آیا اگر بسیاری از معاصران عیسی (علیه السلام) ادعا کردند که او همان مسیح موعود است، همان‌طور که پیش‌تر درباره یحیی تعمیددهنده همین ادعا را کرده بودند، خود عیسی (علیه السلام) چنین ادعایی کرد، یا حتی به شاگردانش گفت که او همان است؟ و آیا او پیشگویی‌های مربوط به مسیح موعود را تحقق بخشید؟

If many of the contemporaries of Jesus (PBUH) claimed that, he is the expected messiah, as they claimed the same before about John the Baptist, did Jesus himself (PBUH) claim or even tell his disciples that he is. Did he (PBUH) fulfill the prophecies about the expected messiah?

یک بار از شاگردانش پرسید که مردم دربارهٔ او چه می‌گویند، سپس به ایشان گفت: «و او از ایشان پرسید: اما شما می‌گویید که من کیستم؟ پطرس در جواب او گفت: تو مسیح هستی. و او ایشان را سختاً منع کرد که دربارهٔ او به کسی نگویند. و آغاز کرد به تعلیم دادن ایشان که پسر انسان باید رنج بسیار بکشد و از مشایخ و رؤسای کهنه و کاتبان رد شود و کشته گردد.» (مرقس ۸: ۲۹-۳۱). او به شدت ایشان را از گفتن چنین چیزی دربارهٔ او بازداشت، و به ایشان گفت که دستخوش توطئه و قتل خواهد شد. بی‌شک، این آن چیزی نبود که ایشان از «مسیح پیروز» انتظار داشتند. به عبارت دیگر، او برای ایشان توضیح داد که او مسیح پیروزی که در انتظارش بودند نیست؛ مسیحی که ایشان یقین داشتند پیروزی، ظفر و استقامت را به ارمغان خواهد آورد، نه اینکه رنج و مرگ را تحمل کند.

Once he asked his disciples about what the people say about him, then he asked them "And he asked them, “But who do you say that I am?” Peter answered him, “You are the Christ”. And he strictly charged them to tell no one about him. And he began to teach them that the Son of man must suffer many things and be rejected by the elders and the chief priests, and the scribes, and be killed." (Mark: 8/29-31). He strongly forbade them to say that about him, and he told them that he would be subject to conspiracy and murder. There is no doubt that, this was not what they expected from the "victorious messiah". In other words, he explained to them that he was not the victorious messiah who they were waiting for; whom they were sure would bring victory, triumph and perseverance, not to suffer pain and death.

لوقا تأیید میکند: «پطرس جواب داد: مسیح خدا را. و ایشان را به شدت منع کرد و امر فرمود که این را به هیچ‌کس نگویند». (لوقا ۹:۲۰-۲۱). با این کار، عیسی (علیه‌السلام) به شاگردان خود دستور داد که عنوان (مسیح موعود) را به او نسبت ندهند. این به دلیل ترس او از یهودیان نبود، زیرا او قبلاً به ایشان خبر داده بود که آن توطئه رخ خواهد داد. بنابراین، اگر او «مسیح موعود» بود، انکار آن بی‌معنا می‌بود. او از این کار منعشان کرد زیرا آنچه می‌گفتند، حقیقت نداشت.

Luke confirms, "Peter answered, “The Christ of God”. And he strictly charged and commanded them to tell this to no one". (Luke: 9/20-21). By doing so, Jesus (PBUH) forbade the disciples to attach the title (expected messiah) to him. It was not because he was afraid of the Jews, since he had informed them that that conspiracy would happen. Therefore, it was meaningless, if he was the "expected messiah", to deny it. He forbade them because what they said was not the truth.

پطرس، سرِ حواریون، این را نپذیرفت که عیسی (علیه السلام) همان کسی باشد که دچار رنج و مرگ می‌شود نه «پادشاه پیروزمندِ موعود»، و سپس عیسی (علیه السلام) را به خاطر اعلام چنین خبری درباره خودش سرزنش کرد.

Peter, the head of the apostles, refused to accept that Jesus (PBUH) was the man who was subject to pain and death and not the "expected victorious king", he went on to blame Jesus (PBUH) for announcing such news about himself.

بیایید ببینیم متی درباره‌ی آن صحنه چه گفته است:

Let us see what Matthew said regarding that scene:

از آن زمان عیسی به شاگردان خود آشکار کرد که باید به اورشلیم برود و از سوی مشایخ و رؤسای کاهنان و کاتبان رنج بسیار ببیند و کشته شود، و در روز سوم برخیزد. آنگاه پطرس او را به کناری کشید و به سرزنش او پرداخت و گفت: «خدا نکند، ای خداوند! این هرگز بر تو نخواهد آمد».

"From that time Jesus began to show his disciples that he must go to Jerusalem and suffer many things from the elders and chief priests and scribes, and be killed, and on the third day be raised. And Peter took him aside, and began to rebuke him, saying, “far be it from you, Lord: this shall never happen to you”.

عیسیٰ نے اسے سنجیدگی سے جواب دیا:

Jesus answered him seriously:

«اما او روی برگرداند و به پطرس گفت: "از من دور شو ای شیطان!»

