یکی از نام‌هایی که کتاب مقدس به پیامبر محمد ﷺ نسبت می‌دهد «الیاس» است، و بنا بر جُمَل (گماتریا) برابر با ۵۳ است۔

One of the names that the Holy Bible uses referring to the prophet Muhammad (PBUH) is "Elijah", and according to Gematria is equal to 53. 2

این نیز نام پیامبری بزرگ است که خداوند در قرن نهم پیش از میلاد به سوی بنی‌اسرائیل فرستاد و نامش در قرآن «إلیاس» است.

It is also a name of a great prophet sent by God to the Children of Israel in the ninth century (BC), whose name in the Quran is Elias.

پیامبر ملاکی در کتاب کوتاه خود از نافرمانی بنی‌اسرائیل سخن می‌گوید و همچنین از الیاس یا الیاسِ آینده‌ای که قرار است بیاید، سخن می‌گوید؛ همان کسی که با الیاس(ایلیا) که هفت قرن پیش از آن درگذشته بود، متفاوت است.

The prophet Malachi in his short book talks about the disobedience of the Children of Israel and about Elijah or the new coming Elijah, who is different from Elias who died seven centuries before.

ملاکی گفت که خدا گفت: «اینک پیام‌آور خود را می‌فرستم و او راه را پیش روی من آماده خواهد کرد. و آن خداوند که شما می‌جویید، ناگهان به هیکل خود خواهد آمد، و فرشته عهد که شما از او خشنود می‌شوید، اینک می‌آید، می‌گوید یهوه صبایوت. اما چه کسی روز آمدن او را تاب می‌آورد؟ و چه کسی در هنگام ظهورش خواهد ایستاد؟ زیرا او مانند آتش کوره‌گدازان و مانند صابون گازران است.» (ملاکی ۳: ۱-۲).

Malachi said that God said, "Behold, I send my messenger, and he will prepare the way before me: and the Lord, whom you seek, will suddenly come to his temple, and the messenger of the covenant, in whom you delight: behold, he is coming, says the LORD of hosts. But who can endure the day of his coming? and who can stand when he appears? For he is like a refiner's fire, and like fullers' soap:" (Malachi: 3/1-2).

متن در کتاب نبی ملاکی درباره دو پیامبر سخن می‌گوید.

The text in the prophet Malachi's scripture talks about two prophets.

یکی از آن‌ها کسی است که راه را برای آن‌که از جانب خدا می‌آید هموار می‌کند. دومی کسی است که ناگهان به معبد می‌آید، و او را سرور و فرشته‌ی عهد می‌نامد؛ و همان کسی است که بنی‌اسرائیل در جست‌وجوی او هستند و در انتظارش به سر می‌برند.

One of them is the one who paves the road for the one that is coming from God. The second one is the one who will suddenly come to the temple, and he names him the master and the angel of the covenant, and that is the one that the Children of Israel are seeking and waiting for.

ملاکی، در حالی که هنوز درباره پیامبر موعود و تحریف و انکار بنی‌اسرائیل سخن می‌گوید، در پایان کتابش می‌گوید: «شریعت بنده‌ام موسی را به یاد آورید، آن فرایض و احکامی را که در حوریب برای تمام اسرائیل به او فرمان دادم.

Malachi, while he still talking about the expected prophet and about the Children of Israel's alteration and denial, says at the end of his book,: "Remember the law of my servant Moses, the statutes and rules that I commanded him at Horeb for all Israel.

«اینک، پیش از رسیدن روز بزرگ و هولناک خداوند، ایلیای نبی را نزد شما خواهم فرستاد.» (ملاکی ۴:۴-۵).

Behold, I will send you Elijah the prophet before the great and awesome day of the LORD:" (Malachi: 4/4-5).

ملاکی پس از آنکه بنی‌اسرائیل را به فرمان موسی در کوه حوریب یادآوری کرد، پیامبر بعدی را الیاس نامید؛ همان کوهی که موسی (علیه السلام) در آن از آمدن پیامبری همانند خودش از میان برادران بنی‌اسرائیل سخن گفت. مفسّری که کتاب «شاهکار این نسل» را نوشته، می‌گوید: «پیامبر الیاس که در پایان کتاب ملاکی یاد شده، معمایی است، و او همان ربّی جهان است که در آخرالزمان خواهد آمد». 1

Malachi called the next prophet Elijah after he reminded them about Moses’ commandment on the mountain of Horeb, the mountain on which Moses (PBUH) mentioned the coming of a prophet like him among the brothers of Children of Israel. The interpreter who wrote "The masterpiece of the generation" says:- "The messenger Elijah, who was mentioned at the end of Malachi's Book, is a puzzle, and he is the rabbi of the world who will come at the end of time". 1

مسیحیان بر این باورند که پیامبری که راه را هموار کرد، یحیی تعمیددهنده است که نامش الیاس بود. در متن مرقس آمده است: «چنان‌که در اشعیای نبی نوشته شده است: اینک فرستاده خود را پیش روی تو می‌فرستم، که راه تو را آماده خواهد ساخت.

