Kolonialisme is de methode van de kapitalistische ideologie om deze te verspreiden en te propageren, en om deze in de realiteit van het leven te brengen. Dit betekent de verspreiding van haar militaire, politieke, intellectuele, economische en culturele hegemonie en dominantie. Net zoals het de methode is voor het verspreiden van de ideologie en het laten bestaan ervan in de realiteit van het leven, is het ook een middel om de natuurlijke hulpbronnen van de landen te plunderen, hun schatten te roof en het bloed uit de zonen van het land te zuigen. Dit is de fundamentele methode voor het propageren van de kapitalistische ideologie en het is exact de methode die zij hebben gebruikt voor het verspreiden van hun ideologie binnen de islamitische wereld.

Colonialism is the method of the capitalist ideology to spread and propagate it, and to bring it into the reality of life. This means the spread of its military, political, intellectual, economic and cultural hegemony and dominance. Just as it is the method for spreading the ideology and making it exist in the reality of life it is also a means for looting the natural resources of the lands, plundering their treasures and sucking the blood from the sons of the land. This is the fundamental method for propagating the capitalist ideology and it is the exact method that they have used for spreading their ideology within the Islamic world.

Dus zij mobiliseerden de legers, zij sloten allianties en zij onderwierpen de agenten en degenen die begeerten hadden onder de zonen van de moslimgemeenschap (Ummah) en zij verklaarden een oorlog die zij de Eerste Wereldoorlog noemden. Dit was het moment waarop alle ongelovige staten, met uitzondering van Duitsland, samenkwamen om het kalifaat te vernietigen en de autoriteit van de moslims te verwijderen. Nadat zij dat hadden bereikt, verspreidden zij hun militaire controle over de moslimgebieden. Zij verdeelden deze eerst, zodat hun macht en kracht verloren zouden gaan voor het geval zij de ernst van wat er was gebeurd en de gruweldaad die zij hadden helpen bereiken of waarover zij zwijgzaam waren geweest terwijl het plaatsvond, zouden beseffen. Daarna, nadat zij de regio's hadden verscheurd en verdeeld, richtten zij zich op het uitbreiden van hun politieke controle en hegemonie. Dus zij stelden hun agenten en steunpilaren aan als heersers over de nekken van de moslims, die vervolgens onderworpen werden aan hun bevelen en de uitvoering van alle beleidsmaatregelen die zij wensten. Zij legden hun handen op de mogelijkheden van de landen en hun natuurlijke hulpbronnen, terwijl zij het economische systeem afdwongen dat zij wilden. Deze agenten tekenden economische overeenkomsten die hen in staat stelden de hulpbronnen te verkrijgen, inclusief de verachtelijke overeenkomsten met betrekking tot de olie. Zij gingen verder met het uitbreiden van hun intellectuele en culturele invloed en zij vertrouwden hun bewakers toe om te implementeren wat zij wilden, zodat de samenleving gebouwd kon worden en de ideologie er stevig in geplant kon worden, openlijk volgens de vorm die zij wensten en in de mate die zij wensten.

So they mobilized the armies, they made alliances and they subjugated the agents and those had desires from amongst the sons of the Ummah and they declared a war which they called the First World War. This is when all of the states of disbelief with the exception of Germany gathered together to destroy the Khilafah and remove the authority of the Muslims. After they accomplished that, they spread their military control over the Muslim regions. They divided them first so that their power and strength would be lost in case they realised the seriousness of what happened and the atrocity that they had helped to achieve or had been silent whilst it was taking place. Then after tearing up the regions and dividing them, they then focused on extending their political control and hegemony. So they established their agents and supporters as rulers over the necks of the Muslims who proceeded to be commanded by their commands and to implement all the policies that they desired. They placed their hands over the capabilities of the lands and their natural resources whilst they enforced the economic system that they wanted. These agents signed economic agreements that enabled them to obtain the resources including the despicable agreements in regards to the oil. They proceeded to extend their intellectual and cultural influence and they entrusted their wardens to implement what they wanted so that the society could be built and the ideology firmly implanted within it openly according to the form that they wanted and by the amount that they wanted.

Omdat de cultuur de grootste invloed heeft op het menselijk denken en het verloop van het leven beïnvloedt, richtten zij zich op het opleggen van hun cultuur aan de mensen en stelden zij onderwijs en culturele curricula op basis van hun filosofie van ‘de scheiding van de religie (Deen) van het leven’, wat hun levensvisie vertegenwoordigt. Om de concentratie en verspreiding hiervan te versnellen, richtten zij scholen en onderwijscentra op in elke stad, dorp en gehucht. Het feit dat de meeste steden en dorpen nog geen scholen hadden, hielp hen en maakte deze zaak gemakkelijker; dit was het gevolg van de gebrekkige zorg voor de maatschappelijke zaken van de mensen door de autoriteit in de periode van verval voorafgaand aan de val van het kalifaat. Dit maakte de mensen ontvankelijk voor dergelijke acties, terwijl zij de ware intenties en doelstellingen die erachter lagen, niet waarnamen.

