کتاب مقدس برخی از پیشگوییهای آن پیامبر را درباره زمان پادشاهی دارد. هنگامی که بلطشاصر، پادشاه بابلی، خوابی دید که او را به وحشت انداخت و نه فالگیران و نه غیبگویان نتوانستند آن را تعبیر کنند، دانیال پیامبر آن را برای او تعبیر کرد و گفت: «ای پادشاه، تو دیدی و اینک تمثالی بزرگ. این تمثال که عظیم و بسیار درخشان بود، در برابر تو ایستاده بود و منظرهاش هولناک بود. سر این تمثال از طلای خالص بود، سینه و بازوانش از نقره، شکم و رانهایش از برنج، ساقهایش از آهن، و پاهایش تا حدی از آهن و تا حدی از گل. در حالی که تو نگاه میکردی، سنگی بدون دست انسان بریده شد و به پاهای آهنی و گلی تمثال خورد و آنها را خرد کرد. آنگاه آهن، گل، برنج، نقره و طلا با هم خرد شدند و مانند کاه خرمنهای تابستان گشتند و باد آنها را با خود برد، چنانکه هیچ اثری از آنها یافت نشد. اما سنگی که به تمثال خورد، کوهی بزرگ شد و تمام زمین را پر کرد. این خواب بود؛ اکنون تعبیر آن را به پادشاه خواهیم گفت. ای پادشاه، تو شاه شاهان هستی، که خدای آسمان به تو پادشاهی، قدرت، توانایی و شکوه داده است. و آنکه هرجا که انسانها، حیوانات صحرا و پرندگان آسمان سکونت دارند، ایشان را به دست تو سپرده و تو را بر همه آنها حاکم ساخته است؛ تو آن سر طلایی هستی. پس از تو پادشاهی دیگر فروتر از تو برخواهد خاست، و سومین پادشاهی از برنج که بر تمام زمین حکومت خواهد کرد. و چهارمین پادشاهی خواهد بود، نیرومند چون آهن، زیرا آهن خرد میکند و همه چیز را درهم میشکند. و همچون آهنی که خرد میکند، همه اینها را خواهد شکست و خرد خواهد کرد.»

The Holy Bible contains some of the prophet's prophecies about the time of the kingdom. When Belteshazzar, the Babylonian emperor, had dream that scared him, and neither the fortunetellers nor the psychics were able to interpret it, the prophet Daniel interpreted it for him. Saying: "You saw, O king, and behold a great image. This image, mighty and of exceeding brightness, stood before you; and its appearance was frightening. The head of this image was of fine gold, its chest and arms of silver, its middle and thighs of bronze, its legs of iron, its feet partly of iron and partly of clay. As you looked, a stone was cut out by no human hand, and it struck the image on its feet that were of iron and clay, and broke them in pieces. Then the iron, the clay, the bronze, the silver, and the gold, all together were broken in pieces, and became like the chaff of the summer threshing floors; and the wind carried them away, so that not a trace of them could be found. But the stone that struck the image became a great mountain and filled the whole earth. This was the dream; now we will tell the king its interpretation. You, O king, the king of kings, to whom the God of heaven has given the kingdom, the power, and the might, and the glory. And into whose hand has given, wherever they dwell, the children of man, the beasts of the field, and the birds of the heavens, making you rule over them all, you are the head of gold. Another kingdom inferior to you shall arise after you, and yet a third kingdom of bronze, which shall rule over all the earth. And there shall be a fourth kingdom, strong as iron, because iron breaks to pieces and shatters all things. And like iron that crushes, it shall break and crush all these.