Christians think that the prophet who paved the road is John the Baptist whose name was Elijah, in the text in Mark says: "As it is written in Isaiah the prophets, Behold, I send my messenger before your face, who will prepare your way.

صدای کسی که در بیابان فریاد می‌زند: «راه خداوند را آماده کنید، راه‌های او را راست سازید»، یوحنا در بیابان ظاهر شد و تعمید می‌داد و تعمید توبه را برای آمرزش گناهان موعظه می‌کرد. و تمام سرزمین یهودیه و همه اورشلیم نزد او بیرون می‌رفتند و در رود اردن، در حالی که گناهان خود را اعتراف می‌کردند، توسط او تعمید می‌یافتند. یوحنا لباسی از موی شتر به تن داشت و کمربندی چرمی به کمر بسته بود و ملخ و عسل وحشی می‌خورد. و او موعظه می‌کرد و می‌گفت: «بعد از من کسی می‌آید که از من تواناتر است، که من لایق آن نیستم که خم شوم و بندهای کفش‌هایش را باز کنم. من شما را با آب تعمید داده‌ام، اما او شما را با روح القدس تعمید خواهد داد.» در آن روزها عیسی از ناصره جلیل آمد و در رود اردن توسط یوحنا تعمید یافت. (مرقس ۱: ۲-۹)، که لوقا نیز از قول عیسی (علیه السلام) نقل کرده است:

The voice of one crying in the wilderness: “prepare they way of the lord, make his paths straight,” John appeared baptizing in the wilderness and proclaiming a baptism of repentance for forgiveness of sins. And all the country of Judaea and all Jerusalem were going out to him and were being baptized by him in the river Jordan, confessing their sins. Now John was clothed with camel's hair, and wore a leather belt around his waist and ate locusts and wild honey. And he preached, saying, after me comes he who is mightier than I, the straps of whose sandals I am not worthy to stoop down and untie. I have baptized you with water: but he will baptize you with the Holy Spirit. In those days Jesus came from Nazareth of Galilee, and was baptized by John in the Jordan." (Mark: 1/2-9), which is what Luke told quoting Jesus (PBUH):

«پس برای دیدن چه چیزی بیرون رفتید؟ یک نبی؟ بله، به شما می‌گویم، و بیشتر از یک نبی. این همان کسی است که دربارهٔ او نوشته شده است: اینک رسول خود را پیش روی تو می‌فرستم که راه تو را پیش روی تو آماده خواهد کرد. به شما می‌گویم: در میان کسانی که از زنان زاده شده‌اند، هیچ‌کس بزرگ‌تر از یحیی نیست؛ اما کسی که در ملکوت خدا کوچک‌ترین است، از او بزرگ‌تر است.» (لوقا ۷: ۲۶-۲۸)

“What then did you go out to see? A prophet? Yes, I tell you, and more than a prophet. This is he of whom it is written, Behold, I send my messenger before your face, who will prepare your way before you. I tell you; among those born of women, none is greater than John: yet the one who is least in the kingdom of God is greater than he. “(Luke: 7/26- 28).

بنابراین، بر اساس باور مسیحیان، کسی که راه را آماده می‌کند یحیی تعمید‌دهنده است، و کسی که راه برای او آماده می‌شود عیسی (علیه السلام) است.

Therefore, according to Christians, the one who will prepare the road is John the Baptist, and the one whom the road is prepared for is Jesus (PBUH).

آنان نخستین نفر را الیاس می‌دانند، به‌سبب آنچه متی از قول عیسی (صلوات‌الله‌علیه) در سخنش دربارهٔ یحیای تعمیددهنده نقل کرده است: «پس برای دیدن چه بیرون رفتید؟ نبیّی را؟ آری، به شما می‌گویم، و افزون‌تر از نبی. این است آن‌که دربارهٔ او نوشته شده: اینک من فرشتهٔ خود را پیش روی تو می‌فرستم تا راه تو را پیش از تو آماده سازد. راستش به شما می‌گویم، در میان زاده‌شدگان از زنان، کسی بزرگ‌تر از یحیی برنخاسته است؛ با این همه، کوچک‌ترین در پادشاهی خدا از او بزرگ‌تر است. از ایام یحیای تعمیددهنده تا کنون، پادشاهی آسمان با زور به دست آمده است و زورآوران آن را می‌ربایند. زیرا همهٔ انبیا و شریعت تا یحیی نبوت کردند. و اگر بخواهید بپذیرید، او همان الیاس است که قرار است بیاید. هر که گوش شنوا دارد، بشنود.» (متی ۱۱: ۹-۱۵).

