برخی از عناوینی که کتاب مقدس به دین جدید و پیروان آن می‌دهد، «پادشاهی» یا «پادشاهی آسمان‌ها» است. این همان دین جدیدی است که عیسی (PBUH) انتقال آن را از قوم یهود به قومی دیگر تأیید کرد و گفت: «از این‌رو به شما می‌گویم که پادشاهی خدا از شما گرفته شده و به قومی که میوه‌هایش را بیاورد داده خواهد شد.» (متی: ۲۱/۴۳).

Some of the titles that the Holy Bible gives to the new religion and its followers are "the kingdom" or "the kingdom of the heavens". It is the new religion that Jesus (PBUH) confirmed its transfer from the Jewish nation to another nation. Saying, "Therefore, I tell you, the kingdom of God will be taken away from you and given to a people producing its fruits." (Matthew: 21/43).

علاوه بر این، پیامبران همواره از این پادشاهی خبر می‌دادند: «تورات و پیامبران تا زمان یحیی بودند؛ از آن زمان به بعد، بشارت پادشاهی خدا اعلام می‌شود و هر کس با زور به آن وارد می‌شود. اما آسان‌تر است که آسمان و زمین از بین بروند تا اینکه یک نقطه از تورات بی‌اثر شود.» (لوقا ۱۶: ۱۶-۱۷).

In addition, the prophets kept on giving prophecies of this kingdom "The law and the prophets were until John: since then the good news of the kingdom of God is preached, and every one forces his way into it. But it is easier for heaven and earth to pass away than for one dot of the law to become void." (Luke: 16/16-17).

پیامبر یحییٰ (یوحنا تعمیددهنده) پیشگویی کرد که زمان پادشاهی نزدیک است. متی گفت: «در آن روزها یحییٰ تعمیددهنده در بیابان یهودیه موعظه می‌کرد و می‌گفت: توبه کنید، زیرا پادشاهی آسمان نزدیک است.» (متی ۳:۱-۲).

The prophet John the Baptist gave prophecies that the kingdom’s time is close, Matthew said: "In those days John the Baptist came preaching in the wilderness of Judea, Repent, for the kingdom of heaven is at hand." (Matthew: 3/1-2).

تعمید‌دهنده (یحیی) با تهدید یهودیان، درباره‌ی پادشاهی بعدی سخن گفت و گفت: «در آن روزها یحیی تعمیددهنده در بیابان یهودیه آمد و موعظه می‌کرد: توبه کنید، زیرا پادشاهی آسمان نزدیک شده است. زیرا این همان کسی است که اشعیای نبی درباره‌اش گفت: "صدای ندا‌کننده‌ای در بیابان: راه خداوند را آماده کنید و کجی‌هایش را راست سازید." و یحیی جامه‌ای از موی شتر و کمربندی چرمی بر کمر داشت و خوراکش ملخ و عسل صحرایی بود. آنگاه اورشلیم و تمام یهودیه و تمام ناحیه‌ی اطراف اردن نزد او بیرون می‌رفتند و به سبب گناهانشان اعتراف می‌کردند و در رود اردن از دست او تعمید می‌یافتند. اما چون دید بسیاری از فریسیان و صدوقیان برای تعمید او می‌آیند، به آنان گفت: "ای زاده‌ی افعی‌ها، چه کسی به شما هشدار داد که از غضب آینده بگریزید؟ پس میوه‌ای شایسته‌ی توبه بیاورید. و در دل خود مگویید: ابراهیم پدر ماست، زیرا به شما می‌گویم که خدا می‌تواند از این سنگ‌ها برای ابراهیم فرزندانی برانگیزد. اکنون تبر بر ریشه‌ی درختان نهاده شده است. پس هر درختی که میوه‌ی نیکو نیاورد بریده و در آتش افکنده می‌شود. من شما را با آب برای توبه تعمید می‌دهم، اما آن که پس از من می‌آید از من تواناتر است و من شایسته‌ی آن نیستم که کفش‌هایش را بردارم. او شما را با روح‌القدس و با آتش تعمید خواهد داد. چنگک بیدادگر در دست او است و خرمنگاه خود را پاک خواهد کرد و گندم خود را در انبار جمع خواهد نمود، اما کاه را با آتشی خاموش‌ناشدنی خواهد سوزاند." سپس عیسی از جلیل به سوی اردن نزد یحیی آمد تا از او تعمید یابد. » (متی ۳:۱–۱۳)

