De geloofsleer (Aqeedah) is gedefinieerd als: Een allesomvattende gedachte (idee) over het universum, de mens en het leven, en wat er vóór het leven was en wat er na het leven zal zijn, en over hun relatie met wat er vóór hen was en hun relatie met wat er na hen zal zijn.

The Aqeedah has been defined as: A comprehensive thought (idea) about the universe, the human and the life, and what was before the life and what was after the life, and about their relationship with what was before them and their relationship with what was after them.

Is deze allesomvattende gedachte echter voldoende om te dienen als een Qaa’idah Fikriyah (intellectueel principe of basis voor het denken) waarop alle gedachten die de mens in het leven mogelijk kan tegenkomen, zijn gebouwd? Is het mogelijk voor deze gedachte om in haar geheel allesomvattend te zijn voor elk aspect van het leven, zonder beperkt te zijn tot één aspect terwijl een ander wordt uitgesloten? Heeft deze gedachte fundamenten gelegd die haar aanwezig en existent maken binnen de realiteit van het leven? Met andere woorden, bevat deze geloofsleer (Aqeedah) in zich de wijze om deze in het leven tot bestaan te brengen, de wijze om deze te implementeren en te beschermen; dat wil zeggen, bevat het een Tareeqah (methode) om deze tot leven te brengen binnen de huidige realiteit, om deze te beschermen, om uit te leggen hoe de menselijke problemen behandeld moeten worden en hoe deze aan de mensheid moet worden overgedragen?

However is this comprehensive thought sufficient to act as a Qaa’idah Fikriyah (Intellectual principle or basis for thought) upon which all of the thoughts that the human could possibly face in life are built upon? Is it possible for this thought to be comprehensive in its entirety for every aspect of life and not restricted to one aspect whilst leaving another? Has this thought laid down bases that make it present and existent within the reality of life? In other words, does this Aqeedah include within it the manner to bring it in to existence in life, the manner to implement it and safeguard it i.e. does it include a Tareeqah (method) to bring it to life within the present reality, to safeguard it, to explain how the human problems should be treated and how to carry it mankind?

Als het antwoord op al deze vragen bevestigend is, dan is dit wat de geloofsleer (Aqeedah) tot een intellectuele basis in waarheid zou maken, waaruit alle behandelingen en oplossingen van het leven voortvloeien, en waarop alle gedachten die de mens mogelijk kan tegenkomen zijn gebouwd. Het heeft een specifieke wijze voor het implementeren van zijn behandelingen of oplossingen, om deze te behouden en te beschermen en om ze naar de mensheid te dragen, wat betekent dat het een Tareeqah (methode) bezit om het in het leven tot bestaan te brengen. Daarom zou het een intellectuele geloofsleer (Aqeedah) zijn waaruit een systeem van het leven voortvloeit voor de mens die op deze aarde leeft, terwijl het tegelijkertijd fundamenten biedt voor de implementatie van dit systeem, en om het elke mens te laten bereiken, zonder beperkt te zijn tot één aspect terwijl anderen worden genegeerd. Het kijkt niet naar één groep mensen met uitsluiting van anderen, aangezien het de mens in zijn realiteit beschouwt als een menselijk wezen. Het is niet beperkt tot één regio met uitsluiting van anderen en heeft daardoor een volledig overzicht van alles wat bestaat. Het is niet beperkt tot vermaning, leiding en advies, maar hanteert eerder een specifieke wijze om de mens in staat te stellen de geloofsleer (Aqeedah) in het leven tot bestaan te brengen en te implementeren wat deze heeft meegebracht in termen van systemen en de behandelingen of oplossingen die daaruit zijn voortgevloeid.

If the answer to all of these questions is affirmative then this is what would make the Aqeedah an intellectual basis in truth, from which all of the treatments and solutions of life emanate from, and upon which all of the thoughts that the human can possibly come across are built. It has a specific manner for implementing its treatments or solutions, to preserve and safeguard them and to carry them to mankind i.e. it possesses a Tareeqah (method) to bring it into existence within life. Therefore it would be an intellectual Aqeedah from which a system of life emanates for the human being living upon this earth, whilst at the same time it provides bases for the implementation of this system, and to make it reach every human being and it is not restricted to one aspect whilst ignoring others. It does not look to one group of people to the exclusion of others as it views the human in his reality as a human being. It is not restricted to one region to the exclusion of others and as such has a complete view of all that exists. It is not restricted to exhortation, guidance and advice but rather adopts a specific manner to enable the human to bring the Aqeedah into existence in life and implement what it has come with in terms of systems and the treatments or solutions that have emanated from it.

Op deze manier is de mens in staat om erdoor te leven, om het doel ervan na te streven en om anderen uit de mensheid hiermee te leiden. Hij wordt erdoor geleid, hij leidt ermee en leidt anderen hiermee, en als zodanig is deze geloofsleer (Aqeedah) ook een Qiyaadah Fikriyah (Intellectueel leiderschap).

In this way the human is able to live by it, for its sake and to lead others from mankind by it. He is led by it, he leads it and leads others by it and as such this Aqeedah is also a Qiyaadah Fikriyah (Intellectual leadership).

Dit is daarom wat is voorgeschreven binnen de geloofsleer (Aqeedah), zodat het een Qaa’idah Fikriyah (intellectuele basis) kan worden waarop alle gedachten zijn gebouwd en zodat het kan leiden tot een werkelijke opstanding. De juistheid van de Nahdah (opstanding) rust erop; dus als deze geloofsleer (Aqeedah) juist was, dan zou de opstanding ook juist zijn, en als de geloofsleer (Aqeedah) onjuist was, dan zou de opstanding die daaruit voortvloeit ook onjuist zijn. Om deze reden is het noodzakelijk dat deze allesomvattende gedachte (Aqeedah) een Fikrah Yaqeeniyah (gedachte gebaseerd op absolute zekerheid) is die overeenstemt met de Fitrah en het verstand overtuigt, zodat het hart van de mens gevuld kan worden met rust en hij geluk kan ervaren.

This is therefore what is stipulated upon the Aqeedah so that it can become a Qaa’idah Fikriyah (intellectual basis) upon which all of the thoughts are built upon and so that it can lead to real revival. The correctness of the Nahdah (revival) rests upon it, so if this Aqeedah (comprehensive thought) was correct then the revival would also be correct and if the Aqeedah was incorrect then the revival that arises from it would also be incorrect. For this reason it is necessary for this comprehensive thought (Aqeedah) to be a Fikrah Yaqeeniyah (Thought based on absolute certainty) that agrees with the Fitrah and convinces the mind so that the heart of the human can be filled with tranquillity and so that he experiences (feels) happiness.

Het is inderdaad mogelijk dat Aqaa’id (overtuigingen) tekortschieten, ondanks dat ze een allesomvattend denken over het universum, de mens en het leven vertegenwoordigen. Ze blijven beperkt tot het presenteren van behandelingen zonder uit te leggen hoe deze behandelingen moeten worden toegepast, waardoor ze achterblijven als individuele oplossingen of filosofische concepten. Of ze kunnen beperkt zijn tot een specifieke groep of een bepaald volk, met uitsluiting van anderen. Aqaa’id (overtuigingen) zoals deze zijn, zelfs als het om allesomvattende ideeën gaat, niet geschikt voor de wedergeboorte van de mens vanuit zijn menselijke perspectief, noch zijn ze geschikt om de mensheid geluk te bieden.