“But he turned, and said to Peter, “Get behind me, Satan:

«شما برای من مانعی هستید، زیرا فکر شما نه بر امور خدا، بلکه بر امور انسان متمرکز است.» (متی ۱۶:۲۱-۲۳)

you are a hindrance to me. for you are not sitting your mind on the things of God , but on the things of man.” (Matthew: 16/21-23).

پطرس و سایر حواریون از شنیدن سخن او متحیر و شوکه شدند، زیرا شنیدند که او می‌گفت: «و من، هنگامی که از زمین برافراشته شوم، همه مردم را به سوی خود خواهم کشید». او این را گفت تا نشان دهد که با چه نوع مرگی خواهد مرد.» (یوحنا: ۱۲/۳۲-۳۳).

Peter was shocked and so were the rest of the disciples, for, they heard him say:- “And I, when I am lifted up from the earth, will draw all people to myself”. He said this to show by what kind of death he was going to die.” (John: 12/32-33).

سپس آنان به این تصور مربوط به مسیحِ رنجکشیده اعتراض کردند و پرسیدند آیا عیسی (ع) درباره خودش سخن می‌گفت.

Then they expressed their objection to this idea about the suffering messiah, and they asked whether Jesus (PBUH) was talking about himself.

جمعیت به او پاسخ داد: «ما از شریعت شنیده‌ایم که مسیح تا ابد باقی می‌ماند. چگونه می‌گویی که پسر انسان باید بالا برده شود؟ این پسر انسان کیست؟» (یوحنا ۱۲:۳۴)، آنان از شنیدن حقیقت از زبان عیسی (علیه السلام) شوکه شدند؛ حقیقتی که خیال باطل آنان را، مبنی بر اینکه او مسیح پیروز و بزرگ است، ویران کرد.

"So the crowd answered him, “we have heard from the law that the Christ remains for ever. How can you say that The Son of man must be lifted up? Who is this Son of man?" (John: 12/34), they were shocked to hear the truth from Jesus (PBUH); the truth that destroyed their chimera that he is the great victorious messiah.

کاهن الخضری با ما موافق است که عیسی (ع) همان «مسیحِ پیروزمند» که یهودیان انتظارش را می‌کشیدند نبود، بلکه مسیحِ معنوی بود. سپس ما را به این واقعیت بسیار مهم متوجه کرد که عیسی (ع) همواره می‌کوشید خود را به مردم به‌عنوان مسیح نشان ندهد، و به همین دلیل هرگاه می‌دید راهی وجود دارد که مردم از آن او را مسیح بپندارند، آن راه را می‌بست.1

Priest Al-Khudary agrees with us that Jesus (PBUH) was not the "victorious messiah" awaited for by the Jews but he was the spiritual messiah. Then he alerted to us, "to a very important fact that Jesus (PBUH) had always tried not to show himself as the messiah to the people, it was the reason why when he saw any gaps from which the people would see him as a messiah, he would close them".1

پدر ماتا المسکین، عالم مصری، می‌گوید: «شاگردان در زمان حیات عیسی (صلی‌الله علیه وسلم) شواهدی گرد آورده بودند که برای تأیید اینکه او مسیح است کافی بود؛ اما هر بار که می‌کوشیدند این دلالت را اثبات کنند، عیسی (صلی‌الله علیه وسلم) آنان را منع می‌کرد… دانشمندان درمانده شده بودند از اینکه عیسی (صلی‌الله علیه وسلم) پیوسته هویت خود را به‌عنوان مسیح پنهان می‌داشت، و ناچار بودند هرچه از دستشان برمی‌آمد درباره‌اش بگویند». ۲ عیسی (صلی‌الله علیه وسلم) گاه‌گاه پیوسته انکار می‌کرد که مسیح است. «چون مردم معجزه‌ای را که او انجام داده بود دیدند، گفتند: این همان پیامبری است که باید به جهان بیاید. عیسی چون دریافت که می‌خواهند بیایند و او را به زور ببرند تا پادشاهش کنند، باز تنها به کوه گریخت.» (یوحنا ۶:۱۴-۱۵). چرا گریخت؟ براستی او «پادشاه موعود» نبود، اما آنان به‌سبب معجزاتش، و به‌سبب امید و اشتیاقی که در دل خود داشتند، اصرار می‌ورزیدند که او را چنین سازند، به این امید که او آنان را از ستم و بی‌رحمی رومیان نجات دهد.

Father Matta Al-Meskeen, an Egyptian scholar, says:- “the disciples had collected evidence during the life of Jesus (PBUH) that was enough to confirm to them that he was the messiah; however, every time they tried to proof this implication, Jesus (PBUH) forbade them… The scholars were exhausted that Jesus (PBUH) constantly hid his identity as the messiah, and they had to say whatever they could about him". 2 Jesus (PBUH), from time to time, kept denying that he is the messiah. “When the people saw the sign that he had done, they said, “This is indeed the prophet who is to come into the world. Perceiving then that they were about to come and take him by force to make him king, Jesus withdrew again to the mountain by himself." (John: 6/14-15). Why did he escape? Indeed, he was not the "expected king", but they insisted on making him so because of his miracles, and because of the hope and longing within themselves, that he will save them from the injustice and cruelty of the Romans.

