İslam akîdesi, Müslüman'ın hayatının temelidir. Hilafet Devleti'nin yalnızca bu temele dayanan özel bir esasıdır; öyle ki Devletin varlığında, kurumlarında, eylemlerinde ya da onunla ilgili hiçbir şey, yalnızca İslam akîdesine dayanarak gerçekleşemez.

The Islamic ‘aqeedah is the basis of the Muslim’s life. It is the exclusive basis of the Khilafah State such that nothing in the State’s entity, agencies, actions or anything related to it can take place except based upon the Islamic ‘aqeedah.

Buna göre, Hilafet Devleti'nde öğrencinin çalıştığı her bilginin temeli İslami akîdedir; bu bilgi, İslami akîdeden kaynaklanması gereken türden olsun, yani akîde düşünceleri ve şer'î hükümler gibi, ya da İslami akîde üzerine inşa edilmesi gereken bilgi olsun, örneğin tarih ve bilimler gibi. İslami akîde üzerine inşa etmek, İslami akîdenin bu bilgi için bir ölçü haline gelmesi demektir; öyle ki Müslüman, akîdeye aykırı olanı reddeder ve inkâr eder, akîdeye aykırı olmayanı ise kabul etmekte serbesttir. İslami akîde, Müslüman'ın akîde ve amelde tek ölçüsüdür; kabul ve red için ölçüdür. İslam'a karşı çıkan ve düşüncelerine ters düşen diğer akîdelerin ve bilgilerin incelenmesi yasaklanmamıştır; yeter ki bu, onları çürütmek ve onlara karşı Şer'î tutumu benimsemek amacıyla yapılsın.

Accordingly, the Islamic ‘aqeedah is the basis of every knowledge that the student studies in the Khilafah State whether such knowledge is of the type that must emanate from the Islamic ‘aqeedah such as thoughts of the ‘aqeedah and Shari’ah rules, or knowledge that must be built upon the Islamic ‘aqeedah e.g. history and sciences. Building it upon the Islamic ‘aqeedah means that the Islamic ‘aqeedah becomes its criterion such that the Muslim rejects and denies that which contradicts the Islamic ‘aqeedah while being allowed to adopt that which does not contradict it. The Islamic ‘aqeedah is the Muslim’s sole criterion in creed and action, and it is the criterion for adoption and rejection. Studying other creeds and knowledge that contradict Islam and oppose its thoughts is not prevented provided this is done to refute them and adopt the Shari’ah position towards them.

Öğretim konuları iki türden biridir: Ya insanın varlıkların, fiillerin ve sözlerin gerçekliğini ve niteliklerini ve bunların insanın fıtratına uygunluğunu yargılamak için kullandığı, aklı geliştirmeye yönelik ilmi bilgidir; örneğin kimya, fizik, astronomi, matematik ve diğer deneysel bilimler. Bu bilginin kişiliğin inşasında doğrudan bir etkisi yoktur. Ya da bu sözler, fiiller ve varlıklarla ilgili Şer'i bilgidir; bu bilgi, ya taklif (sorumluluk) ile ilgili Şer'i hükmü, yani vacip, mendup, mubah, mekruh veya haram olduğunu, ya da durumlarla ilgili hükmü, yani sebep, şart veya mani olduğunu, ruhsat veya azimet olduğunu, sahih, batıl veya fasit olduğunu açıklamak içindir. Bu tür bilgi İslami kişiliği oluşturur. Bu Şer'i hükümler, Müslümanın varlıklara, fiillere ve sözlere karşı, onlara meyledip meyletmemesi açısından Şer'i tutumunu benimsemesi ve nefsinin tabii isteklerini ve organik ihtiyaçlarını karşılamak için fiiller yaparken bunları kabul edip reddetmesiyle ilgili hedefe bağlandığında, İslami nefsiyeyi (eğilimi) oluşturur. İslami kişilik, İslami zihniyetle birlikte İslami nefsiyeden oluşur. Düşünce ve eğilimlerinin temeli olarak İslam akidesini alan bir kişiliktir.

