Er zijn vele verschillende definities gegeven voor de betekenis van de samenleving, ondanks het feit dat het een realiteit is die gevoeld kan worden. Er zijn enkelen die een oppervlakkig of ondiep standpunt hebben ingenomen en hebben gesteld: ‘De samenleving is (slechts) een verzameling individuen’. En er zijn degenen die zeggen: ‘Het is een groep mensen die verenigd zijn in hun hoop en hun verdriet’. Anderen zeggen: ‘Het is een politieke eenheid die verenigd is door een enkel politiek systeem’, terwijl anderen hebben gezegd: ‘Het is een groep die zich heeft verenigd om gedeelde doelen of doelstellingen te bereiken’. Sommigen hebben gezegd dat: ‘Het een groep mensen is met een enkele cultuur en een gevoel van eenheid om hun bestaan te behouden’. Ongeacht het bovenstaande: zolang het onderwerp dat bestudeerd wordt (d.w.z. de samenleving) een voelbare realiteit is en het mogelijk is om het intellectueel waar te nemen en te begrijpen en er een juist oordeel over te vellen, dan is het voor ons noodzakelijk om de betekenis van de samenleving te definiëren en deze te begrijpen volgens haar ware realiteit, zodat het behandelen ervan gemakkelijker wordt.

Many different definitions have been provided for the meaning of the society despite the fact that it is a reality that can be sensed. There are some who have taken a superficial or shallow view and have stated: ‘The society is (merely) a collection of individuals’. And there are those who say: ‘They are a group of people who are united in their hopes and sorrows’. Others say: ‘It is a political unity united by a single political system’ whilst others have said: ‘They are a group who have unified to accomplish shared aims or objectives’. Some have said that: ‘It is a group of people with a single culture and a feeling of unity to preserve their existence’. Irrespective of the above, as long as the subject being studied (i.e. the society) is a sensed reality and it is possible to intellectually perceive and comprehend it and to pass a correct judgment upon it, then it is necessary for us to define the meaning of the society and understand it according to its true reality so that treating it becomes easier.

Het is een van de bekende, voor de hand liggende zaken dat de mens een sociaal wezen is. Hij leeft niet alleen en het is hem inderdaad niet mogelijk om alleen te leven. Integendeel, hij leeft slechts in een collectief (groep) of in groeperingen, of deze nu groot of klein zijn. Elke mens streeft er voortdurend naar om aan zijn behoeften te voldoen, zijn driften te bevredigen en zijn verlangens of wensen te vervullen. De middelen tot bevrediging of vervulling worden meestal gevonden in het bezit van anderen of onder anderen. Om deze reden is het onvermijdelijk dat elke groep of verzameling mensen relaties ontwikkelt die tussen hen ontstaan, waardoor individuen in staat zijn hun behoeften te vervullen, hun driften te bevredigen en hun verlangens of wensen te bevredigen. Om dit te bereiken is het noodzakelijk dat er onder hen een overeenkomst bestaat over specifieke gedachten waarop deze relaties worden gebaseerd, naast concepten die het gedrag van deze groeperingen definiëren, evenals een specifieke wijze om de gezamenlijke belangen die tussen hen bestaan te beschermen en te waarborgen. Het is ook een voor de hand liggende zaak dat mensen een collectief sentiment of gevoel van vreugde en plezier koesteren jegens datgene wat in overeenstemming is met datgene waarover zij overeenstemming hebben bereikt wat betreft de gedachten en concepten die hun leven en zaken reguleren en organiseren. Aan de andere kant zullen zij een collectief sentiment of gevoel van woede, haat en afschuw voelen jegens datgene wat de gedachten en concepten die zij zijn overeengekomen tegenstaat. Zo zou er bijvoorbeeld een dorp of een lokale gemeenschap kunnen zijn waarin vreugde en geluk overstromen wanneer een van hen een zaak uitvoert waarover zij overeenstemming hebben bereikt met betrekking tot de bevrediging van de voortplantingsdrift, namelijk het huwelijk. Wanneer dus een van de jonge mannen uit het dorp of de lokale gemeenschap trouwt met een meisje uit het dorp of de lokale gemeenschap, zijn zij hier gelukkig mee en manifesteren de gevoelens van geluk en vreugde zich onder hen. Echter, indien de mensen van het dorp of de lokale gemeenschap horen over een individu onder hen die buiten de afspraken is getreden met betrekking tot deze relatie, waarbij hij relaties heeft gehad met een meisje op een wijze die strijdig is met wat zij zijn overeengekomen, zoals het plegen van Zinaa (overspel) bijvoorbeeld, dan omvatten gevoelens van haat en woede de mensen van het dorp of de lokale gemeenschap collectief. Zij veroordelen wat die persoon heeft gedaan in het opzicht van zijn overtreding van datgene wat zij zijn overeengekomen in termen van hun gebruiken en tradities, en als gevolg daarvan kunnen zij hem uitstoten of hem zelfs doden.