کشیش الخضری گفت: «گروه غیورها در انتظار مسیح سیاسی بودند. وقتی عیسی را دیدند که از نزدیک شدن ملکوت خدا موعظه می‌کرد، گمان کردند که او واقعاً همان مسیح سیاسی است، و از این رو خواستند او را پادشاه و رهبر خود کنند.

Priest Al-Khodary said: "the enthusiast group was waiting for the political messiah. When they saw Jesus, who was preaching the near kingdom of God, they thought that he was truly that political messiah, for that they wanted to make him their king and leader.

فکر می‌کرد که می‌تواند آنان را گرد آورد و پشتیبانی‌شان کند، اما عیسی همواره تنها می‌شد و به سوی کوه‌ها می‌رفت، زیرا پادشاهی او از این جهان نیست و به این پادشاهی که مردم را به جنگ و کشتار می‌کشاند نیازی ندارد.1

Thinking that he could gather and support them, but Jesus used to leave alone and head to the mountains, because his kingdom is not in this world, and he does not need this kingdom that causes people to fight and to kill.”1

فیلیپس به دوستش ناتانائیل گفت: «ما کسی را یافته‌ایم که موسی در تورات و پیامبران از او سخن گفته است؛ عیسی پسر یوسف، که اهل ناصره است ………».

Philips said to his friend Nathaniel: "we found what Moses wrote about in the Torah and the prophets Jesus son of Josef who is from Nazirah ……….".

ناتانائیل نزد عیسی رفت و از او پرسید: «ناتانائیل به او گفت: ای استاد، تو پسر خدایی؛ تو پادشاه اسرائیلی. عیسی در پاسخ به او گفت: «آیا چون به تو گفتم که تو را زیر درخت انجیر دیدم، ایمان آوردی؟ تو از اینها بزرگ‌تر خواهی دید.» (یوحنا ۱:۴۹-۵۰). عیسی (علیه السلام) با پرسشی به او پاسخ داد و به او گفت که معجزات بیشتری خواهد دید. او به ناتانائیل نگفت که پادشاه موعود است.

Nathaniel went to Jesus (PBUH) and asked him, "Nathanael said to him, Rabbi, you are the Son of God; you are the King of Israel. Jesus answered him, “Because I said to you, “I saw you under the fig tree,” do you believe? You will see greater things than these." (John: 1/49-50). Jesus (PBUH) answered him by a question, and told him that he will see more miracles. He did not tell him that he was the expected king.

در کاخ پیلاطس، او منکر شد که می‌تواند همان پادشاه موعودِ یهودیان باشد، چنان‌که آنان ادعا و شایعه می‌کردند. «عیسی پاسخ داد: پادشاهی من از این جهان نیست. اگر پادشاهی من از این جهان بود، خادمانم می‌جنگیدند تا به دست یهودیان تسلیم نشوم؛ اما پادشاهی من از این جهان نیست.» (یوحنا ۱۸:۳۶). پادشاهی او معنوی است که در آسمان است؛ این همان پادشاهی موعودِ یهودیان نیست، یعنی پادشاهی مادی و زودگذرِ جهان که رومیان از آن بیم داشتند. «از پیشگویی‌ها دانسته است که مسیح پادشاه و کاهن خواهد بود». ۲ بی‌گناهی او از این اتهام در کاخ پیلاطس به روشنی ثابت شد؛ آنجا که از او پرسید: «و آنان به اتهام‌زدن به او آغاز کردند و گفتند: ما دیدیم که این مرد ملت ما را گمراه می‌کند و از دادنِ خراج به قیصر بازمی‌دارد و می‌گوید خودش مسیح و پادشاه است.» (لوقا ۲۳:۲). بعید است که پاسخ داده‌شده از سوی عیسی (ﷺ) اعتراف به شمار آید، زیرا به او گفت: «تو خود چنین می‌گویی، نه من»، و پیلاطس به بی‌گناهی او متقاعد شد و گفت: «... در او هیچ گناهی نمی‌یابم.» (یوحنا ۱۸:۳۸).

In Pilate’s palace, he denied that he could be the Jews’ expected king as they claimed and rumored. "Jesus answered, “My kingdom is not of this world. If my kingdom were of this world, my servants would have been fighting, that I might not be delivered over to the Jews. But my kingdom is not from the world." (John: 18/36). His kingdom is spiritual, which is in heaven, it is not the expected kingdom of the Jews; the material timely kingdom feared by the Romans, "it is known from the prophecies that the messiah will be a king and a priest". 2 His innocence from this accusation clearly proved in Pilate’s palace, who asked him saying, "And they began to accuse him, saying, “We found this man misleading our nation and forbidding us to give tribute to Caesar, and saying that he himself is Christ, a King." (Luke: 23/2), it is unlikely to consider the answer given by Jesus (PBUH) as a confession, as he said to him, “you are saying so not me”, and Pilate was convinced of his innocence and said: "...I find no guilt in him." (John: 18/38).

در انجیل یوحنا، عیسی (علیه السلام) به پیلاطس توضیح داد که هدف از پیامش شهادت دادن به حق است، نه پادشاهی بر انسان‌ها. او گفت: «تو می‌گویی که من پادشاهم. من برای همین منظور متولد شدم و برای همین منظور به جهان آمده‌ام، تا به حق شهادت دهم. هر کس که از حق است، سخن مرا می‌شنود.» (یوحنا ۱۸:۳۷).