As the culture has the greatest affect over the human thought and influences the course of life, they focused upon enforcing their culture upon the people and they put down education and cultural curricula upon the basis of their philosophy of ‘the separation of the Deen from the life’ which represents their viewpoint in life. To speed up the concentration and spread of this they established schools and educational centres in every city, town and village. The fact that most of the towns and villages did not already have schools helped them and made this matter easier and this was the result of the bad caretaking of the people’s societal affairs by the authority in the period of decline preceding the fall of the Khilafah. This made the people warm to the likes of these actions whilst they did not perceive the true intentions and objectives that lay behind them.

Zij legden de door hen voorbereide curricula op aan de scholen en educatieve centra en dwongen hen zich eraan te houden, terwijl zij geen enkele afwijking van de door hen vastgestelde curricula en programma's toestonden. Wanneer we een blik werpen op de culturele curricula die zij vaststelden, vinden we bijvoorbeeld het vak religie (Deen). Het kolonialisme verhinderde dus niet het onderwijs van de religie (Deen) en zij deden zelfs het tegenovergestelde door het een fundamenteel vak in de scholen te maken. Zij onderwezen het echter op de wijze die zij voor ogen hadden voor de religie (Deen), zodat de religie (Deen) geen enkele invloed had op politieke zaken en de zaken van het leven, maar zich enkel bezighield met de zaken van het hiernamaals en de relatie tussen de individuen en hun Heer. Het curriculum was daarom beperkt tot de overtuigingen, aanbidding en moraal, en het was dit curriculum niet toegestaan om politieke of economische systemen te bevatten of politieke realiteiten te bespreken. Zo wordt de religie (Deen) gescheiden van de politiek en weggehaald bij de Staat: ‘Geef aan Caesar wat aan Caesar toebehoort en aan Allah wat aan Allah toebehoort’, terwijl het de religie (Deen) in de zaken van het bestuur brengen beproeving (Fitnah) en oorlogen uitlokt en rampen en plagen brengt! Dit komt doordat Europa leed onder de inmenging van de religie en het hen in oorlogen stortte die honderden jaren duurden, en zij herstelden of verheven zich pas nadat zij de religie (Deen) weg hadden gehaald bij de politiek en de Staat. Dit was de wijze waarop het curriculum voor het vak religie (Deen) moest verlopen. Het was noodzakelijk voor degenen die belast waren met het schrijven van de details van het curriculum om strikt vast te houden aan dit principe, en dit is wat aan de mensen als geheel werd opgelegd en afgedwongen.

They enforced curricula that they had prepared upon the schools and educational centres and compelled them to stick to them whilst not allowing a single departure from the curricula and programmes that they had laid down. By taking a glance at the cultural curricula that they laid down we find for example the subject of Deen (Religion). So the colonialism did not prevent the teaching of the Deen and indeed they did the opposite by making it a fundamental subject in the schools. However they taught it in the manner that they intended for the Deen so the Deen had no input in political affairs and the affairs of life but rather it only related to the affairs of the hereafter and the relationship between the individuals and their Lord. The curriculum was therefore restricted to the beliefs, worships and morals and it was not permitted for this curriculum to include within it the political or economic systems or discuss political realities. So the Deen is separated from politics and taken away from the State: ‘Give to Caesar what is to Caesar and to Allah what belongs to Allah’ whilst bringing the Deen into the matters of ruling instigates Fitnah (unrest) and wars and brings calamities and scourges! This is because Europe suffered from the interference of the religion and it pulled them into wars that lasted for hundreds of years and they did not revive or elevate except after they had taken the Deen away from politics and the State. This was how the curriculum for the subject of the Deen had to proceed. It was necessary for those entrusted with writing the details of the curriculum to stick firmly to this principle and this is what was obliged and enforced upon the people as a whole.

Wat betreft het onderwerp geschiedenis, het fundamentele principe hiervan was om de Europese geschiedenis het voorbeeld en model te maken dat nagevolgd moet worden, en de westerse persoonlijkheid het hoogste voorbeeld dat nagebootst moet worden. Zij beweerden dat 'in het Westen de beste voorbeelden te vinden zijn', terwijl zij met hun vingers wezen naar de realiteit van die landen die verheven en herleefd zijn. Zo werd het fundamentele principe en de basis voor het geschiedeniscurriculum vastgesteld op twee punten. Ten eerste: het bieden van een glanzend en stralend beeld van Europa, haar herleving, haar geschiedenis en haar persoonlijkheden, inclusief haar denkers. Ten tweede: zij presenteerden de geschiedenis van de moslimgemeenschap (Ummah) op dezelfde manier als de oriëntalisten het presenteerden en schreven. Zij lieten daarom geen enkele gebeurtenis van beproeving (Fitnah) die plaatsvond, of verschil of strijd die ontstond over het bestuur en de autoriteit, ongemoeid, behalve dat zij deze naar voren brachten en prominent maakten. Zij zorgden ervoor dat de jonge moslim zich schaam voelde voor zijn geschiedenis en dat hij de Slag bij de Kameel, bij Siffeen en Marj Dabiq, onder anderen, zou visualiseren, evenals de onderlinge strijd tussen de Khulafaa, de moorden op ‘Uthmaan, ‘Umar en ‘Ali (rah), onder andere zaken die de moslims een gevoel van afkeer en minachting gaven jegens deze gebeurtenissen, zelfs al was het maar door erover te horen. Dit was zodat de situatie een niveau zou bereiken waarop de moslim zijn geschiedenis niet anders kon bekijken dan door de bril van dit sombere en duistere beeld dat aan hem was gepresenteerd.

