هنگامی که بنی اسرائیل دگرگون شدند و تغییر یافتند، خداوند نبوت و رسالت را از ایشان گرفت و به امتی دیگر داد. آنچه پیامبران بنی اسرائیل را از آن بیم داده بودند رخ داد، و آن انتقال خیر به امتی دیگر بود.
When the children of Israel had altered and changed, God took away the prophet-hood and the message from them and gave it to another nation. What the prophets warned the children of Israel had happened, and that is transferring the goodness to another nation.
نسبت این پرسش به «ملت جدید» و توصیف‌های آنان چیست؟
Who is the new nation, and what are their descriptions?
برای پاسخ به این پرسش مهم، به متون کتاب مقدس تأمل خواهیم کرد.
To answer this important question we will ponder on the scriptures of the Holy Bible.
اشعیا از قول وحی گفت: «برای کسانی که دنبال من نمی‌گشتند آماده بودم که پیدا شوم؛ برای کسانی که مرا نمی‌جستند آماده بودم که یافته شوم. به ملتی که به نام من خوانده نشده بود گفتم: «این منم، این منم»... تمام روز دست‌های خود را به سوی قومی سرکش دراز کردم، که در راهی که نیکو نبود و از اندیشه‌های خود پیروی می‌کردند راه می‌رفتند؛ قومی که پیوسته در برابر چهره‌ام مرا به خشم می‌آورند؛ ...» (اشعیا ۶۵: ۱-۳).
Isaiah said, quoting the revelation, "I was ready to be sought by those who did not ask for me; I was ready to be found by those who did not seek me. I said, “her am I, here am I,” to a nation that was not called by my name.. I spread out my hands all the day to a rebellious people, who walk in a way that was not good, following their own devices; A people who provoke me to my face continually; …." (Isaiah: 65/1-3).
متن به انتقال نبوت و امر الهی از قومِ ستمگر و نافرمان به قومی اشاره داشت که پیش از آن از خداوند درخواستی نکرده بود و نامِ خدا را نداشت. این همان قومِ امّی است که هیچ کتابی بر آنان نازل نشده بود.
The text mentioned transferring the prophet-hood and the command from the cruel disobedient nation to a nation that had not asked God before, and did not possess the name of God. It is the illiterate nation, to whom no book was ever revealed.
حزقیال این مطلب را تأیید می‌کند که پادشاهی و احکام از بنیاسرائیل گرفته شده و به قومی پست و بی‌مقدار داده خواهد شد، آنجا که میگوید: «و همه درختان صحرا خواهند دانست که من یهوه هستم؛ درخت بلند را پست میکنم، و درخت پست را بلند می‌سازم، درخت سبز را خشک میکنم، و درخت خشک را شکوفا می‌سازم. من یهوه هستم؛ سخن گفتم و آن را به انجام خواهم رساند.» (حزقیال ۱۷:۲۴).
Ezekiel confirms the withdrawal of kingdom and statute from the children of Israel, giving it to a low and neglected nation. saying:- "And all the trees of the field shall know that I the LORD; I bring the high tree, and make high the low tree, dry up the green tree, and make the dry tree flourish. I am the LORD; I have spoken, and I will do it." (Ezekiel: 17/24).
یحیی تعمیددهنده، هنگامی که بنیاسرائیل را از خشمی که خدا بر آنان فرو خواهد فرستاد برحذر میداشت، گفت: «همین حالا تیشه به ریشهٔ درختان نهاده شده است. پس هر درختی که میوهٔ خوب ندهد، بریده و در آتش افکنده میشود. من شما را برای توبه با آب تعمید میدهم، اما آن کس که پس از من میآید، از من تواناتر است، که من لیاقت آن را ندارم که کفشهایش را بردارم. او شما را با روح القدس و با آتش تعمید خواهد داد» (متی ۳:۱۰-۱۱)، (مثال درخت انجیری را که بار نمیدهد در لوقا ۱۳:۶-۹ ببینید).
John the Baptist said, as he was warning the children of Israel of the following anger that God will instigate upon them: “even now the axe is laid to the root of the trees. Every tree therefore that does not bear good fruit is cut down, and thrown into the fire. I baptize you with water for repentance, but he who is coming after me is mightier than I, whose sandals I am not worthy to carry. He will baptize you with the Holy spirit, and with fire:" (Matthew: 3/10-11), (check the example about the fig tree that is not fruitful in Luke: 13/6-9).
عیسی آخرین فرصت برای حفظ انتخاب و گزینش بود. او گفت هر درختی که میوهٔ نیکو نیاورد بریده خواهد شد. و هنگامی که یهودیان او را انکار کردند و خواستند او را بکشند، آن درخت سبز بریده و خشک شد. آن را به آتش افکندند، آتش خشم و گمراهی خداوند، و درخت دیگری شکوفا شد.
Jesus was the last chance of keeping the choice and selection, he said that any tree, which does not bring forth good fruit, will be hewn down, and when the Jews denied him and tried to kill him, the green tree was cut and dried. It was thrown into the flame, the flame of God's anger and misguidance, and another tree bloomed.
براستی، خداوند درخت بنیاسرائیل را خشکاند و سوزاند، و درخت دیگری را که خشک بود و هرگز از نسل اسماعیل (علیه السلام) پیامبری نداشت، برویاند. این همان امتی است که خداوند آنان را بر بنیاسرائیل مسلط کرد.
Indeed, God dried the children of Israel's tree and burned it, sprouted another tree that was dry and never had prophets from the offspring of Ishmael (PBUH). It is the nation that, God instigated upon the children of Israel.
آنان که با زندگی محمد ﷺ آشنایی کامل دارند و آن را بررسی کرده‌اند، از این موضوع و از شیوهٔ برخورد او با فرقه‌های یهودی آگاهی کامل دارند. بنی نضیر، بنی قینقاع و بنی قریظه قبایل یهودی‌ای بودند که مسلمانان آنان را از شبه‌جزیرهٔ عربستان بیرون راندند.