It is from the well known obvious matters that the human being is a social being. He does not live alone and indeed it is not possible for him to live alone. Rather he only lives in a collective (group) or in groupings whether these are large or small. Every human continuously strives to fulfil his needs, satisfy his hungers (urges) and satisfy his desires or wants. The means of satisfaction or fulfilment are mostly found in the possession of others or amongst others. For this reason it is inevitable for any group or collection of people to have relationships that arise amongst them which enable the individuals to fulfil their needs, satisfy their hungers (urges) and satisfy their desires or wishes. To accomplish this then it is necessary for an agreement to exist amongst them upon specific thoughts upon the basis of which these relationships are governed, in addition to concepts that define the conduct of these groupings, as well as a specific manner to protect and safeguard the joint interests existing between them. It is also an obvious matter that the people possess a collective sentiment or feeling of glee and pleasure towards that which is in agreement with what they have agreed upon in terms of thoughts and concepts that regulate and organise their lives and affairs. On the other hand they will feel a collective sentiment or feeling of anger, hate and abhorrence towards that which opposes those thoughts and concepts that they have agreed upon. For instance there could be a village or locality in which joy and happiness overflows when one of them implements a matter that they have agreed upon related to the satisfaction of the procreation urge i.e. marriage. So when one of the young men from the village or locality gets married to a girl from the village or locality they are happy with this and the sentiments of happiness and joy are manifested amongst them. However if the people of the village or locality hear about an individual from amongst them who has gone outside of what they have agreed upon in respect to this relationship, where he has had relations with a girl in a manner that opposes what they have agreed upon, like the committal of Zinaa (fornication) for example, then the feelings of hate and anger encompasses the people of the village or locality collectively. They condemn what that individual has done in respect to his contravention of that which they have agreed upon in terms of their customs and traditions and as a result they may throw him out or even kill him.

En wanneer een groep mensen ermee instemt om de uitwisseling van goederen en zaken op een specifieke wijze te reguleren, zoals kopen en verkopen, ruilen of uitwisselen, en zij inspanning leveren om deze relatie te regelen en te organiseren op een wijze waarover zij overeenstemming hebben bereikt. Wanneer vervolgens een van hen in deze relatie treedt op een wijze die in strijd is met de wijze waarop zij overeenstemming hebben bereikt om zijn behoefte te bevredigen, zoals wanneer hij steelt, rooft of fraude pleegt, dan zullen de mensen hem verachten of hem verbannen, terwijl de collectieve gevoelens en sentimenten van woede en haat tegen hem dominant zullen zijn.

And when the group of people agree to regulate the exchange of goods and items in a specific manner like buying and selling, bartering or exchanging and they make effort to arrange and organise this relationship in a manner that they have agreed upon. Then after this one of them engages in this relationship in a manner that contravenes the manner they have agreed upon to attain his need, like if he steels, loots or commits fraud, then the people will scorn him or ostracize him whilst the collective feelings and sentiments of anger and hatred will be dominant against him.

Hetzelfde geldt voor elke relatie onder de relaties die zij zijn overeengekomen en voor al hun handelingen of gedragingen. Dus handelen in overeenstemming met hun gebruiken behaagt hen, terwijl het overtreden en tegenwerken van deze gebruiken hen boos maakt.

The same applies to every relationship from amongst the relationships that they have agreed upon and with every conduct or behaviour of theirs. So acting in agreement to their customs pleases them whilst contravening and opposing these customs angers them.

Dit komt doordat de aanwezigheid van permanente relaties onvermijdelijk is binnen de collectieve groep, waarin de permanente relaties de basis vormen voor de vorming van de samenleving en waar de permanente relaties worden georganiseerd en gereguleerd door het algemene gewoonterecht (‘Urf ‘Aamm), dat wil zeggen door een eenheid van gedachten en gevoelens en een eenheid van concepten en sensaties. Als zodanig vertegenwoordigt de ‘Urf Al-‘Aamm (algemeen gewoonterecht), oftewel de gedachten en sensaties, de fundamentele pijler waarop de samenleving is gebouwd. En het behoort tot de voor de hand liggende, bekende zaken dat de mens een sociaal wezen is en geen robot, en als zodanig heeft hij het potentieel en de vatbaarheid om buiten te treden wat de samenleving heeft overeengekomen. Daarom is de mens een lichaam bestaande uit driften (Dawaafi’) en sensaties (Ahaasees) die voortdurende hongersnoden (driften) genereren, en hij gaat het leven in om deze te bevredigen. Het is mogelijk dat een van deze hongersnoden of driften domineert, zodat hij naar voren gaat om deze te bevredigen zonder rekening te houden met of het naleven van wat het collectief heeft overeengekomen. Om deze reden komt het collectief (de groep mensen die samenleeft) overeen over een specifieke wijze en over specifieke gedachten en concepten die dergelijke situaties en gebeurtenissen behandelen en het gedrag van de individuen reguleren. Dit is vanuit het ene oogpunt, en vanuit een ander oogpunt zijn er algemene of publieke lasten verbonden aan de gezamenlijke collectieve belangen die niet onder de zorg van het individu vallen, ondanks dat zijn belangen eraan verbonden zijn. Dit is vergelijkbaar met het beheer van wegen, het recht op gezondheidszorg, onderwijs, veiligheid en gedeelde natuurlijke hulpbronnen, onder andere zaken of gebieden. Daarom is het noodzakelijk voor het collectief om ook overeen te komen over een soort methode waarmee de zorg voor de zaken van de mensen wordt volbracht en hun interne en externe veiligheid wordt bereikt en gerealiseerd. Om deze reden is het essentieel om iemand te kiezen die namens het collectief de verantwoordelijkheid op zich neemt om de uitvoering te bewerkstelligen van wat het collectief heeft overeengekomen.

