De Gezegende Profeet ﷺ ontving twee soorten goddelijke openbaringen. De ene is de voorgelezen [matluww] en de tweede de niet-voorgelezen [ghair-matluww]. De voorgelezen openbaring is die welke wordt voorgedragen [d.w.z. de Qur'an]; de niet-voorgelezen openbaring is die welke niet wordt voorgedragen [d.w.z. de aḥādīth van de Gezegende Profeet ﷺ]. Een aanwijzing voor de wortels van de niet-voorgelezen openbaring is te vinden in de ayat's van de Qur'an. Allah (SWT) zegt in de Heilige Qur'an: {En Wij hebben de gebedsrichting (Qiblah), waarop jij voorheen was gericht, alleen ingesteld om te onderscheiden wie de Gezant volgt van wie op zijn hielen omkeert.}3

The Blessed Prophet (PBUH) received two types of divine revelations. One is the spoken [matluww] and the second, the unspoken [ghair-matluww]. The spoken revelation is that which is recited [i.e., the Qur’an]; the unspoken revelation is that which is not recited [i.e., the aúódõth of the Blessed Prophet (PBUH)]. An indication of the roots of the unspoken revelation can be found in the ayas of the Qur’an. Allah (SWTH) says in the Holy Qur’an: And We appointed the qibla to which you were used only to test those who followed the Messenger from those who would turn on their heels.3

Om een ruimer begrip van deze aya te krijgen, is het belangrijk dat we naar de historische achtergrond ervan kijken.

To gain a broader understanding of this aya, it is important that we look into its historical background.

Kort na de hijra naar Madina werd de Gezegende Profeet ﷺ en de metgezellen (Sahabah) opgedragen te bidden in de richting van de Masjid al-Aqüó in Jeruzalem. De Masjid al-Aqüó werd de gebedsrichting (Qiblah) van de moslims gedurende zeventien maanden. Na zeventien maanden werd het bevel om te bidden in de richting van de Masjid al-Aqüó opgeheven, en werd aan de moslims bevolen te bidden in de richting van Makkah. Dit bevel werd vastgesteld door de volgende ayah:

Shortly after the migration to Madina, the Blessed Prophet (PBUH) and the Sahaba were told to pray towards Masjid al-Aqüó in Jerusalem. Masjid al-Aqüó became the qibla of the Muslims for seventeen months. After seventeen months, the order to pray towards Masjid al-Aqüó was abrogated and Muslims were ordered to pray towards Makka. This order was established through the following aya:

Keer uw gezichten naar de Heilige Moskee (Al-Masjid al-Haram).

Turn your faces towards al-Masjid al-Haram.

En Wij hebben de gebedsrichting (Qiblah) waarop jij eerder gericht stond alleen ingesteld om te onderscheiden wie de Gezant volgt van wie zijn hielen omkeert.

And We appointed the qibla to which you were used only to test those who followed the messenger from those who would turn on their heels.

In dieze Aya noemt Allah (SWTH) de eerste bevel, dat was om naar Jeruzalem te gericht, als Zijn eigen bevel. Dit benadrukt voor de lezer dat Allah (SWTH) zelf achter het bevel stond om naar Masjid al-Aqsa te gebedsrichting. Maar wanneer we de Koran lezen, vinden we geen enkele aya waarin Allah (SWTH) de moslims beval om naar Jeruzalem te bidden. Het feit is dat dit bevel van de Gezegende Profeet ﷺ kwam en niet uit een aya van de Koran. De aya zegt niet: "De Gezegende Profeet ﷺ stelde het bevel in…", maar: "Wij hebben de gebedsrichting (Qiblah) aangewezen…" Dit brengt ons tot het begrip dat het bevel van de Gezegende Profeet ﷺ niet verschilt van het bevel van Allah (SWTH). Het bewijs is zo vanzelfsprekend dat het geen verdere toelichting vereist. Deze duidelijke verklaring uit de Koran met betrekking tot het bevel dat de Gezegende Profeet ﷺ gaf, toont een fundamenteel geloof aan over de aḥādīth van de Gezegende Profeet ﷺ: dat zij een vorm van openbaring zijn. En dit is wat bekend staat als de ongesproken of ongereciteerde openbaring.

In this aya, Allah (SWTH) mentions the first order, which was to face towards Jerusalem, as His own order. This impresses upon the reader the fact that Allah (SWTH) himself was behind the order to face Masjid al-Aqsa. But when we read the Qur’an we do not find any such aya in which Allah (SWTH) ordered the Muslims to pray towards Jerusalem. The fact is that this order came from the Blessed Prophet (PBUH) and not from any aya of the Qur’an. The aya does not say, “The Blessed Prophet (PBUH) enacted the order…” rather it says, “We appointed the qibla….” This brings us to the understanding that the order of the Blessed Prophet (PBUH) is no different from the order of Allah (SWTH). The proof is so self-evident it does not require any further clarification. This clear statement from the Qur’an regarding the order given by the Blessed Prophet () demonstrates a fundamental belief about the aúódõth of the Blessed Prophet (PBUH): that they are a form of revelation. And this is what is known as the unspoken or unrecited revelation.

