پیامبران همچنان درباره‌ی آمدن آخرین پیامبر پیشگویی می‌کردند. آنان وصف او و خصلت‌هایش را بیان می‌داشتند. مهم‌ترین وصف این است که او از فرزندان اسرائیل نیست.

he prophets continued to give prophecies about the coming of the final prophet. They mentioned his description and his attitudes. The most important description is that he is not from the children of Israel.

او شریعتی را می‌آورد که جاودانه است، دشمنانش را در هم می‌شکند، و پیامش برای خیر همه ملت‌ها خواهد بود.

He brings a law that lasts forever, crushes his enemies and his message will be for the good of all nations.

این توصیفات در هیچ‌کس که ادعای نبوت کرده باشد، جز او وجود نداشت. مسیحیان اعتراف دارند که اینها پیشگویی بودند، اما نتوانستند آنها را به کسی جز محمد ﷺ نسبت دهند. موسی و عیسی (علیهما السلام) تنها به سوی بنی‌اسرائیل فرستاده شدند. موسی شریعت و آیینی داشت و پیروانش بر دشمنانشان پیروز شدند. عیسی با قانون یا آیین جدیدی نیامد، زیرا آمده بود تا شریعت موسی را تکمیل کند. او گفت: «گمان مبرید که آمده‌ام تا تورات یا پیامبران را باطل کنم؛ نیامده‌ام تا آنها را باطل کنم، بلکه تا آنها را تکمیل نمایم.» (متی ۵/۱۷) او بر دشمنانش پیروز نشد؛ علاوه بر این، مسیحیان ادعا می‌کنند که دشمنانش او را گرفتند و به صلیب کشیدند. چگونه می‌توانند بگویند که او همان برگزیده‌ای است که دشمنانش را درهم می‌شکند و انتظارِ ملت‌ها است؟

These descriptions did not exist in anyone who claimed the prophethood except him. The Christians admit that these were prophecies but they could not attach them to anyone other than Muhammad (PBUH). Moses and Jesus (PBUT) were prophets sent only to the children of Israel. Moses had a rite and his followers were victorious over their enemies. Jesus did not come with a new law or rite, as he came to fulfill the Law of Moses. He said, "Do not think that I have come to abolish the law or the prophets; I have not come to abolish them but to fulfill them." (Matthew: 5/17) He did not defeat his enemies; more over, the Christians claim that his enemies had captured him and crucified him. How can they say that he is the chosen who will crush his enemies and be the one expected by nations?

قدیمی‌ترین پیشگویی روشنی که از پیامبر آخرالزمان سخن می‌گوید، در وصیت یعقوب به پسرانش پیش از مرگش آمده است. آنگاه که به ایشان گفت: «عصای سلطنت از یهودا و چوبدستی فرمانروایی از میان پاهای او دور نخواهد شد، تا آنکه شیلون بیاید و اطاعت قوم‌ها از آنِ او باشد.» (سفر پیدایش، ۴۹: ۱۰) او در حال خبر دادن از زمانی بود که در پایان روزگار، حکومت و قانون از ایشان گرفته خواهد شد.

The oldest clearly written prophecy that talks about the final prophet comes in Jacob's will to his sons before he died. When he said to them: "The scepter shall not depart from Judah, nor the ruler’s staff from between his feet, until tribute comes to him; and to him shall be the obedience of the people be." (Genesis: 49/10) He was telling them about the time in which the dominion and the statute will be removed from them at the end of days.

در ویرایش کشیشان یسوعی، متن چنین است: «یهودا عصای سلطنت را در دست خواهد داشت و فرزندانش همیشه حکومت خواهند کرد. ملت‌ها برای او خراج خواهند آورد و در برابرش به فرمانبرداری سر فرود خواهند آورد.» به گفتهٔ ترجمهٔ جاناتان، این عبارت روشن‌تر است.