Indeed it is possible for Aqaa’id (beliefs) to be deficient despite representing a comprehensive thought about the universe, the man and the life. They are restricted to presenting treatments without explaining how to implement these treatments, so they remained as individual solutions or philosophical. Or they can be restricted to a specific group or people to the exclusion of others. Aqaa’id (beliefs) like this, even if they are comprehensive ideas, are not suitable for the revival of the human being in his human perspective, or are they suitable to provide humanity with happiness.

De Joodse geloofsleer (Aqeedah) is bijvoorbeeld een allesomvattende gedachte over het universum, de mens en het leven, en over de relatie daarmee met wat voorafgaat aan het leven en de relatie met wat na het leven komt. Het is echter beperkt tot enkele behandelingen (oplossingen) terwijl andere worden verwaarloosd. Dit is vanuit het ene oogpunt, en vanuit een ander oogpunt is dit geloof beperkt tot een specifiek volk. Het is een geloof dat specifiek is voor de kinderen van Israël en is daarmee een geloofsleer (Aqeedah) voor een specifiek volk. Het is daarom niet geschikt voor de mensheid waar zij zich ook bevindt, in welke tijd dan ook en voor welk ras dan ook, aangezien het een geloofsleer (Aqeedah) is voor een specifiek volk en beperkt is tot een bepaalde tijd. Het is daarom gebrekkig en niet geschikt als basis voor een wederopleving.

The Jewish Aqeedah for example is a comprehensive thought about the universe, the man and the life, and about its relationship with what is before the life and the relationship with what is after the life. However it is restricted to some treatments (solutions) whilst neglecting others. This is from one angle and from another, this belief is restricted to a specific people. It is a belief specific to the children of Israel and as such is an Aqeedah for a specific people. It is therefore not suitable for mankind wherever they are, in any time and for any race as it is an Aqeedah for a specific people and restricted to a certain time. It is therefore deficient and not suitable as a basis for revival.

Wat de christelijke geloofsleer (Aqeedah) betreft, deze biedt eveneens een uitgebreide visie op het universum, de mens en het leven, maar zij beperkt zich tot het geven van advies en vermaning over slechts enkele aspecten van het leven van individuen. Zij is ook tekortgeschoten in het vastleggen van de wijze om dit te behouden en te beschermen, of in het bieden van een manier om de adviezen die de geloofsleer (Aqeedah) met zich heeft meegebracht, te implementeren. Zij is beperkt tot de relatie tussen de mens en zijn schepper wat betreft het aanspreken van aanbidding, levensmiddelen en enkele aspecten die verband houden met het huwelijk. Zij heeft individuen ook geadviseerd en geïnformeerd om bepaalde slechte daden niet te begaan, en deze zijn de ‘Tien Geboden’ genoemd (steel niet, pleeg overspel, dood niet, etc...) naast het aanspreken van enkele andere basiszaken. Zij heeft het aan het individu gelaten om de verantwoordelijkheid hiervoor te nemen en deze zaken zelf te beheren, en zij bood geen specifieke methode of wijze voor de implementatie ervan of een wijze om de geloofsleer (Aqeedah) zelf te beschermen. En specifiek met betrekking tot dit en in overeenstemming met de claims van haar volgelingen, stelt de religie: ‘Geef wat van Caesar is aan Caesar, en geef wat van Allah is aan Allah’.

As for the Christian Aqeedah, then it also provides a comprehensive thought about the universe, the human and the life, however it is restricted to providing advice and exhortation to only some aspects of the lives of individuals. It has also fallen short in terms of putting down the manner to preserve and safeguard it or in terms of providing a way to implement these advices that the Aqeedah has come with. It is restricted to the relationship between the human and his creator in terms of addressing worships, foodstuffs and some aspects related to marriage. It has also advised and informed individuals not to engage in certain bad acts and these have been named ‘The ten commandments’ (Do not steal, fornicate, kill etc...) in addition to addressing some other basic matters. It has left the individual to take charge of this and administer these matters himself and it did not provide a specific method or manner for implementing them or a manner of safeguarding the very Aqeedah itself. And specifically in regards to this and in accordance to the claims of its adherents, the religion states: ‘Give what belongs to Caesar to Caesar and give what belongs to Allah to Allah’.

Er zijn ook een aantal overtuigingen en filosofische gedachten die naar hun visie het bestaan in zijn geheel uitgebreid hebben behandeld, de mens hebben beschouwd in termen van zijn menselijkheid en oplossingen hebben geformuleerd om de problemen van de mens aan te pakken en zijn relaties te reguleren. Zij zijn echter tekortgeschoten in het bieden van een methode voor de implementatie van deze oplossingen en gedachten. Voorbeelden hiervan zijn onder andere ‘Plato’s Republic’ en Farabi’s ‘Utopia’. Dergelijke Aqaa’id (overtuigingen) en algemene gedachten zijn daarom niet geschikt om de basis te vormen voor een renaissance (An-Nahdah) of als een methode die tot een renaissance zal leiden. Dit komt doordat An-Nahdah (renaissance), de wijze waarop men deze bereikt of het bewandelen van het pad naar een renaissance, het volgende vereist:

There are also a number of beliefs and philosophical thoughts that have in their view comprehensively addressed existence in its entirety, have viewed the human in terms of his humanity and have put down solutions to treat the problems of the human and to regulate his relationships. However they have fallen short in relation to providing a method for the implementation of these solutions and thoughts. Examples of which include ‘Plato’s republic’ and Farabi’s ‘Utopia’ amongst others. As such the like of these Aqaa’id (beliefs) and general thoughts are not suitable to become the basis for revival (An-Nahdah) or as a method that will lead to revival. This is because An-Nahdah (revival), the manner of arriving at it or proceeding upon the path of revival necessitates the following:

Ten eerste: de aanwezigheid van een allesomvattende gedachte over het universum, de mens en het leven, over wat er vóór het leven is en over wat er na het leven is, en over hun relatie met wat er vóór het leven is en hun relatie met wat er na het leven van de Dunyaa is. Dit is zodat de mens de betekenis van zijn bestaan in dit leven kan definiëren. Hierop gebaseerd definieert hij zijn concepten over het leven van de Dunyaa, wat vervolgens zijn gedrag in het leven van deze wereld specificeert, gebouwd op deze allesomvattende gedachte, naast het specificeren van wat daarop is gebouwd in termen van gedachten en wat daaruit voortvloeit in termen van betekenissen, concepten en oplossingen (behandelingen).

First: The presence of a comprehensive thought about the universe, the man and the life, and about what is before the life and about what is after the life, and about their relationship with what is before the life and about their relationship with what is after the life of the Dunyaa. This is so that the human can define the meaning of his existence in this life. Based on this he defines his concepts about the life of the Dunyaa, which then specifies his conduct in the life of this world built upon this comprehensive thought, in addition to specifying what is built upon it in terms of thoughts and what emanates from it in terms of meanings, concepts and solutions (treatments).

Ten tweede: Het allesomvattende idee moet de behandeling bevatten voor het meest fundamentele probleem van het individu. Dit is het specificeren van de betekenis van zijn bestaan binnen het leven. In hetzelfde opzicht moet het de behandelingen (oplossingen) bevatten voor al zijn problemen, zodat al zijn relaties voor hem gereguleerd worden, dat wil zeggen dat zijn daden en gedragingen in dit leven gereguleerd worden. Dit is zodat hij niet achterblijft in een voortdurende cyclus van tegenstrijdigheden of als een slachtoffer van angsten, fluisteringen (obsessies), zorgen en stress, waarbij hij bang is voor zichzelf, of bang is voor zijn soort (soortgenoten) of zijn waardigheid, of waarbij hij zich niet veilig of geborgen voelt. Dit betekent dat het allesomvattende idee hem de basis heeft geboden voor alle oplossingen en behandelingen voor alle problemen die hij zal tegenkomen gedurende de periode die hij op deze aarde zal doorbrengen, dat wil zeggen de fase van het leven van deze wereld.