Threatening the Jews, the Baptist talked about the next kingdom, he said,: " In those days John the Baptist came preaching in the wilderness of Judea, Repent, for the kingdom of heaven is at hand. For this is he who was spoken of by the prophet Isaiah when he said, “The voice of one crying in the wilderness, “Prepare the way of the Lord, make his paths straight. Now John wore a garment of camel's hair and a leather belt around his waist, and his food was locusts and wild honey. Then Jerusalem and all Judea and all the region about Jordan were going out to him in, and they were baptized by him in the river Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees coming to his baptism, he said to them, “you brood of vipers, who warned you to flee from the wrath to come?” bear fruit in keeping with repentance: And do not presume to say to yourselves, “We have Abraham as our father, for I tell you, God is able from these stones to raise up children for Abraham. even now the axe is laid to the root of the trees. Every tree therefore that does not bear good fruit is cut down, and thrown into the fire. I baptize you with water for repentance: but he who is coming after me is mightier than I, whose sandals I am not worthy to carry. He will baptize you with the Holy spirit, and with fire. his winnowing fork is in his hand, and he will clear his threshing floor and gather his wheat into the barn, but the chaff he will burn with unquenchable fire. Then Jesus came from Galilee to Jordan to John to be baptized by him. " (Matthew: 3/1-13). 1

بیایید نگاهی بیندازیم به ویژگی‌هایی که یحیی تعمیددهنده درباره پادشاه آن پادشاهی بیان کرد.

Let us take a glance at the characteristics that John the Baptist gave about the king of the kingdom.

ابتدا: پیامبر پس از او خواهد آمد. بنابراین، آمدن (او) نمی‌تواند عیسی (علیه‌السلام) باشد که هم‌زمان با یحیی تعمیددهنده بود.

First: the prophet will come after him. Therefore, the coming cannot be Jesus (PBUH) who was contemporary with John the Baptist.

دوم: او نیرومند است، و نیرویش از نیروی یحیی بن زکریا فراتر است. چنین توصیفی بر عیسی (علیه السلام) منطبق نمی‌شود، کسی که بنا بر ادعای مسیحیان بر صلیب کشته شد و با یحیی (علیه السلام) نزدیک است. میان آن و پیروزی‌های محمد ﷺ بر همه دشمنانش هیچ قیاسی نیست. او به مرتبه‌ای از قدرت رسید که توانست با پیام بزرگ و نیروی عظیمش، با جان و آتش، زمین را از شرک پاک کند. هیچ‌یک از آنچه گفته شد، جز بر محمد فرستاده خدا ﷺ منطبق نیست.

Second: He is strong, and his strength exceeds the strength of John the Baptist. Such a description does not fit Jesus (PBUH), who was as claimed by the Christians, killed on the cross and close to John the Baptist. There is no comparison between that and Muhammad's (PBUH) victories over all his enemies. He reached a level of strength that enabled him to cleanse the earth from paganism, using soul and fire with his great message and his mighty strength. None of the above mentioned, fit anyone but Muhammad the messenger of God (PBUH).

پس از مرگ یحیی تعمیددهنده، عیسی (علیه السلام) پیشگویی نزدیک بودن ملکوت را تجدید کرد: «از آن زمان، عیسی به موعظه آغاز کرد و می‌گفت: توبه کنید، زیرا ملکوت آسمان نزدیک شده است.» (متی ۴:۱۷). «و در تمامی جلیل گشت و در کنیسه‌های ایشان تعلیم می‌داد و بشارت ملکوت را اعلام می‌کرد و هر بیماری و هر دردی را در میان مردم شفا می‌بخشید.» (متی ۴:۲۳). «پس از آن، او در شهرها و دهکده‌ها گشت و موعظه کرد و بشارت ملکوت خدا را می‌داد. و آن دوازده نفر با او بودند،» (لوقا ۸:۱).

After John the Baptist died, Jesus (PBUH) renewed the prophecy that the kingdom is getting closer, "From that time Jesus began to preach, saying, “Repent, for the kingdom of heaven is at hand." (Matthew: 4/17). "And he went throughout all Galilee, teaching in their synagogues, and proclaiming the gospel of the kingdom and healing every disease and every affliction among the people. "(Matthew: 4/23). "Soon afterward he went on through cities and village, proclaiming and bringing the good news of the kingdom of God. And the twelve were with him," (Luke: 8/1).

