Al-fikr Ul-mustaneer (het Verlichte Denken):

Al-fikr Ul-mustaneer (het Verlichte Denken): - An-Nahdah (Wedergeboorte) | Quran Course

Dit zijn de gedachten die het gedrag van de mens en zijn handelen beheersen, en op basis waarvan zijn concepten (Mafaheem) en neigingen (Mayool) worden gevormd en gevormd, en zijn levensvisie erdoor wordt bepaald, en waarmee hij de betekenis van zijn bestaan in het leven kent en begrijpt. Het is dit denken dat zijn positie en stand tussen de mensen bepaalt. Accepteert hij en kiest hij ervoor om in zijn denken te worden veracht met een laag niveau van begrip? Is hij tevreden om oppervlakkig en kortzichtig te zijn in zijn denken? Duikt hij diep in de diepte terwijl hij duizend vragen onbeantwoord laat, en blijft hij weg van het bevragen van degenen om hem heen met betrekking tot het verbinden van de oorzaken en de gevolgen, of gaat hij er willekeurig mee om wanneer hij niet in staat is om een redenering te geven? Of zoekt hij de waardigheid die Allah (SWT) hem heeft geschonken en de zegen die Allah (SWT) hem heeft verleend, de zegen van de geest (intellect) en menselijke waardigheid. Hij zal denken als een mens en zijn geest of intellect (‘Aql) gebruiken om zaken of zaken te begrijpen, de onduidelijkheden van zaken weg te nemen en hun ware realiteiten te begrijpen.

These are the thoughts that govern the behaviours of the human and his conduct and upon its basis his concepts (Mafaheem) and inclinations (Mayool) are shaped and formed, and his viewpoint in life is defined by it, and through it he knows and understands the meaning of his existence in life. It is this thinking that decides his position and standing amongst people? So does he accept and choose to be declined in his thinking with a low level of comprehension? Is he satisfied to be shallow in his thinking and short sighted? Does he dive deep into depth whilst leaving a thousand questions and does he stay away from questioning of those around him in regards to connecting the causes and the effects or does he deal with it haphazardly when he is unable to provide reasoning? Or does he seek the standing that Allah (swt) has dignified him with and the blessing that Allah (swt) has bestowed upon him, the blessing of the mind (intellect) and human dignity. He will think like a human and utilise his mind or intellect (‘Aql) to comprehend things or matters and clear the obscurities of matters away and understand their true realities.

Daarom is het essentieel voor hem om de gebeurtenissen en incidenten te volgen en deze te verbinden met hun oorzaken en gevolgen, om hun omstandigheden en condities te kennen en om een onderzoekend licht te werpen om alles wat hiermee verband houdt te begrijpen. Dit is zodat hij het pad van de revitalisering kan bewandelen en de hoogten van volmaaktheid kan bereiken via het ‘Aql (verstand/intellect) en het bewijs. Daarom zeggen wij: ‘De mens zal revitaliseren volgens datgene wat hij bezit in termen van het denken over het leven, het universum en de mens, en hun gezamenlijke relatie met datgene wat vóór het leven van deze Dunyaa is en wat daarna komt’. Dit betekent dat het pad van revitalisering wordt vertegenwoordigd in de visie van de mens voor de mens zelf en het leven dat om hem heen is in dit uitgestrekte universum waarin hij leeft. Dit is zodat hij in staat is deze periode van tijd te begrijpen waarin de mens levend is in dit bestaan. Met andere woorden, hij moet kennis hebben over de betekenis van zijn bestaan in dit leven en weten dat dit niet wordt bereikt tenzij er door hem een allesomvattend denken wordt geformuleerd over het universum, het leven en de mens. Dit is om een stevige en constante waarheid vast te stellen met betrekking tot de vraag of het eeuwig is of geschapen? Als hij vaststelt dat het geschapen is, wat was er dan vóór het? Daarom is het noodzakelijk om een gedachte te formuleren over deze Schepper waarop al het leven in het bestaan afhankelijk is, net zoals het essentieel is om een allesomvattend denken te formuleren over wat er na het leven van de Dunyaa komt. Zolang dit leven van de Dunyaa een begin heeft, moet het ook een einde hebben. Dus wat is het? En wat is de relatie tussen al deze zaken samen, en tussen datgene wat vóór hen is (d.w.z. de Schepper) en wat is de relatie met datgene wat na hen komt? Met andere woorden, is er een relatie tussen het leven van deze wereld en wat er vóór was, en is er een relatie tussen het en wat er na komt? Door al deze vragen te beantwoorden, is hij vervolgens in staat om het leven van deze wereld en de levensperiode waarin hij leeft te begrijpen. Hij zal dan in staat zijn om de betekenis en het doel van zijn bestaan en de betekenis van het leven te kennen.

Therefore it is essential for him to follow the events and incidents and connect them to their causes and effects, to know their circumstances and conditions and to shed the exploratory light to understand all that which is related to them. This is so that he can proceed upon the path of revival and elevate to the heights of completeness by way of the ‘Aql (mind/intellect) and proof. Due to this we say: ‘The man will revive according to that which he possesses in terms of the thought about life, the universe and the human being and their relationship altogether with what is before the life of this Dunyaa and what lies after it’. This means that the path of revival is represented in the view of the human for the human himself and the life that is around him in this vast universe in which he lives. This is so that he is able to understand this period of time that the human is alive for in this existence. In other words he must have knowledge about the meaning of his existence in this life and know that this is not arrived at unless a comprehensive thought is formulated by him about the universe, life and the human. This is to establish a firm and constant truth in respect to it being eternal or created? If he establishes that it is created then what was before it? Therefore it is necessary to formulate a thought about this creator that all of life in existence depends upon just as it is essential to formulate a comprehensive thought about what lies after the life of the Dunyaa. As long as this life of the Dunyaa has a beginning then it must also have an end. So what is it? And what is the relationship between all of these things together and between that which is before them (i.e. the creator) and what is the relationship with that which is after them? In other words is there a relationship between the life of this world and what was before it and is there a relationship between it and what lies after it? By answering all of these questions he is then able to understand the life of this world and the period of life that he lives. He will then be capable of knowing the meaning and purpose of his existence and the meaning of life.

Wat betreft de noodzaak van deze vragen en de noodzaak om ze te beantwoorden om een allesomvattend beeld over hen te vormen, dan komt dit doordat de mens gedwongen is om met hen te interageren en ermee om te gaan, en het is voor hem absoluut onmogelijk om in isolatie van hen te leven. Hij is een individu onder de mensheid en hij is onvermijdelijk verbonden via relaties met anderen en hij heeft geen andere keuze dan met hen om te gaan. In hetzelfde opzicht ziet hij dat hij wordt omringd door levende wezens waarvan hij er één is, en het is essentieel voor hem om te interageren en deel te nemen aan het leven op de aarde in dit uitgestrekte universum. Deze aarde bevat zaken en het is essentieel om deze te benutten. Hij vervult zijn behoeften hiermee, stilt zijn hongersnood (organische behoeften en instincten) en hij vervult zijn wensen of verlangens hiermee. Dit is met name omdat Allah (SWT) alles wat op de aarde is tot de beschikking van de mens heeft gesteld. Samenvattend vormt deze mens een beeld van dit universum in termen van wat erin aanwezig is. Hij deelt in het universum in termen van waaruit het is opgebouwd, hij deelt in de levende wezens met betrekking tot de ziel, en hij is uniek door de kracht van het intellect dat alles wat overig is tot zijn beschikking stelt, en dit verstand is de centrale plaats van de Takleef (juridische verantwoordelijkheid). Vanwege dit is het noodzakelijk dat er een allesomvattend denken over het universum, de mens en het leven wordt gevormd. Hij zal zichzelf eerst begrijpen en dan zal hij het leven begrijpen waarin hij met anderen leeft en het universum waarin hij leeft. Hij zal dan in staat zijn om het leven van deze wereld en de gevolgen daarvan voor hem te kennen en te begrijpen met betrekking tot de periode van tijd waarin hij erin leeft. Met andere woorden, hij zal de betekenis en het doel van het leven kennen en begrijpen.

