Qalam 9).

Dit is de betekenis van de Nafs die streeft met kennis en geduld in het aangezicht van alle beproevingen. Dit wordt aangetoond in de voorbeelden van Bilaal Al-Habashiy en Khabbab Bin Al-‘Aratt (rah), die beiden zware mishandeling en veel lijden verduurden, tot het punt waarop een van hen het onderwerp van hun lijden bracht bij de Boodschapper van Allah ﷺ, waarop hij antwoordde door te zeggen: <<Ik heb hoop in Allah dat een meisje tussen Yemen en Al-Furaat (Irak) zal kunnen reizen zonder iets te hoeven vrezen behalve Allah en Zijn schaap>>. Dit waren lessen die de Boodschapper van Allah ﷺ inbedde bij zijn metgezellen (Sahabah) (rah), zodat zij verheven konden worden tot het niveau van verantwoordelijkheid en leiderschap. Wat betreft zijn ﷺ uitspraak tegen de familie van Yaasir:

This is the meaning of the Nafs that strives with knowledge and patience in the face of all hardships. This is demonstrated in the examples of Bilaal Al-Habashiy and Khabbab Bin Al-‘Aratt (rah), who both endured severe beating and much suffering to the extent that one of them raised the issue of their suffering to the Messenger of Allah (saw) and he responded by saying: <<I have hope in Allah that a girl will be able to travel between Yemen and Al-Furaat (Iraq) without having to fear anything but Allah and he sheep>>. These were lessons that the Messenger of Allah (saw) inculcated into his Sahaabah (rah) so that they could be raised to the level of responsibility and leadership. As for his (saw)’s statement to the family of Yaasir:

<<Volhard in geduld, o familie van Yaasir, want werkelijk jullie bestemming is het Paradijs>> (Ibn Hisham).

<<Persevere in patience O family of Yaasir for verily your appointed destination is Paradise>> (Ibn Hisham).

Dit werd gevolgd door het antwoord van Sumayyah, waarin zij zei:

Which was followed by the reply of Sumayyah in which she said:

<Het is alsof ik het voor me zie, o Boodschapper van Allah ﷺ>.

<It is as if I can see it in front of me O Messenger of Allah>.

Dit vertegenwoordigt dus een andere les, van een andere aard, die betrekking heeft op het verdragen van schade en het geduldig volharden in het aangezicht van ontberingen.

So this represents another lesson, of a different kind, which relates to enduring the harm and persevering patiently in the face of hardships.

Het volgende heeft betrekking op de verschillende soorten lijden die men ervaart bij het verrichten van dit werk:

The following relates to the different types of suffering that are faced when engaging in this work:

De dichter zei: De Zhulm (onderdrukking) die men lijdt door de handen van degenen die dichtbij staan (in relatie), is vele malen zwaarder.

The poet said: The Zhulm (oppression) suffered at the hands of those who are close (in relation) is more severe many times over.

Dit type lijden behoort tot de Sunnah van Allah (SWT) met betrekking tot Zijn schepping, en Hij vertelde over Zijn Boodschapper ﷺ wat er was gebeurd met de Anbiyaa’ (profeten) die hem voorafgingen. Zo is er het voorbeeld van Sayyidunaa Nuh (as) die werd beproefd en getest met betrekking tot zowel zijn vrouw als zijn zoon:

This type of suffering is from the Sunnah of Allah (swt) in regards to his creation and He narrated upon His Messenger what had happened with the Anbiyaa’ (Prophets) who preceded him. So there is the example of Sayyidunaa Nuh (as) who was put on trial and tested in respect to both his wife and son:

Allah (SWT) zegt:

Allah (swt) states:

Allah geeft een gelijkenis van degenen die ongelovig waren: de vrouw van Noah en de vrouw van Lot. Zij stonden onder twee van Onze rechtvaardige dienaren, maar zij bedrogen hen (At-Tahreem 10).

Allah presents an example of those who disbelieved: the wife of Noah and the wife of Lot. They were under two of Our righteous servants but betrayed them (At-Tahreem 10).