In the Gospel of John, Jesus (PBUH) explained to Pilate that the reason of his message was to bear witness for the truth, and not be a king of human beings. He said:- "you say that I am a king. For this purpose, I was born and for this purpose, I have come into the world, to bear witness to the truth. Every one who is of the truth listens to my voice." (John: 18/37).

در میان کسانی که دریافتند عیسی (علیه السلام) همان مسیح موعود نیست، یهودا اسخریوطی بود. به گفته‌ی کشیش الخضری، او عیسی (علیه السلام) را تسلیم کرد، زیرا عضو گروه متعصبانی بود که در رؤیای ظهور مسیح پیروزمند به سر می‌بردند. او دلسرد شد و نسبت به اینکه آیا عیسی مسیح است یا نه، به تردید افتاد. «چون به کفرناحوم رسیدند، گیرندگان دو درهم نزد پطرس آمدند و گفتند: آیا استاد شما دو درهم نمی‌دهد؟ گفت: چرا. و چون به خانه درآمد، عیسی پیش از آنکه او سخن گوید، گفت: ای شمعون، پادشاهان جهان از که باج و خراج می‌گیرند، از پسران خود یا از بیگانگان؟ گفت: از بیگانگان. عیسی به او گفت: پس پسران آزادند. ولی برای آنکه آنان را نرنجانیم، به دریا برو، قلابی بینداز و نخستین ماهی را که برآید بگیر، و چون دهانش را باز کنی، سکه‌ای چهار درهمی خواهی یافت. آن را بگیر و برای من و خودت به ایشان بده.» (متی ۱۷: ۲۴-۲۷)

Among those who realized that, Jesus (PBUH) was not the expected messiah was Judas Iscariot. Who - as seen by the priest Al-Khodary - betrayed Jesus (PBUH) because he was a member of the enthusiast group who dreamed of the appearance of the victorious messiah. He was disappointed, and he became suspicious as to whether or not Jesus was the messiah. “When they came to Capernaum, the collectors of the half-shekel tax went up to Peter and said, “Dos your teacher not pay the tax?” He said, “Yes.” And when he came into the house, Jesus spoke to him first, saying, What do you think, Simon? From whom do kings of the earth take toll or tax? From their sons or from others?” and when he said, “from others” Jesus said to him, and then the sons are free. however, not to give offense to them, go to the sea and cast a hook and take the first fish that comes up, and when you open its mouth you will find a shekel. Take that and give it to them for me and for yourself." (Matthew: 17/24-27) 1

دیگران دریافتند که عیسی (علیه السلام) آن مسیحی نیست که انتظارش را می‌کشیدند.

Others realized that Jesus (PBUH) was not the expected messiah.

دانستنِ اصل و نسب و قبیلهٔ عیسی، در حالی که مسیحِ موعود بیگانه است و یهودیان او را نمی‌شناسند. «پس بعضی از اهالی اورشلیم گفتند: آیا این همان کسی نیست که می‌خواهند او را بکشند؟ و اینک آشکارا سخن می‌گوید و آنان هیچ به او نمی‌گویند. آیا بزرگان راستی دانسته‌اند که این همان مسیح است؟ اما ما می‌دانیم این مرد از کجاست، و چون مسیح بیاید، هیچ‌کس نخواهد دانست از کجاست.» (یوحنا ۷: ۲۵-۲۷) و این بدان سبب است که مسیحِ موعود برای بنی‌اسرائیل بیگانه است.

Knowing Jesus’ origin, family and tribe, while the expected messiah is a stranger and not known to the Jews. "Some of the people of Jerusalem therefore said, “Is not this, the man whom they seek to kill? And here he is, speaking openly, and they say nothing to him. Can it be that the authorities really know that this is the Christ? But we know where this man comes from, and when the Christ appears, no one will know where he comes from." (John: 7: 25-27) that is because the expected messiah is a stranger to the children of Israel.

عیسی (ص) نشانه‌ای را که درباره‌ی مسیح موعود، که حضور ندارد، ذکر کرده بودند تأیید کرد و گفت:

Jesus (PBUH) confirmed the authenticity of the sign they mentioned about the absent messiah, he said:

پس عیسیٰ در حالی که در معبد تعلیم می‌داد، اعلام کرد: «مرا می‌شناسید و می‌دانید از کجا آمده‌ام؟ اما من از جانب خود نیامده‌ام. آن که مرا فرستاده راستگوست و شما او را نمی‌شناسید. من او را می‌شناسم، زیرا از جانب او آمده‌ام و او مرا فرستاده است.» ……. با این حال بسیاری از مردم به او ایمان آوردند. گفتند: «وقتی مسیح بیاید، آیا معجزات بیشتری از این مرد خواهد آورد؟» (یوحنا ۷: ۲۵-۳۱) عیسیٰ (PBUH)

"So Jesus proclaimed, as he taught in the temple, “you know me, and you know whence I come from? But I have not come of my own accord. he who sent me is true, and him you do not know. I know him, for I come from him, and he sent me.” ……. yet many of the people believed in him. They said, “When the Christ appears, will he do more signs than this man has done?" (John: 7: 25-31) Jesus (PBUH)

او اعلام کرد که فرستادهٔ خداست، و اینکه او آن کسی نیست که آنان انتظارش را می‌کشند، زیرا آنان آن شخص را نمی‌شناسند.

mentioned that he is a messenger sent by God, and that he is not the one they are expecting, because they do not know that one.