As for the necessity of these questions and the necessity of answering them to formulate a comprehensive idea about them, then this is because the human is forced to interact and deal with them and it is absolutely not possible for him to live in isolation from them. He is an individual from amongst human kind and he is inevitably connected in relationships with others and he has no choice but to engage with them. Similarly he sees that he is surrounded by living creatures of whom he is one and it is essential for him to interact and participate in living upon the earth in this vast universe. This earth contains things and it is essential to utilise them. He fulfils his needs with them, satisfies his hungers (organic needs and instincts) and he fulfils his wishes or desires with them. This is particularly because Allah (swt) has put all that is in the earth at the human’s disposal. In summary this human represents a picture from this universe in terms of what is in it. He shares in the universe in terms of what it is made of, he shares in the living creatures in regards to the soul and he is unique by the power of the intellect that puts everything else under his disposal, and this mind is the focal place of the Takleef (legal responsibility). Due to this it is necessary for a comprehensive thought about the universe, the human and life to be formulated. He will understand himself firstly and then he will understand the life that he lives in with others and the universe that he lives. He will then be able to know and understand the life of this world and the consequences of this upon him in regards to the period of time that he is living within it. In other words he will know and understand the meaning and purpose of life.

Dit allesomvattende idee over het universum (alles wat bestaat), de mens en het leven, dat wordt gebruikt om de betekenis van het leven in deze wereld te begrijpen en dat is voortgekomen uit een allesomvattend en onderzoekend visie op het universum, de mens en het leven, is wat de geloofsleer (Aqeedah) wordt genoemd. Dit is waar de geloofsleer (Aqeedah) is gedefinieerd als: ‘Het allesomvattende idee over het universum, de mens en het leven, en over wat er vóór het leven is en wat er na het leven is, en hun gezamenlijke relatie met wat er vóór het leven is en hun relatie met wat er na het leven is’. Vanwege dit is de geloofsleer (Aqeedah) het enige pad om de juiste concepten over het leven in de wereld te genereren en om deze periode van tijd die de mens in het leven doorbrengt te begrijpen, naast het begrijpen van de betekenis van zijn bestaan en wat hij moet doen. Dit betekent dat het de geloofsleer (Aqeedah) is die voor hem zijn levensvisie bepaalt, waaruit de systemen die zijn leven reguleren voortvloeien, naast de controlemechanismen of principes die zijn handelen en gedrag beheersen. Het is daarom de Qaa’idah Al-Asaasiyah (het fundamentele principe/basis) waarop al zijn gedachten zijn gebouwd, aangezien het niets heeft uitgelaten waar de zintuigen op kunnen vallen, behalve dat het is opgenomen in het allesomvattende idee dat is voortgekomen uit een nauwgezet en onderzocht visie. Het heeft een volledig antwoord geboden, of het nu betrekking heeft op zijn handelen of op zijn gedachten. Dit komt doordat het het fundamentele principe is, en zoals wij hebben gesteld, vertegenwoordigen gedachten oordelen over zaken, realiteiten of gebeurtenissen. Dit allesomvattende idee dekt alles wat de zintuigen kan bereiken en is daarmee een fundamenteel principe (basis) om over alles of elke zaak die bestaat te oordelen, aangezien deze zaken worden beschouwd als onderdelen van dit volledige en allesomvattende visie op alles wat er bestaat. Wat betreft zijn daden en gedragingen, die in lijn moeten zijn met zijn visie die hij heeft geformuleerd over het leven en de betekenis van zijn bestaan daarin, dan zijn dit takken die voortvloeien uit de kennis of het begrip van zijn relatie met wat voorafging aan het leven en zijn uiteindelijke bestemming na het leven. Het is daarom onvermijdelijk dat al zijn daden en gedragingen takken zijn die zijn voortgekomen uit zijn kennis en begrip van zijn relatie als mens met datgene wat voorafging aan het leven van de wereld, oftewel de relatie van de mens met wat voorafging aan het leven, wat betekent met Degene die hem in het bestaan heeft gebracht in het leven binnen dit universum.

This comprehensive idea about the universe (all that exists), the human and life which is used to understand the meaning of the life of this world and which has arisen from a comprehensive and examining view of the universe, man and life is what has been called the Aqeedah. This is where the Aqeedah has been defined as: ‘The comprehensive idea about the universe, man and life and about what is before the life and what is after it, and their relationship altogether with what is before the life and their relationship with what is after the life’. Due to this the Aqeedah is the only path to generate the correct concepts about the life of the world and to understand this period of time that the human spends in the life, in addition to understanding the meaning of his existence and what he must do. This means that it is the Aqeedah that defines for him his viewpoint in life and from it the systems that regulate his life emanate, in addition to the controls or principles that govern his conduct and behaviours. It is therefore the Qaa’idah Al-Asaasiyah (The fundamental principle/basis) upon which all of his thoughts are built as it has not left out anything that the senses can fall upon except that it has been included by the comprehensive idea which has arisen from a scrutinised and researched view. It has provided a complete answer whether this relates to his conduct or his thoughts. This is because it is the fundamental principle and as we have stated thoughts represent judgements upon things, realities or events. This comprehensive idea covers everything that can fall upon the senses and as such is a fundamental principle (basis) to judge upon anything or any matter in existence as these matters are considered as being parts of this complete and comprehensive view for everything that is in existence. As for his actions and behaviours which must be in line with his viewpoint that he has formulated about life and the meaning of his existence in it, then these are branches resulting from the knowledge or understanding of his relationship with what was before the life and his final destination after the life. It is therefore inevitable for all of his actions and behaviours to be branches that have emanated from his knowledge and understanding about his relationship as a human with that which was before the life of the world i.e. the relationship of the human with what was before the life meaning with the one who brought him into existence into the life upon this universe.