تنها نه که عیسی (علیه السلام) پیامبری درباره‌ی پادشاهی را نخستین مأموریت خود می‌دانست، بلکه تنها مأموریتش نیز همین بود. او گفت: «اما او به ایشان گفت: "باید بشارت پادشاهی خدا را به شهرهای دیگر نیز اعلام کنم، زیرا برای همین منظور فرستاده شده‌ام." » (لوقا ۴: ۴۳).

Not only had Jesus (PBUH) considered prophesizing about the kingdom as his first mission, but also the only one. He said: " But he said to them, "I must preach the Good News of the Kingdom of God to other towns as well, for I was for this purpose." (Luke: 4/43).

او به شاگردانش دستور داد که خبر دهند که پادشاهی آسمان نزدیک است، و گفت: «و در راه موعظه کنید و بگویید: پادشاهی آسمان نزدیک است.» (متی ۱۰:۷).

He ordered his disciples to spread the news that the kingdom is at hand, he said: "And proclaim as you go, saying, “the kingdom of heaven is at hand." (Matthew: 10/7).

سپس عیسی (صلی الله علیه وسلم) به شاگردانش آموخت که در دعاهای خود این جمله را بگویند: «ای پدر، نامت مقدس باد؛ پادشاهی‌ات فرا رسد.» (لوقا ۱۱:۲) این جمله تا امروز نیز مسیحیان آن را در عبادت‌های خود به کار می‌برند.

Then Jesus (PBUH) taught his disciples to say a phrase in their prayers. “Father hallowed be your name; Your kingdom come.” (Luke: 11/2) this phrase, the Christians still practice until this day.

از مجموع این مباحث می‌توان گفت که پیام عیسی (علیه السلام) پیشگویی آن پادشاهی بود که یحیی تعمیددهنده از آن خبر داده بود و برخی از آنچه بر آن خواهد گذشت را توصیف کرده بود. این پادشاهی پس از عیسی به دست ملتی می‌آید که برای آن تلاش خواهد کرد و آن را از دست نخواهد داد، همان‌گونه که یهودیان آن را از دست دادند.

Through all this, we can say that the message of Jesus (PBUH) was a prophecy of the kingdom that John the Baptist had told and described some of what will happen to it. This kingdom comes after Jesus in a nation that will work for it, and will not lose it as the Jews did.

این پادشاهی چیست؟

What is this kingdom?

مسیحیان پاسخ می‌دهند که «پادشاهی» به معنای غلبه‌ی ایمان مسیحی در سراسر جهان پس از آمدن عیسی است. برخی آن را به پیروزی کلیسا بر بی‌خدایان تفسیر کرده‌اند. دیگران آن را پیشگویی نجات به واسطه‌ی خون عیسی (علیه السلام) دانسته‌اند. کشیش طادرس یعقوب ملطی در تفسیر خود بر انجیل متی گفته است: «پادشاهی‌ای که عیسی اعلام کرد، "پادشاهی مژده" یا "پادشاهی انجیل" است و نمایانگر مژده‌ی رستگاری است که خدا در پسرش عیسی به ما عطا کرد».

The Christians’ answer is that “the kingdom is the prevailing of the Christian faith all over the world after the coming of Jesus". Some interpreted it, as being the victory of the church over atheists. Others interpreted it, as it is the prophecy of salvation with the blood of Jesus (PBUH). Priest Tadros Jacob Malaty, in his commentary of the book of Matthew, said, "The kingdom that was announced by Jesus is "the good news kingdom “or "the Gospel kingdom ", represented the salvation’s happy news that God gave us in His son Jesus".

مسلمانان تعجب می‌کنند که چگونه مسیحیان معنای «پادشاهی» را نادیده می‌گیرند؛ در عوض، آن را به یک خیال و توهم پیوند می‌دهند. کلیسا پیروز شد و قرن‌ها بر اروپا حکومت کرد، اما ما چیزی ندیده‌ایم که شایسته آن باشد که پیشگویی‌ای باشد که یحیی تعمیددهنده، عیسی یا حواریون داده‌اند.

Muslims wonder how the Christians neglect the meaning of the kingdom; instead, they are attaching it to a chimera. The church was victorious and it ruled Europe for many centuries, but we have not seen anything that was worth being a prophecy given by the Baptist, Jesus or the disciples.