Those who are well acquainted and have examined the life of Muhammad (PBUH), have complete knowledge of this issue; and how he dealt with the Jewish sects. Bane nadeer, Bane Qaynoqaa and Bane Quoraydah were Jewish tribes who were cast out of the Arab peninsula by Muslims.
پیامبر حزقیال نیز گفت: «و تو، ای شریر ناپاک، ای رئیس اسرائیل، که روزت فرا رسیده و زمان کیفر نهایی توست، خداوند یهوه چنین می‌فرماید: عمامه را بردار و تاج را از سر بیرون آر. اوضاع به همین شکل باقی نخواهد ماند.»
The prophet Ezekiel also said: "And you, O profane wicked one, prince of Israel, whose day has come, the time of your final punishment, Thus says the Lord GOD: Remove the turban, and take off the crown. Things shall not remain as they are.
آنچه پست است را بلند کن، و آنچه بلند است را فرو آور.
Exalt that which is low, and bring low that which is exalted.
ویران، ویران، ویران‌اش خواهم کرد. این نیز نخواهد بود تا آنکه بیاید، آن کسی که داوری از آنِ اوست، و آن را به او خواهم داد.» (حزقیال: ۲۱/۲۵-۲۷)
A ruin, ruin, ruin I will make it. This also shall not be, until he comes, the one to whom judgment belongs, and I will give it to him." (Ezekiel: 21/25-27).
هنگامی که حاکم بیاید، یعنی پیامبر آخرالزمان ﷺ، همه چیز وارونه خواهد شد و عمامه برداشته خواهد شد، یعنی شریعت از بنیاسرائیل گرفته خواهد شد. عمامه نمادی برای کاهنان هارونی بود که مسئول امور شریعت برای قبایل بنیاسرائیل بودند. آنان لباس‌های ویژه‌ای داشتند و عمامه یکی از آنها بود. (نگاه کنید به خروج: ۲۸/۳۶-۳۷) تخت (یعنی پادشاهی) نیز برداشته خواهد شد.
When the ruler comes, the final prophet, everything will be reversed and the turban will be lifted, meaning that the statute will be taken away from the children of Israel. The turban was a symbol for the Aronian priests who were in charge of the statute affairs for the children of Israel's tribes. They were given special uniforms; and the turban was one of them. (See Exodus: 28/36-37) the throne was also lifted (the kingdom).
قومِ پست‌شده برگزیده میشود، و قومِ برگزیده پست می‌گردد، چنانکه داوود گفت: «سنگی که معماران رد کردند، سنگِ زاویه شد. این کارِ خداوند است؛ در چشمان ما شگفت‌انگیز است.» (مزامیر ۱۱۸: ۲۲-۲۳)
The despicable nation becomes the chosen, and the chosen nation becomes despicable, as David said, "This stone that the builders rejected has become the cornerstone. This is the Lord’s doing; it is marvelous in our eyes." (Psalms: 118/22-23)
اما این درست است۔
However, it is true.
عیسی (علیه السلام) برای شاگردانش مثالی زد و گفت: «آیا هرگز در کتب مقدس نخوانده‌اید: "سنگی را که معماران رد کردند، سنگ زاویه شده است؛ این کار خداوند است و در چشمان ما شگفت‌انگیز است"؟ بنابراین به شما می‌گویم، ملکوت خدا از شما گرفته شده و به قومی داده خواهد شد که میوه‌هایش را بیاورد.» (متی ۲۱: ۴۲-۴۳)
Jesus (PBUH) gave an example to the disciples, he said, " have you ever read in the scriptures: “The stone that the builders rejected has become cornerstone; this was the Lord's doing, and it is marvelous in our eyes? Therefore I tell you, the kingdom of God will be taken a way from you and given to a people producing bringing its fruits." (Matthew: 21/42-43).
عیسیٰ نے اپنے شاگردوں سے، بادشاہی کی ایک مثال (کھیتی کی مثال کی طرح) دینے کے بعد فرمایا: «پس خیال رکھو کہ تم کس طرح سنتے ہو، کیونکہ جس کے پاس ہے، اُسے مزید دیا جائے گا، اور جس کے پاس نہیں، اُس سے وہ بھی لے لیا جائے گا جو وہ اپنے گمان میں رکھتا ہے۔» (لوقا 8:18)
Jesus told his disciples after he gave them one of the kingdom’s examples (same as the crops): "Take then how you hear, for the one who has, more will be given, and from the one who has not, even what he thinks that he has will be taken a way." (Luke: 8/18).
کتاب‌های مقدس نخستین توصیف از امتی را ذکر می‌کنند که حکومت به آن منتقل شده است؛ امتی پست و خوار که هرگز خدا را عبادت نکرده و احکام او برای آنان فرستاده نشده بود. امتی که بنیاسرائیل در شگفت بودند که چگونه رهبری و برگزیدگی به آنان منتقل شده است؟
The scriptures mention the first description of the nation of the kingdom that is a despicable and humiliated nation that never worshipped God and His statutes were not sent to them. A nation, which the children of Israel wondered how the leadership and selection could be transferred to them?