Elke allesomvattende gedachte over het universum, de mens en het leven, wat er vóór het leven was en wat er na het leven is, en over de relatie tussen wat er vóór het leven was en de relatie van wat er na het leven is, oftewel elke geloofsleer (Aqeedah), is geschikt om als basis voor revitalisering te dienen, omdat het een fundamenteel principe bevat voor zaken en aangelegenheden, een fundamenteel principe voor relaties, naast het zijn van de basis voor een levensvisie en het bieden van het antwoord op de betekenis van het leven. Hieruit volgt dat het een pad uitstippelt voor de drager van deze gedachte om het pad van revitalisering te bewandelen, wat betekent: verheffing van de ene staat of conditie naar een betere voor het individu of de samenleving. Daarom kan de geloofsleer (Aqeedah) die al deze fundamenten omvat, fungeren als een basis voor revitalisering, en revitalisering kan inderdaad niet worden voltooid behalve door haar en op haar. Als de geloofsleer (Aqeedah) echter gebrekkig was of beperkt tot een bepaald aspect ten koste van een ander, en iets verwaarloosde dat noodzakelijkerwijs moest worden opgenomen, dan zou zij in dat geval niet geschikt zijn. Het zou inderdaad niet geldig zijn om het een geloofsleer (Aqeedah) te noemen op basis van de definitie, en als het een geloofsleer (Aqeedah) is genoemd, dan is dit slechts op de wijze van Majaaz (metaforisch en niet de ware betekenis van de werkelijkheid) gebeurd.

Every comprehensive thought about the universe, the human and the life, what is before the life and what is after it and about the relationship of what was before the life and the relationship of what is after it, meaning any Aqeedah, is suitable to be a basis for revival because it comprises a fundamental (basic) principle for things and matters, a fundamental principle for relationships in addition to being the basis of a viewpoint in life in addition to providing the answer to the meaning of life. Following from this it draws out a path for the carrier of this thought to proceed in the way of revival, meaning elevation from one state or condition to a better one for the individual or society. Therefore the Aqeedah that encompasses all of these bases can act as a basis for revival and indeed revival cannot be completed except by it and upon it. If however the Aqeedah was deficient or restricted to a certain aspect to the exclusion of another and neglected something that necessarily needed to be included, then in that case it would not be suitable. Indeed it would not be valid to call it an Aqeedah based upon the definition and if it has been called an Aqeedah then this has only been done by way of Majaaz (metaphorical and not a true meaning of its reality).

Wat betreft de vraag of het een correcte gedachte of een correct principe is dat leidt tot een correcte herleving en de overgang van een individu of samenleving naar een betere conditie of staat, dan vereist dit het vestigen van een bewijs (Daleel) voor de juistheid van de gedachte of het principe en het vestigen van bewijs in relatie tot datgene. Aangezien de geloofsleer (Aqeedah) een gedachte is, een allesomvattende gedachte over het universum, de mens en het leven, dan is zij, net als elke andere gedachte, onderworpen aan datgene waaraan elke gedachte onderworpen is en aan datgene waaraan zij zich onderwerpt, wanneer men de geldigheid of onjuistheid ervan wil vaststellen. Zij moet worden beoordeeld en de toepasbaarheid ervan op de werkelijkheid of de niet-toepasbaarheid ervan moet bekend zijn. Dit komt doordat elke gedachte een oordeel is over een werkelijkheid, en de juistheid van de gedachte wordt bepaald door de mate waarin deze toepasbaar is op de werkelijkheid waarop zij is toegepast. In hetzelfde opzicht, wanneer wij gedachten beoordelen om hun geldigheid te kennen, is het voor ons noodzakelijk om over solide criteria en ware maatstaven te beschikken die op basis daarvan de ware werkelijkheid van die gedachte vaststellen. Dienovereenkomstig is het noodzakelijk om deze criteria en maatstaven te begrijpen, zodat het oordeel duidelijk kan zijn en alle onduidelijkheden kunnen worden weggenomen.

As for the question of whether it is a correct thought or correct principle that leads to a correct revival and the transferring of an individual or society to a better condition or state, then this requires establishing a Daleel (evidence) upon the correctness of the thought or principle and establishing proof in relation to that. As the Aqeedah is a thought, a comprehensive thought about the universe, human and life, then like any other thought it is subjugated to what any thought is subjugated to and submits to, when wanting to ascertain its validity or falsity. It has to be judged and it applicability upon its reality or non-applicability needs to be known. This is because every thought is a judgement upon a reality and the correctness of the thought is determined by it being applicable upon the reality that it has been applied upon. Similarly when we judge the thoughts to know their validity then it is necessary for us to have solid criteria and true measures which establish the true reality of that thought upon their basis. As such it is necessary to understand these criteria and measures so that the judgment can be clear and all obscurities can be removed.

Zo vereist het intellect bijvoorbeeld dat achter elke oorzaak een gevolg ligt, dat achter elk systeem een organisator ervan ligt, dat alles wat door een systeem is georganiseerd, datgene vereist wat het heeft georganiseerd, en dat datgene wat tekortschiet in volledigheid, behoeftig is, en dat de zaak of het ding dat behoeftig is, niet op zichzelf voldoende is. En dat degene die niet in staat is om aan zijn eigen behoefte te voldoen, zelf behoeftig is, en dat hij meer behoefte heeft aan het vervullen van de behoefte dan anderen met betrekking tot dezelfde behoefte, en dat degene die iets niet bezit, het niet aan anderen kan geven. Evenzo dicteert het gezonde verstand dat twee tegenpolen niet samengebracht kunnen worden, net zoals het dicteert dat er slechts twee opties zijn met betrekking tot een zaak of ding: het wel of het niet bestaan ervan. Dit zijn enkele van de principes die gegeven en geaccepteerde intellectuele feiten (axioma's) zijn, en zij zijn noodzakelijk zodat het verstand op zijn regels kan voortbouwen en zodat gedachten en meningen gemeten kunnen worden, en om erop te vertrouwen bij het vaststellen van rechtsregels (Hukm). Wanneer echter deze principes en regels worden verwaarloosd of genegeerd, of wanneer er een oordeel wordt geveld in strijd met hen, dan zeggen wij dat het een intellectueel oordeel (Hukm ‘Aqliy) is, hoewel het niet is gebouwd op het ‘Aql (verstand/intellect). Dit betekent dat het niet is gebouwd op deze principes en wetten, of gebaseerd is op deze maatstaven die gegeven en geaccepteerde feiten (axioma's) zijn waarover geen twee rationele mensen kunnen van mening verschillen.

So the intellect necessitates for example that behind every effect there lies a cause, that behind every system there lies an organiser of it, that everything that has been organised by a system requires that which has organised it and that the thing that is deficient from completeness is in need, and that the matter or thing in need is not self sufficient by itself. And that the one who is incapable of fulfilling his own need is himself and that he is in greater need of fulfilling the need than others in regards to the same need and that the one that does not possess something cannot give it to others. Similarly the sound mind dictates that two opposites cannot be brought together just as it dictates that there are only two options in regards to a matter or thing existing or not existing. These are some of the principles that are given and accepted intellectual facts (axioms) and they are necessary so that the mind can build upon its rules and so that thoughts and opinions can be measures, and to rely upon it when issuing rulings. When however these principles and rules are neglected or ignored or judgement is made in opposition to them, then we say that it is intellectual judgement (Hukm ‘Aqliy) although it is not built upon the ‘Aql (mind/intellect). This means that it is not built upon these principles and laws or based upon these measurements which are given and accepted facts (axioms) that no two rational people can disagree upon.