This is because the presence of permanent relationships is inevitable within the collective group in which the permanent relationships form the basis of the society’s formation and where the permanent relationships are organised and regulated by the general custom (‘Urf ‘Aamm) i.e. by a unity of the thoughts and feelings and a unity of the concepts and sensations. As such the ‘Urf Al-‘Aamm (general custom) i.e. the thoughts and sensations, represents the fundamental pillar upon which the society is built upon. And it is from the obvious well known matters that the human is a social being and not a robot and as such he has the potential and susceptibility to go outside what the society has agreed upon. Therefore the human is a body consisting of drives (Dawaafi’) and sensations (Ahaasees) that generate continuous hungers (urges) and he goes forth in life to satisfy them. It is possible for one of these hungers or urges to dominate so that he goes forth to satisfy it without giving consideration to or observing what the collective has agreed upon. It is for this reason that the collective (group of people living together) agree upon a specific manner and to specific thoughts and concepts that treat the like of these situations and occurrences and regulate the conduct of the individuals. This is from one angle and from another angle there are general or public burdens associated to the joint collective interests that do not fall to the individual’s caretaking despite his interests being attached to them. This is like the management of roads, health entitlement, education, security and shared natural resources amongst other matters or areas. Therefore it is necessary for the collective to agree also upon a method of sorts by which the caretaking of the affairs of the people is accomplished and their internal and external security is achieved and realised. For this reason it is essential to choose someone to take responsibility on behalf of the collective to undertake the implementation of what the collective has agreed upon.

Van het bovenstaande: We kunnen er absoluut zeker van zijn dat de samenleving (Mujtama’) wordt gevormd uit een groep of collectief van mensen die permanente relaties met elkaar hebben, gebaseerd op verenigde gedachten en concepten die leiden tot gemeenschappelijke emoties of gevoelens. Deze relaties worden gereguleerd door een systeem dat (op zijn beurt) het gedrag van de individuen reguleert en zorgt voor de zaken van het collectief, hun geschillen oplost, rivaliteit wegneemt en schendingen voorkomt. Dit betekent dat de samenleving bestaat uit een verzameling mensen die een algemeen (publiek) gebruik hebben dat zij omarmen en een systeem dat dit reguleert. Hiermee hebben we de realiteit gedefinieerd die we willen behandelen, oftewel: we hebben de samenleving en haar componenten gedefinieerd.

From the above: We can be absolutely certain that the society (Mujtama’) is formed from a group or collective from amongst the people who have permanent relationships existing between them based upon unified thoughts and concepts that lead to common emotions or sentiments. These relationships are regulated by a system that (in turn) regulates the conduct of the individuals and takes care of the affairs of the collective, resolves their disputes, dispels the rivalries and prevents the violations. This means that the society is made up of a collection from the people who have a general (public) custom that they embrace and a system that regulates it. By this we have defined the reality that we want to treat i.e. we have defined the society and its components.

Dit is de realiteit van de samenleving en dit zijn de basisprincipes of fundamenten waarop de samenleving is gesticht en gevormd. Het is de maatstaf voor haar gezondheid of corruptie, haar verval of verheffing, haar herleving of struikeling, haar stagnatie of vitaliteit en haar eenheid of versnippering. Dit komt doordat haar eenheid zich manifesteert in overeenstemming met de mate waarin het systeem overeenstemt met de gewoonte, en door de mate van toewijding en naleving van de mensen aan de publieke of algemene gewoonte, normen en tradities die zij hebben geërfd, naast hun geloof (Iman) daarin en hun bewustzijn met betrekking tot deze zaken.

This is the reality of the society and these are the bases or fundamentals upon which the society is established and formed. It is the measure of its soundness or corruption, its decline or elevation, its revival or stumbling, its stagnation or vitality and its unity or fragmentation. This is because its unity is manifested in accordance to the extent of the agreement of the system with the custom and by the extent of the commitment and abiding of the people to the public or general custom, norms and traditions that they have inherited in addition to their Imaan (belief) in them and their awareness in respect to them.

Als gevolg van dit begrip is het gemakkelijker geworden om de diepgewortelde en chronische ziekten die onze samenleving teisteren te specificeren en te herkennen, en om de symptomen van deze ziekten te kennen en te begrijpen. Hierdoor is het gemakkelijker geworden om op de hoogte te zijn van de succesvolle behandeling ervan en hun volledige genezing.

As a result of this understanding it has become easy to specify and recognise the deep-rooted and chronic diseases that have afflicted our society easy to know and understand the symptoms of the diseases. Due to this, it has become easy to be aware of the successful treatment for them and their comprehensive cure.