As for the subject of history, then the fundamental principle for it was to make the European history the example and model that needs to be emulated and the western personality the highest example that must be imitated. They claimed that ’In the West you have the best of examples’ whilst pointing with their fingers to the reality of those lands which are elevated and revived. So the fundamental principle and basis for the history curriculum was established upon two points. The first: To provide a glowing and shining image of Europe, its revival, its history and it personalities including its thinkers. Secondly: They presented the history of the Islamic Ummah in the same way as the Orientalists presented it and wrote it. They therefore did not leave any incident of Fitnah that took place, or difference or struggle that happened over the ruling and authority except that they brought it out and made it prominent. They made the young Muslim feel shy of his history and would visualise the Battle of the Camel, of Siffeen and Marj Dabiq amongst others and the competing amongst the Khulafaa, the assassinations of ‘Uthmaan, ‘Umar and ‘Ali (rah) amongst other matters that made the Muslims feel disdain and contempt towards these events and even from just hearing about them. This was so that the situation would reach the level where the Muslim would not be able to view his history except through the glasses of this gloomy and dark image that had been presented to him.

Wat betreft het onderwerp van de Arabische taal, zij hingen het aan een nationalistisch omhulsel, zodat de nationalistische gevoelens zouden verspreiden en daarmee hun trots op de Arabieren en het Arabisme. Zij bezongen hun glorie, zij schreven boeken en artikelen en reguleerden de emoties en gevoelens in zodanige mate dat, vanwege hun onwetendheid, sommigen begonnen te geloven dat de Arabieren en het Arabisme een grotere verdienste hadden boven de Islam, en dat zonder dit de Islam zich niet zou hebben verspreid en een plaats in het leven zou hebben gevonden.

As for the subject of the Arabic language they wrapped it in a nationalistic covering so that the nationalistic feelings would spread and their pride in Arabs and Arabism along with it. They sang the praises of their glories, they wrote books and articles and regulated the emotions and feelings to such a degree that due to their ignorance some began to view that the Arabs and Arabism held a greater merit over Islaam and that without it Islaam would not have spread and found a place within life.

Dit zijn enkele van de belangrijkste onderwerpen binnen het culturele curriculum en het zijn de onderwerpen die invloed hebben op de vorming van de ‘Aqliyyah (mentaliteit) van de persoon en de opbouw van zijn persoonlijkheid. Als we daar de aard van de mensen aan toevoegen die zij hebben aangesteld om deze onderwerpen uit te voeren, er toezicht op te houden en ze te onderwijzen, dan heeft dit er als gevolg voor de studenten toe geleid dat zij de religie (Deen) afkeerden als gevolg van de persoonlijkheid van de leraar en zijn gedrag en optreden. De studenten van de Arabische taal zouden hun curricula verlaten of zelfs beëindigen en afstuderen als vreemdelingen voor de Arabische taal vanwege een combinatie van twee factoren: de corruptie van het curriculum en de corruptie van degenen die belast waren met de uitvoering ervan.

These are some of the main subjects within the cultural curriculum and they are the subjects that have an effect upon the shaping of the ‘Aqliyyah (mentality) of the person and the building of his personality. If we add to that the type of people that they appointed to implement these subjects, supervise over them and teach them, then this made the students as a result dislike the Deen as a result of the personality of the teacher and his behaviour and conduct. The students of the Arabic language would leave or indeed end their curriculums and graduated as foreigners to the Arabic language due to a combination of two factors: The corruption of the curriculum and the corruption of those who were entrusted over its implementation.

Dit was een van de zaken die leidden tot de volgende resultaten en gevolgen, en dit is wat wij bedoelen met de westerse bezettingsinvloed op de gedachten van de samenleving en de publieke opinie:

This was amongst other matters that led to the following results and consequences and these are what we mean by the western occupying influence over the thoughts of the society and its public opinion:

a) Het bestaan van een groot aantal opgeleide mensen, die waren opgeleid binnen hun eigen cultuur, maar geloofden in de westerse geloofsleer (Aqeedah) en werkten in overeenstemming met diens wereldbeeld en filosofie.

a) The existence of a large number of educated people, who had been educated with their culture, believed in the western Aqeedah and worked in accordance to its viewpoint and philosophy.