They consider the first one to be Elijah due to what Matthew said quoting Jesus (PBUH) in the course of his talk about John the Baptist: "what then did you go out to see? A prophet? Yes, I tell you, and more than a prophet. This is he of whom it is written, Behold, I send my messenger before your face, who will prepare your way before you. Truly, I say to you, among those born of women, none is greater than John: yet the one who is least in the kingdom of God is greater than he. From the days of John the Baptist until now the kingdom of heaven has suffered violence, and the violent take it by force. For all the prophets and the law prophesied until John. And if you are willing to accept it, he is Elijah, who is to come. He who has ears to hear, let him hear." (Matthew: 11/9-15).

متی همچنین ذکر کرده است که عیسی (ع) گفت: «و شاگردان از او پرسیدند: پس چرا کاتبان می‌گویند که ابتدا باید ایلیا بیاید؟ او پاسخ داد: ایلیا می‌آید و همه چیز را اصلاح خواهد کرد. اما به شما می‌گویم که آن ایلیا قبلاً آمده است و او را نشناختند، بلکه با او هر آنچه خواستند رفتار کردند. همچنین پسر انسان نیز یقیناً از دست ایشان رنج خواهد کشید. آنگاه شاگردان دریافتند که او درباره یحیای تعمیددهنده با ایشان سخن می‌گفت.» (متی ۱۷: ۱۰-۱۳).

Matthew also mentioned that Jesus (PBUH) said: "And the disciples asked him, “then why do the scribes say that first Elijah must come? He answered, Elijah does come, and he will restore all things. But I tell you, That Elijah has already come, and they did not recognize him, but did to him whatever they pleased. So also the Son of man will certainly suffer at their hands. Then the disciples understood that he was speaking to them of John the Baptist." (Matthew: 17/10-13).

بنابراین، مسیحیان معتقدند که پیشگو، همان کسی که راه را آماده خواهد کرد، یحیی تعمیددهنده است، و پیشگفته‌شده، کسی که راه برای او آماده می‌شود، عیسی (علیه السلام) است. حقیقت این است که ایلیاس نمادی برای پیامبر موعود بود، نه برای پیامبری که راه را برای او آماده کرد.

Therefore, Christians believe that the prophesier, the one who will prepare the road, is John the Baptist, and the prophesized, the one whom the road is prepared for is Jesus (PBUH). The fact is that Elijah was a symbol for the expected prophet and not to the prophet who prepared the road for him.

پیش از آنکه حقیقت این پیشگویی را آشکار کنیم، باید خوانندگان را از دگرگونی‌هایی آگاه کنیم که در برخی از این متون رخ داده است. در کتاب ملاکی آمده که او می‌گوید «فرشتهٔ عهد»، و این در ترجمه‌های قدیمی چنین است: «فرستادهٔ ختنه». همچنین در ترجمهٔ امروزی نیز همین‌گونه آمده است:

Before we unveil the truth of this prophecy, we must alert readers to the alterations that have happened in some of these texts. In Malachi he says "the covenant angel", which is in the old translations: "the messenger of Circumcision", also in the modern translation he says:

«من فرشتهٔ خود را خواهم فرستاد» اما در ترجمهٔ قدیمی «من پیام‌آور خود را خواهم فرستاد»، و در برخی چاپ‌ها «آقا خواهد آمد»، و در برخی دیگر «نگهبان»، و در یک چاپ دیگر «ایلیا».

"I will send my angel" but in the old translation "I will send my messenger", and in some editions "the master will come", but in some others "the Guardian", and in another "Elijah".

در متن انجیل، در نقل‌قول‌ها از ملاکی، تغییری ایجاد شده است؛ ملاکی ضمیر مفعولی اول‌شخص «من» را به کار برده و می‌گوید: «او راه را پیش روی من آماده خواهد کرد»، اما در انجیل، این ضمیر به ضمیر مفعولی سوم‌شخص «تو» تبدیل شده که به عیسی اشاره دارد: «او راه را پیش روی تو آماده خواهد کرد».

In the Gospel’s text, there is an alteration made to the quotes from Malachi who used the first person object pronoun “Me” “he shall prepare the way before me ", but in the Gospels the pronoun became the third person object pronoun “You” referring to Jesus " he shall prepare the way before thee”.

واضح دیگری نیز می‌بینیم که تحریفات به سخنان عیسی (علیه السلام) و یحیای تعمیددهنده رسیده است، آنجا که انجیل‌نویسان ادعا می‌کنند عیسی، یحیای تعمیددهنده را کسی دانسته که راه پیام او را آماده می‌کند: «اینک، من فرستادهٔ خود را پیش روی تو می‌فرستم که راهت را پیش روی تو آماده خواهد کرد.» (لوقا ۷:۲۶)، و او را الیاس موعود نامیده است: «لیکن به شما می‌گویم که الیاس قبلاً آمده است و او را نشناختند، بلکه با او هر چه خواستند رفتار کردند. همچنین پسر انسان نیز از دست ایشان زحمت خواهد کشید. آنگاه شاگردان دریافتند که دربارهٔ یحیای تعمیددهنده با ایشان سخن می‌گوید.» (متی ۱۷:۱۲-۱۳)

We can also see clearly, that the alterations have reached the words of Jesus (PBUH) and the Baptist when the Evangelists claim that Jesus considered the Baptist to be the one who prepared for his message. "Behold, I send my messenger before your face, who will prepare your way. " (Luke: 7/26), and that he called him the expected Elijah "But I tell you, that Elijah has already come, and they did not recognize him, but did to him whatever they pleased. So also, the Son of man will certainly suffer at their hands. Then the disciples understood that he was speaking to them of John the Baptist."(Matthew: 17/12-13).