Dit komt doordat het intellectuele proces een gezonde geest of het intellect vereist dat het proces onderneemt om de (vorige) informatie die hij bezit te verbinden met wat aan hem is overgedragen van de waarneming van de specifieke realiteit van een gebeurtenis. De fundamentele elementen voor het intellectuele (of denk-) proces zijn dus vier: de gezonde geest, de gezonde waarneming, de waargenomen realiteit of datgene wat in de geest is belichaamd, en de opgeslagen of behouden informatie of datgene wat is verkregen dat de specifieke realiteit of het incident verklaart. De geest onderneemt vervolgens het proces om deze elementen te verbinden en zijn oordeel over de zaak of gebeurtenis te vellen. De juistheid van de resultaten van dit intellectuele denkproces rust op de nauwkeurigheid van het begrip van de realiteit en het verkrijgen van begrip daarvan, terwijl men waakzaam moet zijn voor de mogelijke misleiding of manipulatie van de waarneming. Het rust ook op de nauwkeurigheid van de informatie die deze realiteit verklaart en interpreteert, en het waarborgen dat deze correct is. Vervolgens is nauwkeurigheid vereist bij het verbinden van de informatie met de realiteit. Dit betekent echter niet dat de rechtsregel (Hukm) correct is, tenzij de fundamentele principes en meeteenheden die als basis werden gebruikt voor het vellen van het oordeel over de gedachten en realiteiten beslissend (d.w.z. met zekerheid) correct waren.

This is because the intellectual process necessitates the sound mind or intellect that takes on the process of connecting the (previous) information he holds with what has been transferred to him of the sensation of the particular reality of event. So the fundamental elements for the intellectual (or thinking) process number four: The sound mind, the sound sensation, the sensed reality or that which is embodied in the mind and the stored or retained information or that which has been gained that explains the particular reality or incident. So the mind undertakes the process of connecting these elements and issuing its judgement upon the thing or event. And the correctness of the results of this intellectual thought process rests upon the accurateness of the understanding of the reality and gaining understanding in it whilst being beware of the possible deception or manipulation of the sensation. It also rests upon the accuracy of the information that explains and interprets this reality and making sure that it is correct. Then accuracy is required when connecting between the information and the reality. However this does not mean that the Hukm (judgment) is correct unless the fundamental principles and measuring units that were used as the basis for making the judgement upon the thoughts and realities were correct decisively (i.e. with certainty).

Dus als de informatie die werd gebruikt om de realiteiten uit te leggen en te interpreteren correct was, en als de principes en maatstaven (criteria) waarop de meting van de realiteit en de informatie was gebaseerd ook correct waren, naast het feit dat het proces van het verbinden tussen deze elementen correct was, dan zou de rechtsregel (Hukm) Saheeh (correct) zijn en zou het beschouwd worden als een intellectueel oordeel dat is gebouwd op de geest (intellect). Echter, als de informatie onjuist was of de principes en maatstaven geen intellectueel geaccepteerde feiten (axioma's) waren, of als de verbinding tussen deze elementen niet op een gezonde wijze was uitgevoerd, dan zou het resultaat onjuist zijn. Als echter de informatie correct was, de realiteit correct was en het proces van het verbinden correct was, maar de principes en meeteenheden die werden gebruikt onjuist waren, en het proces van het vellen van het oordeel over de realiteit daarop was gebaseerd tijdens het verbindingsproces, naast het oordeel van de informatie daarover tijdens het verbinden tussen de informatie en de realiteit, dan zou (het oordeel) in dit geval niet correct zijn. Dit denkproces wordt beschouwd als een intellectueel denkproces, hoewel het niet is gebouwd op de geest (Aql), omdat de Qawaa’id (principes) en Maqaayees (metingen) die werden gebruikt niet afkomstig waren van de gegeven en geaccepteerde (onbetwistbare) feiten (axioma's). Ze waren niet van datgene wat de gezonde geest besluitvormend als correct accepteert, en om deze reden stellen wij dat het resultaat intellectueel is, maar dat het niet is gebouwd op de geest of het intellect (Aql).

So if the information used to explain and interpret the realities was correct and if the principles and measures (criteria) upon which the measurement of the reality and the information was made were also correct in addition to the process of connecting between these elements being correct, then the Hukm (judgement) would be Saheeh (correct) and it would be considered an intellectual judgement that is built upon the mind (intellect). However if the information was mistaken or the principles and measures were not intellectually accepted facts (axioms), or if the connection between these elements was not done soundly, then the result would be incorrect. If however the information was correct, the reality correct and the process of connecting was correct but the principles and measuring units that were used were incorrect and then the process of making the judgement upon the reality was made upon them during the process of connecting in addition to the judgement of the information upon them during the connecting between the information and the reality, then in this case (the judgement) would not be correct. This thought process is considered an intellectual thought process however it was not built upon the mind (Aql) because the Qawaa’id (principles) and Maqaayees (measurements) that were used were not from the given and accepted (undisputable) facts (axioms). They were not from that which the sound mind decisively accepts to be correct and for this reason we state that the result is intellectual but that it was not built upon the mind or intellect (Aql).

Om deze reden is de gewaarwording van de realiteit niet voldoende, maar is het noodzakelijk om deze realiteit te begrijpen op een wijze die is gebouwd op de zuivere (ware) gewaarwording. Daarom is het noodzakelijk, voordat er een oordeel wordt geveld, om de realiteit te toetsen aan de principes van de ware gewaarwording, zodat we niet worden misleid door een van de verschijningsvormen van een zaak of ding, of een fata morgana verbeelden die in werkelijkheid niet bestaat. In hetzelfde opzicht is het noodzakelijk om begrip te krijgen van deze realiteit en al haar aspecten, omstandigheden, condities en wat daarmee verband houdt te kennen. Met andere woorden: kennis van de wetten die erover heersen en van de oorzaken en gevolgen ervan is vereist. Dit is allemaal essentieel voordat men het denkproces ingaat, d.w.z. voordat men de realiteit verbindt met de informatie, of de informatie met de realiteit. Evenzo is het noodzakelijk om een oordeel te vellen over deze realiteit samen met de daarmee verband houdende informatie, haar omstandigheden en condities. Dit gebeurt door deze te toetsen aan specifieke principes en aan gegeven, onbetwistbare, intellectueel aanvaarde feiten (axioma's), zodat alle ambiguïteiten kunnen worden weggenomen en elke onduidelijkheid kan worden verwijderd.

For this reason the sensation of the reality is not sufficient but rather it is necessary to understand this reality in a manner that is built upon the pure (truthful) sensation. Therefore before the judgement is made it is necessary to measure the reality upon the principles of the true sensation so that we are not deceived by one of the manifestations of a matter or thing, or imagine a mirage that does not really exist. Similarly it is necessary to gain understanding of this reality and to know all of its aspects, circumstances, conditions and what relates to it. In other words knowledge of the laws that are controlling over it and of its causes and effects is required. This is all essential before engaging in the thinking process i.e. before connecting the reality to the information or the information to the reality. Similarly it is necessary to make judgement upon this reality along with its related information, its circumstances and conditions. This is by measuring it to specific principles and given undisputed intellectual accepted facts (axioms) so that all ambiguities can be cleaned away and every obscurity removed.

