هرچه معنای «پاراکلیتوس» باشد، احمد یا تسلی‌دهنده، توصیف و معرفی‌ای که عیسی (علیه السلام) از «پاراکلیتوس» به دست داده، ثابت می‌کند که این توصیفات برای روح‌القدس در نظر گرفته نشده بود.

Whatever the meaning of PARAKLETOS is Ahmad or the comforter, the description and the introductions, which Jesus (PBUH) gave to the PARAKLETOS, prove that they were not meant for Holy Spirit.

آنان تأیید می‌کنند که او انسانی است که خداوند نبوت را به او عطا می‌کند.

They confirm that he is a human being that God gives the prophethood.

این موضوع از طریق عبارات یوحنا درباره «پاراکلیتوس» (Paraklētos) روشن می‌شود.

This is clear through John's passages about the PARAKLETOS.

- هنگامی که یوحنا از الفارقلیط سخن گفت، از افعال متعدی (سخن گفتن، شنیدن و سرزنش کردن) استفاده کرد. وقتی گفت: «هر چه بشنود، همان را خواهد گفت»، این توصیفات با زبان‌های آتشینی که در روز پنجاهم بر شاگردان فرود آمد سازگار نیست. هیچ نشانه‌ی روشنی وجود ندارد که این زبان‌ها چیزی گفته باشند. بهترین کاری که روح می‌تواند انجام دهد الهام است، و سخن گفتن ویژگی انسانی است و نه روحانی.

- When he talked about the Parakletos, John used transitive verbs (talking, hearing and blaming). When he said: "whatsoever he shall hear, that shall he speak ", these descriptions does not fit the fire tongues that came on the disciples on the fiftieth day. There is no trace of evidence that these tongues have said anything. The best that the spirit can do is an inspiration, talking is a human characteristic and not spiritual.

مسیحیان نخستین سخنان یوحنا را پیشگویی‌ای درباره یک انسان تفسیر می‌کردند. مونتانوسیان در قرن دوم (۱۸۷) ادعا کردند که او همان پارکلیتوس آینده است. مانی در قرن چهارم نیز همین ادعا را کرد و خود را پارکلیتوس خواند، و همچون عیسی رفتار کرد؛ دوازده حواری و هفتاد اسقف برگزید و آنان را به سرزمین‌های شرق فرستاد. اگر فهم آنان این بود که پارکلیتوس شخص سوم تثلیث، یعنی روح القدس است، هرگز جرئت نمی‌کردند چنین ادعایی را مطرح کنند. ۱

The early Christians interpreted John's words as a prophecy about a human being. Monotones in the second century (187) claimed that he is the coming Parakletos. Mane in the fourth century did the same, he claimed to be the Parakletos, and acted like Jesus by choosing twelve disciples and seventy bishops and sent them to the eastern countries. If their understanding were that the Parakletos is the third person in Trinity, the Holy Spirit, they would not dare to make this claim. 1

دیگر توصیفی که از پیامبر آینده ارائه شده این است که او پس از آنکه عیسی (علیه‌السلام) از این زمین برود می‌آید. عیسی و این پیامبر تسلی‌دهنده نمی‌توانند در این دنیا با هم جمع شوند. این بار دیگر تأیید می‌کند که تسلی‌دهنده نمی‌تواند روح‌القدس باشد، همان که عیسی را در تمام دوران زندگی‌اش یاری می‌داد. زیرا تسلی‌دهنده تا زمانی که عیسی هنوز در این دنیاست به این جهان نمی‌آید. «اگر من نروم، آن تسلی‌دهنده نزد شما نخواهد آمد».

-Another description of the coming prophet is that he comes after Jesus (PBUH) departs this earth. Jesus and this comforter messenger cannot gather in this world. This, once again, affirms that the comforter cannot be the Holy Spirit, which supported Jesus throughout his life. Where the comforter does not come to this world while Jesus still in it. “If I go not away, the Comforter will not come unto you ".