خداوند توصیف دیگری از امت جدید بیان می‌کند؛ امتی که برکت و نبوت را از بنیاسرائیل به ارث خواهد برد: «خداوند این را دید و ایشان را به سبب خشم پسران و دختران خود طرد کرد. و گفت: "روی خود را از ایشان پنهان خواهم کرد و خواهم دید که عاقبتشان چه خواهد شد، زیرا که ایشان نسلی کج‌رو هستند، فرزندانی که در ایشان وفاداری نیست. مرا به آنچه بی‌ارزش است به غیرت آورده‌اند و با بت‌های خود مرا به خشم آورده‌اند. پس من ایشان را با کسانی که قوم نیستند به غیرت خواهم آورد و با امتی نادان به خشم خواهم آورد."» (تثنیه ۳۲:۱۹-۲۱)
God mentions another description of the new nation. The nation that will inherit the blessing and the prophet-hood from the children of Israel: “the LORD saw it and spurned them, because of the provocation of his sons and his daughters. And he said, “I will hide my face from them; I will see what their end will be, for they are a perverse generation, children in whom is no faithfulness. They have made me jealous with what is no good; they have provoked me to anger with their idols. So I will make them jealous with those who are no people; I will provoke them to anger with a foolish nation." (Deuteronomy:
(32/19-21) امّتِ برگزیده، امّتی که خوار شمرده میشود، امّتی اُمّی و نادان است که خداوند با آن فرزندان اسرائیل را سرزنش می‌کرد. خداوند دربارهٔ محمد ﷺ و یاران گرامی‌اش فرمود: {تا به وسیلهٔ آنان کافران را به خشم آورد.} (الفتح: ۲۹).
32/19-21) The chosen nation, the nation that is despised, is an illiterate and ignorant nation which God used to tease the children of Israel, God said about Muhammad (PBUH) and his honorable companions: {that He may enrage the disbelievers with them.} (Al-Fateh: 29).
بنیاسرائیل علیه این امت نوظهور توطئه کرده بودند و گفتند: «ما آنان را با ملتی نادان به تمسخر می‌گیریم»، با اینکه نادانی صفتی نیست که بتوان آن را به ملت‌ها نسبت داد، حتی اگر ایشان را امی و ستمگر بنامند. این ملت امی یا نادان کیست که خداوند با او انتقام بنیاسرائیل را خواهد گرفت؟ آنان ملت عرب‌اند. {اوست که در میان امیان پیامبری از خودشان برانگیخت تا آیات او را بر ایشان بخواند و ایشان را پاک گرداند (از پلیدی کفر و شرک) و به آنان کتاب (این قرآن، احکام اسلامی و فقه اسلامی) و حکمت (سنت: راه‌ها، دستورها، عبادات و... پیامبر محمد ﷺ) را بیاموزد، و به یقین، پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند} [الجمعة: ۲].
The children of Israel had conspired on this new nation, they said, "We tease them with a stupid nation" even though stupidity cannot be used to describe nations, even if they are labeled illiterate and cruel. Who is this illiterate or stupid nation, which God will use to revenge the children of Israel? They are the Arab nation {He it is Who sent among the unlettered ones a Messenger (Muhammad) from among themselves, reciting to them His Verses, purifying them (from the filth of disbelief and polytheism), and teaching them the Book (this Qur'ân, Islamic laws and Islamic jurisprudence) and Al-Hikmah (As-Sunnah: legal ways, orders, acts of worship, etc. of Prophet Muhammad). And verily, they had been before in mainfest error;} (Al-jomoa: 2).
پولس اشتباه کرد که گفت ملت نادان، ملت یونانی است. او با گفتن این سخن، انتقال حکومت از فرزندان اسرائیل را تأیید می‌کند و به اشتباه، ملتی را که وارث این حکومت خواهد شد تعیین نمی‌کند: «زیرا میان یهودی و یونانی تفاوتی نیست؛ همان خداوند برای همه خداوند است و به همه کسانی که او را می‌خوانند، گنج‌های خود را عطا می‌کند ……… اما می‌پرسم، آیا اسرائیل نفهمید؟ نخست موسی میگوید: "من شما را به وسیله کسانی که قوم نیستند به غیرت خواهم آورد؛ به وسیله قومی نادان، شما را به خشم خواهم آورد." سپس اشعیا چنان جسور است که میگوید: "کسانی که مرا نمی‌جستند، مرا یافتند؛ به کسانی که از من نمی‌پرسیدند، خود را ظاهر ساختم. اما دربارهٔ اسرائیل میگوید: "تمام روز دستان خود را به سوی قومی نافرمان و مخالف دراز کرده‌ام."» (رومیان ۱۰: ۱۲–۲۱)
او باور داشت که حکومت از فرزندان اسرائیل منتقل خواهد شد، اما گمان کرد که ملت جدید، همان ملت یونانی است که برای موعظه به سوی آن رفته بود. یونانیان، مانند بسیاری دیگر، به او ایمان آوردند، بنابراین اختصاص دادن او به ایشان بی‌معنا بود. آنچه او از «حکومت» اراده کرده، پاسخ به دعوت او است، و این با مفهوم آن ملت بزرگی که حکومت به آن داده میشود، سازگار نیست.
Paul made a mistake by saying that the stupid nation is the Greek nation. He says confirming the transfer of kingdom from the children of Israel and mistakenly failing to appoint the nation that will inherit the kingdom: " For there is no distinction between Jew and Greek; the same Lord is lord for all, bestowing his riches on all who call on him …….. But I ask, Did Israel not understand? First Moses says, “I will make you jealous of those who are not a nation; with a foolish nation I will make you angry. Then Isaiah is so bold as to say, I have been found by those who did not seek me; I have shown myself to those who did not ask for me. But of Israel he says, “All day long I have held out my hands to a disobedient and contrary people. “(Romans: 10/12-21) He believed that the Kingdom would be transferred from the children of Israel, but he assumed that the new nation is the Greek nation to whom he went to preach. The Greeks believed in him as many others, so there was no point to their exclusivity of him. What he meant by the Kingdom is the response to his invitation, and it is incompatible to what was meant by the great kingdom nation.
ملت یونان نمی‌تواند همان ملت احمقی باشد که وارث پادشاهی خواهد شد، زیرا یونانیان ملتی متمدن و علمی بودند.