و همانطور که پاها و انگشتان پاها را دیدی، تا حدی از گل سفالگر و تا حدی از آهن، این پادشاهی تقسیم‌شده خواهد بود؛ اما برخی از استحکام آهن در آن خواهد بود، همانگونه که آهن را با گل نرم آمیخته دیدی. و همانطور که انگشتان پاها تا حدی آهن و تا حدی گل بود، پادشاهی نیز تا حدی قوی و تا حدی شکننده خواهد بود. همانگونه که آهن را با گل نرم آمیخته دیدی، آنها نیز با یکدیگر از طریق ازدواج درهم خواهند آمیخت، اما با هم متحد نخواهند ماند، همانطور که آهن با گل نمی‌آمیزد. و در روزگار آن پادشاهان، خدای آسمان پادشاهی‌ای برپا خواهد کرد که هرگز نابود نخواهد شد و این پادشاهی به قومی دیگر واگذار نخواهد شد. این پادشاهی همه این پادشاهی‌ها را خرد و نابود خواهد کرد و تا ابد پایدار خواهد ماند. همانگونه که دیدی سنگی بدون دست انسان از کوه بریده شد و آهن، برنج، گل، نقره و طلا را خرد کرد؛ خدای بزرگ آنچه را که پس از این روی خواهد داد، به پادشاه آشکار کرده است. این خواب یقینی و تعبیر آن استوار است.» (دانیال ۲: ۲۱-۴۵).

And as you saw the feet and toes, partly of potters' clay, and partly of iron, it shall be a divided kingdom; but some of the firmness of iron shall be in it, just as you saw iron mixed with the soft clay. And as the toes of the feet were partly iron and partly clay, so the kingdom shall be partly strong, and partly brittle. As you saw the iron mixed with soft clay, so they will mix with one another in marriage, but they will not hold together, just as iron does not mix with clay. And in the days of those kings the God of heaven will set up a kingdom that shall never be destroyed, nor shall the kingdom be left to another people. It shall break in pieces all these kingdoms and bring them to an end, and it shall stand forever. Just as you saw that a stone was cut from a mountain by no human hand, and that it broke in pieces the iron, the bronze, the clay, the silver, and the gold; a great God has made known to the king what shall be after this. The dream is certain, and its interpretation sure." (Daniel: 2/21-45).

هاجکین در کتاب «عیسی در همه کتاب‌ها» می‌گوید: «اما آن سنگی که بدون دو دست که آن را نگه دارند می‌بُرد و مجسمهٔ بزرگ را خرد می‌کند، استعاره‌ای است از پادشاهی "مسیح": یعنی مسیح موعود.»

Hodgkin says in his book "Jesus in all books": “As for the stone that cuts without two hands holding it and crushes the great statue, it is a metaphor about the kingdom of the "messiah": meaning the expected messiah.

در تفسیر عملی: «اما سنگی که از کوه بریده شد، به پادشاهی خدا راه می‌برد که مسیح، پادشاه پادشاهان، برای همیشه بر آن حکومت خواهد کرد». ۲

In the Practical interpretation: "As for the stone that was cut from the mountain, it leads to the Kingdom of God that will be ruled by the messiah the king of kings for eternity". 2

رؤیا درباره‌ی دولت‌هایی بود که همزمان در دست مردمان این پادشاهی پدید می‌آیند. نخستین آن، پادشاهی بابل است که بلشصر بر آن فرمان می‌راند و سر طلایی نمادِ آن بود.

The dream was about the states that will arise at the same time in the hands of the people of the kingdom. The first one is the kingdom of Babylon that is ruled by Belteshazzar, which was symbolized by the golden head.

و پس از آن، پادشاهی ایرانی که به دست کوروش بنا شد برپا گردید؛ و پادشاه آن، کوروش، در سال ۵۹۳ (پیش از میلاد) بر بابل فرمان راند، و این پادشاهی با سینه و دو بازوی نقره‌ای نمادین شده بود.

Followed by the Persian kingdom that was established by Kosro, and its king Cyrus received authority over Babylon in the year 593 (BC), and it was symbolized by the chest and the two silver arms.

سپس پادشاهی مقدونیه آمد که پادشاهی ایران را نابود کرد. این پادشاهی را اسکندر مقدونی در سال ۳۳۶ (قبل از میلاد) بنیان نهاد، و به شکم و ران‌های مسین تشبیه شده است.

Then it was followed by the Macedonian kingdom that destroyed the Persian kingdom, and it was established by the Macedonian Alexander in the year 336 (BC), and it was symbolized by the stomach and the copper thighs.