b) Het terugbrengen van de Islaam naar de realiteit van het leven en het herstel van het islamitische gezag als een verre zaak beschouwen, terwijl de oproep daartoe als louter fictie of een vorm van waanzin wordt gezien, en de oproep tot de Islaam als reactionair en achterlijk wordt beschouwd.

b) Making the return of Islaam to the reality of life and the return of the Muslim authority a far off matter whilst considering the call to that as mere fiction or a kind of madness and considering the call to Islaam as being reactionary and backward.

c) De concentratie op en de focus op het nationalistische of regionale denken en het verspreiden van kwaadwilligheid en haat onder de zonen van dezelfde moslimgemeenschap (Ummah).

c) The concentration and focus upon the nationalistic or regional thinking and the spreading of malice and hatred amongst the sons of the one and same Ummah.

d) De nadruk leggen op democratie en het tot het vereiste doel en het nastreven van een doel maken.

d) Putting the spotlight upon democracy and making it the goal that is called for and the aim that is worked for to achieve.

e) De verspreiding van de ideeën van vrijheid, algemene vrijheden onder slogans zoals ‘Vrijheid, rechtvaardigheid en gelijkheid’.

e) The spread of the ideas of freedom, general freedoms under slogans such as ‘Freedom, justice and equality’.

f) De verspreiding van diverse vormen van socialistische gedachtegoed en wat daarmee gepaard gaat wat betreft betekenissen en interpretaties.

f) The spread of various forms of socialist thoughts and what is attached to them in terms of meanings and interpretations.

g) En om de moslims te bevredigen en hen te misleiden, richtten zij hun standpunten op het begrijpen van de samenleving als zijnde opgebouwd uit en bestaande uit individuen. Zo verspreidde de oproep om tot Allah terug te keren door de zelfreformatie van het individu zich onder het motto ‘Reformeer het individu en de samenleving zal hervormd worden’! Dit ging gepaard met oproepen om nabijheid tot Allah te verkrijgen door middel van daden van aanbidding, aanbevolen daden van gehoorzaamheid en prijzenswaardige moraal. Als gevolg hiervan werden veel liefdadige, religieuze en morele verenigingen op deze basis opgericht.

g) And to satisfy the Muslims and mislead them they focused their viewpoints towards understanding the society as being made up of and consisting of individuals. So the call to return to Allah by the self reformation of the individual spread under the slogan ‘Reform the individual and the society will be reformed’! This was accompanied by calls to gain closeness to Allah through acts of worship, recommended acts of obedience and praiseworthy morals. As a result of this many charitable, religious and moral associations were established upon this basis.

h) Het verbod op politiek werk voor de moslim vanwege het beschouwen van politiek als bedrog en hypocrisie, terwijl de Islam oprecht en duidelijk is en de Islam en politiek elkaar daardoor niet ontmoeten of mengen. Daarnaast hebben zij de moslims ervan vervreemd dat politiek in de Islam het zorg dragen voor de aangelegenheden van de mensen, zowel binnenlands als buitenlands, betekent.

h) The prohibition of political work upon the Muslim due to considering politics as deceit and hypocrisy whilst Islaam is upright and clear and as such Islaam and politics do not meet and mix. In addition they distanced from the minds of the Muslims that politics in Islaam means the taking care of the affairs of the people domestically and externally.

i) Afhankelijkheid van de vreemdeling om doelen te bereiken en resultaten te behalen.

i) Reliance upon the foreigner to reach goals and achieve results.

Dit kwam bovenop de verspreiding van defeatistische gedachten en afnemende meningen, zoals hun misleidende verklaringen:

This was in addition to the spread of defeatist thoughts and declined opinions like their misleading statements:

Met betrekking tot het nobele vers (Ayah):

In respect to the Noble Aayah:

O jullie die geloven, op jullie rust de verantwoordelijkheid voor julliezelf (Al-Maa’idah 105).

O you who have believed, upon you is [responsibility for] yourselves (Al-Maa’idah 105).

Ze namen de betekenis: Apathie en onverschilligheid tegenover wat er gebeurt in het publieke en algemene leven.

They took the meaning: Apathy and indifference to what happens in the public and general life.

Het Arabische spreekwoord: ‘De hand die je niet kunt weerstaan, kus je in onderwerping, en bid daarna dat deze gebroken moge worden’.

The Arab proverb: ‘The hand which you cannot resist, kiss it in submission, and then pray that it may be broken’.

Wat de betekenis draagt van: Onderwerp je aan onrecht en weersta het slechts met lege hoop.

Which carries the meaning: Submit to injustice and only resist it with empty hopes.

De uitdrukking: ‘De maand waarin u geen beloning heeft, telt u de dagen ervan niet’.

The expression: ‘The month in which you do not have in it a reward, do not count its days’.

Dit drukt de betekenis uit van apathie tegenover het publieke leven, wat wil zeggen dat er niets is dat u kunt doen om het te veranderen.

This expresses the meaning of apathy towards the public life i.e. there is nothing that you can do to change it.

De uitdrukking: ‘De handpalm wisselt geen klappen uit met de vuist’.