آنان که با او سخن گفته بودند به او ایمان آوردند و فهمیدند که او مسیح موعود نیست. بیایید ببینیم یوحنا چه گفت: «اما بسیاری از مردم به او ایمان آوردند و گفتند: "وقتی مسیح بیاید، آیا معجزات بیشتری از این مرد انجام خواهد داد؟"» (یوحنا ۷:۳۰-۳۱)

Those he had spoken to believed in him, and they understood that he is not the expected messiah. Let us look at what John said, "Yet many of the people believed in him. They said, “When the Christ appears, will he do more signs than this man has done?" (John: 7:30-31)

عیسی (صلوات‌الله علیه) از نسل داوود است، چنان‌که متی و لوقا ذکر کرده‌اند، و قوم او بارها او را با این نام خوانده‌اند. «و چون شنید که عیسای ناصری است، آغاز کرد به فریاد زدن و گفتن: ای عیسی، پسر داوود، بر من رحم کن.» (مرقس ۱۰:۴۷)، (نگاه کنید به متی ۱:۱، ۲۰:۳۱) و لوقا ۱۸:۲۸، و آیات بسیار دیگر.

Jesus (PBUH) is a descendant of David as mentioned by Matthew and Luke, and his people repeatedly called him by that name. "And when he heard that it was Jesus of Nazareth, he began to cry out, and say, “Jesus, Son of David, have mercy on me." (Mark: 10/47), (see Matthew: 1/1, 20/31) and Luke: 18/28, and many other verses.

منتظَر مسیح یا پادشاه بعدی از نسل داوود نیست، همان‌طور که عیسی گواهی داد: «و چون فریسیان جمع بودند، عیسی از ایشان سؤال کرده، گفت: "درباره مسیح چه گمان می‌برید؟ او پسر کیست؟" به وی گفتند: "پسر داوود." به ایشان گفت: "پس چگونه داوود او را به روح خداوند خوانده، می‌گوید: خداوند به خداوند من گفت: به دست راست من بنشین، تا دشمنانت را زیر پایت بگذارم؟ پس اگر داوود او را خداوند می‌خواند، چگونه پسر اوست؟" و کسی نتوانست به او جوابی بدهد، و از آن روز هیچ‌کس جرأت نکرد دیگر از او سؤالی بکند.» (متی ۲۲: ۴۱-۴۶). عیسی (صلوات الله علیه) آشکارا گواهی داد که او مسیح موعود نیست.

The expected messiah or the next king is not a descendant of David, as Jesus testified: "now while the Pharisees were gathered together, Jesus asked them a question, Saying, “What do you think about the Christ? Whose son is he?” They said to him, “The Son of David.” He said to them, “How is then that David, in the spirit, call him Lord, saying, “The LORD said to my Lord, Sit at my right hand, until I put your enemies under your feet”? If then David calls him Lord, how is he his son?” And no man was able to answer him a word, nor from that day do any one dare to ask him any more questions." (Matthew: 22/41-46). Jesus (PBUH) openly testified that he was not the expected messiah.

عیسی (علیه السلام) نمی‌تواند پیشگویی‌های مربوط به پادشاه بزرگ بعدی را تحقق بخشد، و نمی‌تواند بر تخت داوود یا هیچ کس دیگری پادشاه باشد. او از نسل پادشاه گناهکار «یهویاقیم پسر یوشیا» است که در کتاب تواریخ (۱) به عنوان یکی از پدربزرگان عیسی (علیه السلام) ذکر شده است.

Jesus (PBUH) cannot fulfill the prophecies of the next great king, and cannot be a king on the throne of David or anyone else. He is a descendant of the sinful king "Jehoiakim son of Josiah", one of Jesus (PBUH) grandfathers as mentioned in the Book of Chronicles (1).

آمون پسرش، یوشیا پسرش. پسران یوشیا:

"Amon his son, Josiah his son. The sons of Josiah:

یوحنان نخستزاده، یهویاقیم دومین، صدقیا سومین، شلوم چهارمین." (تواریخ اول ۳:۱۴-۱۵)

Johanan the fristborn, the second Jehoiakim, the third Zedekiah, the fourth Shallum." (Chronicles (1): 3:14-15)

یهویاقیم جدِّ عیسی (علیه السلام) بود (چنان‌که در کتاب مقدس آمده است)، و متی نام یهویاقیم را از شجره‌نامهٔ عیسی حذف کرده است؛ میان یوشیا و نوهٔ او، یَکنیا.

Jehoiakim was a grandfather to Jesus (PBUH) (as mentioned in the Holy Bible), Matthew dropped the name Jehoiakim from Jesus’ ancestry list, between Josiah and his grandson Yeknia.