Teaching subjects are one of two types: Either scientific knowledge to develop the intellect such that man uses it to judge upon the reality and attributes of statements, actions and things as well as their conformity with man’s innate nature e.g. chemistry, physics, astronomy, mathematics and other empirical sciences. This knowledge has no direct effect in building the personality. Or Shari’ah knowledge regarding these statements, actions and things in order to demonstrate the Shari’ah rule related either to accountability (whether obligatory (waajib), recommended (mandoub), permissible (mubah), disliked (makruh) or forbidden (haram)) or circumstances (whether it is the cause (sabab), condition (shart) or preventor (mani’), dispensation (rukhsa) or normative rule (‘azeemah), its being correct (saheeh), void (baatil) or corrupt (faasid)). Such knowledge forms the Islamic personality. If these Shari’ah rules are linked to the goal of the Muslim adopting the Shari’ah position upon things, actions and statements with respect to inclining towards them or not, as well as adoption or rejection when performing actions in order to satisfy his instincts and organic needs, they form the Islamic disposition (nafsiyyah). The Islamic personality is composed of the Islamic mentality together with the Islamic disposition. It is a personality that takes the Islamic ‘Aqeedah as the basis of its thinking and inclinations.

İslam, Müslüman'dan evrenin, insanın ve hayatın yaratılışı üzerinde düşünmesini istemiştir. Mesela Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

Islam requested the Muslim to reflect upon the creation of the universe, man and life. For example, Allah ta’ala said:

a) Arapça Dili: Okuma, Yazma, Gramer, Morfoloji (sarf), Belagat (balağa), edebi metinler, dilbilimsel sözlükler (me'acim) vb.

a) Arabic Language: Reading, Writing, Grammar, Morphology (sarf), Eloquence (balaagha), literature texts, linguistic dictionaries (ma’ajim), etc.

b) İslam Kültürü: Kur'an-ı Kerim, Akide, Fıkıh, Peygamberimizin Sünneti, Tefsir, Siyer, İslam Tarihi, İslam Davetinin Düşünceleri (Da'vet) vb.

b) Islamic Culture: The Noble Qur’an, ‘Aqeedah, Fiqh, Prophetic Sunnah, Tafseer, Seerah, Islamic History, Thoughts of the Islamic Call (Da’wah), etc.

c) Bilimler, Ilimler ve Beceriler: Matematik, Fizik, Kimya, Bilgisayar, Tarım, Sanayi, Ticaret, Askeri Eğitim vb.

c) Sciences, Knowledge and Skills: Mathematics, Physics, Chemistry, Computing, Agriculture, Industry, Commerce, Military Training, etc.

Arapça dilini öğrenmek, her Müslüman için bir şer'i farizadır; çünkü o, İslam'ın ve Kur'an'ın dilidir. Kur'an'ın mucizesinin ayrılmaz bir unsurudur ve Kur'an, onsuz Kur'an olmazdı. Üstelik Allah'a onun telaffuzu ile ibadet ederiz. Allah şer'i nasları onun kelimeleriyle indirdiği için, onsuz içtihat da gerçekleşemez. Bu nedenle, Hilafet Devleti'nde Arapçayı münhasıran resmi dil kılmak, ayrıca Hilafet Devleti'nde eğitimde (öğretimde) tek öğretim dili kılmak vacip olur. Öğrenme yükümlülüğü, "Bir farizanın mukaddimesi de farizadır" ilkesinden doğar. Bu nedenle, okul ve yükseköğretim müfredatının tüm derslerinde Arapçanın yetkin biçimde kullanılmasına özen gösterilmeli, öyle ki hem bilimsel hem de kültürel düşüncenin ve bilginin taşıyıcısı hâline gelsin. Onu yetkin biçimde kullanabilmek için öğretimi ve öğrenimi için etkili yöntemler ve uygun araçlar kullanılmalı; Devletin tüm vatandaşları için hem konuşma dili hem de düşüncenin taşıyıcısı kılınmalıdır.