The Greek nation cannot be the stupid nation that will inherit the kingdom, because the Greeks were civilized and scientific nation.
پولس خود این را تأیید می‌کند، آنجا که گفت: «زیرا یهودیان نشانه می‌طلبند و یونانیان در جستجوی حکمت‌اند» (قرنتیان ۱: ۱/۲۲). پس چگونه می‌توان جستجوگران حکمت را احمق یا نادان توصیف کرد؟
Paul himself affirms that when he said, "For Jews demand signs, and Greeks seek wisdom:" (Corinthians 1: 1/22) how can the wisdom seekers be described as stupid or ignorant?
بی‌شک، آن ملتِ نوین، ملتِ عرب است که وعدهٔ برکت از میان همهٔ ملت‌ها به آن داده شده بود. اشعیا، در پیشگویی‌اش دربارهٔ پیامبری که از آن برخواهد خاست، یادآور شد که این پیامبر از میان قوم خود خواهد گریخت، سپس بر ایشان چیره خواهد شد و شکوهشان را نابود خواهد کرد، آنگاه شکوهی نو آغاز خواهد شد. او همان پیامبری است که حکومت بابلیِ ایرانی به دست او خواهد افتاد و بت‌های تراشیده‌شدهٔ آنان زیر پایش خواهد شکست. او گفت: «زیرا خداوند به من چنین گفت: برو، نگهبانی بگمار تا آنچه را می‌بیند اعلام کند. هرگاه سواران، جفت‌جفت سواره، سوارانِ الاغ، و سوارانِ شتر را ببیند، با دقت، بسیار با دقت گوش فرا دهد.» آنگاه آن که دید فریاد برآورد: «ای خداوند، من هر روز بر برج دیده‌بانی می‌ایستم، و هر شب‌ها در جایگاه خود قرار دارم.»
Certainly, the new nation is the Arab nation, which was promised the blessing out of all the nations. Isaiah, predicting the prophet who will come out of it, mentioned that this prophet will run away from his people, and then he will conquer them, and make their glory disappears then a new glory will start. He is the prophet into whose hands the Persian Babylonian state will fall, and their carved Gods will break at his feet, he said, "For thus the Lord said to me; “Go, set a watchman; let him announce what he sees. When he sees riders, horsemen in pairs, riders on donkeys, riders on camels, let him listen diligently, very diligently.” Then he who saw cried out:” Upon a watchtower I stand, O lord, continually by day, at my post I am stationed whole nights.
و ببین، سواران میآیند، سواران جفت جفت." و او پاسخ داد: «سقوط کرده، سقوط کرده است بابِل؛ و همهٔ تصویرهای تراشیدهٔ خدایانش را به زمین شکسته است. ای قوم کوبیدهشده و غربالشدهٔ من، آنچه را از یَهُوَه صبایوت، خدای اسرائیل شنیدهام، به شما اعلام میکنم. وحی دربارهٔ دومه. کسی از سعیر به من ندا میدهد: ای نگهبان، از شب چه گذشته است؟ ای نگهبان، از شب چه گذشته است؟ نگهبان میگوید: صبح میآید و شب نیز. اگر میپرسید، بپرسید؛ بازگردید و دوباره بیایید. وحی دربارهٔ عرب. در بیشههای عربستان اقامت خواهید کرد، ای کاروانهای دَدانیان. به تشنه آب بیاورید، به گریزندهٔ نان پیشواز کنید، ای ساکنان سرزمین تیما. زیرا از شمشیرها گریختهاند، از شمشیر کشیده، از کمان خمیده و از سختی جنگ. زیرا خداوند چنین به من فرمود: «در مدت یک سال، به شمار سالهای مزدور، تمام شکوه قیدار به پایان خواهد رسید.» (اشعیا ۲۱: ۶-۱۶).
And, behold, here come riders, horsemen in pairs.” And he answered, fallen, fallen is Babylon; and all the carved images of her gods he has shattered to the ground. O my threshed, and winnowed one, what I have heard from the LORD of hosts, the God of Israel, I announce to you. The oracle concerning Dumah. One is calling to me from Seir, Watchman, what time of the night? Watchman, what time of the night?” The watchman says, “morning comes, and also the night. if you will enquire, enquire ; come back again.”. The oracle concerning Arabia. In the thickest in Arabia you will lodge, O caravans of Dedanites. To the thirsty bring water, meet the fugitive with bread, O inhabitants of the land of Tema. For they have fled from the swords, from the drawn sword, from the bent bow, and from the press of battle. For thus the Lord said to me, “Within a year, according to the years of a hired worker, and all the glory of Kedar come to an end:" (Isaiah: 21/6-16).
این متن از قبیله دادانیان که از جمله مردم تیماء بودند سخن میگوید. در آن از آنان خواسته میشود که از فراری‌ای که به سرزمین خشن و ناهمواریشان پناه برده است، حمایت کنند، و به آنان مژده داده میشود که شکوه فرزندان قیدار پسر اسماعیل پس از مدتی کوتاه از میان خواهد رفت.
The following text talks about the Dedanites who were among the people of Temaa. It asks them to protect the fugitive who fled to their rough land, and gives them good news of the vanishing glory of the children of Quedar son of Ishmael after a short while.
ادانیان که در فرهنگ لغت کتاب مقدس آمده‌اند، ساکنان تیماء در شمال حجاز هستند، و آن سرزمینی خشن است۔ این متن به پیروزی مسلمانان بر فرزندان قیدار یک سال یا هشت سال بعد، در نبرد بدر یا فتح مکه، پیشگویی می‌کند۔
The Dedanites as mentioned by the Holy Bible's dictionary are residents of Temaa north of Al-Hejaz1, and it is a rough land. The text prophesizes the Muslims’ victory over the children of Quedar a year or eight years later in the battle of Bader or the Victory of Makkah.