Na deze waarheidsgetrouwe gewaarwording en de bevestiging van de juistheid van deze gewaarwording, wordt de gewaarwording overgedragen naar het brein, zodat het oordeel erover onderzocht en de ware realiteit ervan vastgesteld kan worden. Het brein kan dit echter niet doen, tenzij het de informatie verkrijgt die deze realiteit aan het brein uitlegt. Dit geldt op dezelfde wijze, of deze informatie nu behouden is gebleven of nieuw is verkregen. En net zoals zijn gewaarwording een oordeel velt over een specifiek principe of principes, is het ook noodzakelijk dat de informatie die deze realiteit uitlegt, wordt beoordeeld op dezelfde principes of principes waarop de gewaarwording is beoordeeld. Dit betekent het toetsen van de informatie aan stevige principes en gegeven geaccepteerde intellectuele feiten (axioma's) die de juistheid van de informatie bevestigen. Dit is zodat het niet in strijd is met de intellectuele rationele axioma's (onbetwistbaar geaccepteerde feiten), wat het gezonde verstand vereist. Daarna onderneemt de geest het proces van het verbinden tussen de realiteit en de informatie. Als de verbinding en de koppeling correct waren, dan zou het een intellectueel resultaat zijn dat op de geest is gebouwd. Daarom keert het cruciale punt voor intellectuele oordelen, om als gebouwd op het ‘Aql (geest/intellect) te worden beschouwd, terug naar een verzameling principes en axioma's (onbetwistbaar geaccepteerde feiten) waarmee de realiteit wordt gemeten, of door de informatie te meten tijdens het proces van het verbinden door middel van deze principes. Als zodanig worden zij niet beschouwd als zijnde gebouwd op de geest louter als een resultaat van het feit dat het ‘Aql er een oordeel over velt. Dit is vergelijkbaar met wiskundige vergelijkingen die niet worden opgelost zonder eerst wetten en formules vast te stellen. Het gebruik van een onjuiste regel of wet zou leiden tot een fout in elke oplossing die die wet of formule gebruikt, en zal onvermijdelijk leiden tot het verkeerde resultaat, zelfs als men verdergaat om het probleem op een correcte wijze op te lossen (volgens de onjuiste wet of formule).

After this truthful sensation and the confirmation of the correctness of this sensation, the sensation transfers to the brain so that its opinion of it can be examined and its true reality established. However the brain cannot to do this unless it obtains the information that explains to it this reality. This applies in the same way whether this information was retained or gained. And just as his sensation passes judgement upon a specific principle or principles it is also necessary for the information explaining this reality to be judged upon the same principle or principles that the sensation has been judged upon. This means the measuring of the information upon firm principles and given accepted intellectual facts (axioms) that confirm the correctness of the information. This is so that it is not in opposition to the intellectual rational axioms (indisputably accepted facts), what the sound mind necessitates. Thereafter the mind undertakes the process of connecting between the reality and the information. If the connection and linkage was correct then it would be an intellectual result that is built upon the mind. Therefore the crucial point for intellectual judgements to be considered to be built upon the ‘Aql (mind/intellect) returns back to a collection of principles and axioms ((indisputably accepted facts) by which the reality is measured or by measuring the information during the process of connecting by them. As such they are not considered as being built upon the mind merely as a result of the ‘Aql making a judgement upon it. This is similar to mathematical equations which are not solved without first putting down laws and formulae. The utilisation of any incorrect rule or law would lead to an error in every solution that uses that law or formula and will inevitably lead to the wrong result and even if he proceeded to solve the problem in a correct manner (according to the wrong law or formula).

Wat betreft de vraag wat deze principes en onbetwistbare feiten (axioma's) zijn? Het zijn algemene gedachten en intellectuele principes die het gezonde verstand heeft vastgesteld om de deelgedachten te begrijpen en intellectuele (rationele) oordelen te vellen, oftewel om gedachten te genereren. Deze zijn vergelijkbaar met de natuurwetten van de fysica, naast chemische, wiskundige, logaritmische en wortelwetten, onder andere. In elk kennisveld zijn intellectuele axioma's (geaccepteerde feiten) vastgesteld waarop wordt vertrouwd voor het begrip. Dit is vergelijkbaar met de stelling dat twee tegenpolen niet samen kunnen komen, dat twee groter is dan één, dat de rechte lijn de kortste lijn tussen twee punten is, dat achter elke gevolg een oorzaak ligt en dat achter elk systeem een organisator ligt, naast duizenden andere principes in elk gebied en kennisveld. Het benutten van deze principes en intellectuele axioma's tijdens het denkproces maakt het resultaat intellectueel (rationeel) en gebouwd op de geest. Echter, het proberen te verzoenen van het bestaan (van een schepper) met het niet-bestaan, of het stoppen van de studie wanneer deze slechts halverwege haar pad is, of het vertrouwen op incidentele zaken of toeval of op materie als de bron van het denken, dan zijn al deze zaken, naast het feit dat ze onjuist zijn, niet geschikt om als fundamentele principes te dienen die als maatstaven worden gebruikt, en het is niet geldig om te zeggen dat de gedachten die erop zijn gebouwd, gedachten zijn die op de geest zijn gebouwd. Dit komt doordat bouwen op de geest noodzakelijkerwijs vereist dat de basis waarop wordt gebouwd een intellectuele (rationele) basis is. Dit betekent dat het principe of de principes waarop wordt gebouwd tijdens het verbindingsproces inderdaad principes en maatstaven zijn die zijn genomen uit de intellectuele (rationele) axioma's en inderdaad uit de voor de hand liggende zaken en waarheden waarover geen twee geesten rationeel van oneens kunnen zijn.

As for what these principles and indisputably accepted facts (axioms) are? Then they are general thoughts and intellectual principles that the sound mind has laid down to understand the partial thoughts and to issue intellectual (rational) judgements i.e. to generate thoughts. These are like the natural laws of physics in addition to chemical, mathematical, logarithmic and square root laws amongst others. In every field of knowledge intellectual axioms (accepted facts) have been laid down that are relied upon for understanding. This is like the statement that two opposites cannot come together, that two is greater than one, that the straight line is the shortest line between two points, behind every effect their lies a cause and behind every system there lies an organiser, amongst thousands of other principles in every area and field of knowledge. Utilising these principles and intellectual axioms during the thought process makes the result intellectual (rational) and built upon the mind. However attempting to reconcile between existence (of a creator) and non-existence or stopping the study when it is only half way along its path, or relying on incidental matters or chance or upon matter being the source of thought, then all of these in addition to being false are not suitable to be fundamental principles to be used as measures and it is not valid to say that the thoughts that are built upon them are thoughts that have been built upon the mind. This is because building upon the mind necessitates that the basis that is built upon is an intellectual (rational) basis. This means that the principle or principles that are built upon during the connecting process are indeed principles and measures taken from the intellectual (rational) axioms and indeed from the obvious matters and truths that no two minds can rationally disagree upon.