Learning the Arabic language is a Shari’ah obligation upon every Muslim for it is the language of Islam as well as the Qur’an. It is an essential element of the Qur’an’s miracle; and the Qur’an would not be the Qur’an without it. Moreover, we worship Allah via its pronunciation. Ijtihad cannot take place without it since Allah revealed the Shari’ah texts using its words. Thus it is obligatory to make the Arabic language the exclusive language of the Khilafah State, as well as making it the sole language of instruction (in education) in the Khilafah State. The obligation to learn it comes from the principle: “The prerequisite of an obligation is an obligation.” Thus care must be taken to use the Arabic language proficiently in all school and higher education curriculum subjects such that it becomes the receptacle of thoughts and knowledge, whether scientific or cultural. Effective styles and appropriate means must be used to teach and learn it, in order to use it proficiently, and to make it both the language of discourse and the receptacle of thought for all the State’s citizens.

Arapça dil öğretiminin amacı, öğrencinin Arapçayı yazılı olarak, konuşarak ve hitap ederek doğru ve kusursuz biçimde anlayıp ifade edebilmesini sağlamaktır. Ardından, öğrencide edebiyata karşı bir eğilim oluşturmaya çalışmaktır; çünkü bu edebiyata olan eğilim yalnızca şer'i metinleri ve edebi metinleri anlamaya yardımcı olmakla kalmaz, aynı zamanda öğrencide Arapça ilimlerinde ustalığını artırma ve Kur'an'ı ve Sünnet'i anlama konusunda bir istek de uyandırır.

The goal of teaching the Arabic language is to establish the student’s ability to understand and flawlessly express Arabic via writing, speech and address. Then, it is to attempt to create an inclination to literature within him; since this inclination to literature not only assists in understanding the Shari’ah and literature texts; it also creates an eagerness within him to increase mastery of the Arabic language’s sciences, as well as understand the Qur’an and Sunnah.

Islam İnancı'nı (akaid) incelerken dikkat, her İslami düşüncenin, ister akaide ister genel hükümlere ait olsun, kaynaklandığı temel akaid düşüncelerine yöneltilir. İslam Akaidi şunlardır: Allah'a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, Ahiret Gününe ve hayrının da şerrinin de Allah (c.c.) tarafından olduğu kader ve kazaya (ilahi takdir) iman etmektir.

When studying the Islamic ‘aqeedah, attention is focused upon the fundamental ‘aqeedah thoughts from which every Islamic thought emanates, whether such thought is of the ‘aqeedah or (general) rules. The Islamic ‘Aqeedah is: Belief (imaan) in Allah, His Angels, His Books, His Messengers, the Last Day and al-Qadha wa al-Qadr (Divine fate and destiny) the good and bad of which is from Allah (swt).

Müfredat, akaid düşüncelerini öğrencinin yaşına göre öğretmeyi amaçlar. Öğrencinin dikkati, onu çevreleyen Allah'ın eşsiz yaratılışına çekilir ve bu eşsiz yaratılış üzerinde düşünmeleri için genç zihinleri etkilenir; böylece Yaratıcı'nın, Mudabbir'in (Her Şeyi Tedbir Edenin) varlığına kesin inanç edinmeleri, Allah'a bu nimetleri için hamd ve şükür etmeleri, O'na ibadet ve itaat ederek O'nu yüceltmeleri hedeflenir. Müfredat daha sonra, sonraki aşamalarda, akaid düşüncelerine yönelik kesin delilleri sunmaya geçer; bunlar aklî veya naklî olabilir. Örneğin Allah'ın varlığının akli delili, Muhammed'in (sallallahu aleyhi ve sellem) peygamberliği ve Kur'an'ın Allah'tan olduğu; ayrıca meleklerin varlığı ve Kıyamet Günü'nün naklî delilleri. Sonra kader ve kazaya (el-Kadâ ve'l-Kader) ilişkin akaid düşüncesi ile bu inancın Müslüman'ın davranışına etkisi, örneğin sebeplilik ilkesinin benimsenmesi üzerinde durulur; ardından Allah'a tevekkül (dayanma) gibi diğer akaid düşünceleri ve ecelin ve rızkın yalnızca Allah'ın elinde olduğu inancı ele alınır.