De aya die hierboven wordt genoemd, onthult ook enkele andere belangrijke punten:

The aya mentioned above also reveals some other important points:

1. Aan de Gezegende Profeet ﷺ werd een bijzondere soort openbaring gezonden die geen deel uitmaakte van de Koran.

1. A special type of revelation was sent to the Blessed Prophet (PBUH) which was not a part of the Qur’an.

2. Deze openbaringen kwamen van Allah (SWT).

2. These revelations were from Allah (SWTH).

3. Evenzo waren de bepalingen die voortkwamen uit de niet-uitgesproken openbaringen ook de bepalingen van Allah (SWT).

3. Similarly, the rulings that derived from the unspoken revelations were also the rulings of Allah (SWTH).

Alle metgezellen (Sahabah) waren verplicht de bevelen uit de niet-uitgesproken openbaring op dezelfde manier na te leven als de uitgesproken openbaring [de Qur'an]. Sommige bevelen werden geopenbaard om het õmón van de moslims op de proef te stellen, in het bijzonder die bevelen die via de niet-uitgesproken openbaring werden geopenbaard, om te zien of zij de bevelen gehoorzaamden. Er zouden nog vele andere voorbeelden kunnen worden genoemd, maar die zijn omwille van de beknoptheid niet vermeld.

All the Sahaba were obligated to fulfill the orders of the unspoken revelations in the same manner as they were the spoken revelation [Qur’an]. Some orders were revealed to test the õmón of the Muslims, particularly those orders that were revealed through the unspoken revelation, to see whether they obeyed the orders. Many other examples could be cited, but they have not been mentioned for the sake of brevity.

Hoewel dit eerdergenoemde bewijs het belang van de Ahadith en hun geldigheid als autoriteit in de Islam benadrukt, toont het ook aan dat het behoud van de Qur'an het behoud van de overleveringen (Hadith) omvat. De Qur'an zelf is de kern van het islamitische denken en is het laatste woord in deze kwestie. De Qur'an stelt:

While this aforementioned proof highlights the importance of the Ahadith and their validity as an authority in Islam, it also establishes that the preservation of the Qur’an includes preservation of the úódõth. The Qur’an itself is the essence of Islamic thought and is the final word in this matter. The Qur’an states:

Wie de gezegende Profeet (vrede zij met hem) volgt, heeft Allah gevolgd ﷺ.

"Whosoever follows the Blessed Prophet (PBUH) has followed Allah".

In deze aya beveelt de Koran ons het pad van de Gezegende Profeet ﷺ te volgen, aangezien het volgen van de Gezegende Profeet ﷺ het volgen van Allah (SWT) is. Eens kwam een vrouw bij de beroemde Sahabah, ‘Abd Allah ibn Masood. Zij zei: “Ik heb gehoord dat u mensen weerhoudt van bepaalde dingen, terwijl ik de Koran van begin tot eind heb gelezen en ik nooit in de Koran heb gelezen dat we ons van deze dingen moeten onthouden.” ‘Abd Allah ibn Masood antwoordde: “Als je de Koran had gelezen, zou je het hebben gevonden. Heb je deze aya van de Koran niet gelezen:

In this aya the Qur’an orders us to adhere to the way of the Blessed Prophet (PBUH), as adherence to the Blessed Prophet (PBUH) is adherence to Allah (SWTH). Once, a woman came to the famous Sahabi, ‘Abd Allah ibn Masood . She said, “I have heard you stop people from doing certain things even though I have read the Qur’an from cover to cover and I have never read the Qur’an ordering us to abstain from these things.” ‘Abd Allóh ibn Masood replied, “Had you read the Qur’an you would have found it. Have you not read this aya of the Qur’an:

"Wat de Profeet (vrede zij met hem) jullie geeft, neem het aan; en waarvan hij jullie afraadt, onthoud je ervan." Note: per the rules, the honorific for the Prophet Muhammad should be ﷺ, so the correct output is: "Wat de Profeet ﷺ jullie geeft, neem het aan; en waarvan hij jullie afraadt, onthoud je ervan."

"Whatever the Prophet (PBUH) gives you, accept it; and whatever he disapproves of, abstain from it".

Uit dit voorval leren we dat deze aya de overlevering (Hadith) van de Gezegende Profeet ﷺ omvat en het gezag van de overleveringen (Hadith) in de Islam vaststelt.

From this incident we learn that this aya incorporates the aúódõth of the Blessed Prophet (PBUH) and establishes the authority of the Ahadith in Islam.