Second: The comprehensive idea needs to include the treatment for the individual’s most fundamental problem. This is the specifying of the meaning of his existence within the life. Similarly it needs to include the treatments (solutions) for all of his problems, so that all of his relationships are regulated for him i.e. his actions and behaviours are regulated in this life. This is so that he is not left in a continual cycle of contradictions or as a victim of fears, whispers (obsessions), worry and stress where he is afraid for himself, or afraid for his kind (species) or his dignity, or he does not feel safe or secure. This means that the comprehensive idea has provided him with the bases for all of the solutions and treatments to all of the problems that he will face within the period of time that he will spend upon this earth i.e. the stage of the life of this world.

Derde: Dat deze geloofsleer (Aqeedah) de potentie heeft om onder de mensheid verspreid te worden en niet beperkt is tot één volk met uitsluiting van anderen.

Third: That this Aqeedah has the potential to be spread to mankind and it is not restricted to one people to the exclusion of others.

Allah (SWT) zegt: O mensheid, voorwaar Wij hebben jullie geschapen uit een man en een vrouw en hebben jullie tot volkeren en stammen gemaakt, opdat jullie elkaar zouden kennen. Voorwaar, de meest edele van jullie in het aangezicht van Allah is de meest godvrezende van jullie. Voorwaar, Allah is Aleemun Khabeer (Al-Hujuraat 13).

Allah (swt) says: O mankind, indeed We have created you from male and female and made you peoples and tribes that you may know one another. Indeed, the most noble of you in the sight of Allah is the most righteous of you. Verily Allah is Aleemun Khabeer (Al-Hujuraat 13).

Dit komt doordat het een allesomvattende gedachte is die alles omvat, en doordat het naar de mens heeft gekeken vanuit zijn menselijke perspectief in de oorsprong. Het vertegenwoordigt een gedachte omdat het intellectueel is voortgebracht door een intellectueel oordeel te vellen over een verzameling (zaken) waarop zijn zintuigen zijn gevallen. Daarom is het noodzakelijk dat het intellectueel (rationeel) is, de geest van menselijke wezens aanspreekt en de geest of het intellect de bron van verantwoordelijkheid (Manaat At-Takleef) maakt.

This is because it is a comprehensive thought that encompasses everything and because it has looked at the human in his human perspective in origin. It represents a thought because it has been produced intellectually by making an intellectual judgement upon a collection (of matters) which his senses have fallen upon. Therefore it is necessary for it to be intellectual (rational) and address the minds of human beings and make the mind or intellect the source of responsibility (Manaat At-Takleef).

Op basis hiervan is het ook noodzakelijk dat het de verplichting omvat om het te verspreiden en er naar te handelen en ervoor te werken. Dit is zodat het geldig en correct is om het een Qaa’idah Fikriyah (intellectuele basis) en een Qiyaadah Fikriyah (intellectueel leiderschap) te noemen, waarbij de mens wordt geleid en waartoe hij anderen leidt.

Based on this it is also necessary for it to include the obligation of spreading it and working by it and for it. This is so that it is valid and correct to call it a Qaa’idah Fikriyah (Intellectual basis) and a Qiyaadah Fikriyah (Intellectual leadership) which the human is led by and by which he leads others.

Vierde: Het allesomvattende idee moet in zich de wijze van het bewaren (beschermen) ervan bevatten, evenals de wijze om het zuiver te houden en de helderheid ervan te handhaven. Het is dus niet juist als het wordt blootgesteld aan gebreken die de helderheid ervan verhullen, of als er iets in wordt opgenomen dat van oorsprong niet tot het behoort en waardoor de zuiverheid ervan verloren gaat. Daarom is het essentieel dat de mentaliteit gebaseerd is op zekerheid (Yaqeen) en ver verwijderd is van speculatie of twijfel (Zhann). Het moet worden afgeschermd van alles wat niet is vastgesteld op basis van het definitieve (Yaqeeni) bewijs (Daleel) om de juistheid ervan aan te tonen.

Fourth: The comprehensive idea must contain within it, the manner of preserving (safeguarding) it and the manner of keeping it pure and maintaining its clarity. So it is not correct for it to be exposed to blemishes that hide its clarity or that something is included in it which in origin is not from it and as a result its purity is lost. Therefore it is essential for the mentality to be based on certainty (Yaqeen) and far away from speculation or doubt (Zhann). It needs to be distanced from anything that has not been established upon the definite (Yaqeeni) Daleel (evidence) to prove its correctness.

Allah (SWT) zegt:

Allah (swt) says:

Zij volgen niets anders dan Zhann (zaken met twijfel) en voorwaar, de Zhann helpt in niets de waarheid. (An-Najm 28).

They follow nothing but Zhann (matters with doubt) and verily the Zhann does not avail the truth in anything (An-Najm 28).

Het aanmoedigen is niet voldoende met betrekking tot het behoud van het idee, maar in plaats daarvan worden straffen opgelegd aan degenen die proberen het te veranderen, het te schaden of het op basis van Zhann over te nemen.

Exhortation is not sufficient in regards to the preservation of the idea but rather punishments are enforced upon those who attempt to change it, harm it or take it based on Zhann.

Vijfde: Deze geloofsleer (Aqeedah) moet een wijze bevatten om te implementeren wat zij heeft meegebracht wat betreft behandelingen (oplossingen) en een Tareeqah (methode) die de vestiging van deze behandelingen binnen de realiteit van het leven mogelijk maakt. Het is onvoldoende om deze oplossingen aan het individu over te laten om ze als adviezen of vermaningen te nemen, zodat hij ze naar eigen goeddunken aanneemt of laat. Integendeel, het is essentieel dat er een Tareeqah (methode) is voor deze oplossingen, die hun bestaan in het leven van het individu, de mensen en de samenleving een onvermijdelijke zaak maakt, of hij dat nu wil of niet.

Fifth: This Aqeedah must include a manner to implement what it has come with in terms of treatments (solutions) and a Tareeqah (method) that enables the establishment of these treatments within the reality of life. It is not sufficient for these solutions to be left to the individual to take them as advice or exhortations for him to take or leave as he wishes. Rather it is essential for there to be a Tareeqah (method) for these solutions that make their existence in the life of the individual,, people and society an inevitable matter whether he likes it or not.