سپس امپراتوری روم به دنبال آن آمد که امپراتور بوبیوس در سال ۶۳ (قبل از میلاد) آن را تأسیس کرد. این امپراتوری با دو پای فولادی و دو پا نمادین شد، که یکی از آنها از گل و دیگری از فولاد است، و ممکن است منظور او دولت‌های ایران و روم، یا تقسیم امپراتوری روم باشد. 1

Then finally it was followed by the Roman Empire, that was established by the emperor Bovbios in the year 63 (BC). It was symbolized by two steel legs, and two feet, one of which is clay and one of steel, and it might be the Persian and Roman states are what he meant, or the division of the Roman Empire. 1

«و در روزگار آن پادشاهان، خدای آسمان حکومتی برپا خواهد کرد که هرگز نابود نخواهد شد.» سنگی که سازندگان آن را رد کرده بودند، آمده بود تا رومیان و ایرانیان را نابود کند، و قرن‌ها حکومتی بنا نهاد که قدرتش تا همین قرن از میان نرفت.

“And in the days of those kings the God of heaven will set up a kingdom that shall never be destroyed.” The stone that was rejected by the builders had come to destroy the Romans and the Persians, and had built the Kingdom for centuries and its strength did not stop until this century.

این پیشگویی ممکن است چنین پیش‌بینی کند که این ضعف تنها موقتی است و خورشید یک عصر اسلامی بار دیگر طلوع خواهد کرد.

This prophecy might prophesize that this weakness is just temporary and the sun of an Islamic Era will rise again.

همانند خوابِ بلطشاصر، خوابِ دانیال درباره‌ی چهار حیوان نیز چنین است:

Similar to Belteshazzar’s dream, is Danial’s dream of the Four Beasts:

«و چهار جانور بزرگ، که هر یک با دیگری متفاوت بود، از دریا برآمدند. اولی مانند شیر بود و بال‌های عقاب داشت؛ سپس همان‌طور که نگاه می‌کردم، بال‌هایش کنده شد و از زمین برداشته شد و مانند انسان بر دو پا ایستاده گردانیده شد و ذهنی انسانی به آن داده شد. و اینک، جانور دیگری، دومی، مانند خرس بود که به یک سو برافراشته شده بود؛ میان دندان‌هایش در دهانش سه دنده بود و به آن گفته شد: برخیز، گوشت بسیار بخور.»

“And four great beasts came up out of the sea, different from one another. The first was like a lion, and had eagle's wings: then as I looked its wings were plucked off, and it was lifted up from the ground, and made to stand on two feet like a man, and the mind of a man was given to it. And behold, another beast, a second one, like a bear, it was raised up on one side, it had three ribs in the mouth between its teeth: and it was told, Arise, devour much flesh.