In the Jesuit Priesthood's edition, the text is as follows: "Judah will hold the royal scepter, and his descendants will always rule. Nations will bring him tribute and bow in obedience before him. " According to Jonathan’s translation, the passage is clearer:

نه پادشاهان و حاکمان و نه ربیّون، از خاندان یهودا برنخواهند خاست و نسل او تا آمدن مسیح پادشاه، فرزند کوچک‌ترش، قطع نخواهد شد. 1

"Neither the kings and rulers nor the rabbis will stop from Judah’s family nor does his offspring till the Messiah King, his younger child, come.” 1

ترجمه‌ها در سه واژه از متن با هم تفاوت دارند؛ برخی واژه «عصا» را با «پادشاه» یا «عصای فرمانروایی» جایگزین کرده‌اند، و هر دو معنای نزدیک به هم دارند. واژه «حاکم» به «برنامه‌ریز»، «تدبیرکننده» یا «چوب‌دستی فرماندهی» برگردانده شده است. معنای همه این واژه‌ها به عبارت «با عصایی که قوم خود را تدبیر می‌کند» نزدیک است. مهم‌ترین تفاوت مربوط به واژه «شیلون» است که بیشتر ترجمه‌ها آن را همان‌گونه که هست نگه داشته‌اند. در برخی ترجمه‌های عبری دیگر آمده است: «تا زمانی که مسیح بیاید». کشیش ابراهیم لوکا «شیلون» را به معنای مسیح تفسیر کرد و آن را ترجمه درستی از واژه عبری «شیلوه» [ שִׁילֹה ] دانست. نسخه آمریکایی کتاب مقدس در پاورقی توضیح داده است که واژه «شیلون» به معنای امنیت یا صاحب آن است.

The translations differ in three of words in the text, some have exchanged the word "bar" with the king or the scepter, and both have the same meaning. The word "ruler" was replaced with “planner”, “disposer”, or “swagger stick”. The meaning for all these words is close to the meaning of the phrase “with a rite who disposes his people.” The most important difference in these words is about the word "Shilon" which was kept as it is by most of the translations. In other Hebrew translations, it is said, "Until the messiah comes". The priest Ibrahim Luka interpreted "Shilon" as the messiah, and he considered it a correct translation of the Hebrew word "Shiloh", [ שִׁילֹה ]. The American edition of the Holy Bible, mentions it as a footnote that the word "Shilon" means: safety, or the one who has.

بنابراین، ما می‌پرسیم: معنای دقیق واژه «شیلون» چیست؟

Thus, we ask, what is the exact meaning of the word (shilon)?

در پاسخ به این پرسش، عبدالأحد داوود، کشیش سابق و پژوهشگر زبان‌های باستانی، معتقد است که واژه «شیلون» در ریشه عبری‌اش معانی گوناگونی دارد؛ مهم‌ترین آن‌ها چنین است:

In answering this question, Abdul Alahad Dawood, the ex-priest and scholar in ancient languages, sees that the word "shilon" in its Hebrew origin has different meanings; the following are the most important ones:

۱) ممکن است این واژه از یک واژهٔ آشوری مشتق شده باشد که از دو کلمهٔ «بشتا» و «لوه» ترکیب یافته است. «بشتا» به معنای «او» یا «آن کسی» است و «لوه» به معنای «از آنِ او». بر اساس تفسیر او، معنای این پیشگویی چنین می‌شود: «مُهر پادشاهی وعده‌داده‌شده از یهودا گرفته نخواهد شد تا زمانی که کسی که مُهر از آنِ اوست بیاید، و ملت‌ها به او سر فرود خواهند آورد».

1) It may be derived from an Assyrian word that consists of the two words "bsheta" and "lowh". The first "bsheta” means "he" or "the one" and the second "lowh" means "his". According to his interpretation, the meaning of the prophecy becomes “The forecasted kingdom seal will not be taken from Judas until the arrival of the person that the seal belongs to, and to him the nations will submit".