تحریف است آن‌جا که گفته‌اند یحیی تعمیددهنده گفته است آن نیرومندی که از آمدنش خبر داده، عیسی (علیه‌السلام) است. «یوحنا در پاسخ به ایشان گفت: من با آب تعمید می‌دهم، اما در میان شما کسی ایستاده است که شما او را نمی‌شناسید؛ همان که پس از من می‌آید و من لایق آن نیستم که بند کفش او را باز کنم. این امور در بیت‌عبره، آن سوی اردن، جایی که یوحنا تعمید می‌داد، رخ داد. روز بعد عیسی را دید که به سوی او می‌آید و گفت: اینک بره خدا که گناه جهان را برمی‌دارد. این همان کسی است که دربارهٔ او گفتم: بعد از من مردی می‌آید که بر من تقدم دارد، زیرا که پیش از من بود. و من خود او را نمی‌شناختم، اما برای این آمدم که با آب تعمید دهم تا بر اسرائیل آشکار شود.»

It is an alteration when they said that the Baptist told that the strong one that he prophesized of his coming, is Jesus (PBUH). "John answered them, I baptize with water: but among you stands one you do not know; even he who comes after me, the strap of whose sandal I am not worthy to untie. These things took place in Bethany across the Jordan, where John was baptizing. The next day he saw Jesus coming toward him, and said, Behold the Lamb of God, who takes away the sin of the world. This is he of whom I said, After me comes a man who ranks before me, because he was before me. I myself did not knew him , but for this purpose I came baptizing with water, that he might be revealed to Israel.

و یحیی شهادت داد: «دیدم که روح مانند کبوتری از آسمان فرود آمد و بر او ماند. من خود او را نمی‌شناختم، اما آن که مرا فرستاد تا با آب تعمید دهم، به من گفت: کسی را که روح را ببینی که فرود می‌آید و بر او می‌ماند، همان است که با روح‌القدس تعمید می‌دهد. و من دیدم و شهادت دادم که این پسر خداست.» فردای آن روز باز یحیی با دو تن از شاگردانش ایستاده بود، و چشم به عیسی دوخت که می‌گذشت و گفت: «اینک برۀ خدا!» آن دو شاگرد سخن او را شنیدند و از عیسی پیروی کردند. عیسی برگشت و دید که آنان را در پی خود می‌آیند، و به ایشان گفت: «چه می‌جویید؟» گفتند: «ربی (یعنی استاد)، کجا منزل داری؟» به ایشان گفت: «بیایید و ببینید.» پس آمدند و دیدند کجا منزل دارد، و آن روز را با او ماندند.

And John bore witness, “I saw the Spirit descend from heaven like a dove, and it remained of him. I myself did not knew him, but he who sent me to baptize with water, said to me, he on whom you see the Spirit descend, and remain, this is he who baptizes with the Holy spirit. And I have seen and borne witness that this is the Son of God. the next day again John was standing with two of his disciples; And he looked at Jesus he walked by and said, “Behold the Lamb of God! the two disciples heard him say this, and they followed Jesus. Jesus turned and saw them following, and said to them, “What are you seeking? And they said to him, Rabbi, (which means teacher) where are you staying? He said to them, Come and you will see. So they came and saw where he was staying, and they stayed with him that day:

زیرا این حادثه تقریباً در ساعت دهم رخ داد. یکی از آن دو نفری که سخنان یحیی را شنیدند و از عیسی پیروی کردند، اندریاس، برادر شَمعون پطرس بود. (یوحنا ۱:۲۶-۴۰)

for it was about the tenth hour. One of the two who heard John speak and followed Jesus, was Andrew, Simon Peter's brother." (John: 1/26-40).

ادعای ما درباره تحریف، به این معنا نیست که متون با آنچه می‌خواهیم ثابت کنیم هم‌خوانی نداشته باشند. مقصود این است که یحیی تعمیددهنده منکر این شد که همان ایلیای نبی باشد. ایلیا که قرار بود راه را برای آمدن سرور موعود آماده کند. تعمیددهنده زمانی این را انکار کرد که کاهنان و لاویان، فرستادگان یهودی، نزدش آمدند: «و این است شهادت یوحنا، هنگامی که یهودیان کاهنان و لاویان را از اورشلیم فرستادند تا از او بپرسند: تو کیستی؟ او اعتراف کرد و انکار نکرد؛ بلکه اعتراف کرد که من مسیح نیستم. و از او پرسیدند: پس چه؟ آیا تو ایلیا هستی؟ گفت: نیستم. آیا تو آن نبی هستی؟ او پاسخ داد: نه.» (یوحنا ۱:۱۹-۲۱). این اعترافی روشن است که در آن یوحنا انکار می‌کند که ایلیایی باشد که راه را آماده خواهد کرد، و نیز انکار می‌کند که مسیح موعود یا نبی موعود باشد.