خداوند بر اساس تورات، سلطنت را از نسل یهویاقیم محروم کرد: «بنابراین خداوند درباره یهویاقیم پادشاه یهودا چنین می‌گوید: کسی از او بر تخت داوود نخواهد نشست، و جسد او در روز به گرما و در شب به سرما افکنده خواهد شد.» (کتاب ارمیا، ۳۶:۳۰). چگونه مسیحیان - که ادعا می‌کنند عیسی (علیه السلام) از نسل یکنیا پسر یهویاقیم گناهکار است - می‌توانند باور کنند که کسی که این پیشگویی‌ها را محقق می‌سازد، عیسی (علیه السلام) است؟

God forbade the dominion from descendants of Jehoiakim according to the Torah, "Therefore thus says the LORD concerning Jehoiakim king of Judah; He shall have none to sit on the throne of David, and his dead body shall be cast out in the heat by day and the frost by night." (Jeremiah: 36/30). How can the Christians - who claimed that Jesus (PBUH) is a descendant of Yeknia the son of the sinful Jehoiakim - believe that the person who fulfills these prophecies is Jesus (PBUH)?

با تأمل در زندگینامه عیسی (علیه السلام)، سخنان و عادات او، روشن می‌شود که او پادشاه بعدی یا پادشاه موعود نبود.

Pondering upon the biography of Jesus (PBUH), his words and his habits, will prove that he was not the next king or the expected king.

او هرگز حتی برای یک روز پادشاه بنی‌اسرائیل نبود؛ پیامش برای آنان هیچ نجات دنیوی‌ای در بر نداشت، برخلاف پیامبر موعود. بلکه عیسی (علیه‌السلام) اغلب از ترس حملهٔ یهودیان می‌گریخت؛ پس چگونه می‌توان او را با پادشاه پیروزمند مقایسه کرد؟ پادشاهی که به خواست خدا بر دشمنانش پیروز خواهد شد و کرهٔ زمین و ملتش در برابرش سر فرود خواهند آورد.

He was never a king of the children of Israel even for one day; his message did not contain any secular salvation for them unlike the awaited prophet. Instead, Jesus (PBUH) often escaped fearing the assault of the Jews; so, how can we compare him to the victorious king? The king who will defeat his enemies by the will of God, and whom the planet will bow to and to his nation.

پیامبری که در راه است، همان‌گونه که یعقوب خبر داده، پادشاهان و ملت‌های زمان خود را درهم خواهد شکست و شکست خواهد داد. «عصا از یهودا دور نخواهد شد و عصای فرمانروایی از میان پاهای او، تا زمانی که شیلون بیاید و اطاعت قوم‌ها از آنِ او باشد.» (سفر پیدایش: ۴۹/۱۰)

The coming prophet will smash and defeat the kings and nations of his time as told by Jacob. "The scepter shall not depart from Judah, nor the ruler’s stuff from between his feet, until tribute comes to him; and to him shall be the obedience of the peoples." (Genesis: 49/10).

حضرت داوود درباره‌ی او چنین گفت:

Prophet David said about him:

«شمشیرت را بر ران خود ببند، ای جبار، در جلال و شکوهت. در شکوه خود پیروزمندانه، در راه حقیقت و فروتنی و عدالت سوار شو؛ و دست راستت کارهای هولناک به تو بیاموزد. تیرهایت در دل دشمنان پادشاه تیز است؛ قوم‌ها زیر پای تو می‌افتند. تخت تو، ای خدا، تا ابد و تا ابدالآباد است. عصای پادشاهی تو، عصای راستی است.» (مزامیر ۴۵: ۱-۶)

"Gird your sword on your thigh, O mighty one, in your splendor and majesty. In your majesty ride out victoriously fro the cause of truth and meekness and righteousness; let your right hand teach you awesome deeds. your arrows are sharp in the heart of the king's enemies; the peoples fall under you. Your throne, O God, is forever and ever. the scepter of your kingdom is a scepter of uprightness." (Psalms: 45/1-6).

عیسی (علیه السلام) به رومیان مالیات پرداخت. «وقتی به کفرناحوم رسیدند، گیرندگان مالیات نیم‌شاقل نزد پطرس آمدند و گفتند: "آیا استاد شما مالیات نمی‌دهد؟" او گفت: "چرا." و چون به خانه درآمد، عیسی پیش از آنکه او سخنی بگوید، گفت: "ای شمعون، نظرت چیست؟ پادشاهان زمین از که باج و خراج می‌گیرند، از پسران خود یا از دیگران؟" و چون گفت: "از دیگران،" عیسی به او گفت: "پس پسران آزادند. اما برای آنکه آنان را نرنجانیم، به دریا برو و قلابی بینداز و نخستین ماهی‌ای را که بالا آید بگیر، و چون دهانش را باز کنی، یک شاقل خواهی یافت. آن را بگیر و برای من و خودت به ایشان بده.» (متی ۱۷: ۲۴-۲۷). چگونه می‌توان مالیات‌دهنده را با پادشاهی مقایسه کرد که ملت‌ها زیر پایش می‌افتند و به احکامش گردن می‌نهند؟

Jesus (PBUH) paid his taxes to the Romans "when they came to Capernaum, the collectors of the half-shekel tax went up to peter and said, “does your teacher not pay the tax?” He said, “Yes.” And when he came into the house, Jesus spoke to him first, saying, What do you think, Simon? From whom do kings of the earth take toll or tax? From their sons or from others?” and when he said “from others,” Jesus said to him, Then the sons free. however, not to give offense to them, go to the sea and cast a hook and take the first fish that comes up, and when you open its mouth you will find a shekel. Take that and give it to them for me and for yourself.” “(Matthew: 17/24-27). How could we compare a taxpayer with a king that nations will fall under his feet and comply with his rulings?