Dus wanneer het aanspoort tot het beschermen van het menselijk leven, heeft het een Tareeqah (methode) vastgesteld om dat te implementeren door middel van (de straf van) het doden van de moordenaar. Wanneer het gebood dat het verstand beschermd moet worden, bood het de Tareeqah om dit te implementeren door middel van het geselen van de dronkaard, en wanneer het zich richtte op het beschermen en bewaken van de menselijke waardigheid en eer, maakte het de wijze van implementatie hiervan het geselen van de Qaadhif (degene die de eer van de vrouw lastert). Wanneer het het behoud van nageslacht verplicht stelde, oftewel het beschermen van de mensheid, stelde het de straf van bloedgeld voor sterilisatie en castratie vast. Wanneer Islaam vaststelde dat afstammingslijnen niet vermengd mogen worden, stelde het een gruwelijke doodstraf als straf (stoning) vast voor de Muhsin (gehuwde) Zaani (overspelige), zodat menselijke voortplanting en afstamming beschermd zouden worden. Wanneer Islaam gebood dat het vermogen en de eigendommen van de mensen beschermd moeten worden, maakte het het afhakken van de hand de methode om dat te implementeren. Wanneer het rust wilde verspreiden in de borsten van de mensen en de verspreiding van veiligheid en stabiliteit in de samenleving wilde bewerkstelligen, maakte het de dood, of kruisiging, of het afhakken van de hand en voet aan weerszijden de straf voor degenen die de veiligheid van de mensen willen schenden (overvallen op de weg). En wanneer het besloot de Aqeedah (geloofsleer) te beschermen, maakte het de dood de straf voor de afvallige. Wanneer het de implementatie van al deze regels verplicht stelde en het verplicht stelde om deze gedachte in de realiteit van het leven te vestigen, maakte het het de mensen ook verplicht om een individu uit hun midden aan te wijzen en te delegeren om deze implementatie uit te voeren. Met andere woorden, het maakte het verplicht om trouw te zweren aan een kalief om dat te implementeren, en het maakte de dood de straf voor degene die rebelleert tegen de kalief, oftewel tegen de Staat.

So when it exhorts to the safeguarding of the human life it has made a Tareeqah (method) to implement that by way of (the punishment of) killing the killer. When it commanded the mind to be safeguarded it provided the Tareeqah to implement this by way of the lashing the drunkard and when it addressed the safeguarding and protection of the human dignity and honour it made the manner of implementing this, the lashing of the Qaadhif (the one who slanders the woman’s honour). When it made obligatory the preservation of progeny i.e. the safeguarding of the human kind, it put down the punishment of blood money for sterilization and castration. When Islaam established that lineages should not be mixed, it put down a gruesome death penalty as punishment (Stoning) for the Muhsin (married) Zaani (Adulterer) so that human procreation and lineage would be protected. When Islaam commanded that the wealth and properties of the people should be safeguarded it made the cutting the hand the method of implementing that. When it wanted to spread tranquillity within the breasts of the people and the spread of security and stability in the society it made death or crucifixion or the cutting of the hand and foot on opposite sides as the punishment for those who want to infringe upon the security of the people (highway robbery). And when it decided to safeguard the Aqeedah it made death the punishment for the apostate. When it made the implementation of all of these rulings obligatory and obliged the establishing of its thought in life’s reality, it also made it obligatory upon the people to deputise and delegate an individual from amongst them to undertake this implementation. In other words it made it obligatory to pledge allegiance to a Khalifah to implement that and it made death the punishment for the one that rebels against the Khalifah i.e. against the State.

Op deze manier liet het geen enkele behandeling of oplossing onverricht, zonder een specifieke wijze aan te bieden om deze te implementeren, waarvoor de Staat verantwoordelijk is voor de uitvoering. Samenvattend vond het het niet voldoende om de mensen oplossingen te presenteren die uitleggen hoe zij hun daden reguleren en hun behoeften en driften bevredigen. In plaats daarvan bood het (ook) de specifieke wijzen aan om elk van deze behandelingen of oplossingen te implementeren. Met andere woorden, het is niet voldoende om slechts een medisch recept te schrijven en het aan de zieke patiënt over te laten om de behandeling zelfstandig toe te dienen. In plaats daarvan functioneert het als een georganiseerd ziekenhuis waarin de verpleegkundige de verantwoordelijkheid voor de patiënt draagt en ervoor zorgt dat hij het medicijn ontvangt, of dit nu vrijwillig wordt ingenomen of gedwongen. Dit heeft zelfs betrekking op het gedrag van het individu zelf, d.w.z. de relatie van het individu met zichzelf of zijn relatie met zijn Rabb (Schepper en Heer). Het vond het inderdaad niet voldoende om enkel de behandeling te presenteren, maar verplichtte de implementatie van deze behandeling of oplossing. Dus als de patiënt zijn behandeling van aanbidding, zoals het gebed (bijvoorbeeld), niet uitvoert, dan is het verplicht voor degenen die verantwoordelijk zijn voor de implementatie om een preventieve straf op te leggen, zodat hij de behandeling wel ondergaat. En wanneer hij zich niet houdt aan een morele of dieetgerelateerde behandeling, dan wordt er op vergelijkbare wijze een straf opgelegd, passend bij wat voldoende is om hem af te schrikken en zodat hij het rechte pad en de gezonde weg volgt.

In this way it did not leave a treatment or solution without providing a specific manner to implement it which the State is responsible for undertaking. In summary, it did not find it sufficient to present solutions to the people that explain how they regulate their actions and satisfy their needs and hungers (drives). Rather it (also) provided the specific manners to implement every one of these treatments or solutions. In other words, it is not sufficient to merely write a medical prescription and leave it to the hospital patient to take the treatment by himself. Rather it functions like an organised hospital in which the nurse takes responsibility over the patient and makes sure that he receives the medicine whether this was voluntarily taken or forced. This even relates to the behaviours of the individual himself i.e. the relationship of the individual with himself or his relationship with his Rabb (creator and Lord). Indeed it did not find it sufficient to present the treatment alone but rather obliged the implementation of this treatment or solution. So if the patient does not take his treatment of worship like the prayer (for example) then it is obligatory upon those responsible over the implementation to put down a preventative punishment so that he takes the treatment. And when he does not abide by a moral or dietary treatment then a punishment is similarly enforced according to what is sufficient to deter him and so that he follows the upright way and sound path.

Zesde: Zoals wij hebben aangegeven, is het een allesomvattende gedachte die naar de mens kijkt in zijn menselijke capaciteit, en het is vastgesteld ten behoeve van zijn geluk en zijn herleving. Daarom heeft het de plicht aangenomen om het aan de mensen over te dragen en hen uit te nodigen het te aanvaarden. Het richtte zich tot de verstandelijke vermogens, zodat zij de ware realiteit ervan konden begrijpen, en het heeft de bewijzen en aanwijzingen voor de juistheid ervan vastgesteld. Het heeft dit echter niet achtergelaten als louter een advies dat het individu uitvoert als hij dat wenst, maar het bood in plaats daarvan een specifieke wijze die uitlegt hoe deze gedachte aan de mensen wordt overgebracht en de manier waarop de mensen in staat zullen zijn om die ware realiteit volledig te ervaren of te voelen, zonder gehinderd te worden door datgene wat hun zicht vertroebelt of het beeld ervan vervormt.

Sixth: As we have stated it is a comprehensive thought that looks at the human in his human capacity and it has been established for the sake of his happiness and his revival. Therefore it has adopted the obligation of carrying it to the people and inviting them to embrace it. It addressed the minds so that they could comprehend its true reality and it established the proofs and evidences for its correctness. However it did not leave this as a mere advice that the individual implements if he wishes to, but rather it provided a specific manner that explains how this thought is carried to the people and the way by which the people will be able to fully sense or feel that true reality without being impeded by that which obscures their view or distorts its image.

Bijvoorbeeld:

For example:

Toen Allah (SWT) de moslims beval om de oproep tot de islam (Da’wah) naar de mensen te brengen:

When Allah (swt) commanded the Muslims to carry the Da’wah to the people:

En Wij hebben u niets anders gezonden dan als een brenger van goede nieuwigheden en een waarschuwer voor de mensheid (Saba’ 28).

And We have not sent you except comprehensively to mankind as a bringer of good tidings and a warner (Saba’ 28).