Our claim of the alterations is not to say that the texts did not agree with the issue that we are trying to prove. It is that John the Baptist denied that he is the prophet Elijah. Elijah, who was supposed to prepare the way for the coming master, The Baptist denied it when the priests and the Levites Jewish messengers came to him "And this is the testimony of John, when the Jews sent priests and Levites from Jerusalem to ask him, who are you? He confessed, and did not deny; but confessed, I am not the Christ. And they asked him, What then? Are you Elijah? He said, I am not. Are you the prophet? And he answered, no." (John: 1/19-21), this is a clear confession where John denies that he is Elijah who will prepare the road, and that he is neither the expected messiah nor the expected prophet.

این اعتراف ما را با سه انتخاب روبه‌رو می‌کند. یا باید بگوییم عیسی دروغ گفت وقتی گفت که ایلیا آمده است، یا باید بگوییم یحیای تعمیه‌دهنده دروغ گفت وقتی انکار کرد که خود ایلیاست، یا باید بگوییم شاگردان سخنان عیسی (علیه السلام) را نفهمیدند. تحلیل آخر محتمل‌تر است، زیرا متی اشتباه کرد آنجا که گفت: «آنگاه شاگردان دریافتند که او درباره یحیای تعمیه‌دهنده با ایشان سخن می‌گوید». آنان گمان کردند که فهمیده‌اند، اما در واقع نفهمیده بودند. او درباره خودش با ایشان سخن می‌گفت. «اینک من رسول خود را پیش روی تو می‌فرستم تا راه تو را پیش روی تو مهیا سازد؛ و خداوندی که شما می‌جویید ناگهان به هیکل خود خواهد آمد، و فرشته عهدی که شما بدان رغبت دارید:

This confession leaves us with three choices. Either Jesus lied when he said that Elijah had come, that the Baptist lied when he denied that he was Elijah or we should say that the disciples did not understand the words of Jesus (PBUH). The last analysis is more likely, as Matthew made a mistake when he said, "Then the disciples understood that he was speaking to them of John the Baptist ". They thought that they understood, but in fact, they did not. He was talking to them about himself " Behold, I send my messenger, and he will prepare the way before me: and the Lord, whom you seek, will suddenly come to his temple, and the messenger of the covenant, in whom you delight:

«اینک او می‌آید، یهوه صبایوت می‌گوید.» افزون بر این، توصیف ایلیا با توصیف یحیای تعمیددهنده تطبیق نمی‌کند، زیرا او پس از عیسی می‌آید؛ چنان‌که عیسی دربارهٔ او گفت: «ایلیا باید بیاید»، در حالی که عیسی و یحیای تعمیددهنده هم‌زمان با یکدیگر بودند.

behold, he is coming, says the LORD of hosts.” In addition, the description of Elijah does not match that of the Baptist, because he comes after Jesus, as Jesus said about him: "Elijah expected to be come" but Jesus and the Baptist were contemporaries.

وقتی الیاس بیاید، «همه چیز را بازخواهد گرداند»، و «دل پدران را به فرزندان و دل فرزندان را به پدرانشان خواهد برگرداند». هیچ گزارشی دربارهٔ یحیی تعمیددهنده به‌عنوان چنین شخصی وجود ندارد. همان کسی که به گفتهٔ متی، در بیابان زندگی می‌کرد و با ملخ و عسل تغذیه می‌نمود، و لباسش از پوست شتر بود، و بهترین کاری که انجام می‌داد این بود که هر کس را که با توبه نزدش می‌آمد، تعمید می‌داد. (نگاه کنید به متی: ۳/۱-۵).

When Elijah comes, he "will return everything", and "And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers". There is no report about the Baptist as such. The one who, according to Matthew, lived in the desert, feeding on Locusts and honey, and his clothing was made of camel skin, and the best thing he did was to baptize whoever came to him repenting. (See Matthew: 3/1-5).

غیرممکن است که پذیرفته شود یحیی تعمیددهنده مقدمهای برای عیسی بوده است. طبق انجیلها، یحیی پیش از مرگش حقیقت درباره عیسی را نمیدانست و شاگردانش را فرستاد تا از عیسی ﷺ بپرسند.

It is impossible to accept that the Baptist was a prelude to Jesus. The Baptist, according to the Gospels, before his death did not know the truth about Jesus, and he sent his disciples to ask Jesus (PBUH)

و به او گفتند: «آیا تو همان کسی هستی که باید بیاید، یا باید منتظر دیگری باشیم؟» (متی ۱۱:۳).