روح القدس پیش از عیسی (علیه السلام) وجود داشت، و پیش از رفتن عیسی، در حواریون نیز حضور داشت. روح القدس در آفرینش آسمان‌ها و زمین شاهد بود (سفر پیدایش: ۱/۲)، و مدت زیادی با بنی‌اسرائیل بود: «کجاست کسی که روح القدس خود را در درونش نهاد؟» (اشعیا: ۶۳/۱۱). روح القدس همچنین در تولد عیسی (علیه السلام) نقش داشت، زیرا مادرش «از روح القدس باردار یافت شد» (متی:

The Holy Spirit existed before Jesus (PBUH), and he existed in the disciples before the departure of Jesus. The Holy Spirit was a witness for the creation of the heavens and earth, (Genesis: 1/2), and he was with the children of Israel for a long time " where is he that put his holy Spirit within him?" (Isaiah: 63/11). The Holy Spirit also, had a role in the birth of Jesus (PBUH), for his mother “was found with child of the Holy Spirit." (Matthew:

1/18)، و این حضور او را نشان می‌داد. آن‌ها در روزی که عیسی تعمید داده شد با هم بودند. «و روح‌القدس به‌صورت کبوتری جسمانی بر او نازل شد.» (لوقا: 3/22) عیسی پیش از رفتنش، هنگامی که به شاگردان گفت: «روح‌القدس را بپذیرید»، آن را به ایشان بخشید. (یوحنا: 20/22)، و بنابر نسخهٔ کشیشان یسوعی: «و در ایشان دمید و گفت: روح‌القدس را بگیرید».

1/18), and that indicated his presence. They were together in the day when Jesus was baptized. "And the Holy Spirit descended in a bodily shape like a dove upon him." (Luke: 3/22) Jesus gave him to the disciples before he left when he said to them, “Receive the Holy Spirit." (John: 20/22), and according to the Jesuit priest hood edition: "and he blew in them, and said: take the Holy Spirit".

روح القدس با عیسی و پیش از او وجود داشت و به حواریون داده شد، اما تسلی‌دهنده یا روح القدسِ آینده، همان است که «اگر من نروم، او نزد شما نخواهد آمد»؛ پس او آن روح القدسی نبود که مسیحیان ادعا می‌کنند.

The Holy Spirit existed with Jesus and before him, and he was given to the disciples, but as for the comforter or the coming Holy Spirit, he was "if I do not go he will not come to you", so he was not the Holy Spirit as the Christians claim.

- از آنچه انسانیت روح القدس را نشان می‌دهد این است که او از همان جنس عیسی (علیه السلام) است، و عیسی انسان بود. عیسی درباره‌ی او گفت: «و من از پدر درخواست می‌کنم و او تسلی‌دهندهٔ دیگری به شما خواهد داد». واژهٔ یونانی (allon) به کار رفته در متن، برای نشان دادن شخص دیگری از همان جنس به کار می‌رود، در حالی که واژهٔ (hetenos) برای نشان دادن شخص دیگری از جنسی متفاوت به کار می‌رود.

- What indicates the humanness of the Holy Spirit is that, he is from the same kind as Jesus (PBUH), and Jesus was human. Jesus said about him: "and I request from the father and he will give you another comforter". The Greek text uses the word (allon) which is used to indicate another person but from the same kind, while the word (hetenos) is used to indicate another person but from a different kind.

اگر بگوییم که منظور از آن فرستادهٔ دیگری بوده است، معنا پیدا می‌کند؛ اما اگر بگوییم منظور روح‌القدس دیگری بوده، هیچ معنایی ندارد، زیرا روح‌القدس یکی است و چند تا نیست.

It will make sense, if we say that another messenger is what was meant by that, but saying that another Holy Spirit is what was meant, does not make any sense, because the Holy Spirit is one and not many.

روح القدس آینده در معرض انکار یهودیان و حواریون قرار داشت، از این رو عیسی (علیه السلام) درخواست خود را مبنی بر ایمان آوردن به او و پیروی از او تکرار کرد. او به ایشان گفت: «اگر مرا دوست دارید، پس احکام مرا نگه دارید»، و گفت: «پیش از آنکه واقع شود، به شما گفتم تا چون واقع شد، ایمان آورید»، و راستگویی او را تأیید کرد و گفت: «او از خود سخن نمی‌گوید، بلکه هر آنچه بشنود، آن را می‌گوید».

-The coming Holy Spirit was subject to denial from the Jews and the disciples, that is why Jesus (PBUH) repeated his request to believe in him and to follow him. He said to them, "if you love me then keep my commandments", and he said: "I told you before he will be, so if it happens you will believe” and he confirms his honesty saying: "he does not speak from himself, but all what he hears he speaks ".

اگر آمدن (آن روح القدس) همان روح القدس بود که به‌صورت زبان‌های آتشین فرود آمد و آنان را به یادگیری زبان‌های گوناگون برانگیخت، این فرمان‌ها و تأیید راستگویی او هیچ معنایی نمی‌داشت؛ زیرا چنین چیزی نیازی به فرمان یا تصدیق ندارد، چون در دل جای می‌گیرد، بی‌آنکه بتوان آن را رد کرد یا توانایی انکارش وجود داشته باشد.