Hij (SWT) vond het niet voldoende om het enkel over te laten aan vermaning en advies, zoals datgene wat in Zijn spraak (SWT) kwam:

He (swt) did not find it sufficient to leave it to exhortation and advice alone like that which came in His speech (swt):

Roep tot de weg van jouw Heer met wijsheid en goede onderwijzing, en debatteer met hen op de beste wijze. Voorwaar, jouw Heer is het meest wetend over degene die van Zijn weg is afgeweken, en Hij is het meest wetend over degene die [juist] geleid is. (An-Nahl 125).

Invite to the way of your Lord with wisdom and good instruction, and argue with them in a way that is best. Indeed, your Lord is most knowing of who has strayed from His way, and He is most knowing of who is [rightly] guided. (An-Nahl 125).

Of zoals Zijn (SWT) spraak:

Or like His (swt)’s speech:

En wie spreekt er beter dan degene die tot Allah oproept en rechtvaardig handelt en zegt: "Ik behoor ongetwijfeld tot de moslims." (Fussilaat 33).

And who is better in speech than one who invites to Allah and does righteousness and says, "Indeed, I am of the Muslims." (Fussilaat 33).

De oproep tot de islam (Da’wah) werd intellectueel ondernomen door een partijblok (Takattul) waarmee de Boodschapper van Allah ﷺ voortging, en het legde en verduidelijkte alle stappen en stadia uit die de oproep tot de islam (Da’wah) vereist om het stadium van toepassing en uitvoering te bereiken, wat zich manifesteert in de vestiging van de Staat van Islaam, die vervolgens begint met het implementeren van de (islamitische) oplossingen en behandelingen. De oproep tot de islam (Da’wah) ging op dit punt over naar een nieuwe fase, die noodzakelijk maakte dat deze niet beperkt moest blijven tot enkel de intellectuele wijze van het uitvoeren van de oproep tot de islam (Da’wah).

The Da’wah was intellectually undertaken by a party bloc (Takattul) which the Messenger of Allah (saw) proceeded with and it explained and clarified all of the steps and stages that the Da’wah requires in order for it to reach the stage of application and implementation manifested in the establishment of the State of Islaam, which then commences to implement the (Islamic) solutions and treatments. The Daw’ah at this point moved on to a new stage which necessitated that it should not be restricted to the intellectual manner of carrying the Da’wah alone.

Hij vond dit niet voldoende en stopte daar niet bij, maar Hij (SWT) beval Zijn Boodschapper ﷺ en de gelovigen om de materiële barrières en obstakels te doorbreken die in de weg stonden van de oproep tot de islam (Da’wah). Dit komt doordat de Tareeqah (methode) om de oproep tot de islam (Da’wah) in deze fase voort te zetten, het opleggen van het systeem van Islaam aan de mensen en het toepassen van de regels van Islaam op hen noodzakelijk maakt. Dit is zodat zij de waarachtigheid van de gedachtegoed en de rechtvaardigheid van de wetgeving ervan kunnen waarnemen en beseffen, zonder gehinderd te worden door het bestaan van barrières, verdraaiingen, misrepresentaties of dwang. Om deze reden kwamen de Ayahs (versen) opeenvolgend die de moslims bevalen tot Al-Jihaad en om te strijden tegen de Kuffaar (ongelovigen) (Kafir) die als een obstakel tussen de moslims en de toepassing van Islaam op de mensen stonden.

It did not find this sufficient and it did not stop at that but rather He (swt) commanded His Messenger (saw) and the believers to break the material barriers and obstacles that stood in the way of the Islamic Da’wah. This is because the Tareeqah (method) of carrying the Da’wah in this stage necessitates the imposing of the system of Islaam upon the people and to apply the rulings of Islaam upon them. This is so that they can perceive and realise the truthfulness of its thought and the justice of its legislation without being hindered by the existence of barriers, distortions, misrepresentations or compulsion. For this reason the Aayaat came in succession that commanded the Muslims with Al-Jihaad and to fight the Kuffaar (disbelievers) who stood as an obstacle between the Muslims and the application of Islaam upon the people.

Allah (SWT) zegt:

Allah (swt) says:

Toestemming [om te vechten] is gegeven aan hen die worden aangevallen, omdat zij onrecht is aangedaan. En voorwaar, Allah is in staat hen de overwinning te schenken. (Al-Hajj 39).

Permission [to fight] has been given to those who are being fought, because they were wronged. And indeed, Allah is all capable to give them victory. (Al-Hajj 39).

En Zijn (SWT) spraak:

And His (swt)’s speech:

Dus wanneer jullie de ongelovigen ontmoeten [in de strijd], sla [hun] nekken totdat, wanneer jullie hen een slacht hebt toegebracht, dan leggen jullie hun banden vast, en daarna ofwel gunst verlenen ofwel losgeld [hen] totdat de oorlog zijn lasten neerlegt (Muhammad 4).

So when you meet those who disbelieve [in battle], strike [their] necks until, when you have inflicted slaughter upon them, then secure their bonds, and either [confer] favor afterwards or ransom [them] until the war lays down its burdens (Muhammad 4).

Dit is van toepassing op hen die in Allah geloven maar het profeetschap van Muhammad ﷺ ongeloven, zoals de Joden en de Christenen, net zoals het van toepassing is op hen die in Allah en het profeetschap van Muhammad ﷺ ongeloven, zoals de Arabische Mushrik (afgodendienaar) of de Majoes onder anderen. Het is met het oogpunt om de Islaam op hen toe te passen, zodat zij de waarachtigheid van de leer ervan kunnen zien en getuige kunnen zijn van de rechtvaardigheid ervan, zonder gedwongen of bewogen te worden, en ver verwijderd van misleiding, kwaadwilligheid en afgunst.

This applies to those who believe in Allah but disbelieve in the Prophethood of Muhammad (saw) like the Jews and the Christians just as it applies to those who disbelieve in Allah and the Prophethood of Muhammad (saw) like the Arab Mushrikeen (polytheists) or the Majoos amongst others. It is for the purpose of applying Islaam upon them so that they can see the truthfulness of its thought and witness its justice without being forced or compelled and far away from deception, malice and envy.

Allah (SWT) zei:

Allah (swt) said:

Bevecht degenen die niet geloven in Allah of in de Laatste Dag en die niet als onwettig beschouwen wat Allah en Zijn Boodschapper ﷺ onwettig hebben gemaakt, en die de religie van de waarheid niet aannemen van degenen aan wie de Schrift is gegeven - [bevecht] totdat zij de hoofdelijke belasting (Jizyah) bereidwillig betalen terwijl zij onderworpen zijn. (At-Taubah 29).

Fight those who do not believe in Allah or in the Last Day and who do not consider unlawful what Allah and His Messenger have made unlawful and who do not adopt the religion of truth from those who were given the Scripture - [fight] until they give the jizyah willingly while they are humbled. (At-Taubah 29).

En het is als Zijn (SWT) spraak:

And it is like His (swt)’s speech:

O jullie die geloven, bevecht de ongelovigen die nabij jullie zijn en laat hen strengheid in jullie vinden. En weet dat Allah met de rechtvaardigen is. (At-Taubah 123).

O you who have believed, fight those adjacent to you of the disbelievers and let them find in you harshness. And know that Allah is with the righteous. (At-Taubah 123).