قیدار دومین پسر اسماعیل بود. (سفر پیدایش: ۲۵/۱۳)
Quedar was the second son of Ishmael. (Genesis: 25/13).
نام قیدار همچنین برای نامیدن کشورهایی به کار می‌رود که فرزندان قیدار در آنها اکثریت دارند. او گفت: «درباره‌ی قیدار و پادشاهی‌های حاصور که نبوکدنصر پادشاه بابل آنها را درهم کوبید. خداوند چنین می‌فرماید: "برخیزید و به سوی قیدار پیش روید، و مردمان مشرق را نابود کنید."» (ارمیا ۴۹:۲۸)، و همین است آنچه از این سخن اراده شده که "تمام شکوه قیدار از میان خواهد رفت"؛ او مژده‌ی پیروزی مسلمانان بر سرزمین فرزندان قیدار را میدهد.
The name Quedar is also used to name the countries in which Quedar's offspring are its majority, he said: "Concerning Kedar and the kingdoms of Hazor that Nebuchadnezzar king of Babylon struck down. Thus says the LORD: “Rise up, advance against Kedar, destroy the people of the east." (Jeremiah: 49/28), and that is what was meant by saying "All Quedar's glory will vanish", he is giving the good news of the Muslims victory over the land of Quedar's children.
اشعياء ـ وهو يصف هذه الأمة ـ قال: «مَنْ أَنْهَضَ مِنَ الْمَشْرِقِ ذَاكَ الَّذِي تُلاَقِيهِ النُّصْرَةُ عِنْدَ كُلِّ خُطْوَةٍ؟ يُسْلِمُ لَهُ أُمَمًا، وَيُسَلِّطُهُ عَلَى الْمُلُوكِ، يَجْعَلُهُمْ كَالتُّرَابِ بِسَيْفِهِ، كَالْقَشِّ الْمُطَيَّرِ بِقَوْسِهِ. يُطَارِدُهُمْ وَيَمْضِي آمِنًا فِي طَرِيقٍ لَمْ تَطَأْهُ قَدَمَاهُ. مَنْ فَعَلَ هَذَا وَعَمِلَهُ، دَاعِيًا الأَجْيَالَ مِنَ الْبَدْءِ؟ أَنَا الرَّبُّ، الأَوَّلُ، وَمَعَ الآخِرِينَ أَنَا هُوَ».
Isaiah said describing this nation: "Who stirred up one from the east whom victory meets at every step? He gives up nations before him, so that he tramples kings underfoot; he makes them like dust with his sword, like driven stubble with his bow. He pursues them, and passed safely, by paths his feet have not trod. Who has performed and done this, calling the generations from the beginning? I, the LORD, the first, and with the last; I am he." (Isaiah 41/2-4)
اگر این متن یک پیشگویی باشد، پس در چه کسی تحقق یافته است؟ چه کسی از سوی خدا بر سایر ملت‌ها قدرت یافته است، کسی که از شرق میآید؟ سرزمین شرق همان سرزمین عرب است، چنانکه در کتاب ارمیا آمده است: «درباره قیدار و پادشاهی‌های حاصور که نبوکدنصر پادشاه بابل آنها را شکست داد. خداوند چنین می‌فرماید: "برخیزید و علیه قیدار پیش روید و مردم شرق را نابود کنید." (ارمیا ۴۹:۲۸)»
If this passage is a prophecy, then in whom did it come true? Who is empowered by God over the other nations, the one who comes from the east? The land of the east is the Arab’s land as mentioned in Jeremiah "Concerning Kedar and the kingdoms of Hazor, that Nebuchadnezzar king of Babylon struck down. Thus says the LORD: “Rise up, advance against Kedar, destroy the people of the east.” (Jeremiah: 49/28).
خداوند بنیاسرائیل را به دست مسلمانان مجازات کرد، پس از آنکه ایشان را به دست نبوکدنصر مجازات کرده بود. «از این رو، چنانکه زبانهٔ آتش کاه را می‌بلعد و علف خشک در شعله فرو می‌نشیند، ریشهٔ ایشان همچون پوسیدگی خواهد بود و شکوفه‌شان مانند غبار برخواهد خاست؛ زیرا شریعت یهوه صبايوت را خوار شمرده‌اند و کلام قدوس اسرائیل را حقیر داشته‌اند. از این رو خشم یهوه بر قوم خود افروخته شد و دست خود را بر ایشان دراز کرد و ایشان را زد، و کوهها به لرزه درآمدند؛ و لاشه‌هایشان در میان کوچه‌ها چون خاکروبه شد.»
God punished the children of Israel by the Muslims’ hands, after he had punished them by the hands of Nebuchadnezzar. "Therefore as the tongue of fire devours the stubble, and as dry grass sinks down in the flame, so their root will be as rottenness, and their blossom go up like dust; for they have rejected the law of the LORD of hosts, and have despised the word of the Holy One of Israel. Therefore, the anger of the LORD was kindled against his people, and he stretched out his hand against them and struck them, and the mountains quaked; and their corpses were as refuse in the midst of the streets.
با این همه، خشم او فرو ننشسته و دستش همچنان دراز است. (اشعیا: ۵/۲۴-۲۵).
For all this his anger has not turned away, and his hand is stretched out still." (Isaiah: 5/24-25).