"And said to him, Are you the one who is to come, or shall we look for another?" (Matthew: 11/3).

چگونه ممکن است که او در این زمان فرستاده شده باشد، در حالی که حقیقت درباره‌ی او را نمی‌دانست؟ یحیی پیش از آمدن عیسی چه می‌کرد؟

How could it be that he was sent at this time, when he did not know the truth about him? What did John do before the coming of Jesus?

آیا او کاری مرتبط با رسالت عیسی انجام داد که انجیل‌ها ادعایش را دارند؟

Did he do something related to Jesus’ mission that the Gospels are claiming?

هیچ گزارشی درباره یحیی تعمیددهنده وجود ندارد جز اینکه او بشارت دهندهٔ ملکوت بود، همان‌گونه که عیسی (علیه السلام) پس از او چنین کرد. (نگاه کنید به متی: ۳/۱). او کسانی را که نزد او می‌آمدند و به گناهان خود اعتراف می‌کردند تعمید می‌داد (نگاه کنید به متی: ۳/۶)، و عیسی نیز همین کار را کرد. این امر تأیید می‌کند که آنان پیامی یکسان داشتند که پیشگویی و خبر دادن از پیامبر محمد (صلی الله علیه وسلم) پیامبر ملکوت بود. چنان‌که گفته است: «اما او به ایشان گفت: باید بشارت ملکوت خدا را به شهرهای دیگر نیز بدهم، زیرا برای همین کار فرستاده شده‌ام.» (لوقا: ۴/۴۳)، او فرستاده شد تا بشارت دهد از ملکوت آینده.

There is no report on The Baptist other than giving the prophecy of the kingdom, the same as what Jesus (PBUH) did after him. (See Matthew: 3/1). He used to baptize those who came to him confessing about their sins. (See Matthew: 3/6), and that is what Jesus did. That confirms that they had the same message that was to prophesize and tell about the prophet Muhammad (PBUH) the prophet of the kingdom. As he said: "but he said to them, I must preach the good news of the kingdom of God to other towns as well: for I was sent for this purpose. " (Luke: 4/34), he was sent to give good news of the next kingdom.

حقیقت این است که باپتیست‌ها و عیسی ﷺ... Wait: the rules say ﷺ only after the Prophet Muhammad, and never after other prophets. So "Jesus (PBUH)" must be rendered without ﷺ, and the honorific written in words stays as words. "Baptists" is a sect name; in Persian it is commonly "باپتیست‌ها". حقیقت این است که باپتیست‌ها و عیسی علیه السلام با یک پیام آمدند. هر دو برای تبلیغ درباره پیامبر آخرین فرستاده شدند.

The fact is that the Baptists and Jesus (PBUH) came with the same message. Both of them were sent to preach about the final prophet.

آنان مبلّغان پیامبر پایانی بودند، همان کسی که متی آن را «ملکوت آسمان» نامید، چنان‌که یحیای تعمیددهنده نیز از نزدیکی زمان پیامبر موعود خبر داد: «در آن روزها یحیای تعمیددهنده آمد و در بیابان یهودیه موعظه می‌کرد: توبه کنید، زیرا ملکوت آسمان نزدیک است.» (متی ۳: ۱-۲)

they were preachers of the final prophet, which Matthew called the Heavens Kingdom, as the prophet John the Baptist preached about the closeness of expected prophet’s time, "In those days John the Baptist came, preaching in the wilderness of Judea, Repent, for the kingdom of heaven is at hand. " (Matthew: 3/1- 2).

پس از مرگ یحیی تعمیددهنده، عیسی بشارت پادشاهی را تازه کرد: «و از آن زمان عیسی آغاز به موعظه کرد و گفت: توبه کنید، زیرا پادشاهی آسمان نزدیک است.» (متی: ۴/۱۷)، «و در تمام جلیل گشت و در کنیسه‌های ایشان تعلیم می‌داد و بشارت پادشاهی را موعظه می‌کرد.» (متی: ۴/۲۳)

After the death of John the Baptist Jesus renewed the good news of the kingdom, "and from that time Jesus began to preach, saying, repent: for the kingdom of heaven is at hand.” (Matthew: 4/17), "And he went throughout all Galilee, teaching in their synagogues, and proclaiming the gospel of the kingdom." (Matthew: 4/23).

علاوه بر این، او به شاگردانش دستور داد که بشارت نزدیکی زمان ملکوت را بدهند، و گفت: «و در راه موعظه کنید و بگویید: ملکوت آسمان نزدیک شده است.» (متی:

Moreover, he ordered his disciples to give the good news of the closeness of the kingdom’s time, so he said, "And proclaim as you go, saying, the kingdom of heaven is at hand." (Matthew:

...با این حال، آنها پیام واحدی داشتند، و آن موعظه و آماده‌سازی راه برای پیامبر موعود بود.