The curriculum graduates in teaching the ‘aqeedah’s thoughts according to a student’s age. So the student’s attention is attracted to studying Allah’s unique creation surrounding him, influencing their young minds to ponder upon this unique creation to attain conviction in the existence of the Creator, the Director (Al-Mudabbir) in order to praise and thank Allah for this favours via worshipping and obeying Him. The curriculum then advances, in the following stages, to offering definitive proofs for the ‘aqeedah’s thoughts, whether intellectual or informative (naqliyy), like the rational proof of Allah’s existence, the Prophethood of Muhammad (Salla Allahu ‘alaihi wa sallam) and the Qur’an being from Allah; and the informative proofs for the existence of Angels and the Day of Judgement. Then, it focusses upon thought related to the ‘aqeedah of al-Qadha wa al-Qadr and the effect of believing in them upon the Muslim’s action like adopting the principle of causality, and then other ‘aqeedah thoughts such as Tawakul (depending) upon Allah, and that Allah Alone controls lifespan (ajal) and sustenance (rizq).

- Ezberleme ve Tilavet: Okullar, ergenlik çağına gelmeden önceki dönemi, öğrencilerin Kur'an-ı Kerim'in mümkün olan en büyük bölümünü ezberlemelerini sağlamak için değerlendirmelidir. Ezberlemeye okul öncesi dönemde başlanır; güçlü bir hafızaya sahip öğrenciler ise okulla ilişkili Kur'an ezberleme bölümüne yönlendirilir. Okul ayrıca öğrencilerin Kur'an'ı doğru okumalarını ve tecvid kurallarına uygun tilavet etmelerini geliştirmeye de özen göstermelidir.

- Memorisation and Recitation: Schools must exploit the period before the age of puberty to make students memorise the greatest portion possible of the Noble Qur’an. Memorisation begins at the pre-school interval while directing students distinguished with strong memorization to the faculty of the Qur’an memorization section associated with the school. The school must also be keen to improve students’ proper recitation of the Qur’an together with its intonation (tajweed).

- Tefsir: Öğrenciler Kur'an'ı kademeli olarak anlamaya yönlendirilir. İlk aşamada, zor kelimelerin açıklamasıyla birlikte genel anlamın öğretilmesi yeterlidir; ilgili ayetlerin öğrenciler için zorunlu olan kurallarla, örneğin namaz ve abdestle, ilişkilendirilmesi de buna dahildir. Ardından bir sonraki aşamada, akideye, fiille ilgili şer'i hükümlere, nüzul sebeplerine ve neshe dair konuları kapsayan tefsire geçilir.

- Tafseer: Students are taught to understand the Qur’an gradually. In the first stage, teaching the general meaning together with explaining the difficult words suffices, while linking the relevant ayat to the rules mandatory for students e.g. prayer, wudhu. Then progressing in the next stage to Tafseer and what it encompasses with respect to creeds, Shari’ah rules linked to action, circumstances of revelation and abrogation.

Öğrenci, okula ilk başladığı andan itibaren Peygamber sünnetini ezberleme ve anlama yoluyla öğrenir. Başlangıçta, çocukların zihnine yakın olan, ezberlenmesi ve anlaşılması kolay hadisler seçilir; örneğin Peygamber ﷺ'in şu sözü gibi:

The student studies the Prophetic Sunnah from his first joining school via memorisation and understanding. In the beginning, those ahadith close to children’s mind are chosen such that they are easy to memorise and understand e.g. his (SAW) saying:

«... ، بني الإسلَم على خمس « — This is Arabic text, not English. Here is the translation of the English-equivalent: "Islam is founded upon five (pillars)…" "İslam beş üzerine bina edilmiştir..."