متن ادامه میدهد که مجازات دیگری به دست ملتی نیرومند خواهد آمد که با مجازات نخست متفاوت است. «او برای ملت‌های دور پرچمی برمی‌افرازد و از دورترین نقاط زمین برای ایشان سوت می‌زند؛ و اینک، به شتاب و به سرعت میآیند. هیچ‌کس خسته نیست، هیچ‌کس نمی‌لغزد، هیچ‌کس نمی‌خوابد یا به خواب نمی‌رود، کمربند هیچ‌کس شل نیست و بند کفش هیچ‌کس پاره نیست؛ تیرهایشان تیز است و همه کمان‌هایشان کشیده، سم اسبانشان چون سنگ چخماق به نظر می‌رسد و چرخ‌هایشان چون گردباد. غرششان چون غرش شیر است، چون شیرهای جوان غرش می‌کنند؛ خرخر می‌کنند و طعمه را می‌ربایند؛ آن را می‌برند و کسی نمی‌تواند نجات دهد. در آن روز بر آن خواهند غرید، چون غرش دریا. و اگر به زمین نگاه کنی، اینک تاریکی و تنگی؛ و روشنایی به ابرهایش تیره میشود.» (اشعیا ۵: ۲۶-۳۰)
این متن شجاعت یاران محمد ﷺ را بیان می‌کند، چنانکه خداوند می‌فرماید: {محمد فرستادهٔ خداست، و کسانی که با او هستند در برابر کافران سخت‌گیر و در میان خود مهربانند. ایشان را می‌بینی که رکوع و سجود می‌کنند، و فضل و خشنودی خدا را می‌جویند}
The text continues to tell about another punishment that will come by the hands of a nation, a powerful nation, and will be different from the first punishment. “He will raise a single for nations afar off, and whistle for them from the ends of the earth; and behold, quickly, speedily they come. None is weary, none stumbles, none slumbers or sleeps, not a waistband is loose, not a sandal strap broken; their arrows are sharp, all their bows bent, their horses' hoofs seem like flint, and their wheels like a whirlwind. Their roaring is like a lion, like young lions, they roar; they growl and seize their prey; they carry it off, and none can rescue. They will growl over it on that day, like the growling of the sea. And if one looks to the land, behold, darkness and distress; and the light is darkened by its clouds." (Isaiah: 5/26-30), this text tells about the bravery of the companions of Muhammad (PBUH) as God said, {Muhammad is the Messenger of Allâh, and those who are with him are severe against disbelievers, and merciful among themselves. You see them bowing and falling down prostrate (in prayer), seeking Bounty from Allâh and (His)
رضایت خوب (خداوند). نشانهٔ ایشان (یعنی نشانهٔ ایمانشان) بر چهره‌هایشان (پیشانی‌هایشان) از اثرِ (سجده) است.
Good Pleasure. The mark of them (i.e. of their Faith) is on their faces (foreheads) from the traces of (their)
سجده (در هنگام نماز). این توصیف آنان در تورات است. اما توصیف آنان در انجیل چنین است: مانند بذری که جوانه‌اش را بیرون می‌آورد، سپس آن را نیرومند می‌کند، پس ضخیم میشود و بر ساقه‌اش راست می‌ایستد، و کِشت‌کنندگان را شادمان می‌سازد تا به وسیله ایشان کافران را خشمگین گرداند. الله به کسانی از ایشان که ایمان آورده‌اند (یعنی همه کسانی که از یکتاپرستی اسلامی، آیینِ پیامبر محمد ﷺ، تا روز قیامت پیروی می‌کنند) و کارهای شایسته انجام داده‌اند، آمرزش و پاداشی بزرگ (یعنی بهشت) وعده داده است.} (الفتح:
prostration (during prayers). This is their description in the Taurât (Torah). But their description in the Injeel (Gospel) is like a (sown) seed which sends forth its shoot, then makes it strong, it then becomes thick, and it stands straight on its stem, delighting the sowers that He may enrage the disbelievers with them. Allâh has promised those among them who believe (i.e. all those who follow Islâmic Monotheism, the religion of Prophet Muhammad till the Day of Resurrection) and do righteous good deeds, forgiveness and a mighty reward (i.e. Paradise).} (Al-Fateh:
در بخش دیگری، اشعیا از شادی، سرور و شکوهی سخن میگوید که پس از پیروزی این پیامبر در خانه‌های قیدار برپا خواهد شد: «بیابان و شهرهایش آواز برآرند، دهکده‌هایی که قیدار در آنها ساکن است؛ ساکنان سالع سرود شادی بخوانند، از قله‌های کوهها فریاد برآورند.
In another passage, Isaiah talks about the joy, cheerfulness and glory that will take place in the homes of Quedar after the victory of this prophet "Let the desert and its cities lift up their voice, the villages that Kedar inhabits; let the inhabitants of Sela sing for joy, let them shout from the top of the mountains.
«بگذارند که خداوند را تمجید کنند، و ستایش او را در سرزمین‌های ساحلی اعلام کنند. خداوند مانند مردی توانا بیرون میآید، مانند مرد جنگی غیرت خود را برمی‌انگیزد؛ فریاد می‌زند، بانگ بلند می‌کند، و در برابر دشمنانش خود را نیرومند نشان میدهد.» (اشعیا:
Let them give glory to the LORD, and declare his praise in the coastlands. The LORD goes out like a mighty man, like a man of war he stirs up his zeal; he cries out, he shouts aloud, he shows himself mighty against his foes." (Isaiah:
متن از شادی‌ای سخن میگوید که علت آن ظهور پیامبر موعود است: «بنگر بنده‌ام را که او را تأیید میکنم؛ برگزیده‌ام را که جانم از او خشنود است؛ روح خود را بر او نهاده‌ام: او داد را به امت‌ها خواهد آورد. فریاد نخواهد زد و صدای خود را بلند نخواهد کرد و در کوچه‌ها شنیده نخواهد شد. نی شکسته را نخواهد شکست و فتیلهٔ کم‌فروغ را خاموش نخواهد کرد؛ داد را به راستی به جا خواهد آورد. او کم‌قوت و شکسته‌دل نخواهد شد تا داد را در زمین برقرار سازد، و جزیره‌ها منتظر شریعت او خواهند بود.» (اشعیا ۴۲: ۱-۴) آن فاتح شکست‌ناپذیر و صاحب شریعت، آن که حقیقت را به همهٔ امت‌های زمین آشکار کرد، کیست؟ او محمد ﷺ است.