These commands have no meaning if the coming was the Holy Spirit, as he descended as fire tongues, affected them to learn different languages, such a thing that does not need a command or an affirmation of his honesty, because it stays in the heart without a need to reject him or a power to deny him.

-روح القدس بخشی از تثلیث است و بنابر اعتقاد مسیحیان، شاگردان باید به او ایمان داشته باشند؛ پس چرا عیسی (ع) به آنان فرمان داد که به او ایمان بیاورند؟ -بنابر اعتقاد مسیحیان، روح القدس خداست که در الوهیت با پدر برابر است؛ از این رو، او می‌تواند از خودش سخن بگوید. اما «روح راستی» که خواهد آمد «از خود سخن نمی‌گوید، بلکه هر آنچه بشنود، آن را می‌گوید».

-The Holy Spirit is part of the Trinity, and according to the Christians faith, the disciples must have believed in him, so why did Jesus (PBUH) command them to believe in him? -According to Christians, The Holy Spirit is God, who is equal to the Father in his divinity; therefore, he is able to speak for himself, but the coming spirit of the truth " does not speak from himself, but all what he hears, he speaks ".

یوحنا در بخش خود اشاره کرده بود که زمانی که پاراکلیتوس (تسلی‌دهنده) خواهد آمد، زمانی متأخر خواهد بود. عیسی به ایشان گفت: «هنوز چیزهای بسیاری دارم که به شما بگویم، ولی اکنون توان تحمل آن‌ها را ندارید.

-John's passage indicated that the time in which the Parakleetos will come would be later. Jesus said to them, “I have yet many things to say to you, but you cannot bear them now.

«امّا چون او، روحِ حق، بیاید، شما را به تمامیِ حق هدایت خواهد کرد.» برخی مسائل وجود دارد که این پیامبر آن‌ها را بیان خواهد کرد، اما اگر عیسی آن‌ها را می‌گفت، حواریون در آن زمان نمی‌توانستند آن‌ها را درک کنند. دلیلش این است که بشریت در آن زمان به مرحله‌ای از فهم این دین کامل و جامع، دینی که همهٔ جنبه‌های زندگی را در بر می‌گیرد، نرسیده بود. ممکن نیست که فهم حواریون در فاصلهٔ ده روز از صعود عیسی به آسمان تغییر کرده باشد، و هیچ چیزی نیز چنین تغییری را نشان نمی‌دهد.

Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you to all truth ". There are certain issues, which this prophet will tell but the disciples could not comprehend at that time if Jesus told it. The reason is that humanity at that time has not reached a condition of understanding this complete and comprehensive religion, a religion that contains all aspects of life. It is not possible that the disciples’ understanding has changed within ten days from the ascendance of Jesus to heaven, and there is nothing indicates such a change.

مسیحیان همچنین درباره ایشان گزارش داده‌اند که پس از فرود آمدن روح‌القدس بر آنان، بسیاری از احکام شریعت را کنار گذاشتند و حرام را حلال شمردند. کنار گذاشتن احکام برای ایشان آسان‌تر بود از پذیرفتن شریعتی تازه، که در زمان عیسی نه توان تحمل آن را داشتند و نه قدرت به‌جا آوردنش را. پارَاکلِتوس با شریعتی می‌آید که دارای احکامی است که بر کسانی که مکلف به آن‌ها هستند و ناتوان‌اند سنگین خواهد بود، چنان‌که خدا فرموده است: {همانا ما به‌زودی بر تو سخنی سنگین فرو خواهیم فرستاد (یعنی

The Christians even reported about them that after the Holy Spirit descended on them, they have dropped many of the statute rules and they allowed the forbidden. Dropping the rules was easier for them than accepting anew Law, which they were not able to bear or handle at the time of Jesus. The Parakletos comes with a statute with rules that will be heavy on the weak assigned ones, as God said: {Verily, We shall send down to you a weighty Word (i.e.

تکالیف، احکام شرعی و غیره)} (المزمل: ۵).

obligations, legal laws, etc.)} (Al-Muzamel: 5).