Op dezelfde manier wordt de levensgeschiedenis van de Profeet (Seerah) ﷺ gedurende zijn leven beschouwd als de praktische uitvoering van deze ideologie. Het volgende kwam in de overlevering (Hadith) die is overgeleverd door Sulaymaan Bin Buraidah van zijn vader, die zei:

Similarly the Seerah of the Messenger (saw) throughout his life is considered to be the practical implementation of this ideology. The following came in the Hadeeth related by Sulaymaan Bin Buraidah from his father who said:

Wanneer de Boodschapper van Allah ﷺ een leider (Ameer) over een leger aanstelde, spoorde hij hem er met name toe om godsvrucht (Taqwa) tegenover Allah te hebben en goed te zijn voor de moslims die met hem waren. Hij zou zeggen: Vecht in de naam van Allah en in de weg van Allah. Vecht tegen degenen die in Allah ongeloven. Voer een heilige oorlog, verduister de buit niet; verbreek je verbond niet; vermink de lichamen niet; en dood de kinderen niet. Wanneer je je vijanden ontmoet die polytheïsten zijn, nodig hen dan uit voor drie handelingen. Als zij op een van deze reageren, accepteer je dat ook en onthoud je je ervan hen enige schade toe te brengen. Nodig hen uit om de Islam (te aanvaarden); als zij jou gehoorzamen, accepteer het dan van hen en staak het vechten tegen hen. Nodig hen daarna uit om te emigreren van hun landen naar het land van de Muhaajiroon en informeer hen dat, indien zij dit doen, zij alle privileges en verplichtingen van de Muhaajiroon zullen hebben. Als zij weigeren te emigreren, vertel hen dan dat zij de status van Bedoeïen-moslims zullen hebben en onderworpen zullen zijn aan de Geboden van Allah zoals andere moslims, maar dat zij geen enkel deel zullen krijgen uit de oorlogsbuit of Fai', behalve wanneer zij daadwerkelijk met de moslims vechten (tegen de ongelovigen). Als zij weigeren de Islam te aanvaarden, eis dan van hen de hoofdelijke belasting (Jizyah). Als zij ermee instemmen te betalen, accepteer het dan van hen en houd je handen terug. Als zij dit weigeren, zoek dan de hulp van Allah tegen hen. Muslim, Ibn Maajah en Ad-Daarami.

<<When the Messenger of Allah (saw) used to appoint an Ameer (Leader) over an army he would exhort him especially to have Taqwaa (fear) of Allah and to be good to the Muslims who were with him. He would say: Fight in the name of Allah and in the way of Allah. Fight against those who disbelieve in Allah. Make a holy war, do not embezzle the spoils; do not break your pledge; and do not mutilate (the dead) bodies; do not kill the children. When you meet your enemies who are polytheists, invite them to three courses of action. If they respond to any one of these, you also accept it and restrain yourself from doing them any harm. Invite them to (accept) Islam; if they respond to you, accept it from them and desist from fighting against them. Then invite them to migrate from their lands to the land of Muhaajiroon and inform them that, if they do so, they shall have all the privileges and obligations of the Muhaajiroon. If they refuse to migrate, tell them that they will have the status of Bedouin Muslims and will be subjected to the Commands of Allah like other Muslims, but they will not get any share from the spoils of war or Fai' except when they actually fight with the Muslims (against the disbelievers). If they refuse to accept Islam, demand from them the Jizyah. If they agree to pay, accept it from them and hold off your hands. If they refuse this then seek Allah's help against them>> Muslim, Ibn Maajah and Ad-Daarami.

Er is ook overgeleverd in zijn levensgeschiedenis van de Profeet (Seerah) dat toen hij emigreerde van Makkah naar Al-Madinah, hij de vooraanstaande personen en vertegenwoordigers van het volk bijeenriep, inclusief de leiders van de Joden, en hij dicteerde aan ‘Ali Bin Abi Taalib (ra) om de eerste grondwet op te schrijven. Deze legde de algemene relaties uit tussen de moslims onderling en tussen de moslims en anderen, en dit gebeurde voor de ogen en oren van de vooraanstaande personen onder het volk. Hij vond dit op zichzelf niet voldoende, maar eiste eerder dat zij het allemaal zouden accepteren en zouden ondertekenen, en dit verplichtte de mensen om hun oordelen aan hem ﷺ voor te leggen, en dit omvatte de Joden die aanwezig waren, ondanks dat zij behoren tot de Ahl ul-Kitaab. Echter, toen de Joden hun verbond verraadden en schonden (wat normaal voor hen is), oordeelde de Boodschapper ﷺ over hen met oordelen die passend waren voor wat zij hadden gedaan met betrekking tot het verbreken van het verbond. Hij strafte sommigen met de dood, zoals Banu Quraizhah, en hij verdreef anderen onder hen, zoals Banu Nadeer. Daarnaast breidde hij de sfeer onder zijn gezag uit door verovering, of dit nu het land van de Arabische Mushrik (afgodendienaar) was, zoals Makkah, of het land van de Joden, zoals Khaibar. Toen hij ﷺ Khaibar met geweld veroverde, liet hij de mensen onder zijn heerschappij en gezag blijven en hij stelde hen aan over hun dadelpalmen en gronden op basis van het contract van Al-Musaaqaah, en hij dwong geen van hen om de Islaam aan te nemen. In hetzelfde opzicht stuurde hij ﷺ zijn leger om tegen de Romeinen te vechten in de slag bij Mu’tah, ondanks het feit dat zij christenen waren.

It has also been narrated in his Seerah (saw) that when he migrated from Makkah to Al-Madinah he called together the notables and representatives of the people including the leaders of the Jews and he dictated to ‘Ali Bin Abi Taalib (ra) to write down the first constitution. It explained the general relationships between the Muslims with each other and between the Muslims and others and this was done in front of the eyes and ears of the notables from amongst the people. He did not find this sufficient on its own but rather demanded that they all accept it and sign up to it and it obliged the people to refer their judgements to him (saw) and this included the Jews who were present despite being from the Ahl ul-Kitaab. However when the Jews betrayed and breached their covenant (which is normal for them) the Messenger (saw) judged upon them with judgments that were fitting for what they had done in respect to breaking the covenant. He punished some with death like Banu Quraizhah and he expelled others from them like Banu Nadeer. In addition he extended the sphere under his authority by conquest whether this was the land of the Arab Mushrikeen (polytheists) like Makkah or the land of the Jews like Khaibar. When he (saw) conquered Khaibar by force he made the people remain under his rule and authority and he placed them over their date palms and lands based upon the contract of Al-Musaaqaah and he did not force any of them to embrace Islaam. Similarly he (saw) despatched his army to fight the Romans in the battle of Mu’tah despite the fact that they were Christians.

Dit is zijn levensgeschiedenis van de Profeet (Seerah) ﷺ en twee zaken worden hierdoor duidelijk gemaakt:

This is his Seerah (saw) and two matters are made clear by it:

De eerste: De methode (Tareeqah) voor het vestigen van Islaam in de realiteit van het leven is via de vestiging van de Islamitische Staat, en deze heeft haar eigen specifieke regels.

The first: The method (Tareeqah) for establishing Islaam in the reality of life is via the establishment of the Islamic State and it has its own specific rulings.

De tweede: De methode om de Islaam te implementeren en haar behandelingen (oplossingen) en haar Ahkaam, en om deze te verspreiden naar de gehele mensheid.

The second: The method to implement Islaam and its treatments (solutions) and its Ahkaam, and to spread it to the whole of Mankind.

Daarnaast worden de volgende Ahkaam (rechtsregels) verduidelijkt met betrekking tot het eerste punt: de Takattul (partijblok), de oproep tot de islam (Da’wah), het politieke werk, het bestrijden van argumenten met (sterkere) argumenten, bewijs en bewijsvoering, het uitleggen van het kwaad en de corruptie waarop de mensen zich bevinden, het aanvallen van de leiders van het ongeloof (Kufr) en de hoofden van corruptie. Met andere woorden, de intellectuele strijd en de politieke strijd zijn evident.