The text talks about the reason for this joy, and that is the appearance of the expected prophet "Behold my servant, whom I uphold; my chosen, in whom my soul delights; I have put my spirit upon him: he will bring forth justice to the nations. He will not cry aloud or lift up his voice, or make it heard in the street. A bruised reed he will not break, and a faintly burning wick he will not quench; he will faithfully bring forth justice. He will not grow faint or be discouraged till he has established justice in the earth; and the coastlands wait for his law." (Isaiah: 42/1-4), who is the conqueror that cannot be broken, the one with the statute, who is the one that revealed the truth to all the nations of the earth? He is Muhammad (PBUH).
اشعیا پیامبر بنیاسرائیل را که کتاب خدا را تحریف می‌کنند و به قانون او عمل نمی‌کنند، تهدید می‌کند. او ایشان را به پیامبری تهدید می‌کند که کتاب مُهرشده در دست دارد؛ پیامبری که خواندن نمی‌داند. او میگوید: «زیرا خداوند روح خواب سنگین بر شما ریخته، و چشمان شما (انبیا) را بسته، و سرهای شما (بینندگان) را پوشانیده است. و رؤیای همه‌ی این‌ها برای شما مانند سخنان کتابی مُهرشده شده است. هنگامی که آن را به کسی که می‌تواند بخواند بدهند و بگویند: "این را بخوان"، او میگوید: "نمی‌توانم، زیرا مُهر شده است." و هنگامی که کتاب را به کسی که نمی‌تواند بخواند بدهند و بگویند: "این را بخوان"، او میگوید: "نمی‌توانم بخوانم." و خداوند فرمود: چون این قوم با دهان خود به من نزدیک می‌شوند و با لبان خویش مرا تکریم می‌کنند، در حالی که دل‌هایشان از من دور است و ترس ایشان از من فقط فرمانی است که انسان‌ها آموخته‌اند، پس اینک من باز با این قوم کارهای شگفت‌انگیز خواهم کرد، شگفتی بر شگفتی، و حکمت حکیمان ایشان نابود خواهد شد و فهم فهمیدگان ایشان پنهان خواهد ماند. ای کسانی که تدبیر خود را از خداوند پنهان می‌کنید، که کارهایشان در تاریکی است، و می‌گویید: "چه کسی ما را می‌بیند؟ چه کسی ما را می‌شناسد؟" شما امور را وارونه می‌کنید! آیا کوزه‌گر را مانند گل باید شمرد، که چیزِ ساخته‌شده درباره‌ی سازنده‌اش بگوید: "او مرا نساخته است"، یا چیزِ شکل‌یافته درباره‌ی شکل‌دهنده‌اش بگوید: "او فهم ندارد"؟ آیا هنوز اندک زمانی نمانده است که لبنان به مزرعه‌ای پرثمر تبدیل شود و مزرعه‌ی پرثمر مانند جنگل شمرده شود؟ در آن روز کران سخنان کتاب را خواهند شنید، و از تیرگی و تاریکی، چشمان کوران خواهد دید.» (اشعیا ۲۹: ۱۰-۱۸)
The prophet Isaiah threatens the children of Israel who are altering the book of God and are not observing his statute. He threatens them with the prophet who has the sealed scripture. The prophet who does not know how to read, he says: "For the LORD has poured out upon you a spirit of deep sleep, and has closed your eyes (the prophets), and covered your heads (the seers). And the vision of all this has become to you like the words of a book that is sealed. When men give it to one who can read, saying, “Read this,” he says, “I cannot, for it is sealed.” And when they give the book to one who cannot read, saying, “Read this,” he says, “I cannot read.” And the Lord said: because this people draw near me with their mouth and honor me with their lips, while their hearts are far from me, and their fear of me is commandment taught by men. Therefore, behold, I will again do wonderful things with this people, with wonder upon wonder, and the wisdom of their wise men shall perish, and the discernment of their discerning men shall be hidden. Ah, you who hide deep from the LORD your counsel, whose deeds are in the dark, and who say, “Who sees us?” who knows us?” you turn things upside down shall the potter be regarded as the clay, that the thing made should say of its maker, “He did not make me”; or the thing formed say of him who formed it, “He has no understanding”? Is it not yet a very little while until Lebanon shall be turned into a fruitful field, and the fruitful field shall be regarded as a forest? In that day the deaf shall hear the words of a book, and out of their gloom and darkness the eyes of the blind shall see." (Isaiah: 29/10-18)
همان معنایی است که متون به آن اشاره دارند: درختی سبز که پژمرده میشود، و درختی خشک دیگر که سبز می‌گردد و برگ می‌آورد؛ و آن زمانی است که دست پیامبر امّی ﷺ کتاب مُهرشده را می‌گشاید.
It is the same meaning that the texts are talking about, a green tree that will fade, another dry one will become green and will have leaves, and that is when the hand of the illiterate prophet will open the sealed scripture.