عیسی (درود بر او) از داوری میان دو مرد سرباز زد؛ پس آیا او می‌توانست ادعای اقتدار و سلطنت کند؟ «کسی از میان جمعیت به او گفت: ای استاد، به برادرم بگو میراث را با من تقسیم کند. اما او به وی گفت: ای مرد، چه کسی مرا بر شما داور یا میانجی قرار داده است؟» ([لوقا ۱۲:۱۳-۱۴]).

Jesus (PBUH) refused to be a judge between two men; so, could he then claim authority and dominion? "Someone in the crowd said to him, “teacher, tell my brother to divide the inheritance with me.” But he said to him, Man, who made me a judge or arbitrator over you? “(Luke: 12/13-14).

حتی اگر مسیحیان اصرار داشته باشند که با کتاب مقدس در تعارض باشند و بگویند عیسی (علیه السلام) همان پادشاه پیروزمند موعود است که ملت‌ها از او اطاعت خواهند کرد، و همه‌ی این‌ها هنگام بازگشت دومِ او رخ خواهد داد، فرشته این ادعا را در پیشگویی‌ای که به مریم داده شد رد می‌کند. او به مریم گفت که عیسی (علیه السلام) تنها پادشاه خاندان یعقوب خواهد بود؛ بنابراین بیشترین گستره‌ی پادشاهی او سرزمین اسرائیل است. «و او تا ابد بر خاندان یعقوب سلطنت خواهد کرد و پادشاهی او را پایانی نخواهد بود» (لوقا ۱:۳۳). آن مسیحای موعود که «اطاعت قوم‌ها از آنِ اوست» (پیدایش ۴۹:۱۰)، و «تیرهای تو در دل دشمنان پادشاه تیز است؛ قوم‌ها زیر پای تو می‌افتند» (مزامیر ۴۵:۵).

Even if the Christians insist in conflicting with the Bible by saying that Jesus (PBUH) is the promised victorious king, the one that nations will obey, and that all this will happen on his second return, the angel refutes this claim’s prophecy mentioned to Mary. He told her that Jesus (PBUH) would only be a king of the house of Jacob; as such, the maximum extent of his kingdom is the nation of Israel. "And he will reign over the house of Jacob forever, and of his kingdom there will be no end." (Luke: 1/33). The promised messiah “and to him shall be the obedience of the peoples” (Genesis: 49/10), and "your arrows are sharp in the heart of the king's enemies; the peoples fall under you." (Psalms:

45/5). پادشاهی مسیح موعود بزرگ‌تر از پادشاهی بنی‌اسرائیل است.

45/5). The promised messiah’s kingdom is greater than the kingdom of the children of Israel.

لازم است در اینجا یادآوری کنم که وعده خداوند به بنی‌اسرائیل درباره آمدن پادشاهی بر تخت داوود، مشروط به فرمان‌برداری ایشان از خدا و به کردارشان بر اساس خواست او بود. همچون بسیاری از وعده‌های دیگرِ او به ایشان. زیرا خداوند متعال هیچ‌یک از مخلوقاتش را برتری نمی‌دهد و به آنان چیزی نمی‌بخشد که شایستهٔ آن نیستند.

I need to Mention here, that God's promise to the children of Israel of the coming king on the throne of David, was with a condition of their obedience to God and to their deeds according to His will. Just like many other promises to them. For, God Almighty does not take side with any of His creatures, giving them what they do not deserve.

وعده بارها شکسته شد و سپس خدا ایشان را برای همیشه طرد کرد. «ای خدا، چرا ما را برای همیشه رها کرده‌ای؟ چرا خشمت بر گوسفندان چراگاهت دود می‌کند؟

The promise has been broken many times, and then God rejected them forever "O God, why do you cast us off forever? Why does your anger smoke against the sheep of thy pasture?

به یاد آور جماعت خود را که از دیرباز خریده‌ای؛ آن را که فدیه داده‌ای تا قبیلهٔ میراث تو باشد. به یاد آور کوه صهیون را که در آن ساکن شده‌ای» (مزامیر ۷۴: ۱-۲). خدا این ملت سخت‌دل و ستمگر را طرد کرد، و این طرد ابدی بود؛ پادشاه موعود از ایشان نخواهد بود، زیرا پیمان خود را نگاه نداشتند.

Remember your congregation, which you have purchased of old; which you have redeemed to be the tribe of your heritage. Remember Mount Zion, where you have dwelt." (Psalms: 74/1-2), God rejected this tough cruel nation, and the rejection was eternal, the promised king will not be from them, because they did not keep their covenant.

داستان زن سامری ممکن است ایجاد سردرگمی کند. وقتی او نزد عیسی (درود بر او) رفت، و معجزات او را دید و سخنان او را شنید، به او گفت که معتقد است مسیح خواهد آمد، و او در پاسخ به وی گفت که خودش همان مسیح است: «آن زن به او گفت: "می‌دانم که مسیح خواهد آمد (همان که مسیح نامیده می‌شود)."