The expression: ‘The palm does not exchange blows with the punch (fist)’.

Dit weerspiegelt nederlaag en lafheid.

This reflects defeat and cowardice.

De uitdrukking: ‘Het is niet toegestaan (Halal) voor de moslim om zichzelf te vernederen, en het confronteren van de heerser is vernedering’.

The expression: ‘It is not Halaal (permissible) for the Muslim to humiliate himself and confronting the ruler is humiliation’.

Dit betekent dat het politieke werk verboden is.

This means that the political work is prohibited.

De uitdrukking: ‘Benader de hond bij zijn bek, zodat ik mijn behoefte van hem kan opeisen’.

The expression: ‘Approach the dog by his mouth so that I can take my requirement from him’.

Dit weerspiegelt zwakte en hypocrisie.

This reflects weakness and hypocrisy.

De uitdrukking: ‘Tevredenheid met de toestand van de werkelijkheid, zelfs als deze niet is wat u wenst...’.

The expression: ‘Contentment with the state of the reality if it is not what you desire...’.

Een uitdrukking om de realiteit van onderworpenheid te aanvaarden.

An expression to accept the reality of being subservient.

De uitdrukking: ‘Neem en eis’.

The expression: ‘Take and demand’.

Een uitdrukking die de acceptatie van gedeeltelijke oplossingen weerspiegelt.

An expression reflecting the acceptance of partial solutions.

Het principe: ‘De middenweg’.

The principle: ‘The middle solution’.

Een westerse stijl die wordt gebruikt om problemen op te lossen, gebouwd op hun geloofsleer (Aqeedah).

A western style used to solve problems built upon their Aqeedah.

Dit zijn een selectie van meningen en gedachten, uit vele, die de samenleving hebben vergiftigd en werden geabsorbeerd in de geest van de mensen, totdat ze de maatstaf voor hun daden en de principes voor hun denken werden. Het werd daarom noodzakelijk voor degene die streeft naar een herleving om te werken aan het verwijderen van deze effecten, de geesten te reinigen en deze onzuiverheden op afstand te plaatsen, zodat de zuiverheid kan terugkeren naar de moslimgemeenschap (Ummah) en zodat haar mentaliteit kan worden opgebouwd op de correcte ideologische fundamenten.

These are a selection of opinions and thoughts amongst many that poisoned the society and were absorbed into the minds of the people until they became the measure for their actions and the principles for their thought. It therefore became necessary upon the one desiring revival to work to remove these effects, cleanse the brains and distance these defilements so that the purity can return to the Ummah and so that its mentality can be built upon the correct ideological bases.

Wat betreft het effect van de bezetting op de gevoelens van het collectief (d.w.z. de samenleving):

As for the effect of the occupation upon the collective’s (i.e. the society) sentiments:

Ze waren in staat de zaden van nationalisme, regionalisme, racisme, tribalisme, clanisme, madhabiyah en sektarisme te zaaien. Ze vonden een vruchtbare bodem die snel groeide en zich ontwikkelde en staken gevoelens van vijandigheid en haat onder de mensen aan. Dit was het instrument waarmee zij controle over iedereen konden verkrijgen, en zij zouden alle facties voeden in lijn met hun beroemde principe: ‘Verdeel en heers’. De moslimgemeenschap (Ummah) werd vele naties en één volk werd vele volkeren en één samenleving werd samenlevingen gevormd naar hun verlangens, en de gevoelens en sentimenten van de mensen zouden niet worden aangewakkerd, behalve op de manier die voor hen was uitgestippeld. Dit is vanuit één invalshoek, en vanuit een andere invalshoek maakten zij hun (de westerse kolonist) persoonlijkheid de ideale en modelpersoonlijkheid in de harten van de mensen, en zij maakten hun landen en geschiedenis het beeld van waar de mensen met ontzag tegenopkeken vanwege hun grootheid en majesteit. Zij deden dit totdat het de mate bereikte dat degenen die met hun cultuur waren opgevoed en die in hun geloof geloofden, de kolonist volgden. Zij waren geprent met de gedachten van de kolonist en als gevolg daarvan werden zij vreemden in hun eigen samenleving; zij keken met minachting naar hun eigen volk en met verachting naar hun moslimgemeenschap (Ummah), terwijl zij zich schaamden voor hun eigen geschiedenis.

They were able to sow the seeds of nationalism, regionalism, racism, tribalism, clanism, madhabiyah and sectarianism. They found a fertile soil that grew and developed quickly and set alight feelings of hostility and hatred amongst the people. This was the tool by which they were able to gain control over everyone and they would feed all of the factions in line with their famous principle: ‘Divide and rule’. The Ummah became many nations and a single people became many peoples and a single society became societies fashioned upon their desires and the feelings and sentiments of the people would not be agitated except in the way that had been drawn out for them to. This is from one angle and from another, they made their (the western colonist) personality the ideal and model personality within the breasts of the people and they made their lands and history the image of what the people look up to in awe of their greatness and majesty. They did this until it reached the extent that those who had been cultured with their culture and who believed in their belief proceeded along with the colonizer. They were imprinted with the colonizer’s thoughts and as a result they became strangers in their society, they would look at their people in scorn and their Ummah in contempt whilst being ashamed of their history.