10/7), they had the same message, and that is to preach and prepare the road to the expected prophet.

نه تنها این توصیفات با یحیی تعمیددهنده مطابقت نداشت، بلکه با عیسی (صلوات الله علیه) نیز مطابقت نداشت. یحیی گفت:

Not only did these descriptions not match the Baptist, but also did not match Jesus (PBUH) the Baptist said:

«من شما را با آب برای توبه تعمید می‌دهم، اما آن کس که بعد از من می‌آید، از من قدرتمندتر است، که من لایق آن نیستم که کفش‌هایش را بردارم. او شما را با روح‌القدس و با آتش تعمید خواهد داد. قاشق بادبزن او در دستش است، و خرمنگاه خود را پاک خواهد کرد و گندم خود را به انبار جمع خواهد کرد، اما کاه را با آتشی خاموش‌ناشدنی خواهد سوزاند.»

"I baptize you with water for repentance, but he, who is coming after me is mightier than I. Whose sandals I am not worthy to carry. He will baptize you with the Holy Spirit, and with fire: his winnowing fork is in his hand, and he will clear his threshing floor, and gather his wheat into the barn; but the chaff he will burn with unquenchable fire.

سپس عیسی از جلیل به اردن نزد یحیی آمد تا توسط او تعمید گیرد». (متی: ۳/۱۱-۱۳).

Then Jesus came from Galilee to the Jordan to John, to be baptized by him." (Matthew: 3/11-13).

پیامبر موعودی که بشارت او داده شده بود، با روح القدس و آتش تعمید می‌داد. در حالی که عیسی (علیه السلام) در زندگی خود هرگز کسی را تعمید نداد، با آنکه این امر در میان مردم شایع شده بود، اما در واقع او چنین نکرد. شاگردانش به نام او این کار را انجام می‌دادند: «و چون عیسی دانست که فریسیان شنیده‌اند که عیسی شاگردان بیشتری از یحیی پیدا کرده و تعمید می‌دهد (هرچند خود عیسی تعمید نمی‌داد، بلکه شاگردانش)» (یوحنا:

The expected prophet that had the good news would baptize with the Holy Spirit and fire. While Jesus (PBUH) never baptized anyone during his life, even though this was spread among the people, but in reality, he did not. His disciples did it in his name "now when Jesus learned that the Pharisees had heard that Jesus was making and baptizing more disciples than John, (although Jesus himself did not baptize, but only his disciples,)" (John:

4/1-2).

4/1-2).

یحیی تعمیددهنده نیز بیان کرد که پیامبر موعود با روح و آتش تعمید خواهد داد؛ یعنی او بر دین و زندگی تسلط خواهد داشت تا باطل را دگرگون کند و به توبه فرا بخواند.

The Baptist also mentioned that the expected prophet would baptize with spirit and fire. Meaning that he will have the control over religion and life, in order to change the wrong and encourage repentance.

او به پاکیزگی ظاهری که با شستن بدن با آب حاصل می‌شود بسنده نمی‌کرد، بلکه به پاکیزگی باطنی توجه داشت، و ابزار او برای این کار همان چیزی بود که روح‌القدس (جبرئیل) با خود می‌آورد: وحی، آگاهی و بیان، همان‌گونه که بسیاری از نقاط روی زمین را از شرک با آتش پاک کرد.

He would not stop at the external cleansing of washing the body with water, but he pays attention to internal cleansing, and his tool to do this is what the Holy Spirit (Gabriel) comes with, revelation, information and explanation, as he cleansed with fire many places on earth from paganism.

چنین تعمیدی را عیسی (علیه السلام) انجام نداد؛ شاگردانش او را با آب تعمید دادند، و موعظهٔ او ادامهٔ تعمید یحیی تعمیددهنده بود. یعنی بشارت دادن به توبه و آمرزش گناهان. زیرا عیسی پس از مصلوب شدن و قیامش، از هر یک از شاگردانش خواست که «و به نام او توبه و آمرزش گناهان به همهٔ امت‌ها، از اورشلیم آغاز کرده، موعظه شود.» (لوقا: ۲۴/۴۷)، بنابراین تعمید او (علیه السلام) با تعمید یحیی تعمیددهنده تفاوتی نداشت. (نگاه کنید به یوحنا: ۳/۲۲-۲۳).

Such baptism was not performed by Jesus (PBUH), whom his disciples baptized with water, and where his preaching was a continuation of the baptism of the Baptist. That is to give the good news about repentance and forgiveness of sins, for Jesus, after the crucifixion and resurrection, asked everyone of his disciples "And that the repentance and forgiveness of sins should be proclaimed in his name to all nations, beginning from Jerusalem." (Luke: 24/47), so his baptism (PBUH) was not different from the baptism of the Baptist. (See John: 3/22-23).