Wanneer we daarom ontdekken dat alles daarin (het universum) Mahdood (beperkt) is en dat alles daarin Muhtaaj (behoeftig) is, dat alles onderworpen is aan een systeem dat het reguleert, en wanneer we weten dat elk onderdeel van de onderdelen zich onderwerpt aan wetten en eigenschappen bezit die niet kunnen worden losgelaten. Wanneer we dit alles ontdekken binnen deze realiteit, samen met de informatie die het verklaart, en wanneer we terugkeren naar de intellectuele (rationele) maatstaven en principes, en inderdaad naar de meest voor de hand liggende rationaliteiten die een enkele ware realiteit vaststellen. De waarheid dat er achter elk georganiseerd systeem een organisator is, en dat alles wat door een systeem wordt georganiseerd, niet in staat is om uit zijn regulering en systeem te treden. Wanneer we binnen deze realiteit getuigen dat de temperatuur van de zon verschilt van de temperatuur van de atmosferen die haar omringen, en wanneer we weten dat er vele zonnen zijn en dat zij ook verschillen van de atmosferen die hen omringen. Wanneer we getuigen dat het een stralend licht is dat zijn hitte uitstraalt, maar toch niet in staat is de hitte te compenseren of gelijk te trekken met de atmosferen die het omringen. Wanneer we deze realiteit verbinden met de intellectuele rationele principes en maatstaven die wij bezitten, dicteren deze dat elk heet object geleidelijk een deel van zijn hitte verliest totdat het gelijk is aan zijn omgeving. Wij oordelen daarom met zekerheid (Yaqeen) dat het een beginpunt moet hebben hebben, oftewel dat het niet Azaliy (eeuwig) is. Dit oordeel is daarom een intellectuele (rationele)

Therefore when we discover that everything in it (the universe) is Mahdood (limited) and that everything within it is Muhtaaj (needy), that all of it is subservient to a system that regulates it, and when we know that every part from amongst its parts submits to laws and contain properties that cannot be abandoned. When we discover all of this within this reality along with the information that explains it and we return back to the intellectual (rational) measures and principles and indeed the most obvious rationalities which establish a single true reality. The truth that behind every organised system there is an organiser and that anything organised by a system is not capable of exiting from its regulation and system. When we witness within this reality that the temperature of the sun differs from the temperature of the atmospheres surrounding it and when we know that there are many suns and that they also differ from the atmospheres surrounding them. When we witness that it is a shining light that radiates its heat and yet is unable to offset the heat or equalise with the atmospheres that surround it. When we connect this reality to the intellectual rational principles and measures we possess, they dictate that every hot entity loses some of its heat gradually until it is equal to its surroundings. We therefore judge with certainty (Yaqeen) that it must have a beginning point i.e. that it is not Azaliy (eternal). This judgement is therefore an intellectual (rational)

Alles wat warmte bezit, blijft zijn warmte uitstralen of emitteren als de atmosfeer eromheen een lagere temperatuur heeft dan de eigen temperatuur, en het blijft deze warmte uitstralen totdat de temperatuur gelijk is aan de omringende atmosfeer; dit is vergelijkbaar met een kop thee. Als we thee in een mok zouden gieten en de temperatuur van de thee was 90 graden, dan zou het beginnen met het uitstralen van zijn warmte, die het geleidelijk zou verliezen totdat het de temperatuur bereikt van de plaats die het omringt. Als we een kamer zouden binnengaan waarin een kop thee stond die nog heet was, zouden we de tijd kunnen berekenen vanaf het moment dat het was geschonken. Echter, nadat de temperatuur gelijk is geworden aan de omgeving, zouden we niet in staat zijn om een tijdsperiode aan te geven hoe lang het daar al stond. We zouden wel kunnen zeggen dat het daar al een lange tijd staat sinds het moment dat het werd geschonken. Het bovenstaande heeft betrekking op het verlies van temperatuur, en er is een andere maatstaf die gerelateerd is aan straling, namelijk wanneer stoffen hun structuur verliezen door emissie of straling en kunnen transformeren in een ander element (of toestand) door het verlies van deze straling. Zo verandert uranium bijvoorbeeld in lood nadat de straling heeft plaatsgevonden, en op basis hiervan wordt de structuur van het lood anders berekend dan die van het element uranium vanwege de straling. Dit lichaam wordt de halfwaardetijd (of ouderdom) genoemd, waarbij het element uranium straalt en een lichaam (of massa) van lood achterlaat van wat het verliest tijdens de straling. Dit is waarom dit lichaam of deze massa de halfwaardetijd (of ouderdom) wordt genoemd.

Everything possessing heat continues to emit or radiate its heat if the atmosphere around it is less than its temperature and it continues to emit this heat until its temperature is equal to the atmosphere surrounding it and this is like a cup of tea. So if we were to pour tea into a mug (cup) and the temperature of the tea was 90 degrees, it would begin to radiate its heat, which it would lose gradually until it reaches the temperature of the place which is surrounding it. If we entered a room in which there was a cup of tea that was still hot, we would be able to calculate the time from when it had been poured. However after its temperature had become equal to its surroundings then we would be unable to specify a time period for how long it had been there. However we would be able to say that it had stood there for a long period since the time that it was poured. The above relates to the loss of temperature and there is another measure that is related to radiation when substances lose structuring due to emission or radiation and it can transform into another element (or state) due to the loss of this radiation. So for example uranium changes into lead after its radiation has taken place and based upon this the structure of the lead is calculated differently from the element of uranium due to the radiation. This body is called half life (or age) where the element of uranium radiates and leaves behind a body (or mass) of lead from what it loses during the radiation. This is why this body or mass is called half life (or age).

Daarnaast maken zij, gebaseerd op de wet van temperatuur (of hitte), berekeningen voor de zon in relatie tot wanneer deze zal eindigen, door de hoeveelheid die zij uitstraalt van haar hitte te berekenen, en zij zeggen dat zij na een bepaald aantal jaren haar hitte zal verliezen. Inderdaad, zij gaan verder dan dit en zeggen dat er veel sterren zijn die hun temperatuur hebben verloren en zijn gedoofd (als een licht) en zwarte vlekken zijn geworden. Zij hebben ook berekend wat er voortkomt uit die straling in relatie tot de toename van de intensiteit van het uitstralende lichaam. Hieruit zeggen zij dat wanneer de zon een groot deel van haar hitte verliest, dit haar intensiteit zal vergroten en als gevolg de kracht van haar aantrekkingskracht!! En als gevolg daarvan zal zij de planeten naar zich toe trekken, en dit zal het einde van de wereld betekenen. Dit is wat zij hebben gesteld, en het kan ons niet schelen wat zij in hun studies hebben gesteld; de moslim gebruikt echter zijn ‘Aql (verstand/intellect). Hij gebruikt het om te weten dat elk heet object zijn hitte blijft verliezen totdat het gelijk is aan zijn omgeving, en dat dit betekent dat deze hemellichamen (planeten) die hitte uitstralen, niet lang genoeg hebben bestaan om gelijk te zijn geworden aan hun omgeving. Dit betekent dat zij een begin of startpunt hebben van waaruit zij zijn begonnen, wat betekent dat zij niet Azaliyah (eeuwig) zijn, en dit is wat het gezonde verstand besluitvormend concludeert. Dit is wat we bedoelen wanneer we zeggen dat het denken Aqliyah (rationeel/intellectueel) moet zijn en gebaseerd op het verstand.