Echter, door het gebrek aan helderheid van dit beeld en het gebrek aan kennis en begrip van de componenten van de samenleving en de basis of fundamenten waarop zij is gevestigd, blijft de samenleving afdalen in de diepten van de afgrond, en zijn de inspanningen van degenen die eraan werken om haar te veranderen niet in staat om haar te doen herleven of zelfs maar in het minste haar verval te stoppen. Dit is ondanks het volledige begrip van iedereen en hun consensus over het feit dat de samenleving lijdt aan toxische en chronische ziekten. Dit komt doordat zij de fout in gingen met betrekking tot het lokaliseren van de ziekte en zij niet in staat waren de ziekten te diagnosticeren die aanwezig waren binnen de samenleving of hun oorzaken, oftewel: zij waren niet in staat de bacterie te identificeren die haar lichaam was binnengedrongen. Hierdoor begonnen zij te proberen haar te behandelen met onjuiste behandelingen, die in sommige gevallen gericht waren op enkele van de manifestaties en symptomen die voortkwamen uit de ziekte, maar die de ziekte zelf niet aanpakten en behandelden. Zij probeerden een argument in de geest van de mensen te planten en dat als de ziekte te presenteren, en dat het noodzakelijk was om geld uit te geven en inspanningen te leveren om deze te verwijderen. Dit argument stelt dat onze ellende en de problemen waar we aan lijden, armoede, analfabetisme en ziekte zijn. Vervolgens richtten zij de focus op het behandelen van deze ziekten, of beter gezegd, symptomen. Dus riepen zij op tot verhoogde productiviteit, kapitaalontwikkeling tussen andere economische plannen, en als gevolg daarvan hebben zij de landen in de schuld gestort. Dit was om dammen, kanalen, waterwegen, wegenuitbreidingen, scheepvaart en luchthavens te bouwen, naast het bouwen van fabrieken, het kopen van machines en olieproductiefabrieken, waarvan wij ze allemaal om ons heen kunnen zien, waar we ook zijn en waar we ook mogen wonen. Ondanks dit bleef de samenleving spiraalsgewijs afdalen in de afgrond van verval.

However due to the lack of clarity of this picture and lack of knowledge and understanding of the components of the society and the bases or fundamentals it is established upon, the society continues to spiral into the depths of the abyss and the efforts of those working to change it are not capable of reviving it or even in the very least halt its decline. This is despite the full comprehension of everyone and their consensus upon the fact that the society is suffering from toxic and chronic diseases. This is because they were mistaken in respect to locating the disease and they were unable to diagnose the diseases that that were present within the society or their causes i.e. they were not able to identify the bacterium that had entered its body. As such they began to attempt to treat it with incorrect treatments, that in some cases focused upon some of the manifestations and symptoms that arose from the disease but did not deal with and treat the disease itself. They attempted to focus an argument in the minds of the people and make that the illness and that it was necessary to spend money and exert efforts to remove it. This argument states that our woes and the problems that we are suffering from are poverty, illiteracy and disease. They then directed the focus towards treating these diseases or rather we should say symptoms. So they called for increased productivity, capital development amongst other economic plans and as a result they drowned the countries in debt. This was to build dams, canals, channels, extend roads and shipping and airports amongst other things, in addition to building factories, buying machinery and petroleum production factories all of which we can see around us wherever we are and wherever we may live. Despite this the society remained spiralling in the abyss of decline.

Zij stelden dat analfabetisme of onwetendheid (Jahl) een ziekte was en zij verzamelden daarom al hun beschikbare kracht en verklaarden de oorlog daaraan. Dus zij gingen achter de mensen aan in elk dorp, beginnend vanaf het kleuterniveau, voortschrijdend door alle stadia van onderwijs tot aan de universiteit en hogere onderwijscertificaten, en zij richtten zich zelfs op degenen die ouder waren en iets hadden gemist in de trein van het onderwijs. Zo lanceerden zij een oorlog om analfabetisme uit te roeien totdat analfabetisme in sommige regio's verdween of vrijwel verdween, en totdat het percentage afgestudeerden en houders van postdoctorale certificaten veel groter werd dan die in de herleefde en progressieve naties. Zij waren zo talrijk en boven de behoeften van deze landen uit, dat velen van deze certificaatdragers gedwongen waren om een emigratie (Hijrah) te maken en naar andere plaatsen te zoeken om naartoe te gaan.

They stated that illiteracy or ignorance (Jahl) was a disease and so they prepared all that they were able to of strength and declared war upon it. So they went after those in every village, beginning from the nursery level progressing through all stages of education until university and higher certificates of education and they even targeted those who were older in age and had missed something along the education train. So they launched a war to wipe out illiteracy until illiteracy disappeared in some regions or virtually disappeared and until the percentage of graduates and post-graduates certificate holders became much greater than those existing in the revived and progressive nations. They were so abundant and above the needs of these lands that many of these certificate holders were forced to make Hijrah (emigrate) and search for other places to go to.

Dus wat was het resultaat hiervan en kwam de neergang tot een einde? Het resultaat was de emigratie van velen van de denkers en diplomahouders en een enorme toename van werknemers die de departementen en administraties vulden, wat leidde tot duizenden en nog eens duizenden van deze diplomahouders die zwoegden voor de deuren van deze departementen, zoekend naar een baan of een werkgelegenheid die hen in staat zou stellen een waardig leven te leiden. Dit is vanuit het ene oogpunt, en vanuit een ander oogpunt werden de staten gedwongen om te proberen sommigen van hen te absorberen, niet om een vacature of een gat te vullen omdat de departementen al vol en verzadigd waren, maar eerder was dit een poging om een zo groot mogelijk aantal van deze mensen te absorberen en te verbergen. Dit leidde er daarom toe dat er geld werd uitgegeven en verspild, en dat de staatsbegroting werd belast met uitgaven die geen einde kenden. Dit zijn enkele van de resultaten die niet onopgemerkt blijven voor wie de zaak wil onderzoeken.