پس از این، نگریستم و ناگاه حیوان دیگری را دیدم، همچون پلنگ، که بر پشتش چهار بال پرنده بود؛ آن حیوان همچنین چهار سر داشت و به آن سلطنت داده شد. پس از این، در رؤیاهای شب دیدم که ناگاه حیوان چهارمی، هولناک و وحشتناک و بسیار نیرومند بود. دندان‌های بزرگ آهنین داشت: می‌بلعید و خرد می‌کرد، و آنچه باقی می‌ماند را با پاهای خود لگدمال می‌کرد. با همه حیواناتی که پیش از آن بودند متفاوت بود و ده شاخ داشت. به شاخ‌ها نگریستم، و ناگاه شاخ کوچک دیگری در میان آنها روییدن گرفت، که سه تا از شاخ‌های نخست در برابرش از ریشه کنده شدند؛ و ناگاه در این شاخ چشمانی همچون چشمان انسان بود و دهانی که سخنان بزرگ می‌گفت. نگریستم، تخت‌ها نهاده شد و قدیم‌الایام نشست؛ لباسش چون برف سفید بود و موی سرش مانند پشم پاک؛ تختش شعله‌های آتش بود و چرخ‌هایش آتش افروخته. رودی از آتش جاری شد و از پیش رویش بیرون آمد؛ هزار هزار او را خدمت می‌کردند و ده هزار بار ده هزار در برابرش ایستاده بودند؛ دادگاه تشکیل شد و کتاب‌ها گشوده شد. آنگاه به سبب صدای سخنان بزرگی که شاخ می‌گفت، نگریستم. و در حالی که می‌نگریستم، آن حیوان کشته شد و پیکرش نابود گردید و برای سوزانده شدن در آتش تسلیم شد. اما سلطنت دیگر حیوانات گرفته شد، هرچند عمرشان برای مدتی و زمانی تمدید گشت. در رؤیاهای شب دیدم که با ابرهای آسمان، کسی همچون پسر انسان آمد، و نزد قدیم‌الایام رسید و به حضورش برده شد. و به او سلطنت و جلال و پادشاهی داده شد تا همه قوم‌ها و امت‌ها و زبان‌ها او را خدمت کنند؛ سلطنتش سلطنتی ابدی است که زایل نخواهد شد، و پادشاهی‌اش پادشاهی‌ای که نابود نخواهد گشت. اما من، دانیال، روحم در درونم مضطرب شد و رؤیاهای سرم مرا هراسان ساخت. به یکی از کسانی که آنجا ایستاده بودند نزدیک شدم و حقیقت همه اینها را از او پرسیدم. او به من گفت و تفسیر این چیزها را برایم آشکار ساخت. این چهار جانور بزرگ، چهار پادشاه هستند که از زمین برخواهند خاست. اما مقدسان حضرت متعال، پادشاهی را دریافت خواهند کرد و آن را تا ابد، تا ابدالآباد، در اختیار خواهند داشت. «(دانیال: ۷/۳-۱۸).

After this I beheld, and lo another, like a leopard, which had upon the back of it four wings of a fowl; the beast had also four heads; and dominion was given to it. After this I saw in the night visions, and behold a fourth beast, terrifying and dreadful and exceedingly strong. It had great iron teeth: it devoured and broke in pieces, and stamped what was left with its feet. It was different from all the beasts that were before it; and it had ten horns. I considered the horns, and, behold, there came up among them another horn a little one , before which three of the first horns were plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. I looked, thrones were placed, and the Ancient of days took his seat, his clothing was white as snow, and the hair of his head like pure wool: his throne was fiery flames; its wheels were burning fire. A stream of fire issued and came out from before him; thousand thousands served him, and ten thousand times ten thousand stood before him; the court sat in judgment, and the books were opened. I looked then because of the sound of the great words that the horn was speaking. And as I looked, the beast was killed, and its body destroyed and given over to be burned with fire. As for the rest of the beasts their dominion was taken away, but their lives were prolonged for a season and a time. I saw in the night visions, and behold, with the clouds of heaven there came one like a son of man, and he came to the Ancient of days and was presented before him. And to him was given dominion and glory and a kingdom, that all peoples, nations, and languages should serve him; his dominion is an everlasting dominion, which shall not pass away, and his kingdom one that shall not be destroyed. As for me, Daniel, my spirit within me was anxious, and the visions of my head alarmed me. I approached one of those who stood there and asked him the truth concerning all this. So he told me and made known to me the interpretation of the things. These four great beasts are four kings who shall arise out of the earth. But the saints of the most High shall receive the kingdom and possess the kingdom forever, forever and ever. “(Daniel: 7/3-18).

مسیحیان اتفاق نظر دارند که چهار امپراتوری عبارت بودند از: بابل، ایران، یونان و امپراتوری روم. آنان معتقدند که این پادشاهی با ظهور دین عیسی و تأسیس کلیسا برقرار شد، زمانی که روح القدس بر حواریون نازل شد، هنگامی که ایشان در اورشلیم گرد آمده بودند.

The Christians agree that the four kingdoms were Babylon, Persia, Greece, and the Roman Empire. They believe that the kingdom was established on the appearance of the religion of Jesus and the establishment of the church, when the Holy Spirit descended on the disciples when they were gathered in Jerusalem.