همچنین، خبر نجاتی که ادعا می‌شود نمی‌تواند همان پیشگویی باشد که عیسی در شهرها و روستاها به گشت‌وگذار می‌پرداخت و از آن سخن می‌گفت. حتی نزدیک‌ترین شاگردانش نیز این معنا را درک نکردند. از جمله آن‌ها دو شاگردی بودند که پس از مصلوب شدن به سوی عِمائوس می‌رفتند؛ آن‌ها گریه می‌کردند، زیرا نجات با مرگ عیسی (صلوات الله علیه) پایان یافته بود. «و به ایشان گفت: این چه سخنی است که با یکدیگر در راه می‌گویید؟ و ایشان غمگین ایستادند. یکی از ایشان که کِلِئوپاس نام داشت در جواب او گفت: آیا تو تنها غریبی هستی در اورشلیم که از وقایعی که در این ایام در آن واقع شده، خبر نداری؟ به ایشان گفت: کدام وقایع؟ گفتند: درباره عیسای ناصری، که مردی نبی بود، در کار و کلام نزد خدا و تمامی قوم قدرتمند، و چگونه رؤسای کهنه و حاکمان ما او را به حکم قتل تسلیم کرده، مصلوب نمودند. و امیدوار بودیم که اوست که اسرائیل را فدا خواهد داد. و علاوه بر این همه، امروز روز سوم است که این امور واقع شده است.» (لوقا ۲۴: ۱۷-۲۱).

Similarly, the claimed salvation news cannot be the prophecy, which Jesus walked around telling about in towns and villages. Even his dearest disciples did not understand this meaning. Among them were the two disciples that were headed towards Emmaus after the crucifixion, they were crying because the salvation had ended with the death of Jesus (PBUH). "And he said to them, ‘What is this conversation that you are holding with each other as you walk, and they stood still, looking sad? Then one of them, named Cleopas, answered him, “Are you the only visitor to Jerusalem who does not know the things that have happened there in these days? And he said to them, “What things?” And they said to him, “Concerning Jesus of Nazareth, a man who was a prophet mighty in deed and word before God and all the people, And how our chief priests and rulers delivered him up to be condemned to death, and crucified him. But we had hoped that he was the one to redeem Israel. Yes, and besides all this, it is now the third day since these things happened."(Luke: 24/17-21).

دو شاگرد درباره مسئله رستگاری با مرگ عیسی نادان بودند؛ آنها در پی رستگاری دیگری بودند، یعنی رستگاری دنیوی، که بنی‌اسرائیل انتظارش را می‌کشیدند.

The two disciples were ignorant about the issue of salvation with the death of Jesus; they were looking for another salvation, which is worldly salvation, which the children of Israel were waiting for.

جمعیت مؤمنانی که شاهد مصلوب شدن بودند نمی‌دانستند که مصلوب شدن همان پیشگویی شادی‌بخشی است که عیسی (PBUH)

The crowds of believers that witnessed the crucifixion did not know that the crucifixion was the happy prophecy, which Jesus (PBUH)

آنان گریان بازگشتند، سینه‌های خود را می‌کوفتند و زاری می‌کردند. «و همهٔ جمعیتی که برای این صحنه گرد آمده بودند، چون آنچه رخ داده بود را دیدند، سینه‌زنان به خانه‌های خود بازگشتند.» (لوقا ۲۳:۴۸-۴۹).

gave. They returned crying, beating their chests and weeping "And all the crowds that had assembled for this spectacle, when they saw what had taken place, returned home beating their breasts.” (Luke: 23/48-49).

وعدہ شدہ سلطنت، عیسیٰ کے خون کے ذریعے نجات نہیں ہو سکتی تھی۔ متن میں ایسی چیزوں اور نشانیوں کا ذکر ہے جو سلطنت کے آنے سے پہلے وقوع پذیر ہوں گی۔ انہی نشانیوں میں ایک نئی قوم اور ایک نئی سلطنت کا قیام ہے۔ یہ نہ تو مسیحیت کے دنیا میں پھیلنے سے پہلے واقع ہوا، اور نہ ہی یہ اُس وقت ہوا جب عیسیٰ کو مصلوب کیا گیا۔ متی کہتا ہے: "جو باتیں تم یہاں دیکھتے ہو، وہ دن آئیں گے جب ان میں سے ایک پتھر بھی دوسرے پتھر پر باقی نہ رہے گا جو گرایا نہ جائے۔" اور انہوں نے اُس سے پوچھا: "اے استاد، یہ باتیں کب ہوں گی؟ اور ان کے واقع ہونے کے وقت کیا نشانی ہوگی؟" اُس نے کہا: "خبردار رہو کہ کوئی تمہیں گمراہ نہ کر دے۔"