»... ، بني الإسلَم على خمس « “Islam is founded upon five (pillars)…” and:

» ... المسلم أخو المسلم « "Müslüman, Müslümanın kardeşidir" … Ardından öğrenci, yaşına uygun şer'i hükümlere ilişkin hadisleri seçerek, hadisleri ve onların ilgili durumlarını (munaasabaat) ezberlemeye ve anlamaya geçer. Örneğin, yedi yaşına girdiğinde Peygamber ﷺ'in şu sözünü ezberler:

» ... المسلم أخو المسلم « “The Muslim is the brother of a Muslim…” Then the student graduates to memorising and understanding ahadith as well as their relevant situations (munaasabaat) by choosing those ahadith related to Shari’ah rules specific to the student’s age group. For instance, he memorises upon attaining seven years the Prophet’s (SAW) saying:

«... مروا صبيانكم بالصلَة لسبع سنين « "Çocuklarınıza yedi yaşında namazı emredin." Ve ergenliğe ulaştığında, Peygamber'in (SAW) şu sözünü ezberler:

»... مروا صبيانكم بالصلَة لسبع سنين « “Command your children to pray at seven years…” And upon attaining puberty, he memorises the Prophet’s (SAW) saying:

«... رفع القلم عن ثلَثة: عن الصبي حتى يبلغ» — "Kalem üç kişiden kaldırılmıştır: Ergenliğe erinceye kadar çocuktan..." Hadis metni çevrilmiştir; orijinaldeki "(i.e. accountability)" açıklaması aynen korunmuştur.

،»... رفع القلم عن ثلَثة: عن الصبي حتى يبلغ « “The pen (i.e. accountability) is lifted from three (persons): The child until he matures…” and:

«... Ya Esma, kadın âdet görme çağına ulaştığında...» İleri okul kademelerinde öğrenciler, hadisleri onlardan çıkarılan şer'î hükümlere bağlandığı gibi, ilgili oldukları olaylara bağlayarak Nebevî Sünnet'i inceler.

»... يَ أسماء، إن المرأة إذا بلغت المحيض « “O Asma, when the woman attains menstruation…” At the advanced school stages, the students studies the Prophetic Sunnah while linking the ahadith to their relevant occasion, just as they are linked to the Shari’ah rules derived from them.

Fıkıh, Kur'an ve Sünnet'teki Şeriat nasslarıyla öğrenilir. Öğrenci, yaşına göre üzerine farz olan Şeriat hükümlerini öğrenir; çünkü fıkıh, "Ayrıntılı delillerinden elde edilen amelî Şer'î hükümlerin ilmi" olarak tanımlanır. Çocuklar namaz, oruç, anne babaya ve insanlara karşı adab hükümleriyle başlar; buluğ çağına ait hükümleri, yani cünüplük (cenabet) hali, gusül, adet ve lohusalık gibi konuları ise buluğa yakın bir zamanda öğrenirler. Aynı şekilde, sadakat, emanete riayet ve hakkı söylemede cesaret gibi ahlakla ilgili konulara da önem verilir. Sonra fıkhın daha genel konularına, örneğin cihad ve liderlik ile bunların hükümlerine geçilir ve bazı fıkıh kaideleri de incelenir; örneğin: "Zarar vermek de zarara uğramak da yoktur", "Her şüphe hadleri düşürür" ve "Bir farzın gerekli kıldığı şey de farzdır."

Fiqh is studied via the Shari’ah texts of the Qur’an and Sunnah. The student learns the Shari’ah rules obliged on him according to his age, since Fiqh is defined as: Knowledge of the practical Shari’ah rules derived from their detailed evidences. Children begin with the rules of prayer, fasting, etiquette of dealing with parents and people without exploring the rules required at the age of puberty e.g. rules of major ritual impurity (janabah), major ritual wash (ghusl), menstruation and childbirth which are taught at a time close to the stage of puberty. Likewise, the focus is upon rules related to morals such as loyalty, trustworthiness, boldness in speaking the truth. Then, it progresses to studying Fiqh in a general manner such as jihad and leadership and their rules together with studying some of the Fiqh principles e.g. the principle(s): “No (inflicting) harm or being harmed”, “Any doubt will avert the hudood” and “The prerequisite of an obligation is an obligation.”