So what was the result of this and did the decline end? The result was the emigration of many of the minds and certificate holders and a huge increase in employees filling the departments and administrations leading to thousands upon thousands of these certificate holders sweating in front of the doors of these departments searching for a job or an opportunity for work that will enable them to have a dignified life. This is from one angle and from another, the states were forced to attempt to absorb some of them, not to fill a vacancy or gap because the departments were already full and saturated, but rather this was an attempt to absorb and conceal the greatest possible number from amongst these people. This therefore led to the spending of money and wasting it and to overburden the state budget with spending that had no end to it. These are some of the results that are not absent from the eyes of anyone who wants to look into the matter.

Hetzelfde scenario dat zich voordeed bij de strijd tegen armoede en analfabetisme, deed zich ook voor met betrekking tot de strijd tegen ziekte. Er bestaat dus geen stad die niet een aantal klinieken en ziekenhuizen bevat, en er zijn geen dorpen die geen kliniek of klein ziekenhuis hebben. Ondanks dit bleven duizenden houders van medische diploma's op alle niveaus, of het nu ging om huisartsen of specialisten in elk deel van het lichaam, zonder werk of een kleine kliniek waarin zij hun beroep konden uitoefenen, hun vaardigheden konden tonen of in ieder geval genoeg konden verdienen om in hun eigen en het levensonderhoud van hun gezinnen te voorzien. Tegelijkertijd moesten hun collega's onder de apothekers jarenlang wachten op hun beurt om toestemming te krijgen om een winkel te openen waar zij hun goederen (d.w.z. medicijnen) kunnen verkopen. Werd de samenleving dus nieuw leven ingeblazen en waren al deze inspanningen gecombineerd in staat om de achteruitgang te stoppen, of in ieder geval te vertragen?

The same scenario that happened with the war against poverty and illiteracy also happened in regards to the war against disease. So no town exists except that it contains a number of clinics and hospitals and there are no villages that do not have a clinic or small hospital. Despite this, thousands of certificate holders in medicine of all levels whether these were general practitioners or specialists in every part of the body, remained without work or a small clinic in which they could practise their profession or display their skills or in the very least earn enough to provide for themselves and their families. At the same time their colleagues from amongst the pharmacists would have to wait for years for their turn to obtain permission to open a store where they can sell their goods (i.e. medicines). So was the society revived and were all of these efforts combined able to halt the decline and even in the very least?

Dit was de richting van de inspanning en de campagne die zij ondernamen, en dit waren de resultaten waartoe zij leidden. Dus we hebben niets nieuws gewonnen en we hebben niets binnen onze samenlevingen verhoogd. Deze resultaten waren onvermijdelijk en dat kwam door de fout in het begrijpen van de ware kwaal en ziekte die de achteruitgang van de samenleving heeft veroorzaakt vanaf het niveau dat passend is voor haar. Onze situatie is in niets verbeterd, behalve in slechtheid wat betreft alle resultaten die we hebben behaald. Zo leidden de toename in rijkdom en economische ontwikkeling tot verwondering en opschepperij met betrekking tot de extreme rijkdommen die enkelen begonnen te bezitten, en het leidde tot de bouw van luxueuze gebouwen en de aanschaf van luxe auto's, naast het zoeken naar de nieuwste producten uit Paris of Chicago, terwijl de rest leed onder de nood van extreme armoede en pijnlijke smart.

This was the direction of the drive and campaign they undertook and these were the results that they led to. So we did not gain anything new and we did not elevate a single thing within our societies. These results were inevitable and that was due to the error in understanding the true malady and illness that had caused the decline of the society from the level that is fitting for it. Our situation did not increase in anything but badness in terms of all of the results that we have obtained. So the increases in wealth and economic development led to a marvelling and boastfulness in respect to the extreme riches the few began to possess and it led to the building of luxurious buildings, the acquisition of luxury cars, in addition to the search for the most recent products from Paris or Chicago, whilst everyone else suffered the plight of extreme poverty and painful grief.

Dus in het kort:

So in summary:

(De richting van) het bevechten van Jahl (onwetendheid/geletterdheid): Dit leidde ertoe dat mensen zich haastten om hogere certificaten te behalen, om erover te verbazen en te zweten voor degenen die in machtsposities zaten om een baan te verkrijgen die hun toekomst zou veiligstellen, zoals zij zeggen, naast het overbelasten van de staatsbegroting met het oogmerk om banen te creëren die geen enkel nut hadden. Daarnaast leidde het tot de migratie van velen van de certificaatdragers naar landen die een levensonderhoud voor hen konden garanderen.

(The direction of) fighting Jahl (Ignorance/illiteracy): This led to the scrambling of people to attain higher certifications, to marvel at them and to sweat before those who were in positions of authority in order to obtain a job that would secure their futures as they say in addition to the overburdening of the state budget for the purpose of creating jobs that held no benefit. Additionally it led to the migration of many of the certificate holders to lands that could secure a living for them.