The story of the Samaritan woman may create confusion. When she went to Jesus (PBUH), seeing his miracles and hearing his words, she told him that she believed that the messiah will come, and he answered her that he is the messiah, "The woman said to him, “I know that Messiah is coming (he who is called Christ).

هنگامی که او بیاید، همه چیز را به ما خواهد گفت. عیسی به او گفت: «من که با تو سخن می‌گویم، همان هستم.» (یوحنا: ۴/۲۵-۲۶).

When he comes, he will tell us all things. Jesus said to her, “I who speak to you am he." (John: 4/25-26).

من هیچ شکی ندارم که این عبارت ساختگی است. این متن با رفتار عیسی (PBUH) در تضاد است، زیرا هیچ یک از شاگردان - از جمله یوحنا که این داستان را نوشته - آن گفتگو را نشنیده بودند. آنها نمی‌دانستند موضوع گفتگوی میان آن دو چه بوده است.

I have no doubt that this phrase is a fabrication. The text contradicts the habits of Jesus (PBUH), because none of the disciples - including John who wrote the story - had heard the conversation. They did not know what the subject of the conversation between them was.

عیسی به او گفت: «من که با تو سخن می‌گویم همان هستم.» در همین هنگام شاگردانش بازگشتند. آنان تعجب کردند که او با زنی سخن می‌گوید، اما هیچ‌کس نگفت: «چه می‌خواهی؟» یا «چرا با او سخن می‌گویی؟» [یوحنا ۴:۲۶-۲۷]. بنابراین آنان هرگز گفتگوی میان ایشان را به‌راستی نشنیدند و از او درباره آنچه میان آن دو گذشته بود پرسشی نکردند.

"Jesus said to her, “I who speak to you am he. Just then, his disciples came back. They marveled that he was talking with a woman, but no one said, “What do you seek?” or, “Why are you talking with her?" (John: 4/26-27), so they never really heard there conversation and they did not ask him about what went on between them.

واضح‌ترین دلیل بر اینکه این داستان جعلی است، این است که آن زن که معجزات او را دیده بود و عیسی (علیه‌السلام) آنچه را که ادعا می‌شد به او گفته بود، باور نکرد که عیسی (علیه‌السلام) همان مسیح موعود است. او هرگز این را از زبان او نشنید. اگر می‌شنید، ایمان می‌آورد؛ اما در عوض رفت و خبر آمدن او را پخش کرد. او مطمئن نبود که او همان مسیح موعود است.

The clearest evidence proving that the story is a fabrication is that the woman, who saw his miracles and Jesus (PBUH) said to her what they claimed, did not believe that Jesus (PBUH) is the expected messiah. She never heard that from him. If she did hear it she would have believed; instead, she left and started to spread the news about his coming. She was not certain that he was the expected messiah.

«پس آن زن کوزهٔ آب خود را رها کرد و به شهر رفت و به مردم گفت: بیایید، مردی را ببینید که هرچه را من کرده‌ام به من گفت. آیا این مسیح نیست؟» (یوحنا ۴: ۲۸-۲۹)

“So the woman left her water jar, and went a way into town and said to the people, Come, see a man who told me all that I ever did. Can this be the Christ?" (John: 4/28-29).

بنابراین، کاملاً روشن است که عیسی (علیه السلام) خود را مسیح موعود نمی‌دانست، هرچند معاصرانش چنین ادعایی داشتند؛ کسانی که در انتظار آمدن آن ناجی بزرگ، که خداوند برای شکست دشمنانش می‌فرستد، بودند. بولتمان در کتاب «عیسی» به درستی گفت: «عیسی خود را مسیح نمی‌دانست». بسیاری از پژوهشگران معاصر با او هم‌عقیده‌اند؛ چنان‌که اسقف برنار بارتمن نقل می‌کند که گفتند: «عیسی خود را مسیح نمی‌دانست؛ این شاگردان او بودند که پس از مرگ و رستاخیزش این عنوان را به او دادند، عنوانی که او در دوران زندگی‌اش بر روی زمین به شدت آن را رد می‌کرد».

Accordingly, it is very clear that Jesus (PBUH) did not claim that he was the expected messiah, even if his contemporaries claimed this to be so, those who longed for the arrival of the great savior sent by God to defeat his enemies. In his book "Jesus", Boltman was correct when he said:- "Jesus did not consider himself the messiah". Many modern scholars agreed with him, as told by Bishop Bernar Bartman, they said:- “Jesus did not consider himself the messiah; it is the disciples who gave him this title after his death and resurrection, a title that he strongly rejected during his life on earth".

ما این بخش را با سخنی از چارلز ژن پیر پایان می‌دهیم: «نتیجه‌ی قطعی پژوهش‌های این محقق آن است که عیسی هرگز ادعا نکرد که مسیح موعود است و هرگز خود را پسر خدا نخواند».

We conclude with what Charles Gene Pier said, "The firm conclusion of the researcher’s studies is that, Jesus never claimed that he is the expected messiah, and he never called himself the Son of God".