En op dit punt zal ik een verhaal vertellen dat gebeurde met een van de delegaties van een groep zeer beschaafde mensen die China bezochten. Ze werden hartelijk ontvangen, verwelkomd en met hoffelijkheid en eer gastvrij ontvangen. Zij vergrootten hun eerbetoon aan hen en dit ging verder dan de formaliteiten door hen uit te nodigen voor hun avondelijke sociale activiteiten en bijeenkomsten. Bij een van deze bijeenkomsten was zelfs de Chinese minister van Buitenlandse Zaken aanwezig en hij zat bij hen om hen te eren en hen te plezieren. Hij begon toen te spreken over de held en legende die nog geen twintig jaar oud was, de moslimcommandant die India veroverde en de grenzen van China bereikte. Hij noemde vervolgens de dialoog die plaatsvond tussen de koning van China en de jonge commandant. De jonge leider Muhammad Bin Al-Qaasim zei dat ‘Onze Ameer (leider) een eed heeft afgelegd dat hij met zijn twee voeten op de grond van China zal treden’. De koning van China antwoordde hem met de woorden: ‘Draag mijn groeten aan hem over, en wat is licht om te dragen maar kostbaar in rijkdom als een geschenk, samen met een zak aarde die je onder zijn voeten kunt leggen, zodat hij eroverheen kan stappen en zijn eed kan vervullen’. Dit is wat de hoge Chinese functionaris vertelde; de respectabele, beschaafde delegatie verborg echter hun gezichten uit schaamte voor dit verhaal en zij begonnen Muhammad Bin Al-Qaasim zwaar aan te vallen, waarbij zij wat hij deed omschreven als barbaars kolonialisme, en zij vroegen waarom hij de behoefte voelde om China aan te vallen en wat hij met China te maken had? En waarom gingen de Arabieren ooit buiten het Arabisch Schiereiland?! Dit was het resultaat van de mentaliteit van de kolonist, haar arrogantie en stijl, en dit is wat werd vertegenwoordigd in deze respectabele en beschaafde delegatie. Als gevolg hiervan was de Chinese functionaris woedend en hij stond op om de delegatie met haat en minachting toe te spreken, terwijl hij wees naar het hoofd van de delegatie dat Muhammad Bin Al-Qaasim had veroordeeld, en hij zei tegen hem: ‘Luister, jij zulk en zulk.’ ‘Elke natie die zich schaamt voor haar geschiedenis, verdient het niet om te leven.’ Hij en degenen met hem vertrokken, en de volgende dag werd de delegatie gedwongen China te verlaten. Deze gebeurtenis werd verteld door een van de aanwezigen, die op dat moment een ambassadeur was die zijn land vertegenwoordigde.

And at this point I will mention a story that happened with one of delegations of a group of very cultured people who visited China. They were received warmly, welcomed and were hosted with graciousness and honour. They increased their honouring of them and this went past the formalities by inviting them to their evening social activities and gatherings. In one of these even gatherings the Chinese foreign minister was present and he sat with them to honour them and to please them. He then began to talk about the hero and legend who had not even reached twenty years of age, the Muslim commander who conquered India and reached the borders of China. He then mentioned the dialogue that happened between the King of China and the young commander. The young leader Muhammad Bin Al-Qaasim said that ‘Our Ameer has made an oath that he would tread upon the ground of China with his two feet’. The King of China replied to him saying: ‘Carry my greetings with you to him and what is light to carry but precious in wealth as a present along with a bag of soil that you can put underneath his feet and then he can step over it and fulfil his oath’. This is what the high Chinese official related however the respectable cultured delegation hid their faces in shame from this story and they began to attack Muhammad Bin Al-Qaasim severely describing what he did as barbaric colonialism asking why he had felt the need to attack China and what did he have to do with China? And why did the Arabs ever go out outside from the Arabian Peninsula?! This was the result of the colonisers mentality, its arrogance and style and this is what was represented in this respectable and cultured delegation. As a result of this the Chinese Official was furious and he stood up addressing the delegation with hatred and contempt whilst pointing to the head of the delegation who had been condemning Muhammad Bin Al-Qaasim and he said to him: ‘Listen you so and so. Any nation that is ashamed of their history does not deserve to live’. He and those with him then left and the following day the delegation was made to leave China. This event was related by one of those attending who had been an ambassador representing his country at that time.

Het bovenstaande vertegenwoordigt daarom de gevoelens en emoties die in de harten van de mensen achterbleven.

The above therefore represents the sentiments and feelings that were left within the breast of the people.