In addition the following Ahkaam (rulings) are made clear in regards to the first matter: The Takattul (Party block), the Da’wah, the political work, combating arguments by (stronger) arguments, evidence and proof, explaining the evils and corruptions that the people are upon, attacking the leaders of Kufr (disbelief) and the heads of corruption. In other words the intellectual struggle and the political struggle are evident.

En met betrekking tot het tweede punt worden de volgende Ahkaam (rechtsregels) verduidelijkt: het verzorgen van de zaken van de mensen, het uitvoeren van de vastgestelde straffen (Hudud) en het beschermen van de grenzen, het verspreiden van Islaam door Al-Jihaad zodat de mensen het voor hun eigen ogen kunnen zien, evenals de waarachtigheid van de oproep ervan en de rechtvaardigheid van de wetgeving ervan. Met andere woorden, het legt de plaatsvervanging en de delegatie van de moslims uit aan degene die is toevertrouwd met deze zaken, welke niet behoren tot de zaken die specifiek zijn voor het individu, maar eerder onder de specialiteit en verantwoordelijkheid van de Sultaan (autoriteit) vallen, zijnde de kalief.

And in regards to the second matter the following Ahkaam (rulings) are made clear: Taking care of the affairs of the people, establishing the Hudood (set punishments) and protecting the borders, spreading Islaam by Al-Jihaad so that the people can see it in front of their eyes and the truthfulness of its invitation and the justice of its legislation. In other words it explains the deputyship and delegation of the Muslims to the one who is entrusted with these matters which are not of the matters that are specific to the individual and rather fall under the speciality and responsibility of the Sultaan (authority) i.e. the Khalifah.

Dit zijn de zes voorwaarden voor elke Fikrah Kulliyah (omvattende gedachte) waarmee de herleving van de mensen wordt nagestreefd. Samengevat is het de Mabda’ (ideologie) die is gevestigd op de intellectuele (rationele) geloofsleer (Aqeedah), waaruit een systeem voortvloeit. Het is een Fikrah (gedachte) die de geloofsleer (Aqeedah), de Mu’aalajaat (oplossingen) en het dragen van de oproep tot de islam (Da’wah) verduidelijkt, en het is een Tareeqah (methode) die de wijze verklaart van het beschermen van deze ideologie, de wijze van het implementeren van wat zij heeft gebracht en de wijze van het overbrengen ervan aan de mensen.

These are the six conditions for every Fikrah Kulliyah (comprehensive idea/thought) through which the revival of the people is sought. In summary it is the Mabda’ (Ideology) that is established upon the intellectual (rational) Aqeedah from which a system emanates. It is a Fikrah (thought) that makes clear the Aqeedah, the Mu’aalajaat (treatments/solutions) and the carrying of the Da’wah and it is a Tareeqah (method) that explains the manner of safeguarding this ideology, the manner of implementing what it has come with and the manner of carrying it to the people.

Dit is de juiste basis waarop Nahdah (wedergeboorte) wordt gebouwd, en alles wat daarvan afwijkt, vertegenwoordigt niets meer dan lappendekenoplossingen, misleidende schijn en onoprechte bedrog.

This is the correct basis upon which Nahdah (revival) is established and anything other than that represents no more than patchwork solutions, deceptive appearances and dishonest deception.

Er blijft een probleem bestaan:

An issue remains:

Zijn de Aqaa’id (overtuigingen) de basis van de systemen en de bron van de wetten waaraan het menselijk handelen zich houdt? En hebben zij antwoord gegeven op de vijf vragen waarop de geloofsleer (Aqeedah) is opgebouwd?

Are the Aqaa’id (beliefs) the basis of the systems and the source of the laws that the human conduct proceeds in accordance with? And have they answered the five questions that the Aqeedah is composed upon?

Met betrekking tot de vorming van een gedachte over alles wat bestaat (het universum, de mens en het leven): zijn zij Azaliyah (eeuwig) of zijn zij geschapen door een Schepper? Wat was er vóór hen? En wat is er na hen? Wat is hun relatie met wat er vóór hen was? En wat is hun relatie met wat er na hen komt? Deze vragen, die zich aan elke denker opdringen, zijn bedoeld om de kern te raken van hoe hij in het leven dient te gaan en zijn gedrag in dit leven zal worden gereguleerd in overeenstemming met de antwoorden die op hen worden gegeven. Dit zal hem daarom voorzien van het begrip van de betekenis van zijn bestaan, hoe hij in dit leven dient te gaan en waar zijn leven naartoe leidt.

In regards to the formation of a thought about all that exists (The universe, the man and the life), are they Azaliyah (eternal) or created by a creator? What is before them? And what is after them? What is their relationship with what was before them? And what is their relationship with what is after them? These questions that force themselves upon any thinker intend to strike at how he should proceed in life and his conduct in this life will be regulated in accordance to the answers that are provided to them. This will therefore provide him with the understanding of the meaning of his existence, how he should proceed in this life and where his life is leading to.

Inderdaad, dit zijn de vragen en de geloofsleer (Aqeedah) heeft deze vragen beantwoord met antwoorden die het pad hebben verduidelijkt voor de mens om de betekenis van zijn bestaan te kennen en hoe hij moet voortgaan. Het heeft voor hem zijn relatie uitgelegd met wat voorafgaat aan het leven, wat hem een verklaring biedt van wat hij in het leven moet doen.

Indeed these are the questions and the Aqeedah has answered these questions with answers that have clarified the path for the human to know the meaning of his existence and how he should proceed. It has explained for him his relationship with what is before the life which provides for him an explanation of what he should do in the life.

Daarom heeft de materialistische geloofsleer (Aqeedah) deze vragen beantwoord door te stellen: dat er geen schepper is, dat het leven materie is, dat materie eeuwig is en dat materie door middel van haar bewijzen van evolutie de bron van alles is. Dus het Fikr (denken) en ‘Aql (verstand/intellect) zijn een product van materie en als zodanig is materie de bron van Tafkeer (het denken). Relaties die verband houden met productie worden gespecificeerd door de productiemiddelen en de productiemiddelen zijn een resultaat van de evolutie van materie. Daarnaast evolueren de productieverhoudingen in lijn met de materiële evolutie, d.w.z. in lijn met de productiemiddelen.

Therefore the materialist Aqeedah has answered these questions by stating: That there is no creator, that life is matter, matter is eternal and that matter through its proves of evolution is the source of everything. So the Fikr (thought) and ‘Aql (mind/intellect) are a product of matter and as such matter is the source of Tafkeer (thinking). Relationships related to production are specified by the means of production and the means of production are a result of the evolution of matter. In addition the production relationships evolve in line with the material evolution i.e. in line with the means of production.

Dergelijke zaken (d.w.z. hun geloofsleer (Aqeedah)) met de voortdurende evolutie ervan volgens hun bewering, is de bron van het denken (of de gedachte) en de bron van hun systemen en wetten. Dus de rots, de bijl, de tractor, de auto, het vliegtuig en de raket zijn wat de systemen bepaalt die de relaties tussen de mensen reguleren. Dit is volgens hun bewering en wat de geloofsleer (Aqeedah) waarin zij geloven en die zij hebben aanvaard, voorschrijft.

As such matter (i.e. their Aqeedah) with its continual evolution according to their claim, is the source of the thinking (or thought) and the source of their systems and laws. So the rock, axe, tractor, car, plane and missile are what determine the systems that regulate the relationships between the people. This is according to their claim and what the Aqeedah that they believe in and have embraced dictates.