En Hij (SWT) zegt:

And He (swt) says:

En Nuh riep zijn zoon toe, die van hen gescheiden was: "O mijn zoon, kom met ons aan boord en wees niet bij de ongelovigen." Maar hij zei: "Ik zal beschutting zoeken op een berg die mij tegen het water zal beschermen." [Nuh] zei: "Er is vandaag geen beschermer tegen het besluit van Allah, behalve voor wie Hij barmhartigheid schenkt." En de golven kwamen tussen hen in, en hij behoorde tot de verdronkenen (Hud 42-43).

And Nuh called to his son who was apart [from them]: "O my son, come aboard with us and be not with the disbelievers. But] he said, "I will take refuge on a mountain to protect me from the water." [Nuh] said: "There is no protector today from the decree of Allah, except for whom He gives mercy." And the waves came between them, and he was among the drowned (Hud 42-43).

En Hij (SWT) openbaarde de verhalen van de verschillende naties en wat zij hadden gedaan met de profeten die naar hen waren gestuurd, inclusief wat er werd overgeleverd over Bani Isra’eel, wat zij deden en hoe zij de profeten doodden zonder enig recht of rechtvaardiging.

Het is een natuurlijke en voor de hand liggende zaak om te verwachten dat mensen vijandig zullen staan tegenover en in de weg zullen staan van elk nieuw idee dat erop gericht is het model en de levensstijl te veranderen die zij leiden en hebben aangenomen. Zij zullen van nature alles tegenwerken dat streeft naar een volledige verandering in de relaties die hen met elkaar verbinden en waarop hun samenleving is gevormd en hun belangen en systemen zijn gebouwd, naast datgene waarop hun gevoelens en gewaarwordingen verenigd zijn. En wij hebben in de Boodschapper van Allah ﷺ het beste voorbeeld van deze realiteit, aangezien het niet zijn uitnodiging tot de eenheid van Allah en Zijn aanbidding was die de woede van de Quraish en de Arabieren opwekte. Dit komt doordat er voor hem anderen waren die dit deden, zoals de Jamaa’ah Al-Hanafiyah (de monotheïstische groep), die mensen zoals Waraqah Bin Naufil en Al-Qas Bin Saa’idah Al-Iyaadi omvatte, die de mensen op de markt van ‘Ukaazh aanspraken en zeiden: ‘Qas zweert bij Allah, er is geen zonde in hem, aan Allah behoort een religie (Deen) die beter is dan de religie (Deen) die jullie volgen’. Ondanks dit waren de Arabieren niet vijandig tegenover hem en stonden zij niet tegen hem op, en dit komt doordat hij niet in strijd ging met en de relaties die tussen hen bestonden niet uitdaagde, noch hij tegen hun belangen of hun levensstijl inging.

It is a natural and obvious matter to expect the people to be hostile to and stand in the way of any new idea that aims at changing the model and style of life that they are living and have adopted. They will naturally oppose anything which targets a complete change in the relationships that connect them together and upon the basis of which their society has been formed and their interests and systems have been built, in addition to that which their feelings and sensations have unified upon. And we have in the Messenger of Allah (saw) the best example of this reality as it wasn’t his invitation to the oneness of Allah and His worship that stirred the anger of the Quraish and the Arabs. This is because there were others before him who used to do this like the Jamaa’ah Al-Hanafiyah (the monotheistic group) who included the likes of Waraqah Bin Naufil and Al-Qas Bin Saa’idah Al-Iyaadi who used to address the people in the market of ‘Ukaazh and say: ‘Qas swears by Allah, there is no sin in him, to Allah belongs a Deen that is better than the Deen that you are following’. Despite this the Arabs were not hostile towards him nor did not stand against him and this is because he did not stand in opposition to and challenge the relationships that existed between them, nor did he stand against their interests or their model of living.