Wat de impact van de bezetting op het Systeem betreft, dan wordt het Systeem vertegenwoordigd door zijn grondwet, wetten en het uitvoerende orgaan dat verantwoordelijk is voor het implementeren en toepassen ervan op de mensen, zijnde de Haakim (heerser). Wat de heerser betreft, de aanwezigheid van de ongelovigen verdween niet uit de moslimmaatschappij totdat zij tevreden en gerustgesteld waren dat er bewakers aanwezig waren die zouden beschermen wat zij hadden gecultiveerd. Dus gaven zij het bestuur niet over aan hun agenten onder de zonen van de moslims totdat zij er gerust over waren dat zij de besten waren om hun aanwezigheid te waarborgen, hun belangen voor hen veilig te stellen en hun beleid te implementeren. En dat zij het meest bekwaam waren om de mensen te temmen en hen te vormen in overeenstemming met het westerse levensperspectief en de westerse cultuur, en dat zij het meest bekwaam waren om de samenleving als geheel te leiden naar het worden van een kapitalistische samenleving wat betreft haar systemen, denkwijzen en gevoelens.

As for the effect of the occupation upon the System, then the System is represented by its constitution, laws and the executive body that is responsible for implementing and applying them upon the people i.e. the Haakim (ruler). As for the ruler, then the presence of the disbelievers did not disappear from the Muslim street until they were satisfied and reassured that there were guards present that would protect what they had cultivated. So they did not hand over the rule to their agents from amongst the sons of the Muslims until they were reassured that they were the best to safeguard their presence, secure for them their interests and implement their policies. And that they were the most capable of taming the people and shaping them in accordance to the western viewpoint in life and the western culture, and that they were the most capable of carrying the society as a whole towards becoming a capitalist society in terms of its systems, thoughts and sentiments.

Zij hebben de basis van het politieke werk in het land gemaakt tot een strijd om de machtspositie, die plaatsvindt tussen een verzameling van hun agenten die de heerschappij niet zouden veranderen, maar die enkel zou leiden tot het wisselen van de heerser en het vervangen van hem. Het beste bewijs hiervoor is wat we in de afgelopen jaren hebben meegemaakt wat betreft politieke strijd, revoluties en staatsgrepen, waarvan er geen enkele verder reikte dan de poging om de heerser te veranderen. Veel van deze pogingen waren succesvol in het veranderen van de heerser, terwijl hetzelfde systeem behouden bleef. Het is inderdaad opvallend dat de systemen en de meeste wetten die sinds de bezetting zijn ingevoerd, tot nu toe niet zijn veranderd, afgezien van enkele kleine partijdigheden die niet buiten de fundamentele principes en de brede lijnen treden, en dit ondanks het feit dat de heerser een aantal malen is gewisseld.

They made the basis of political work in the land a struggle for the position of ruling that takes place between a collection of their agents that would not change the rule but rather just lead to the changing of the ruler and replacing him. The best evidence for this is what we have witnessed in recent years in terms of political struggles, revolutions and coups, not one of which extended beyond the attempt to change the ruler. Many of these attempts were successful in terms of changing the ruler whilst keeping the same system. Indeed it is noticeable that the systems and most of the laws that were enacted since the occupation have not changed until now apart from some minor partialities that do not go outside of the fundamental principles and broad lines, and this is despite the fact that the ruler has been changed a number of times.

Wij getuigen vandaag de dag nog steeds in de samenleving hoe politieke partijen en structuren betrokken zijn bij hevige politieke strijd die vaak het punt van een bloedige strijd bereikt. We zien de programma's, manifesten en de cultuur die zij presenteren (als zij dat al hebben gedaan) en we zien dat geen enkele van hen erom vrijblijvend is om hun programma's en manifesten te verfraaien met woorden als democratie, vrijheid, socialisme, republicanisme en vooruitgang, onder andere bewoordingen waarmee zij hun idolen aanbidden en waarmee zij geloven dat zij dichter bij de harten van het volk zullen komen. Echter, elk systeem dat aan een volk wordt opgelegd in strijd met hun geloof of in tegenspraak met hun gedachten en gevoelens, is het volkomen natuurlijk en overduidelijk dat dit wordt beantwoord met de minachting en haat van het volk, en zij zullen zich verzetten indien zij daartoe in staat zijn.

We still witness today in the society how political parties and structures engage in fierce political struggles which quite often reach the point of a bloody struggle. We see the programmes, manifestos and culture that they present (if they have even done that) and we see that not a single one of them exits from beautifying their programmes and manifestos with the words of democracy, freedom, socialism, republicanism and progress amongst other wordings by which they adulate their idols and by what they believe will bring them closer to the hearts of the people. However any system that is enforced upon a people in opposition to their belief or in contradiction to their thoughts and feelings, it is only natural and obvious for it to be met by the scorn and hatred of the people and they will oppose if they are able to.