عیسی گفت که پیش از آمدن پارقلیط، رویدادهای بزرگ و مهمی رخ خواهد داد: «شما را از کنیسه‌ها بیرون خواهند کرد، و حتی زمانی فرا می‌رسد که هر کس شما را بکشد گمان می‌کند که با این کار به خدا خدمت می‌کند.» این امر پس از پنجاهمین سال، حتی قرن‌ها پس از رستاخیز عیسی (درود بر او) تحقق یافت. این متن درباره آزار رومیان یا یهودیان به پیروان عیسی سخن نمی‌گوید، بلکه درباره روحانیونی است که پیروان یکتاپرست عیسی را آزار می‌دادند. آنان می‌پنداشتند که با چنین کاری کار نیک و خوبی انجام می‌دهند و به خدا و دین او خدمت می‌کنند. شوراهای ایشان تصمیم گرفتند که موحدانی چون آریوس و دیگران را از شوراهای کلیسایی بیرون کنند و آنان را به محرومیت و آزار محکوم ساختند. این آزار و محرومیت ادامه یافت تا آنکه موحدان پیش از ظهور اسلام کمیاب شدند.

-Jesus told that, before the coming of the Parakletos, great and important events would happen. "They will cast you out of the councils, even there is a time that who kills you will think that they are serving God by doing that". That had happened after the fiftieth, even centuries after the resurrection of Jesus (PBUH). The passage does not talk about the Romans’ or the Jews’ persecution to the followers of Jesus, it talks about the clergymen persecuting the monotheistic followers of Jesus. They (the clergymen) think that, by doing such, they were doing well and good deeds, and that they are serving God and His religion. Their councils decided to kick monotheists, Arius and others, they kicked them out of the church councils, and they sentenced them to deprivation and abuse. This abuse and deprivation continued until the monotheists became rare prior to the appearance of Islam.

-جان ذکر کرده است که عیسی (ع) به شاگردانش دربارهٔ توصیف پاراکلیتوس سخن گفت، که با روح القدسی که در روز پنجاهم به شاگردان آمد مطابقت ندارد. روح القدس شاهدی است که شهادتش دربارهٔ عیسی، شهادت شاگردان را تأیید خواهد کرد. «او به نفع من شهادت خواهد داد، و شما نیز شهادت خواهید داد.» روح القدس کی و با چه چیزی برای عیسی شهادت داد؟

-John mentioned that Jesus (PBUH) told his disciples about the description of the Parakletos, Which does not match the Holy Spirit that came to the disciples on the fiftieth day. The Holy Spirit is a witness whose testimony about Jesus will support the disciples’ testimony. “He will testify to for me, and you will testify too" When did the Holy Spirit testify for Jesus, and with what?

محمد ﷺ فرستادهٔ خداست، کسی که به عیسی گواهی می‌دهد. او بی‌گناهی عیسی را از کفر و ادعای الوهیت اعلام کرد. او بر پاکدامنی مادرش گواهی داد در برابر آنچه یهودیان به او نسبت دادند {و به‌سبب کفرشان و بر زبان آوردن بهتانی بزرگ بر مریم} (النساء:

Muhammad (PBUH) is the messenger of God, who testifies for Jesus (PBUH). He declared his innocence of atheism and of claiming divinity. He testified for his mother’s innocence of what the Jews have accused her {And because of their (Jews) disbelief and uttering against Maryam (Mary) a grave false charge (that she has committed illegal sexual intercourse);} (Al-Nesaa:

156).

156).

عیسیٰ علیه‌السلام خبر داد که روح‌القدسِ آینده او را جلال خواهد داد و گفت: «او مرا جلال می‌دهد، زیرا از آنچه از آنِ من است می‌گیرد و به شما خبر می‌دهد.» پس از عیسیٰ هیچ‌کس، آن‌گونه که پیامبرِ اسلام ﷺ او را جلال داد، او را جلال نداد.

- Jesus told that the coming Holy Spirit will glorify him. Saying: "he will glorify me, because he takes from what is mine and tells you" No one came after Jesus glorified him the way the prophet of Islam did.

محمدﷺ عیسی را ستود و او را بزرگ داشت، و لطف و نعمت او بر بشریت را بیان کرد.

Mohammad praised and glorified Jesus, and explained his favor to humanity.

هیچ‌یک از کتاب‌های عهد جدید به ما گزارش نکرده‌اند که روح‌القدس در روز پنجاهم، آن‌گاه که به شکل زبان‌های آتش فرود آمد، عیسی را ستود یا او را تمجید کرد.

None of the New Testament's scriptures reported to us that the Holy Spirit praised Jesus or glorified him in the fiftieth day, when he descended shaped as fire tongues.