Wat betreft de kapitalistische geloofsleer (Aqeedah) (d.w.z. democratie): Zij hebben deze vragen beantwoord door de religie (Deen) te scheiden van het leven, en zij hebben verklaard dat de rechtsregel (Hukm) van het volk is, door het volk is en voor het volk is. Met andere woorden, zij hebben de mens de bron van alles gemaakt, dus hij is degene die zijn systemen en wetten vaststelt en hij is degene die het pad bepaalt waarlangs hij voortgaat. Zo reguleert hij zijn relaties, bevredigt hij zijn hongersnood en vervult hij zijn behoeften in overeenstemming met zijn wensen en verlangens. Er is geen ruimte voor inbreuk of inmenging hierin, en daarom is het noodzakelijk om hem zijn vrijheid te bieden, zodat hij zijn wil kan uitoefenen. Daarom is het individu de bron van het systeem en de wetten, en om deze reden hebben zij gesteld dat het volk de bron van de autoriteiten is en dat het volk degenen zijn die de wetten maken en de wetgeving vaststellen. Als zodanig is de democratische (kapitalistische) geloofsleer (Aqeedah) de bron van het systeem en de basis waaruit het voortvloeit.

As for the capitalist Aqeedah (I.e. Democracy): Then they have answered these questions through the separation of the Deen from the life and they have declared that the Hukm (rule) is of the people, by the people and for the people. In other words they have made the human being the source of everything, so he is the one who lays down his systems and laws and it is he who defines the path that he proceeds along. So he regulates his relationships, satisfies his hungers and meets his needs in accordance to his wishes and desires. There is no room for infringement or interference in this and as such it is necessary to provide him with his freedom so that he can practise his will. Therefore the individual is the source of the system and the laws and for this reason they stated that the people are the source of the authorities and the people are those who enact the laws and lay down the legislations. As such the democratic (capitalist) Aqeedah is the source of the system and basis from which it emanates.

Wat de islamitische geloofsleer (Aqeedah) betreft, dan stelt deze: dat dit universum (of alles wat bestaat) een schepper heeft die het geschapen heeft en Hij is Allah (SWT). Dat dit leven een begin en een einde heeft. Daarna volgt een verantwoording voor wat er is verdiend (d.w.z. wat men heeft gedaan) binnen de tijdsperiode die men in het leven heeft doorgebracht. Daarom is het noodzakelijk voor de regulering van de relaties tussen de mensen, de regulering van het menselijk leven, en de specificatie van zijn daden en zijn gedrag, om gebouwd en gebaseerd te zijn op de geboden van deze schepper en organisator (Mudabbir). Dus de openbaring (Wahy) is het middel om de mensen over te brengen wat zij nodig hebben van hun Rabb (heer) en wat hun schepper voor hen beoogt. Dit gebeurt via de Boodschappers die Hij stuurt en dit is Zijn profetische traditie (Sunnah) (de wijze die Hij (SWT) heeft gekozen). Daarom vloeien het systeem en de wetten die de relaties tussen de mensen organiseren en zijn gedrag en handelingen reguleren, voort uit precies dezelfde geloofsleer (Aqeedah). Deze geloofsleer (Aqeedah) is: geloof (Iman) in Allah, Zijn engelen, Zijn boeken, Zijn Boodschappers en de Dag des Oordeels.

As for the Islamic Aqeedah then it states: That this universe (or all that exists) has a creator that created it and He is Allah (swt). That this life has a beginning and an end. After it there is accounting for what was earned (i.e. what he did) within the time period that he spent in the life. As such it is then necessary for the regulation of the relationships between the people, the regulation of the human life, the specification of his actions and his behaviours to be built and based upon the commands of this creator and organiser (Mudabbir). So the Wahi (revelation) is the means to convey to the people that which they require from their Rabb (lord) and what their creator intends for them. This is done by way of the Messengers he sends and this is His Sunnah (swt) (the way that He (swt) has chosen). Therefore the system and the laws that organise the relationships between the people and regulate his conducts and behaviours emanate from the very same Aqeedah. This Aqeedah is: Imaan (belief) in Allah, His angels, His books, His Messengers and the Day of Judgement.

Dus de Boodschapper ﷺ heeft de openbaring (Wahy) die van Allah (SWT) kwam, overgebracht aan de mensen. De Qur’aan Al-Kareem en de Ahaadeeth Ash-Shareefah (Edele) (d.w.z. de profetische traditie (Sunnah)) waren datgene waarmee de openbaring (Wahy) kwam, en zij maken deel uit van de geloofsleer (Aqeedah) (Zijn boeken en Zijn Boodschappers). En zij bevatten binnenin zich een volledig systeem en een grote verzameling Shar’iyah-regels om het leven van het individu te reguleren en het leven van de samenleving te organiseren. En zij kwamen om de wijze van het toepassen van deze oplossingen en behandelingen uit te leggen en om deze te vestigen binnen de realiteit van het leven, naast het uitleggen van de wijze om het in zijn geheel aan de mensheid over te dragen. Het bood ook levensvatbare en gezonde fundamenten om regels af te leiden voor alle nieuw ontstane problemen die de mensen mogelijk kunnen tegenkomen in het verloop van het leven.

So the Messenger (saw) conveyed to the people the Wahi (revelation) that came from Allah (swt). The Qur’aan Al-Kareem and the Ahaadeeth Ash-Shareefah (Noble) (i.e. the Sunnah) was what the Wahi came with and they are a part of the Aqeedah (belief) (His books and his Messengers). And they included within them a complete system and large collection of Shar’iyah rulings to regulate the life of the individual and organise the life of the society. And they came explaining the manner of implementing these solutions and treatments and to establish them within life’s reality in addition to explaining the manner of carrying it to mankind in its entirety. It also provided viable and sound bases in order to derive rulings for all newly occurring problems that the people can possibly face in the course of life.

Nadat is verduidelijkt wat geschikt is voor de revitalisering van de moslimgemeenschap (Ummah) en om de mens te verheffen op de paden die leiden naar voltooiing. En nadat de wijze waarop dat bereikt kan worden is uitgelegd door de methode van productief denken toe te lichten, welke een verlicht denken moet zijn dat alle onduidelijkheden rondom zaken wegneemt en de kenmerken van zaken en realiteiten verheldert. Dit is om de mens de mogelijkheid te specificeren om vooruit te gaan op een koers van actie of de mogelijkheid dat hij terughoudend is om dit te doen, hetgeen gebouwd is op fundamentele principes en nauwkeurige criteria of maatstaven die hij moet gebruiken tijdens het denkproces. Nadat dit alles is verduidelijkt, is het vervolgens noodzakelijk om de realiteit die behandeld dient te worden te begrijpen en een diepgaand begrip daarvan te verkrijgen, totdat wij in staat zijn deze te transformeren naar wat wij willen of een geschikte houding en positie ten opzichte ervan in te nemen.

After making clear what is suitable for the revival of the Ummah and to elevate the human upon the steps leading to completion. And after explaining the manner of how to reach that by explaining the the manner of productive thinking which must be an enlightened thought that clears away all obscurities around matters and clarifies the features of things and realities. This is in order to specify for the human the possibility of his moving forward upon a course of action or the possibility of him being reluctant to do so, which is built upon fundamental principles and precise criteria or measures that he must utilise during the thinking process. After having made all of this clear it is then necessary to understand the reality that is desired to be treated and to gain a deep understanding about it until we are able to transform it to what we want or take a suitable stance and position towards it.