Echter, toen zij de Boodschapper van Allah ﷺ tot hen hoorden zeggen: <<Zeg Laa Ilaaha Illallah en jullie zullen succesvol zijn>> en toen zij hoorden wat er tot hem kwam uit de verzen van de Qur'aan, realiseerden zij zich de gevolgen daarvan en werd het voor hen duidelijk dat hij hun levensvisie wilde veranderen, hun huidige entiteit wilde afbreken en een nieuwe entiteit wilde opbouwen op een nieuwe basis en op een nieuwe visie op het leven. Dit zou leiden tot het einde van hun belangen en hun leiderschap, en zou de soevereiniteit in het bestuur aan Allah toekennen en niet aan hen. Zo was hun opstand, vijandigheid en hun inspanningen om de oproep tot de islam (Da’wah) te beëindigen gebaseerd op dit besef. De confrontatie was tussen de Boodschapper van Allah ﷺ en zijn metgezellen (rah) aan de ene kant, en de Quraish en de Arabieren aan de andere kant. De zwakken werden gemarteld, zoals Bilaal, ‘Ammaar, Yaasir, Sumayyah en ‘Abdullah Ibn Mas’ood onder velen anderen (rah), terwijl zij die in staat waren tot emigratie (Hijrah), zoals Ja’far, ‘Uthmaan en Abdullah Bin Jahsh onder anderen (rah), dat deden. En hoe prachtig is de beschrijving die de Heer van de werelden heeft gegeven aan deze realiteit van lijden en de beloningen van geduldig volharden wanneer Hij (SWT) zegt:

Het doel is om de Islaam te vestigen binnen de realiteit van het leven, wat betekent dat de regels van de Islaam de regulator worden van het gedrag en de levenswijze van de mensen, naast het maken van de islamitische regels de basis van wat de relaties reguleert die binnen de samenleving bestaan. Het betekent ook om de soevereiniteit toe te laten aan de Shar’a (goddelijke islamitische wetgeving) en om de Islaam naar de wereld te dragen totdat het bewijs en het argument is gevestigd bij de mensheid en de mensen uit de duisternis zijn gehaald en naar het licht zijn gebracht. Dit is wat het betekent om de Islaam in de realiteit van het leven te brengen en wat het betekent om een moslimgemeenschap (Ummah) op te bouwen, te veranderen waarop de samenleving is gebaseerd en om een Staat te vestigen die de verantwoordelijkheid op zich neemt om de Islaam intern toe te passen en te implementeren en om het als een uitnodiging naar de wereld te dragen.

The objective is to establish Islaam within the reality of life which means making the rulings of Islaam the regulator of the people’s behaviour and conduct, in addition to making the Islamic rules the basis of what regulates the relationships that exist within the society. It also means making the sovereignty belong to the Shar’a (Divine Islamic legislation) and to carry Islaam to the world until the proof and argument has been established upon mankind and the people have been taken out of the darkness and brought into the light. This is what bringing Islaam into the reality of life means and what it means to build an Ummah, change what the society is upon and to establish a State that takes over the responsibility to apply and implement Islaam internally and to carry it as an invitation to the world.

Het werk beoogt een moslimgemeenschap (Ummah) op te bouwen en de gedachten en gevoelens te veranderen waarop de samenleving is gebaseerd. Dit werk houdt in dat de corruptie van de bestaande relaties voor de mensen evident en duidelijk wordt gemaakt, of dit nu relaties zijn die bestaan tussen individuen onderling, of relaties die bestaan tussen de mensen en het uitvoerende lichaam en de autoriteit, of de corruptie van de relaties tussen het uitvoerende lichaam en de andere instituten en departementen. Als dit werk zou worden ondernomen, zelfs als het alleen zou worden ondernomen door enkel de kracht van het denken te benutten waarbij de rechte lijn voor de kromme lijn wordt gepresenteerd, zou dit werk nog steeds degenen die in posities van autoriteit zijn geplaatst en verantwoordelijk zijn voor de implementatie van het systeem, onrustig maken en provoceren. Het zal hun woede opwekken en hen ertoe aanzetten te proberen deze oproep tot de islam (Da’wah) te beëindigen, waarbij zij vele verschillende stijlen zullen gebruiken om dit te bereiken, waarvan de minste en lichtste gevangenschap is. Dit komt doordat zij begrijpen en beseffen dat het bestaan en de aanwezigheid van deze gedachte binnen de moslimgemeenschap (Ummah) voor hen het verdwijnen van hun heersende autoriteit en het einde van hun belangen zou betekenen.