In addition built upon the law of temperature (or heat) they make calculations for the sun in relation to when it will end by calculating the amount that it radiates from its heat and they say that after a certain amount of years it will lose its heat. Indeed they go further than this and say that there are many stars that have lost their temperature and gone out (like a light) and have become black specks. They have also calculated what is produced from that radiation in relation to the increase of the intensity of the radiating body. From this they say that the sun when it loses a lot of its heat this will increase its intensity and as a result the power of its pull!! And as a result it will pull the planets towards it and this will mean the end of the world. This is what they have stated and it does not concern us what they have stated in their studies however the Muslim uses his ‘Aql (mind/intellect). He uses it to know that every hot entity continues to lose its heat until it is equal to its surroundings and that this means that these heavenly bodies (planets) that emit heat have not remained for long enough for them to have equalised with their surroundings. This means that they have a beginning or starting point that they began from which means that they are not Azaliyah (eternal) and this is what the sound mind decisively concludes. This is what we mean when we say the thought should be Aqliyah (rational/intellectual) and built upon the mind.

Het is daarom noodzakelijk om de werkelijkheid van de mens te kennen en te begrijpen volgens zijn ware realiteit, en het verkrijgen van informatie over dit universum en de mens is voldoende om dit uit te leggen en de ware realiteit ervan te begrijpen. Vervolgens wordt deze informatie afgewogen en wordt de werkelijkheid van de mens getoetst aan rationele, onbetwistbare principes bij het oordelen over deze mens, zodat het oordeel toepasbaar is op en in overeenstemming is met de werkelijkheid. Ja, het is essentieel om de werkelijkheid van de mens te kennen, omdat hij de kern vormt van de juridische verantwoordelijkheid (Manaat At-Takleef). Hij is het onderwerp van de studie, degene die onderzoekt en degene die zoekt naar de betekenis van zijn bestaan in het leven, zodat hij zijn koers daarin kan bepalen, en hij is degene die zoekt naar datgene wat hem geluk en tevredenheid zal brengen. Daarom is het noodzakelijk dat datgene wat wij gebruiken om over zaken en kwesties te oordelen, naast het rationeel en gebaseerd op het verstand te zijn, ook in overeenstemstemming is met en toepasbaar is op de werkelijkheid van dit menselijke wezen, oftewel in overeenstemming (en harmonie) met de Fitrah (natuur) waarop mensen zijn gevormd (of geschapen). Het is niet mogelijk om de overeenstemming van deze oplossing met de Fitrah of de onenigheid ermee te kennen, tenzij we de componenten van deze mens kennen, zijn samenstelling en de factoren die leiden tot zijn rust en gemoedsrust, zodat hij deze periode van tijd (in dit leven) op het rechte pad en in voortdurende rust kan doorbrengen, en zodat hij verlost kan worden van het lijden en de ongelukzaligheid waar hij onder lijdt, naast de toestanden van bezorgdheid en stagnatie die hem treffen. Dit is alles zodat hij verheven kan worden naar het niveau van een menselijk wezen waarmee Allah (SWT) hem heeft gekroond. Om deze reden is het essentieel om begrip en inzicht te verkrijgen in dit menselijke wezen.

It is therefore necessary to know and understand the reality of the human being according to his true reality and obtaining information about this universe and the human is sufficient to explain it and understand its true reality. Then this information is measured and the reality of the human is measured upon the rational undisputed principles when judging upon this human so that the judgment is applicable to and in line with the reality. Yes it is essential to know the reality of the human because he represents the point of legal responsibility (Manaat At-Takleef). He is the subject of the study, the one who is examining and the one who is searching for the meaning of his existence in the life so that he can define his course in it and he is the one searching for that which will bring him happiness and contentment. Therefore it is necessary for that which we have used to judge upon things and matters, in addition to being rational and built upon the mind, for it to also be in line and applicable to the reality of this human being i.e. in agreement (and harmony) to the Fitrah (nature) which people have been shaped (or created) upon. It is not possible to know the agreement of this solution to the Fitrah or its disagreement to it unless we have known the components of this human, his composition and the factors that lead to his tranquillity and peace of mind so that he can spend this period of time (in this life) upon the straight path and in continual tranquillity, and so that he can be rid of the misery and unhappiness that he suffers from, in addition to the conditions of worry and stagnation that affect him. This is all so that he can be elevated to the level of a human being that Allah (swt) has dignified him with. For this reason it is essential to gain comprehension and understanding of this human being.

Wij hebben vanaf het begin gezegd dat het handelen van de mens en de regulering van zijn gedrag voortvloeien uit zijn concepten over het leven. En dat deze concepten een verzameling gedachten zijn waarin de mens gelooft en waarvan hij de realiteit heeft begrepen. En dat deze gedachten een verzameling oordelen zijn die het verstand uitvaardigt in relatie tot realiteiten, gebeurtenissen en zaken, en die zijn positie ten opzichte daarvan specificeren en definiëren. Hierop gebouwd wordt duidelijk dat wat het handelen en gedrag van de mens bepaalt, deze kracht van het intellect is waarmee Allah (SWT) hem heeft begiftigd. Daarom moeten deze oordelen die worden uitgevaardigd vanuit deze menselijke intellectuele kracht in overeenstemming zijn met de samenstelling van deze mens. Het moet erbij passen, in staat zijn het tot rust te brengen en het te voorzien van comfort en rust. Met andere woorden, het allesomvattende denken over het universum, de mens en het leven moet in overeenstemming zijn (en in harmonie) met de Fitrah (natuur) van het menselijk wezen en zijn natuurlijke samenstelling, d.w.z. in overeenstemming met de componenten van deze menselijke entiteit of dit lichaam.

We have said since the beginning that the conduct of the human and regulation of his behaviour proceeds in accordance to his concepts about life. And that these concepts are a collection of thoughts that the human believes in and has comprehended their reality. And that these thoughts are a collection of judgements that the mind issues in relation to realities, events and things, and they specify and define his position towards them. Built upon this it becomes clear that what determines the human conduct and behaviour is this power of intellect that Allah (swt) has granted him with. Therefore these judgments that are issued from this human power of intellect must be in agreement with the composition of this human. It must be at home with it, able to settle it and provide it with comfort and tranquillity. In other words, the comprehensive thought about the universe, the man and the life need to be in agreement (and harmony) with the Fitrah (nature) of the human being and his natural composition i.e. in agreement with the components of this human entity or body.

Het is ook een algemeen bekende en aanvaarde zaak dat deze mens zeer aandachtig is op het voortbestaan van zijn leven en deze zaak zijn volledige aandacht en zorg schenkt. Voor hem is dit een vitale kwestie waarvoor hij tot de dood zou vechten. In diezelfde mate is hij zeer aandachtig op het voortbestaan van de mensheid, en de aandacht die hij hieraan besteedt, is niet minder dan de aandacht en zorg die hij besteedt aan het voortbestaan van zijn lichaam. Zo schenkt hij zorg en aandacht aan zijn ouders en kinderen, en zijn bereidheid om zichzelf en zijn bezit voor een van hen op te offeren, onthult ons duidelijk dat de kwestie van het voortbestaan van de mensheid een vitale zaak van leven en dood is. Ik zou graag de aandacht willen vestigen op een belangrijk aspect dat verband houdt met het behouden en waarborgen van het voortbestaan van de soort (species), en het noemen hiervan is om de kwestie te verduidelijken. Deze kwestie is die van AL-‘Ird (eer), omdat de kwestie van eer een onderwerp is dat duidelijk voor de ogen ligt en het staat vast dat het behoort tot de vitale kwesties die verbonden zijn met het belang van leven en dood. Dus het voortbestaan van de soort en de mensheid is een onvermijdelijke zaak en een vitale kwestie.

