Wat voor type moslimgemeenschap (Ummah) is deze moslimgemeenschap (Ummah) van ons? - An-Nahdah (Wedergeboorte) | Quran Course

Wat voor type moslimgemeenschap (Ummah) is deze moslimgemeenschap (Ummah) van ons? - An-Nahdah (Wedergeboorte) | Quran Course

Zo droeg de moslimgemeenschap (Ummah) de oproep tot de islam (Da’wah) van de islam en bracht deze over naar alle volkeren van de wereld, van de grenzen van China in het oosten tot de Atlantische Oceaan in het westen, van Turkistan, Samarqand en Azerbeidzjan door Centraal-Azië totdat het de poorten van Wenen in het midden van Europa bereikte, en van Gibraltar tot Poitiers in Frankrijk, niet ver van Parijs. Deze realiteit hield stand zolang zij gekenmerkt werden door datgene wat Allah (SWT) hen had bevolen; het gebieden van het Ma’rouf (het goede) en het verbieden van het Munkar (het kwaad). Echter, daarna keerden zij zich hiervan af, sloop de zwakte erin en raakten zij verwijderd van datgene wat zij hadden geboden en raakten zij dichter bij datgene wat zij hadden verboden. De vlam van het geloof (Iman) verzwakte in hun borsten, zij begonnen hun doel in het leven en de betekenis van het moslim-zijn te misverstaan, hun begrip van de islam verzwakte en hun denken verviel, en inderdaad zij vervielen op vele gebieden. Daarom verspreidden de ziekten van verdeeldheid, achterlijkheid en verval zich onder hen, zoals die van nationalisme, tribalisme, patriottisme, regionalisme en clanisme, en zo ging hun Staat aan hen voorbij, werd hun macht gebroken en werd hun Staat ontmanteld. Inderdaad zij brachten hun Staat ten val, verscheurden de banier van hun glorie en presenteerden zichzelf aan de tafels van de andere naties, waarbij zij van hen alles aannamen waarvan zij dachten dat het hun zaken zou herstellen.

So the Ummah carried the Da’wah of Islaam and conveyed it to all of the nations of the world from the borders of China in the East to the Atlantic Ocean in the west, from Turkistan, Samarqand and Azerbaijan through central Asia until it reached the gates of Vienna in the middle of Europe and from Gibraltar to Poitiers in France not far from Paris. This reality continued for as long as they were characterised with what Allah (swt) had commanded them with; ordering the Ma’rouf (good) and forbidding the Munkar (wrong). However after that they turned away from this, weakness crept in and they became distanced from that which they had been ordering and became closer to that which they had been forbidding. The flame of Imaan weakened within their breasts, they began to misunderstand their purpose in life and the meaning of being Muslims, their understanding of Islaam weakened and their thinking declined and indeed they declined in many areas. Therefore the diseases of division, backwardness and decline spread amongst them like those of nationalism, tribalism, patriotism, regionalism and clannism and so their State passed by them, their might was broken and their State was dismantled. Indeed they brought down their State and tore up the banner of their glory and presented themselves at the tables of the other nations taking from them anything they thought would mend their affairs.

En vandaag hebben wij de resultaten hiervan geërfd, terwijl van ons wordt vereist dat wij Shuhadaa’ ‘Ala-n-Naas (getuigen over de mensheid) zijn. Is het voor ons dus mogelijk om getuigen te zijn over de mensheid zonder eerst de Islaam in de realiteit van het leven te vestigen? Is het mogelijk om getuigen te zijn over de mensheid zonder dat wij eerst de islamitische levenswijze hervatten, of zonder een Staat die de vastgestelde straffen (Hudud) uitvoert, de grenzen beschermt, de zaken van de mensen beheert, de Islaam intern implementeert en de Islaam naar de naties van de aarde brengt om zo de bewijslast en het bewijs over hen te vestigen en als zodanig getuigen over hen te worden? Dit is de situatie waarin de oproep tot de islam (Da’wah) van de Islaam alle naties heeft bereikt, de autoriteit van de Islaam zich over de aarde heeft verspreid, haar regels manifest zijn geworden en haar overtuigingen en gedachten duidelijk zijn gepresenteerd, zodat niemand een argument zal hebben voor Allah, en dit is de betekenis van getuigenis afleggen.

And today we have inherited the results of this whilst what is required is for us to be Shuhadaa’ ‘Ala-n-Naas (To be witnesses over mankind). So is it possible for us to witness over mankind without first establishing Islaam in the reality of life? Is it possible to be witnesses over mankind without us first resuming the Islamic way of life or without a State that implements the Hudood, protects the boundaries, looks after the people’s affairs, implements Islaam internally and carries Islaam to the nations of the earth so as to establish the proof and evidence over and upon them and as such becoming witnesses over them? This is the situation where the Da’wah of Islaam has reached all nations, the authority of Islam has spread over the earth, its rules have manifested and its beliefs and thoughts have been presented clearly, so that no one will have any argument in front of Allah and this is the meaning of bearing witness.

Daarnaast strijden en beconcurreren de politici en politieke partijblokken met hun verschillende richtingen elkaar om goedkope politieke winst te behalen en tijdelijke en egoïstische doelen te verwezenlijken, zonder fundamenteel iets te weten over de herleving en zonder te streven naar het verduidelijken van een pad om deze te bereiken. Zij beschikten over niets meer dan slogans voor algemene, onspecifieke gedachten en zij presenteerden of stelden geen methode voor die in de verste verte zou uitleggen waar de samenleving naartoe zou moeten bewegen en waarop zij zich zou moeten herleven. Net zoals zij geen methodologie voor dit werk verduidelijkten en louter voortgingen op basis van protesten, het opwerpen van slogans en het neigen naar de heersers en hen smachten of juist hen tegenwerken en vijandig tegen hen zijn wanneer de situatie dat dicteerde, of dit nu was om een belang veilig te stellen of om de publieke opinie op een bepaald moment te behagen, te sussen en te bevredigen. Door dit te doen, leerden zij de mensen dat politiek misleiding, misleiding, hypocrisie en smaden betekende om de doelen te bereiken en hun hoop en aspiraties te verwezenlijken. En nog erger dan dit was hun visie dat het verplicht was om de hulp en bijstand van de ongelovige te zoeken om hun einddoelen en ambities te verwezenlijken en hun doeleinden te bereiken, of in de verste verte zagen zij niets mis in het doen daarvan, zonder te weten dat dit politieke zelfmoord betekende.

In addition, the politicians and political party blocs with their different directions compete and battle to attain cheap political gains and to realise temporary and selfish goals without fundamentally knowing anything about the revival and without seeking to clarify a path towards achieving it. They did not possess more than slogans for general unspecific thoughts and they did not present or put forward a method that would in the very least explain what they wanted the society to move towards and to revive upon its basis. Just as they did not clarify a methodology for this work and merely proceeded upon protests, the raising of slogans and inclining towards the rulers and fawning them or opposing them and being hostile to them whenever the situation dictated that, whether this was to secure an interest or to please, appease and satisfy the opinion of street at a given time. In doing so they taught the people that politics meant deception, misleading, hypocrisy and fawning in order to arrive at the goals and realise there hopes and aspirations. And even worse than this, was their view that it was obligatory to seek the help and assistance of the disbeliever to realise their ends and aims and arrive at the purposes or in the very least they did not see anything wrong in doing that and without knowing that this meant political suicide.