اصحاب او پس از او همچنان با آب تعمید می‌دادند، همانند یحیای تعمیددهنده. و هنگامی که پولس به افسس رفت، «در آنجا چند شاگرد یافت و به ایشان گفت: آیا وقتی ایمان آوردید، روح القدس را دریافت کردید؟ گفتند: نه، حتی نشنیده‌ایم که روح القدسی هست. گفت: پس به چه تعمید یافتید؟ گفتند: به تعمید یوحنا. پولس گفت: یوحنا به تعمید توبه تعمید می‌داد و به مردم می‌گفت که به آن کس که پس از او می‌آید، یعنی عیسی، ایمان بیاورند. چون این را شنیدند، به نام خداوند عیسی تعمید یافتند.» (اعمال رسولان ۱۹: ۱-۵). اگر عیسی (علیه السلام) تعمیدی متفاوت از تعمید یحیی داشت، پس باید به خوبی شناخته می‌شد و میان شاگردان گسترش می‌یافت.

His disciples continued after him to baptize with water like John the Baptist, and when Paul went to Ephesus, “and there he found some disciples, and he said to them, did you receive the Holy Spirit when you believed? And they said, no, we have not even heard that there is a Holy Spirit. And he said, into what then were you baptized? They said, into John's baptism. And Paul said, John baptized with the baptism of repentance, telling the people to believe in the one who was to come after him, that is, Jesus. On hearing this, they were baptized in the name of the Lord Jesus." (Acts: 19/1-5). If Jesus (PBUH) had a baptism different from the Baptist’s, then it should have been well known and spread among the disciples.

یحییٰ تعمیددهنده نیز از پیامبر موعود به عنوان کسی یاد کرد که از او نیرومندتر است. در زندگی و پیام عیسی هیچ چیزی که نشانگر چنین قدرتی باشد دیده نمی‌شود. هم یحییٰ تعمیددهنده و هم عیسی نه شریعت تازه‌ای آوردند و نه بر قوم خود پادشاه بودند، و هیچ‌یک از آن دو هرگز نفوذ و اقتداری نداشتند. نه تنها قدرتی نداشتند، بلکه مسیحیان به دروغ ادعا می‌کنند که هر دو کشته شدند! پس آن قدرتی که تعمیددهنده از آن سخن گفت کجاست؟

The Baptist also described the expected prophet as stronger than him. There was nothing about the message or the life of Jesus that indicated such strength. Both John the Baptist and Jesus did not come with a new Law, nor were they kings over their people, and both of them never had any influence or authority. Not only had they no power, but also Christians, falsely, claim that they were both killed! Where is the strength that the Baptist mentioned?

علاوه بر این، عیسیٰ (علیه السلام) با آنچه تعمید‌دهنده درباره پیامبر موعود گفته بود مطابقت نداشت. «چنانکه کفِ گندم را با بیلچه‌ای که در دست دارد، می‌پاشد، و خرمنگاه خود را کاملاً پاک می‌کند، و گندم را در انبار جمع می‌کند؛ اما کاه را با آتشی خاموش‌نشدنی خواهد سوزاند». این یک استعاره است که دکتر ویلیام ایدی آن را چنین توضیح داده است:

Moreover, Jesus (PBUH) did not match the Baptist’s statement about the expected prophet. “Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire.". That is a metaphor, which Dr. William Edie explained as:

این یک استعاره است که به پایان کل رسالت اشاره دارد، و ممکن است این استعاره نشانه‌ای از تأدیب خداوند نسبت به مردم و انتقام او از ایشان در این زندگی بوده باشد. در واقع، این مطلب فراتر از این است، زیرا قدرت پاک‌کننده‌ای را توضیح می‌دهد که در بخشش شریعت از سوی خداوند به پیامبرانش و آنچه با آن همراه بوده، نهفته است.

"it is a metaphor indicating the end of the whole mission, and it is possible that this metaphor was an indication of God's discipline of the people and his revenge on them in this life". In fact, it goes further than that, as it explains the power that purifies God’s giving of the Law to his prophets, and whatever was associated with it.

بر این اساس، پیامبر مورد انتظار همان محمد ﷺ است، و تنها او بود که ناگهان به سرزمین مقدس و به معبد آمد، آنگاه که در شب معراج به سوی بیت‌المقدس پرواز کرد، در حالی که عیسی و یحیی در منطقه‌ی معبد بزرگ شدند.

Based on that, the expected prophet is Muhammad (PBUH), and he is the only one that came to the Holy Land and the temple suddenly, when he flew on his Night Journey to the Holy House, While Jesus and John grew up in the area of the temple.

او همان پیامبری است که در برخی ترجمه‌ها «پیامبر ختنه» نامیده می‌شود، زیرا او به آن فراخواند و مسلمانان را آگاه ساخت که این از سنت‌های هدایت است، و مسلمانان پس از او این سنت را پاس داشتند.

He is also the prophet that, is named by some translations "the messenger of Circumcision", as he did call for, and alerted the Muslims that it is one of the guidance traditions, and the Muslims kept this tradition after him.