Het verhaal van Ibn Róhwai, de leraar van imam Bukhórõ, en zijn gave van geheugen is een verhaal dat aan zijn naam is blijven kleven. Het verhaal over het geheugen van Ibn Rahwai wordt op grote schaal verteld in geleerde kringen. Eens besprak hij enkele rechtskundige kwesties met een andere geleerde in de privévertrekken van ‘Abd Allah ibn Tahir. Zij waren het oneens over de tekst van een bepaald boek. Ibn Rahwai vroeg ‘Abd Allah ibn Tahir om het boek uit zijn bibliotheek te laten halen. Het boek werd voor de twee geleerden gebracht. Ibn ‘Asákir schrijft in *The History of Damascus* dat Ibn Róhwai na dit meningsverschil tegen ‘Abd Allóh ibn ùóhir zei: “Sla de elfde bladzijde van het boek open, op de zevende regel zul je vinden wat ik heb gezegd.”

The story of Ibn Róhwai, the teacher of Imam Bukhórõ, and his gift of memory is a story that has stuck to his name. The story about the memory of Ibn Rahwai is widely narrated in scholarly circles. Once he was discussing some juridical issues with another scholar in the private chambers of ‘Abd Allah ibn Tahir. They disagreed on the text of a certain book. Ibn Rahwai asked ‘Abd Allah ibn Tahir to have the book checked out from his library. The book was brought before the two scholars. Ibn Asókir writes in The History of Damascus that after this disagreement, Ibn Róhwai said to ‘Abd Allóh ibn ùóhir, “Open to the eleventh page of the book, on the seventh line you will find what I have been saying.”.

‘Abd Allah ibn Tahir sloeg de elfde bladzijde op en vond die precies zoals Ibn Rahwai haar had geciteerd. Op dat moment stond ‘Abd Allah ibn Tahir op de gelegenheid en zei tegen Ibn Rahwai: “Ik wist dat je veel sharia-uitspraken uit het hoofd kende, maar deze ongekende openbaring van je scherpe geheugen heeft me werkelijk met verbazing vervuld.”

‘Abd Allah ibn Tahir flipped to the eleventh page and found it exactly as Ibn Rahwai had quoted. At this point, ‘Abd Allah ibn Tahir rose to the occasion and said to Ibn Rahwai, “I knew you had a lot of Shari‘a rulings put to memory, but this unprecedented revelation of your sharp memory has indeed left me wonderstruck.”.

Dit voorval laat geen twijfel bestaan over de scherpte van het geheugen van Ibn Rahwai, maar is het niet zo dat we in bijna elk gebied, elke stad en elk dorp hafiz-en vinden die verzen van de Koran reciteren en direct hun plaats in de Koran kunnen aanwijzen? De werkelijkheid is dat Ibn Rahwai niet het enige voorbeeld is onder de geleerden die overleveringen (Hadith) van de Gezegende Profeet ﷺ uit het hoofd hebben geleerd.

This incident leaves no doubt about the sharpness of Ibn Rahwai’s memory, but is it not true that we find Huffaz in almost every area, city and village who recite ayas of the Qur’an and can instantly locate its place in the Qur’an? The reality is that Ibn Rahwai is not the only example amongst the scholars who memorized Ahadith of the Blessed Prophet (PBUH).