De derde methode van bewaring is de schriftelijke vastlegging van de Ahadith. Sommige mensen geloven dat de Ahadith voor het eerst in de derde eeuw werden opgetekend, terwijl andere, betrouwbaardere geleerden de mening zijn toegedaan dat het optekenen van Ahadith in de eerste eeuw begon. Als we deze kwestie dieper onderzoeken, zullen we vinden dat de Ahadith zelfs werden opgeschreven ten tijde van de gezegende Profeet ﷺ en zijn Sahabah. Het verschil tussen het optekenen van Ahadith in de tijd van de gezegende Profeet ﷺ en die welke na zijn overlijden werden geschreven, was dat niet iedereen tijdens zijn leven de Ahadith mocht noteren. Degenen die dat wel mochten, schreven de Ahadith op met toestemming van de gezegende Profeet ﷺ zelf. Echter, aan het einde van zijn leven heeft de gezegende Profeet ﷺ deze beperking opgeheven en iedereen toestemming gegeven om zijn Ahadith op te schrijven. Hij zei: "Schrijf op! Er is geen kwaad in." Eens zei hij: "Bewaar kennis door haar op te schrijven."

The third method of preservation is the written documentation of the Ahadith. Some people believe that Ahadith were first documented in the third century, while other more reliable scholars hold the view that documentation of Ahadith began in the first century. If we go deeper into this matter, we will find that that the Ahadith were even written during the time of the Blessed Prophet (PBUH) and his Sahaba. The difference between the recording of Ahadith in the time of the Blessed Prophet (PBUH) and those written after he passed away was that not everyone was allowed to note down the Ahadith in his lifetime. The ones who were allowed wrote the Ahadith with the permission of the Blessed Prophet (PBUH) himself. However, during the end of his life, the Blessed Prophet (PBUH) abrogated this restriction and gave permission for everyone to write his Ahadith. He said, “Write! There is no harm.”31 Once he said, “Preserve knowledge by writing it.”32.

‘Abd Allah ibn ‘Amr ibn al-‘As zei dat de Gezegende Profeet ﷺ tegen hem zei: "Bewaar de kennis."

‘Abd Allah ibn ‘Amr ibn al-‘As said that the Blessed Prophet (PBUH) told him, “Preserve the knowledge.”.

"Hoe moet ik het bewaren?", antwoordde hij.

He replied, “How should I preserve it?”.

Hij zei: “Door het op te schrijven.”33.

He said, “By writing it.”33.

Dit is waarom veel verzamelingen van Ahadith al tijdens het leven van de Gezegende Profeet ﷺ werden samengesteld. Zo is er bijvoorbeeld de al-Sahifat al-Sadiqa [De Authentieke Schriftrol], waarin ‘Abd Allah ibn ‘Amr ibn al-‘As alle Ahadith van de Gezegende Profeet ﷺ opschreef. Hijzelf zei:

This is why many collections of Ahadith were compiled during the lifetime of the Blessed Prophet (PBUH). For example, there is the al-Sahifat al-Sadiqa [The Authentic Scroll] in which ‘Abd Allah ibn ‘Amr ibn al-‘As wrote all the Ahadith of the Blessed Prophet (PBUH). He himself said:

Ik schreef alles op wat ik van de Gezegende Profeet ﷺ hoorde en prentte het in mijn geheugen. Sommige leden van de Quraish raadden mij af om de overleveringen (Hadith) op te schrijven. Zij zeiden: "Schrijf jij alles op wat je van de Profeet ﷺ hoort? Hij is een mens; soms maakt hij een grapje en soms raakt hij boos, net als ieder ander mens."

I wrote whatever I heard from the Blessed Prophet (PBUH) and memorized it. Some members of Quraish discouraged me from recording the Ahadith. They said, “Do you write whatever you hear from the Prophet? He is a man; sometimes he jokes and sometimes he gets angry like any other person.”.

Ze bedoelden dat de Gezegende Profeet ﷺ boos kan worden of kan grappen maken en iets kan zeggen wat hij niet bedoelde te zeggen, daarom moet men niet alles opschrijven wat hij zegt. ‘Abd Allah ibn ‘Amr ibn al-As bracht dit onder de aandacht van de Gezegende Profeet ﷺ. De Gezegende Profeet ﷺ wees naar zijn lippen en zei: "Ik zweer bij Allah (SWT), in wiens hand mijn leven is, dat er niets dan waarheid [Haqq] komt uit deze twee lippen."34

What they meant was that the Blessed Prophet (PBUH) may get angry or joke and say what he did not mean to say, therefore one should not write down everything he says. ‘Abd Allah ibn ‘Amr ibn al-As brought this to the Blessed Prophet’s (PBUH) attention. The Blessed Prophet (PBUH) pointed to his lips and said, “I swear in the name of Allah (SWTH), in whose hands is my life, that nothing but truth [Haqq] comes from these two lips.”34

Dit was een duidelijk bewijs dat elk woord van de Gezegende Profeet ﷺ de waarheid was en dat alles op papier gezet moest worden. Om dit bevel uit te voeren, stelde ‘Abd Allóh ibn ‘Amr ibn al-As een grote verzameling overleveringen (Hadith) samen in een boek, dat hij passend al-Sahifat al-Sadiqa noemde.

This was clear proof that every word of the Blessed Prophet (PBUH) was the truth and that all of it should be put to paper. To fulfill this order, ‘Abd Allóh ibn ‘Amr ibn al-As compiled a large selection of Ahadith into a book which he appropriately titled al-Sahifat al-Sadiqa.