۲) این واژه ممکن است تغییریافتهٔ واژهٔ «شِلوَه» باشد که به معنای «فرستادهٔ خدا» است. به‌عنوان استثنا، این واژه برای زن طلاق‌داده نیز به کار رفته است، زیرا او رانده (فرستاده‌شده) می‌شود. سنت جروم ترجیح داد این واژه را به معنای «پیام» تفسیر کند، از این رو عبارت «آن‌که فرستاده شد» را ترجمه کرد. ۱

2) It may be an alteration of the word "Shelwah" which means "the messenger of God", as an exception, the word is also used for the divorced wife because she is sent away. Saint Jerome preferred interpreting the word as the message, so he translated the phrase “he who was sent". 1

هر معنایی که این پیشگویی داشته باشد، درباره یک شخص سخن می‌گوید که او را «شیلون» می‌نامد، و آن‌گونه که برخی مفسران ادعا کرده‌اند، درباره مکانی به نام «شیلون» نیست. پس شیلون کیست؟

Whatever the meaning is the prophecy talks about a person and calls him “Shilon”, it does not talk about the place "Shilon" as claimed by some interpreters, so who is Shilon?

آنچه درباره زوال پادشاهی گفته شد، به معنای از میان بردن خود آن نبود، بلکه به معنای سلب حق داشتن آن از جانب خداوند است؛ زیرا گرفتن پادشاهی از یهودیان با ظهور پیامبری سازگار نبود، هر که این پیامبر باشد. آنچه مقصود بود، از میان رفتن برگزیدگی و برکت بود.

What was said about the kingdom vanishing did not mean to eliminate it, but it is the elimination of the right to have it from God, because taking the kingdom from the Jews was not consistent with the appearance of a prophet, whomsoever this prophet was, what was meant, was the elimination of the selection and blessing.

هیچ کس نمی‌تواند بگوید که شیلون همان موسی است، زیرا پادشاهان یهودا قرن‌ها پس از او آمدند. و هیچ کس نمی‌تواند بگوید که او سلیمان است، زیرا پادشاهی پس از او ادامه یافت و در فرزندانش نمایندگی شد، و حکم آن پس از او برداشته نشد، همان‌گونه که با عیسی (علیه السلام) برداشته نشد.

No one can say that Shilon is Moses, because the kings of Judas came centuries after him. No one can say he is Solomon, because the kingdom continued after him, represented in his offspring and the statute was not lifted after him, as it was not lifted with Jesus (PBUH)

او نه برای لغو احکام آمد و نه ملتها تسلیم او شدند. حتی قوم یهودیه که به سوی ایشان فرستاده شده بود نیز چنین نکرد؛ چنانکه گفت: «او پاسخ داد: من فقط به سوی گوسفندان گمشدهٔ خاندان اسرائیل فرستاده شدهام.» (متی ۱۵:۲۴).

who did not neither came to revoke the statute nor the nations did submit to him. Not even the nation of Judea to whom he was sent, as he said, "He answered, “I was sent only to the lost sheep of the house of Israel." (Matthew: 15/24).

عیسی (PBUH) هرگز، حتی برای یک روز، پادشاه بنی‌اسرائیل نبود. او وقتی آنان خواستند او را به پادشاهی برگزینند، از ایشان گریخت. «پس عیسی چون دریافت که می‌خواهند بیایند و او را به زور ببرند تا پادشاهش کنند، باز تنها به کوه رفت.» (یوحنا: ۶/۱۵)

Jesus (PBUH) was never, even for one day, a king of the children of Israel. He escaped from them when they wanted to make him their king “Perceiving then that they were about to come and take him by force to make him king, Jesus withdrew again to the mountain by himself." (John: 6/15).