(De richting van) het bestrijden van ziekte: Dit leidde ertoe dat studenten probeerden certificaten te behalen die hen kwalificeerden om arts of apotheker te worden, zodat zij vervolgens een pand konden openen waarin zij hun producten konden verkopen. Alleen al in Jordan leidde dit ertoe dat meer dan 700.000 artsen op hun beurt wachtten om een positie te krijgen, terwijl een vergelijkbaar aantal of het dubbele daarvan wachtte op hun handelsvergunningen, en dit aantal zal zich vermenigvuldigen en blijven vermenigvuldigen naarmate er in de komende jaren steeds meer studenten afstuderen. Zij besteden hun tijd aan het aantrekken van hun pakken of aan het zoeken naar contacten bij hogere instanties om werkzekerheid te verkrijgen. En nog gevaarlijker dan dit is het misleiden van de jongeren en mensen in het algemeen, weg van het ware begrip van de ziekte waaraan de samenleving werkelijk lijdt, en weg van het begrijpen van de oorzaken ervan, in het geval dat zij erin zijn geslaagd een publieke opinie te genereren op basis van hun valse en misleidende verklaringen, wat heeft geleid ertoe dat de jongeren en de algemene massa deze bedrieglijke verklaringen (namelijk dat het probleem van de samenleving armoede, analfabetisme en ziekte is) bevestigen en geloven.

(The direction of) fighting disease: This led to students seeking to attain certificates that would qualify them to become a doctor or pharmacist so that they could then open premises in which they could sell their products. In Jordan alone this led to more than 700,000 doctors waiting their turn to be given positions whilst a similar number or double that were waiting for their trade licences and this figure will multiply and multiply as more and more students will graduate in the coming years. They spend their time putting on their suits or resorting to contacts in higher places to secure employment. And even more dangerous than this is the misleading of the young people and people in general away from the true comprehension of the disease that the society is really suffering from and away from understanding its causes, in the case where they have been able to generate a public opinion upon their false and deceiving statements, which has led the young people and general masses to affirm and believe these deceitful statements (i.e. that the problem of the society is poverty, illiteracy and disease).

En er zijn degenen die hebben gedwaald in hun begrip van de samenstelling van de samenleving en haar componenten, en zij ondernemen een proces van hervorming en correctie van de samenleving op basis van hun onjuiste begrip van de samenstelling van de samenleving en haar componenten. Zij hebben geloofd (of er is hen gezegd) dat de samenleving bestaat uit individuen, dat het een verzameling van individuen is en dat de hervorming ervan zal plaatsvinden door het individu te hervormen, terwijl de corruptie ervan zou optreden door de corruptie van het individu. Dus zij haastten zich op dit pad, in een poging het individu te hervormen om als resultaat de samenleving te hervormen. Echter, door dit te doen, hebben zij twee belangrijke zaken gemist.

And there are those who have erred in their understanding of the composition of the society and its components and they undertake a process of reforming and correcting the society based upon their incorrect understanding of the society’s composition and its components. So they have believed (or it has been said to them) that the society is composed of individuals, it is a collection of individuals and its reform will take place by reforming the individual, whilst its corruption would occur due to the corruption of the individual. So they rushed forward upon this path, attempting to reform the individual in order to reform the society as a result. However in doing so they missed two important matters.

Ten eerste: De samenleving is geen verzameling van individuen en het is niet louter een verzameling mensen. De samenleving is eerder zoals wij het eerder hebben uitgelegd. Het is een verzameling mensen die permanente onderlinge relaties hebben, die zijn gebaseerd op een algemeen (‘of publiek) gebruik (‘Urf ‘Aamm) dat wordt beheerd door een systeem (of regime). Het verval van de collectieve groep of de hervorming ervan rust op het corrigeren van het algemene (‘of publieke) gebruik, naast het systeem of regime, net zoals het verval ervan op deze premisse rust. En wij hebben deze zaak eerder verduidelijkt.

Firstly: The society is not a collection of individuals and it is not merely a collection of people. Rather the society is how we have previously explained it. It is a collection of people who have permanent relationships between them that are established upon a general (or public) custom (‘Urf ‘Aamm) which is taken care of by a system (or regime). The corruption of the collective grouping or its reform rests upon the correcting of the general (or public) custom in addition to the system or regime just as its corruption rests upon this premise. And we have clarified this matter previously.