اما حکومت معنوی‌ای که توسط حواریون بنا شد نمی‌توانست همان حکومت موعود باشد. دانیال از چهار حکومت واقعی سخن گفت، و آخرین آن‌ها به دست یک پادشاه واقعی درهم کوبیده شد، نه یک پادشاه معنوی. «و در روزگار آن پادشاهان، خدای آسمان حکومتی را برپا خواهد داشت که هرگز نابود نخواهد شد، و این حکومت به قوم دیگری واگذار نخواهد شد. آن حکومت‌های گذشته را در هم شکسته و به پایان خواهد برد، و خود تا ابد پایدار خواهد ماند...» (دانیال ۲: ۴۴)

However, the spiritual kingdom that was established by the Apostles could not have been the promised kingdom. Daniel talked about four real kingdoms, and the last was crushed by a true king not a spiritual one. "And in the days of those kings the God of heaven will set up a kingdom that shall never be destroyed, nor shall the kingdom be left to another people. It shall break in pieces all these kingdoms and bring them to an end, and it shall stand forever...” (Daniel: 2/44).

علاوه بر این، او درباره پادشاهی و پیامبرش گفت: «و به او سلطه و جلال و پادشاهی داده شد تا همه قوم‌ها، ملت‌ها و زبان‌ها او را خدمت کنند؛ سلطه او سلطه‌ای ابدی است که زوال نمی‌یابد، و پادشاهی او پادشاهی‌ای است که نابود نخواهد شد.» (دانیال: ۷/۱۴).

In addition, he said about the kingdom and its prophet: " And to him was given dominion and glory and a kingdom, that all peoples, nations, and languages should serve him; his dominion is an everlasting dominion, which shall not pass away, and his kingdom one that shall not be destroyed." (Daniel: 7/14).

شاگردان از عیسی (علیه السلام) فهمیدند که پادشاهی آینده حقیقی است و نه معنوی. آنان پس از مصلوب شدن، با این تصور که او پادشاهی را به دست خود برپا خواهد کرد، از او پرسیدند: «پس وقتی که جمع شده بودند، از او پرسیدند: "ای خداوند، آیا در این زمان پادشاهی را به اسرائیل باز می‌گردانی؟"» (اعمال رسولان ۱:۶)۔ عیسی (علیه السلام) سخت کوشید تا به ایشان توضیح دهد که پادشاهی او معنوی است، در حالی که پادشاهی آینده، پادشاهی حقیقی است. افزون بر این، پادشاهی شاگردان، دولت روم را شکست نداد؛ بلکه پس از مدتی، این رومیان بودند که مسیحیت را شکست دادند، هنگامی که بت‌پرستی خود را در آن وارد کردند۔

The disciples understood from Jesus (PBUH) that the next kingdom is real and not spiritual. They asked him, after the crucifixion, thinking that his hands would establish it: "so when they had come together, they asked him, “Lord, wilt you at this time restore the kingdom to Israel?" (Acts: 1/6), Jesus (PBUH) tried hard to explain to them that his kingdom is spiritual, while the next kingdom is a real kingdom. In addition, the disciple's kingdom did not defeat the Roman state; instead, the Romans defeated Christianity after sometime, when they inserted their paganism into it.

حیرت‌انگیز است که مسیحیان چگونه ادعا می‌کنند که بر رومیان پیروز شده‌اند، در حالی که خودشان ادعا می‌کنند عیسی (علیه السلام) بر چوب‌های صلیب رومی جان داد.

Amazingly, how could the Christians say that they defeated the Romans, when they claim that Jesus (PBUH) died on Roman crossbars.

مسلمانان ملتی بودند که رومیان را درهم شکستند، ایشان را از سرزمین فلسطین، شام و مصر بیرون راندند، و سپس قسطنطنیه، پایتخت دولت روم، را به عنوان پایتخت اسلام، دین این حکومت، فتح کردند.

The Muslims were the nation who crushed the Romans, cast them out of the land of Palestine, Syria and Egypt, and then took Constantinople, the capital of the Roman state, as the capital of Islam, the religion of the kingdom.