گفتهٔ او: «وَ الْكِتَابُ يُدفَعُ إلى مَن لا يَقرَأ، يقولُ: اقرأ هذا، فيقولُ: لستُ قارئاً» را ثبت کرد، آن لحظهٔ بزرگی را که وحی بر محمد ﷺ آغاز شد. بخاری در «صحیح» خود از عایشه، همسر محمد ﷺ، روایت کرده که گفت:
His saying: "And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray you: and he said, I am not learned.", recorded the great moment when the revelation started coming to Muhammad (PBUH). Bukhari's Saheeh narrated that Aisha (Muhammad's (PBUH) wife) said:
حق بر او نازل شد، در حالی که در غار حرا بود؛ پس فرشته نزد او آمد و گفت: بخوان. گفت: من نمی‌توانم بخوانم. سپس مرا گرفت و آن‌قدر در آغوش فشرد که خسته شدم. آنگاه رهایم کرد و گفت: بخوان. گفتم: من نمی‌توانم بخوانم. سپس بار دوم مرا گرفت و در آغوش فشرد تا آنکه خسته شدم، آنگاه رهایم کرد و گفت:
“The truth came to him, while he was in Heraa's cave, then the angel came to him and said: read, he said: I cannot read, then he said: he took me and he hugged me until I was exhausted. Then he let me go and said: read, I said: I cannot read, then he took me and hugged me the second time until I got exhausted, then he let me go and said:
«بخوان»، گفتم: من نمی‌توانم بخوانم. آنگاه مرا گرفت و برای بار سوم در آغوش کشید، سپس رهایم کرد و گفت: {بخوان! به نام پروردگارت که آفرید، انسان را از خون بسته آفرید. بخوان! و پروردگار تو بسیار بزرگوار است،} (العلق: ۱-۳).
read, I said: I cannot read, then he took me and hugged me for the third time then he let me go and said: {Read! In the Name of your Lord, Who has created (all that exists), has created man from a clot (a piece of thick coagulated blood). Read! And your Lord is the Most Generous,} (Al-Alaq:1-3). 2
آنچه اشعیا دربارهٔ قوم یهود گفت، عیسی (علیه السلام) آن را تأیید کرد، آنجا که به یهودیان گفت: «و او نباید پدر خود را احترام کند. پس به خاطر سنت خود، کلام خدا را باطل کرده‌اید. ای ریاکاران، اشعیا به خوبی درباره‌ی شما نبوت کرد، آنجا که گفت: "این قوم با لبان خود مرا احترام می‌کنند، اما دلشان از من دور است. بیهوده مرا عبادت می‌کنند، و تعالیمی را می‌آموزند که فرمان‌های انسان‌هاست."» (متی:
What Isaiah said about the Jewish nation, Jesus (PBUH) confirmed it, when he said to the Jews, "he need not honor his father. so for the sake of your tradition you have made void the word of God. You hypocrites, well did Isaiah prophesy of you, when he said; “This people honor me with their lips; but their heart is far from me. In vain do they worship me, teaching us doctrines the commandments of men." (Matthew:
این پیشگویی اشعیای نبی تا زمان عیسی (علیه السلام) محقق نشد: «پس اینک من باز با این قوم کار عجیبی خواهم کرد، کاری بس عجیب و شگفت؛ و حکمت حکیمان ایشان نابود خواهد شد، و فهم فهیمانشان پنهان خواهد گشت. وای بر آنانی که از خداوند ژرفا می‌جویند تا تدبیر خود را پنهان کنند، و کارهای ایشان در تاریکی است، و می‌گویند: کیست که ما را ببیند؟ و کیست که ما را بشناسد؟ شما چیزها را برعکس می‌کنید! آیا کوزه‌گر را مانند گِل شمرده خواهد شد، که مصنوع درباره صانع خود گوید: "او مرا نساخت"؛ یا مجبول درباره جابل خود گوید: "او فهم ندارد"؟ آیا هنوز اندک زمانی نیست که لبنان به باغ میوه مبدل شود و باغ میوه جنگل شمرده گردد؟ در آن روز کران سخنان کتاب را خواهند شنید، و چشمان کوران از ظلمت و تاریکی خواهند دید.» (اشعیا ۲۹: ۱۴-۱۸)
This prophecy of the prophet Isaiah did not come true until the time of Jesus (PBUH), "Therefore, behold, I will again do wonderful things with this people, with wonder upon wonder; and the wisdom of their wise men shall perish, and the discernment of their discerning men shall be hidden. Ah, you who hide deep from the LORD your counsel, whose deeds are in the dark, and who say, “Who sees us? Who knows us?” You turn of things upside down shall the potter be regarded as the clay, that the thing made should say of its maker, “he did not make me”; or the thing formed say of him who formed it, “he has no understanding”? Is it not yet a very little while until Lebanon shall be turned into a fruitful field, and the fruitful field shall be regarded as a forest? In that day the deaf shall hear the words of a book and out of their gloom and darkness the eyes of the blind shall see." (Isaiah: 29/14- 18).
او آنان را به پیامبری که کتاب مُهرشده را در اختیار دارد و پیامبری که نه خواندن بلد است و نه نوشتن، تهدید می‌کند. پیش از این، او از پیامبر باسواد سخن میگوید که نمی‌تواند کتاب مُهرشده را بخواند. با اینکه پیامبر باسواد عیسی (علیه‌السلام) است (لوقا: ۴/۱۶-۱۸)، او نمی‌تواند کتاب مُهرشده‌ای را بخواند که پیامبر درس‌ناخوانده آن را خواهد خواند. «و رؤیای همهٔ این‌ها برای شما مانند سخنان کتابی مُهرشده شده است. چون آن را به کسی که خواندن می‌داند بدهند و بگویند: "این را بخوان"، میگوید: "نمی‌توانم، زیرا مُهر شده است." و چون کتاب را به کسی که خواندن نمی‌داند بدهند و بگویند: "این را بخوان"، میگوید: "نمی‌توانم بخوانم."»
He is threatening them by the prophet with the sealed scripture, the prophet that cannot read nor write. Before this, he talks about the literate prophet who cannot read the sealed scripture. Even though the literate prophet is Jesus (PBUH), (Luke: 4/16-18) he will not be able to read the sealed scripture which will be read by the illiterate prophet. "And the vision of all this has become to you as the words of a book that is sealed. When men give it to one who can read, saying, “Read this,” he says, “I cannot, for it is sealed.” And when they give the book to one who cannot read, saying, “Read this,” he says, I can not read."