Ten tweede: het belang van het begrijpen van de samenstelling en de opbouw van het individu en het vergelijken daarvan met de samenstelling van de samenleving, zodat het verschil tussen beide duidelijk kan worden gemaakt en de juiste methode of weg kan worden geopenbaard. Wanneer we de samenstelling van het individu en het hervormen ervan bespreken, bedoelen we daarmee enkel alles wat betrekking heeft op hemzelf en de vervulling van zijn persoonlijke behoeften. Het individu is een zintuiglijke realiteit die we in staat zijn om duidelijk te begrijpen in haar ware werkelijkheid en waaruit zij is samengesteld. Hierop gebaseerd is het mogelijk om een vergelijking te maken tussen de componenten en de samenstelling ervan en de samenstelling van de samenleving. Het individu is dus een menselijk wezen dat handelt volgens zijn gedachten en concepten over het leven, en als zodanig is de oorsprong met betrekking tot hem de intellectuele basis of het principe waaruit zijn concepten voortvloeien en waarop zijn gedachten zijn gebouwd. Dit is zijn geloofsleer (Aqeedah). De eerste component van de opbouw van het individu is dus zijn geloofsleer (Aqeedah), wat de overtuiging van de persoon is in zijn Rabb, wat leidt tot de relatie tussen de dienaar en zijn Meester, wat de tweede component is (namelijk door aanbidding (Ibadah)). Vervolgens is het noodzakelijk voor hem om lovenswaardige, nobele karaktertrekken te hebben waartegen hij in zijn leven wordt gekenmerkt. Dit verwijst naar de Akhlaaq (moraal) en dit is de derde component van zijn opbouw (datgene wat betrekking heeft op hemzelf). Dit individu heeft ook een relatie met anderen om zijn behoeften te vervullen, zijn driften en verlangens te bevredigen, en als zodanig moet er iets zijn dat de wijze waarop hij met anderen omgaat specificeert en beperkt. Dit verwijst naar de Mu’aamalaat (maatschappelijke transacties en relaties) en dit is de vierde component van de samenstelling en opbouw van het individu.

Secondly: The importance of understanding the composition and makeup of the individual and comparing it to the composition of the society, so that the difference between them can be made clear and the correct method or path can manifest. So when we discuss the composition of the individual and reforming him, we only mean by that; everything that relates to him himself and the fulfilment of his personal requirements. The individual is a sensed reality that we are capable of understanding clearly in its true reality and what it is composed of. Based upon this it is possible to make a comparison between its components and composition and the composition of the society. So the individual is a human being who proceeds according to his thoughts and concepts about life and as such the origin in regards to him is the intellectual basis or principle from which his concepts emanate and his thoughts are built upon. This is his Aqeedah. So the first component of the individual’s makeup is his Aqeedah which is the person’s belief in his Rabb which leads to the relationship between the servant and his master which is the second component (i.e. through Ibaadah). Then it is necessary for him to have praiseworthy noble characteristics that he is characterised by in his life. This refers to the Akhlaaq (morals) and it is the third component of his makeup (that which relates to himself). This individual also has a relationship with others in order for him to attain in his needs, satisfy his urges and desires and as such there must be something that specifies and restricts the manner that he interacts with others. This refers to the Mu’aamalaat (societal transactions and relations) and this is the fourth component of the individual’s composition and makeup.

Op basis hiervan zeggen we: De componenten van het individu zijn de geloofsleer (Aqeedah), de aanbidding (Ibadah), de Akhlaaq (moraal) en de Mu’aamalaat (maatschappelijke transacties). Wat de componenten van de samenleving betreft, zoals we hebben uitgelegd, dan zijn dit de zaken die de collectieve groep tot een samenleving maken waaruit een onderscheidende entiteit wordt opgebouwd. Daarom zijn het de permanente (constante) relaties tussen hen en de ‘Urf ‘Aamm (algemeen gebruik) die deze relaties reguleren en fungeren als de bewaker van hun eenheid, wat de componenten van de opbouw en samenstelling van de samenleving vertegenwoordigt. Dus het welzijn en de correctheid van het individu, of de corruptie ervan, rust op de componenten die de geloofsleer (Aqeedah), aanbidding (Ibadah), Akhlaaq en Mu’aamalaat zijn, terwijl het welzijn en de correctheid van de samenleving, of de corruptie ervan, rust op haar componenten, dat wil zeggen: het rust op haar concepten en haar gedachten en wat voortvloeit uit deze gedachten en concepten in termen van gevoelens van woede en tevredenheid, en in termen van het systeem dat deze samenleving heeft gekozen om het beheer van haar zaken op zich te nemen en haar eenheid te waarborgen. Samenvattend zijn de componenten van de samenleving de gedachten (Afkaar), de gevoelens (Mashaa’ir) en het systeem (Nizhaam) dat voortvloeit uit deze gedachten. Gelijken de componenten van het individu en de componenten van de samenleving elkaar dus op basis hiervan?

Based on this we say: The components of the individual are the Aqeedah, the ‘Ibaadah (acts of worship), the Akhlaaq (morals) and the Mu’aamalaat (societal transactions). As for the components of the society then as we have explained they are the matters that make the collective grouping a society from which a distinguished entity is built. Therefore it is the permanent (constant) relationships between them and the ‘Urf ‘Aamm (Common custom) that regulates these relationships and acts as the guard of their unity, which represent the components of the society’s makeup and its composition. So the wellbeing and correction of the individual or its corruption rests upon its components which are the Aqeedah, ‘Ibaadah, Akhlaaq and Mu’aamalaat whilst the wellbeing and correction of the society or its corruption rests upon its components i.e.it rests upon his concepts and his thoughts and what arises from these thoughts and concepts in terms of sentiments of anger and contentment and in terms of the system that this society has chosen to undertake the caretaking of its affairs and safeguard its unity. In summary the components of the society are the thoughts (Afkaar), the sentiments (Mashaa’ir) and the system (Nizhaam) that emanates from these thoughts. So based on this do the components of the individual and the components of the society resemble one another?