It is also a well known and accepted matter that this human is very attentive to the continuation of his life and gives this matter his full attention and concern. For him this is a vital issue that he would fight until death for. Similarly he is very attentive to the continuance of human kind and the attention he gives to this is no less than the attention and care he places to the continuance of his body. So he pays care and attention to his parents and children and his readiness to sacrifice himself and his wealth for any of them reveals clearly to us that the issue of the continuance of the human kind is a vital life and death issue. I would like to bring attention to an important aspect related to preserving and safeguarding the continuance of the kind (species) and the mentioning of this is for the sake of bringing clarity to the issue. This issue is that of AL-‘Ird (honour) because the issue of honour is a subject that is clear to the eyes and it is well established to be from amongst the vital issues connected to the importance of life and death. So the continuation of the species and the human kind is an inevitable matter and a vital issue.

Voor elk van deze oorsprongen zijn er een groot aantal manifestaties, en elk daarvan verschijnt of manifesteert zich in de aanwezigheid van datgene wat hen aanstuurt. Dus hij vreest wanneer er een prikkel voor angst bestaat, die ofwel afkomstig kan zijn van een gerepresenteerde realiteit voor hem die angst veroorzaakt, of dat het kan komen door het associëren van gedachten van angst met een gerepresenteerde realiteit in de geest die extern bestaat, en als gevolg daarvan schenkt hij speciale aandacht en zorg aan zijn overleving, welzijn en voortzetting van zijn leven. Ook neigt hij naar de vrouw wanneer zij aanwezig is, of als hij aan het meisje denkt in zijn geest, wat gerelateerd is aan zijn interne dispositionele aandacht voor de voortzetting van de menselijke soort en het ras. En hij wijdt zichzelf aan smeekbede (Du’a) en voortdurend smeken tot Allah wanneer hij zichzelf in een moeilijke situatie of dilemma bevindt en hij niemand of niets kan vinden om het voor hem op te lossen of om er vanaf te komen, of wanneer hij erover nadenkt om iets te verkrijgen of te bereiken dat moeilijk te verwezenlijken of te bereiken is.

For each of these origins there are a great number of manifestations and each one of them appears or manifests in the presence of that which instigates them. So he fears when an incentive for fear exists which could either be from a represented reality in front of him that causes fear or it could be from associating the thoughts of fear with a represented reality that is in the mind which exists externally and as a result he pays special attention and care upon his survival, well being and continuation of his life. Also he inclines towards the female when she is present or if he thinks about the girl in his mind which relates to his internal dispositional attentiveness to the continuation of the human species and kind. And he dedicates himself to Du’aa and continuous pleading to Allah when he finds himself in a tight spot or dilemma and he cannot find anyone or anything to fix it for him or get rid of it from him, or when he is thinking about obtaining or attaining something that is hard to achieve or reach.

...de bekwaamheid verkregen om dergelijke zaken na te bootsen of te verwerven. Zijn verlangen naar zijn moeder, zijn geschreeuw door pijn en zijn drang om alles wat hij om zich heen ziet vast te grijpen en in bezit te nemen; dit alles bevestigt de Fitrah (natuur) van deze zaken in hem, en dat dit geen eigenschappen zijn die hij uit zijn samenleving heeft verworven. Niemand anders dan de blind hoogmoedige zou dit ontkennen, en wij zoeken toevlucht bij Allah tegen dergelijke hoogmoed. En is er iemand hoogmoediger dan degene die beweert dat het instinct van bezit of eigendom voortkomt uit de kapitalistische samenleving en de concepten die deze met zich meebrengt, terwijl de mens van oorsprong geen dergelijk instinct heeft en het slechts kenmerken of eigenschappen zijn die het kind vanaf zijn kindertijd en daarna aanleert? Wie heeft het kind dan geleerd hoe hij melk van zijn moeder moet krijgen en speciale zorg en aandacht aan de borst van zijn moeder moet besteden, en wie heeft hem geleerd speciale aandacht te schenken aan zijn speelgoed en hem de vurige drang gegeven om te proberen het speelgoed van een ander kind in bezit te nemen wanneer hij dit tegenkomt?

gained the ability to imitate or make such an acquisition. His longing towards his mother, his crying out due to pain and his love for grabbing hold and taking possession of everything that he sees around him, all of this confirms the Fitrah (nature) of these matters within him and that they are not attributes that are acquired from his society. None other than the blindly arrogant would deny this and refuge is sought in Allah from such arrogance. And is there anyone more arrogant than the one who says that the instinct of possession or ownership arises from the capitalist society and the concepts that it brings whilst in origin the human has no such instinct and they are only characteristics or attributes that the child picks up from his childhood and onwards? So who then taught the child how to take milk from his mother and to pay special care and attention to the breast of his mother, and who taught him to pay special attention to his toy and provided him with the ardent zeal to attempt to take ownership of another child’s toy when he comes across it?

Dit heeft betrekking op de oppositie van de gedachte tegenover de Fitrah van Allah waarop Hij de mensen heeft geschapen. In hetzelfde opzicht is dit het geval wanneer een allesomvattend idee wordt gebaseerd op de onderdrukking van het overlevingsinstinct of de onderdrukking van een van de manifestaties ervan, zoals de liefde voor bezit, wat zij het bezitsinstinct hebben genoemd en beschouwd als (slechts) een aangeleerde gewoonte of traditie. Ongeacht hun onbekwaamheid in die overweging, is het evident dat de realiteit van eigendom of bezit bestaat binnen het kind dat nog niets heeft verworven uit zijn omgeving of van degenen om hem heen. De poging om deze realiteit te onderdrukken vertegenwoordigt een mislukte poging en het zal onvermijdelijk leiden tot de ongeluk en ellende van de mens, omdat het in strijd is met zijn Fitrah (inherente natuur). Wij zouden zeggen: Het is een onjuist allesomvattend idee en het is niet passend om de mens te doen herleven met een gezonde (juiste) herleving of om hem geluk en tevredenheid te bieden. Bovendien kan dit soort denken in de realiteit niet worden bereikt zonder het gebruik van dwang en geweld.

This is in relation to the thought’s opposition to the Fitrah of Allah that he has created the people upon. Similarly this is the case when a comprehensive idea is established upon the repression of the survival instinct or the suppression of one of its manifestations like the love of ownership which they have called the ownership instinct and considered to be (merely) an acquired custom or habit. Regardless of their incompetence in that consideration, it is evident that the reality of ownership or possession exists within the child who has yet to acquire anything from his surroundings or those who are around him. The attempt to repress this reality represents a failed attempt and it will inevitably lead to the unhappiness and misery of the human due to it being in opposition to his Fitrah (inherent nature). We would say: It is an incorrect comprehensive idea and it is not suitable to revive the human with a sound (correct) revival or to provide him with happiness and contentment. Additionally this kind of thought cannot be achieved in reality in the absence of the use of coercion and force.