Çocuk, okula ilk başladığı andan itibaren Peygamber'in (SAW) siyerini incelemeye başlar; bu inceleme, genişleme yönünden kademeli olarak ilerler. Öğrenci ilk kursta (birinci aşamada) Peygamber ﷺ'in doğumundan vefatına kadar bütün hayatını özet olarak öğrenir. Aynı konu, öğrencinin yaşına uygun olarak daha geniş ve daha derin bir biçimde yeniden ele alınır; öyle ki öğrenci üç okul aşamasını tamamladığında Peygamber ﷺ'in siyerini, fıkhı ve türetilmiş hükümleriyle birlikte ayrıntılı olarak bitirmiş olur. Özellikle Da'vet'i taşıma, Devlet'i kurma ve İslam'ı yayma kurallarına büyük önem verilmelidir.

The child begins studying the Prophetic Seerah from his first joining school with such study graduating in terms of expansion. The student studies the whole life of the Prophet (SAW) in summary, from his birth to death in the first course (first stage). The same is reviewed in an expansive and deeper form according to the student’s age, such that the student completes studying the Prophetic Seerah in detail together with its Fiqh and derived rules upon completing the three school stages. Focus must be paid upon the rules of carrying the Da’wah, and establishing the State and spreading Islam.

Öğrenci, yaşına uygun olarak, tıpkı Siyer ve Fıkıh çalışması gibi bunu da inceler. Sahabe, Tabiin ve onlardan sonra gelen yöneticiler ile alimlerin cesur tutumlarının (mevâkıf) incelenmesine özel önem verilmelidir. Örneğin Ebu Bekir'in Resûlullah'ı ({ÖRNEK}) savunmasında ve irtidat savaşlarında gösterdiği tutum, Ömer'in Hicret sırasındaki tutumu, Osman'ın cömertliği, Ali'nin cesareti, Bilal'in sabrı ve dayanıklılığı, Ömer bin Abdülaziz'in adaleti gözetmesi, Mu'tasım Billah'ın onur duygusunu koruması, Selahaddin'in (Haçlılara karşı) savaşlarındaki tutumu, Sultan Abdülhamid Han'ın Filistin'i korumadaki tutumu, Kadı Şüreyh'in adaletle hükmetmesi, Şafiî'nin Fıkıhtaki tutumu, Ahmed bin Hanbel'in cesareti, Halid bin Velid'in itaatkârlığı ve benzeri tutumlar bunlara örnektir. Bu çalışma, hayata dair İslami kavramların pekişmesi amacıyla yapılır.

The student studies this according to what suits his age just like his study of the Seerah and Fiqh. Focus must be paid upon studying the bold attitudes (mawaqif) of Islamic personalities like the Sahabah, Tabi’in and the rulers and scholars who came after them e.g. the attitudes adopted by Abu Bakr in defending the Messenger (SAW) and during the apostasy wars, and Umar during his Hijrah, Uthman in his liberal generosity, Ali in bravery, Bilal in patience and endurance, Umar bin Abdulaziz in upholding justice, Mu’tasim Billah in the sense of upholding honour, Salahuddin during his wars (against the Crusaders), Sultan Abdulhamid II in protecting Palestine, Qadhi Shurayh in judging with justice, As-Shafi’i in Fiqh, Ahmad bin Hanbal in boldness, Khalid bin Walid in obedience and similar attitudes. This is done to consolidate the Islamic concepts about life.

Diğer milletlerin ve halkların tarihi, üçüncü okul kademesinde ve bazı üniversite fakültelerinde yalnızca onların derslerinden ibret almak amacıyla incelenir; ayrıca diğer milletlerin zihniyetlerini anlamak, onlarla etkileşimde bulunmak ve onlara Da'veti taşıyabilmek için de incelenir.

The history of other nations and peoples is studied merely to take heed of their lessons during the third school stage as well as in some university faculties, in order to understand the mentalities of other peoples and nations so as to interact with, and carry the Da’wah to them.