پیش از پیلاطس، هنگامی که یهودیان او را متهم کردند که خود را پادشاه می‌خواند، او این را انکار کرد و درباره‌ی یک پادشاهی معنوی سخن گفت که به‌صورت استعاری بیان شد، نه یک پادشاهی واقعی. «عیسی پاسخ داد: "پادشاهی من از این جهان نیست. اگر پادشاهی من از این جهان بود، خادمان من می‌جنگیدند تا من به دست یهودیان تسلیم نشوم. اما پادشاهی من از این جهان نیست."» (یوحنا ۱۸:۳۶)

Before Pilate, When the Jews accused him that he called himself a king, he denied it, and he talked about a spiritual kingdom metaphorically, not a real one. "Jesus answered, “My kingdom is not of this world. If my kingdom were of this world, my servants would have been fighting, that I might not be delivered over to the Jews. But my kingdom is not from the world." (John: 18/36).

این پیامبر که «شیلون» نامیده می‌شد، نمی‌توانسته از بنی‌اسرائیل باشد، زیرا آمدن او، چنان‌که از متن برمی‌آید، به عصای سلطنت و شریعت اسرائیل پایان می‌دهد. پس شیلون کیست؟

This prophet, who was called “Shilon”, could not have been from the children of Israel, because his arrival ends the Scepter and the Law of Israel as understood from the text, so who is Shilon?

او همان پیامبری است که هاجر و ابراهیم دربارهٔ او پیشگویی کردند: «او مردی وحشی و چون گورخر خواهد بود؛ دستش بر ضد همه و دست همه بر ضد او، و در برابر همهٔ برادرانش ساکن خواهد بود.» (سفر پیدایش، ۱۶:۱۲)، و همان کسی است که حزقیال نبی دربارهٔ او گفت: «ویران، ویران، ویران خواهم کرد آن را. این نیز نخواهد بود، تا آنکه او بیاید که حق داوری از آن اوست، و آن را به او خواهم داد.» (حزقیال، ۲۱:۲۷)

He is the prophet whom Hagar and Abraham gave prophecies about “He shall be a wild donkey of a man; his hand against everyone and everyone's hand against him; and he shall dwell over against all his kinsmen." (Genesis: 16/12), and he is the one the prophet Ezekiel said about him: “A ruin, ruin, ruin I will make it. This also shall not be, until he comes, the one to whom judgment belongs, and I will give it to him." (Ezekiel: 21/27).

عیسی (علیه السلام) درباره کسی که با شریعت خود همهٔ شریعت‌ها را نابود خواهد کرد گفت: «گمان نکنید که آمده‌ام تا تورات یا انبیا را منسوخ کنم؛ نیامده‌ام تا آن‌ها را منسوخ کنم، بلکه آمده‌ام تا آن‌ها را تکمیل کنم. زیرا راستی به شما می‌گویم، تا آسمان و زمین زایل نشود، یک نقطه یا یک خط از تورات زایل نخواهد شد تا همه چیز به انجام برسد.» (متی ۵: ۱۷-۱۸). او «آن‌که همه‌چیز را دارد» همان «صاحب حکم» است.

Jesus (PBUH) said about the one who will destroy all the Laws with his Law: "do not think that I have come to abolish the law or the prophets; I have not come to abolish them but to fulfill them. For truly I say to you, until heaven and earth pass away, not an iota, not a dot will pass from the law until all is accomplished." (Matthew: 5/17-18). He "the one that has it all" is "the one that has the rule".

او همان پیامبری است که پولس «کامل» خوانده شد، و تنها با آمدن او شریعت از اعتبار خواهد افتاد. «اما محبت هرگز زایل نمی‌شود. نبوت‌ها باطل خواهد شد، زبان‌ها خاموش خواهد گشت، و علم نیست خواهد شد. زیرا که ناقص می‌دانیم و ناقص نبوت می‌کنیم، و چون کامل آید، آنچه ناقص است نیست خواهد شد.» (قرنتیان اول ۱۳: ۸-۱۰).

He is the prophet, who was called "the perfect" by Paul and that only with his coming, the law will be invalid." But love never ends. As for prophecies, they will pass away; as for tongues, they will cease; as for knowledge, it will pass away. For we know in part and we prophesy in part. But when the perfect comes, the partial will pass away." (Corinthians 1: 13/8-10).