- عیسی گفت که «پارقلیط» (Parakletos) برای همیشه باقی خواهد ماند، یعنی دین و شریعت او. در حالی که می‌بینیم هر قدرت و توانایی‌ای که در روز پنجاهم (اگر درست باشد) به حواریون داده شد، با مرگ ایشان از میان رفت، و هیچ گزارشی درباره کشیشان پس از ایشان مبنی بر انجام چنین کارهایی وجود ندارد. پیامبر ما محمد ﷺ با هدایت و پیام خود برای همیشه باقی خواهد ماند، و پس از او هیچ پیامبر یا پیامی نخواهد آمد.

- Jesus told that the Parakletos would last forever, meaning his religion and statute. While we find that whatever power and capability, that were given to the disciples on the fiftieth (if it was true), disappeared with there death, and no report about the churchmen after them of doing such. Our messenger Muhammad (PBUH) will last forever with his guidance and his message, and there is no prophet or message will come after him.

- پارقلیطس که عیسی (درود بر او) درباره‌اش گفت «هر آنچه را به شما گفته‌ام به یادتان می‌آورد»، نیازی به چنین یادآوری‌ای نداشت، آن هم ده روز پس از رستاخیز او. افزون بر این، عهد جدید گزارش نداده است که روح القدس چیزی را به یاد حواریون آورده باشد. برعکس، می‌بینیم که نوشته‌ها و نامه‌های آنان حاوی مطالبی است که نشان می‌دهد برخی از ایشان جزئیاتی را که دیگران ذکر کرده‌اند، از نوشتن آن غفلت کرده‌اند. فرستاده‌ی خدا، محمد ﷺ، ما را به فرمان‌های خدا یادآور می‌شود که برای بشریت ناشناخته بودند، همان فرمان‌هایی که خداوند بر پیامبرانش، از جمله عیسی (درود بر او)، نازل کرده بود.

- The Parakletos as Jesus (PBUH) mentioned "reminds you of all what I said to you". There was no need to such a reminder ten days after his resurrection. In addition, the New Testament did not report that the Holy Spirit reminded the apostles of anything. In the contrary, we find that their writings and epistles contain what indicates that some of them had forgotten to write details mentioned by others. The messenger of God, Muhammad (PBUH), reminds us of God's commands that were unknown to humanity, in which he revealed to his prophets including Jesus (PBUH).

پارَقلیطوس وظایفی دارد که روح القدس در روز پنجاهم انجام نداد. «و چون او بیاید، جهان را درباره گناه و درباره عدالت و درباره داوری ملزم خواهد ساخت.» روح القدس در روز پنجاهم هیچ‌کس را سرزنش یا اصلاح نکرد، اما این کاری بود که محمد ﷺ با ملحدان و مشرکان انجام داد.

The Parakletos has duties that the Holy Spirit did not perform on the fiftieth day. "And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment." The Holy Spirit did not blame or correct anyone on the fiftieth day, but that was the doing of Muhammad (PBUH) with atheists and pagans.

عبدالأحد داوود می‌بیند که عیسى توبیخ را بر پایه‌ی عدالت بیان کرد: «از عدالت، زیرا من نزد پدرم می‌روم و دیگر مرا نخواهید دید». معنای آن این است که او کسانی را سرزنش خواهد کرد که به مصلوب شدن او ایمان آوردند و این را انکار کردند که او از دشمنان شریرش نجات یافت. او به آنان گفت که مرا خواهند جست‌وجو کرد، اما نخواهند یافت، زیرا او به آسمان بالا خواهد رفت. «فرزندان کوچک، هنوز اندکی زمان با شما هستم. مرا خواهید جست، و همان‌گونه که به یهودیان گفتم، اکنون به شما نیز می‌گویم: جایی که من می‌روم شما نمی‌توانید بیایید.» (یوحنا ۱۳:۳۳)

Abdul Ahad Dawood sees, that Jesus explained the blame on the righteousness. "as of righteousness, because I go to my Father, and you see me no more”. It means that, he will blame those who believed in his crucifixion, and denied that he was saved from his wicked enemies. He told them that they will seek him but they will not find him, because he will ascend to heaven. “Little children, yet a little while I am with you. You will seek me, and just as I said to the Jews, so now I also say to you, 'Where I am going you cannot come.' (John: 13/33)

پیامبری که خواهد آمد نیز شیطان را سرزنش خواهد کرد و او را با هدایت و وحیی که اعلام خواهد نمود متهم خواهد ساخت؛ "از داوری، زیرا سرور این جهان محکوم شده است." 1

The coming prophet will blame the devil too, and indict him with the guidance and revelation that he will announce "Of judgment, because the prince of this world is judged.". 1

سرزنش با آن کسی که «تسلیبخش» نامیده شده، سازگار نیست؛ چرا که گفته می‌شود او آمد تا به شاگردان، به‌خاطر از دست دادن استاد و پیامبرشان، تسلیت بگوید. با این حال، تسلیت در مصیبت‌ها داده می‌شود، و عیسی (علیه‌السلام) به آنان مژدهٔ رفتنش و آمدن پیامبری را داد که پس از او خواهد آمد.