Om deze reden was het noodzakelijk om de ‘wortel-en-stok’-politiek toe te passen, en zodanig werden het beleid en de regel van repressie, vervolging, staat van beleg, spionnen en informanten gekoppeld aan het veiligstellen van belangen, handelsvertegenwoordigingen, subsidies, leningen en importlicenties. Zo was de stok in de ene hand terwijl de wortel in de andere hand was, wat de belediging vergrootte terwijl de staten van ongeloof vochten om de landen en concurreerden om hun gezag uit te breiden, hun invloed te vergroten en hun belangen veilig te stellen. Daarna besloot Amerika na de Tweede Wereldoorlog uit zijn isolement te breken, nadat het de zwaarste lasten van twee oorlogen had gedragen en het zag dat Amerika de reden was voor het behalen van de overwinning. Om deze reden beschouwde Amerika zichzelf als de legitieme en rechtmatige erfgenaam van het Britse, Franse en inderdaad alle westerse kolonialisme dat de islamitische wereld vóór de oorlog had gecontroleerd. Groot-Brittannië en Frankrijk besloten echter vast te houden aan hun aanwezigheid en aan hun belangen en invloed, en om deze reden begon er een verborgen strijd tussen hen. Dus maakte Amerika gebruik van zijn internationale gewicht, financiële druk en zijn nieuwe agenten, terwijl Groot-Brittannië en Frankrijk gebruik maakten van hun agenten onder de heersers en hun steunpilaren en helpers. Zo ontstond er een bloedige strijd en de instrumenten voor de strijd waren de zonen van de moslimgemeenschap (Ummah), de brandstof waren hun schatten en hulpbronnen, en de moslimgemeenschap (Ummah) werd getroffen door het vuur van beproevingen en interne oorlogen. Dit alles gebeurde in uitvoering van de verlangens van het ongeloof en de ongelovigen, en onder de dekmantel van vrijheid en bevrijding.

For this reason it was necessary to use the ‘carrot and stick’ policy and as such the policy and rule of repression, persecution, martial law, spies and informers were coupled with the securing of interests, trade representations, grants, loans and import licences. So the stick was in one hand whilst the carrot was in the other which added insult to injury whilst the states of disbelief wrestled over the lands and competed to extend their authority, widen their influence and secure their interests. Then America decided after the Second World War to break out of its isolation after it bore the brunt of the burdens of two wars and it saw that America was the reason for achieving the victory. For this reason America considered itself the legitimate and rightful inheritor of the British, French and indeed all western colonialism which had controlled the Islamic world prior to the war. However Britain and France decided to hang on to their presence and to hold on to their interests and influence and for this reason a hidden struggle between them commenced. So America utilised its international weight, financial pressures and its new agents whilst Britain and France utilised their agents from amongst the rulers and their supporters and helpers. So a bloody struggle occurred and the tools for the struggle were the sons of the Ummah, the fuel were their treasures and resources and the Ummah was afflicted by the fire or tribulations and internal wars. All of which happened in implementation of the desires of disbelief and the disbelievers and under the covering of freedom and liberation.

Dit is dus de toestand waarin onze samenleving is beland, naast onze moslimgemeenschap (Ummah), en dit is de enorme erfenis waar degenen die werken aan de revitalisering van de moslimgemeenschap (Ummah) mee te maken moeten krijgen. Dit is wat we bedoelen met betrekking tot het begrijpen van de realiteit en het verkrijgen van een diepgaand begrip daarvan, voordat men probeert deze te corrigeren en voordat men er een oordeel over velt. Het is dus niet voldoende dat de ideologie alleen helder is in de geest van degenen die de moslimgemeenschap (Ummah) op basis daarvan willen revitaliseren, om haar te leiden in overeenstemming met wat zij vereist en haar te verheffen naar het niveau en de positie die bij haar past. Dit alleen is niet voldoende, maar zij moeten volledig begrijpen wat de situatie van de mensen is en waaraan zij lijden in termen van fundamentele ziekten en nevenproblemen. Hoe zullen zij immers succesvol zijn als zij uit de ideologie niets begrijpen behalve de naam, en uit de Qur’aan niets begrijpen behalve de schrift en de lofprijzing, en zij niets begrijpen van de doelen en doelstellingen waarvoor zij streven, behalve dat zij een Islamitische Staat willen en de terugkeer van de macht en eer voor de moslims?

This therefore is the condition that our society has arrived at in addition to our Ummah and this is the huge legacy that those working to revive the Ummah must deal with. This is what we mean in respect to understanding the reality and gaining a deep understanding of it before attempting to correct it and before making a judgement upon it. So it is not sufficient alone for the ideology to be clear in the minds of those who want to revive the Ummah upon its basis, to lead her in accordance to what it demands and raise her to the level and position that is fitting for her. This alone is not sufficient but rather they have to fully comprehend what the situation of the people is and what they are suffering from in terms of fundamental diseases and side issues. So how will they be successful if they do not comprehend from the ideology except its name and do not understand from the Qur’aan except its script and praise, and they do not understand anything from the goals and objectives that they are striving for except that they want an Islamic State and the return of the might and honour for the Muslims?

Zeg: "De kennis daarvan is slechts bij mijn Heer." Niemand zal de timing ervan onthullen behalve Hij (Al-A’araaf 187).

Say its knowledge is only with my Lord. None will reveal its timing except Him (Al-A’araaf 187).