Op basis van dit onjuiste begrip waren de inspanningen die werden geleverd om de samenleving te hervormen door middel van de hervorming van het individu verspilde inspanningen. Het zal nooit leiden tot iets anders dan een toename van het aantal mensen dat zich aan deze methodologie wijdt en die dit pad bewandelt. Er mag niet worden aangevoerd dat het een lang pad is (dat wil zeggen: geduldig moeten zijn voor de resultaten ervan). Dit moet niet worden gezegd, maar er moet eerder worden gezegd dat: het een pad is dat absoluut nooit zal leiden tot de hervorming en correctie van de samenleving, omdat het niet het pad is dat dat kan bereiken, noch op de korte termijn noch op de lange termijn. Het houdt geen rekening met de componenten van de samenleving of waar deze op is gebouwd, en het houdt geen rekening met datgene wat een verzameling mensen tot een collectieve groep (Jamaa’ah) heeft gemaakt.

Based on this incorrect understanding the efforts that were spent towards reforming the society by way of reforming the individual were wasted efforts. It will never lead to anything other than an increase in the numbers of those who commit themselves to this methodology and who proceed along its path. It should not be argued that it is a long path (i.e. to be patient for its results). This should not be said but rather it should be said that: It is a path that will absolutely never lead to the reformation of the society and its correction because it is not the path that can achieve that, whether in the short-run or long-run. It does not consider the components of the society or what it is built upon and it does not take into account that which has made a collection of people a collective grouping (Jamaa’ah).

Bijvoorbeeld het absolute hoogtepunt en de grootste hoogten die een individu kan bereiken wat betreft zelfverbetering, is dat hij zich vastlegt op en zich houdt aan de persoonlijke verplichtingen waarmee hij is belast, naast datgene wat boven de persoonlijke verplichtingen staat in termen van de Sunnan, Nawaafil en aanbevolen handelingen, en dat hij zich onthoudt van de Muharramaat (verboden zaken) en wat minder zwaar is dan die in termen van de Makroohaat (onwelgevallige zaken). Dit is in het geval dat dit alles voortvloeit uit een zuivere geloofsleer (Aqeedah) gebaseerd op geloof (Iman) in Allah, Zijn engelen, boeken, Boodschappers en de Dag des Oordeels, wat vaststaat via het verstand met volledige begrip en door duidelijk bewijs. Dit is met betrekking tot de geloofsleer (Aqeedah) en met betrekking tot de aanbidding (Ibadah); hij verricht de verplichte gebeden in de moskee op het vroegst mogelijke tijdstip en hij gaat vooraf aan en volgt deze gebeden met de vastgestelde Sunnah-gebeden, naast het niet missen van de nachtgebeden en Tahajjud. Hij vast ook in Ramadhaan, volgt dit op met de zes vasten van Shawaal en verricht de vast van Dawood (as) gedurende het hele jaar (d.w.z. om de dag) en het is hem onmogelijk om de vasten in het midden van de maand te missen. Hij geeft ook zijn geld zo uit dat er niets overblijft voor de armenbelasting (Zakah) en hij verricht een kleine bedevaart (Umrah) en hadj elk jaar. Hij memoriseert de Qur’aan Al-Majeed, blinkt uit in Tajweed en is constant in zijn recitatie. En naast het onderhouden van goede relaties met zijn familie en verwanten en het uitspreken van Salaam tegen degenen die hij kent en niet kent, zult u zien dat hij de hoffelijke Akhlaaq (moraal) bezit, trouw is aan zijn verbond, betrouwbaar, eerlijk, sterk van lichaam en de mens die het verst verwijderd is van de Muharramaat (verboden zaken). Hij schenkt geen aandacht aan onreine zaken, hij eet geen uien en knoflook op de dag van Jum’ah of wanneer hij de moskeeën en de bijeenkomsten bezoekt. Hij gaat niet over tot het vervullen van een behoefte of het bevredigen van een drang voordat hij de islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm) daarvoor heeft gezocht, en zijn maatstaf zijn het toegestane (Halal) en het verboden (Haram). Is er na dit alles dan een hervorming van juistheid of oprechtheid die groter is dan dit alles in relatie tot zijn zaken? Als we er dan van uitgaan dat een groot aantal uit de moslimgemeenschap (Ummah) en de mensen deze conditie en dit niveau van godsvrucht (Taqwa) en oprechtheid zou bereiken, zou het dan juist zijn om te zeggen dat de samenleving rechtvaardig is geworden of is gecorrigeerd, terwijl de systemen en wetten blijven zoals ze zijn? Ik zeg: als de conditie van de mensen dit niveau zou bereiken, dan zou de islam niet aanwezig worden geacht in de realiteit van het leven, en vier vijfde zou ongebruikt en opgeschort blijven. En het is dit (vier vijfde) dat betrekking heeft op de zaken van de collectieve groep, de zorg voor de zaken van de individuen, de implementatie van het gedachtegoed, de veiligheid van de samenleving, haar bescherming en het verspreiden van de oproep tot de islam (Da’wah) naar de wereld, omdat dit de componenten van de samenleving vertegenwoordigen.

Met betrekking tot dit onderwerp zullen er in het volgende gedeelte vier gebieden worden besproken.

In regards to this issue there are four areas that will be discussed in the following section.