Blaming does not match the one who was named the “comforter”, as it is told that he came to give condolence to the disciples for the loss of their master and prophet. Nevertheless, the condolence is given in calamities, and Jesus (PBUH) gave them good news of his departure and the arrival of the coming prophet after him.

علاوه بر این، تسلیت در زمان مصیبت یا اندکی پس از آن داده می‌شود، نه ده روز بعد (زمانی که روح القدس بر شاگردان نازل شد). و چرا تسلی‌دهنده به مادر عیسی تسلیت نگفت، در حالی که او بیش از هر کس دیگری سزاوار آن است؟

In addition, the condolence is offered at the time of the calamity or a little after, but not ten days, (the time the Holy Spirit came to the disciples), and why did not the comforter offer condolences to the mother of Jesus, as she deserves it more than anyone else?

مسیحیان حق ندارند کشته شدن عیسی (صلوات الله علیه) را مصیبتی بدانند که نیازمند تسلیت باشد. آنان معتقدند که این رویداد دلیل نجات بشریت و سعادت ابدی است. وقوع آن باید شادی بی‌نظیری باشد؛ بنابراین، اگر مسیحیان بر این اصرار داشته باشند که حواریون نیازمند تسلیت از سوی روح القدس بودند، آنگاه عقیدهٔ کفاره بی‌معنا خواهد بود.

Christians have no right to consider killing Jesus (PBUH) a calamity that requires condolences. They believe that it is the reason for humanity’s salvation and everlasting happiness. Its occurrence should be an unmatchable joy; therefore, if Christians insist that the disciples were in need for condolences from the Holy Spirit, then the Atonement creed is meaningless.

فوق ثابت کرد که روح القدس پارهقلیط نیست. توصیفهای پارهقلیط، توصیفهای پیامبری است که پس از عیسی (علیه السلام) خواهد آمد. پیامبری که موسی (علیه السلام) پیشگویی کرد: «او از خود سخن نمیگوید، بلکه هر آنچه میشنود، همان را میگوید»، و «سخنان خود را در دهانش خواهم نهاد، و او آنچه را که من فرمان دهم، به ایشان خواهد گفت». اینها توصیفهای پیامبر محمد ﷺ است، همانگونه که خداوند فرمود: {و از روی هوای نفس سخن نمیگوید. آن جز وحیی نیست که وحی میشود. او را (این قرآن را) فرشتهای نیرومند [جبرئیل] آموخته است.} (النجم: ۳-۵).

The above mentioned proved that the Holy Spirit is not the Parakletos. The Parakletos’ descriptions are descriptions of a prophet who will come after Jesus (PBUH). The prophet that Moses (PBUH) prophesized, "He does not speak from himself, but all what he hears he speaks ", and, "I will put my words in his mouth, so he speaks to them with all what I command him ". These are the descriptions of the prophet Muhammad (PBUH) as God said: {Nor does he speak of (his own) desire. It is only an Inspiration that is inspired. He has been taught (this Qur'ân) by one mighty in power [Jibrael (Gabriel)].} (Al-Najm: 3-5).

نه تنها این، بلکه هر آنچه دربارهٔ پاراکلیتوس (Parakletos) گفته شده، در قرآن و در سنت محمد ﷺ نشانه‌هایی دارد. این نشانه‌ها نشان می‌دهند که این پیشگویی دربارهٔ محمد ﷺ است. او گواهی‌دهنده‌ی عیسی بود، همان‌کسی که از آینده خبر داد، و او آخرین پیامبر است که خداوند دینش را تا روز قیامت پذیرفته است.

Not only that, but also whatever mentioned about the Parakletos has signs in the Quran and the tradition of Muhammad (PBUH). These signs indicate that this prophecy is Muhammad’ (PBUH). He was the testifier for Jesus (PBUH), he was the one who told about the future, and he is the final prophet, who God has accepted his faith until the Day of Judgment.