The promised kingdom could not have been salvation with the blood of Jesus. The texts mentioned things and signs that will take place before the coming of the kingdom. Among these signs is the establishment of a new nation and a new kingdom. Which did not take place before the spreading of Christianity in the world, nor did it occur when Jesus was crucified, Matthew says: "As for these things that you see, the days will come when there will not be left here one stone upon another that will not be thrown down. And they asked him, “teacher, when will these things be? And what will be the sign when these things are about to take place? And he said, “see that you are not led astray.

زیرا بسیاری به نام من خواهند آمد و خواهند گفت: "من همان هستم" و "زمان نزدیک است." از ایشان پیروی نکنید. و چون از جنگ‌ها و شورش‌ها خبر شنیدید، هراسان نشوید، زیرا این امور باید نخست واقع شوند، اما پایان بی‌درنگ نخواهد بود. پس به ایشان گفت: "ملتی علیه ملتی و پادشاهی علیه پادشاهی برخواهد خاست. زلزله‌های بزرگ رخ خواهد داد و در جاهای گوناگون قحطی و بیماری‌های مُسری پدید خواهد آمد، و وحشت‌ها و نشانه‌های بزرگی از آسمان دیده خواهد شد. اما پیش از همه این‌ها، دست بر شما خواهند گذاشت و شما را آزار خواهند داد، و به کنیسه‌ها و زندان‌ها تسلیم خواهند کرد، و به خاطر نام من، پیش پادشاهان و والیان برده خواهید شد. این برای شما فرصتی برای شهادت دادن خواهد بود. پس در دل‌های خود مقرر کنید که از پیش در اندیشه پاسخ دادن نباشید، زیرا من به شما زبانی و حکمتی خواهم داد که هیچ‌یک از دشمنانتان نتواند در برابرش بایستد یا آن را رد کند. از سوی والدین و برادران و خویشاوندان و دوستان تسلیم خواهید شد، و برخی از شما را به قتل خواهند رساند. به خاطر نام من، از همه نفرت خواهید دید. اما مویی از سرتان تباه نخواهد شد. با پایداری خود، جان‌های خویش را به دست خواهید آورد. اما چون ببینید که اورشلیم را لشکرها محاصره کرده‌اند، آنگاه بدانید که ویرانی آن نزدیک شده است. پس کسانی که در یهودیه‌اند به کوه‌ها بگریزند، و آنان که در شهرند بیرون روند، و آنان که در روستاها هستند به آن داخل نشوند. زیرا این روزهای انتقام است تا آنچه نوشته شده است به انجام رسد. وای بر زنان باردار و آنان که در آن روزها شیرده‌اند، زیرا بر این زمین تنگی بزرگی خواهد بود و خشم بر این قوم.

For many will come in my name, saying, I am he; and “the time is at hand, do not go after them. And when you hear of wars and tumults, do not be terrified: for these things must first take place; but the end will not be at once. Then he said to them, “Nation will rise against nation, and kingdom against kingdom. There will be great earthquakes, and in various places famines and pestilences. And there will be terrors and great signs from heaven. But before all this they will lay their hands on you and persecute you, delivering you up to the synagogues and prisons, and you will be brought before kings and governors for my name's sake. This will be your opportunity to bear witness. Settle it therefore in your minds not to meditate beforehand how to answer. For I will give you a mouth and wisdom, which none of your adversaries will be able to withstand or contradict. You will be delivered up by parents and brothers and relatives and friends; and some of you they will put to death. You will be hated by all for my name's sake. But not n hair of your head will perish. By your endurance you will gain your lives. But when you see Jerusalem surrounded by armies, then know that its desolation has come near. Then let these who are in Judea flee to the mountains; and let those who are inside the city depart; and let not those who are out in the country enter it. For these are days of vengeance, to fulfill all that is written. Alas for women who are pregnant and for those who are nursing infants in those days, for there will be great distress upon the earth and wrath against this people.

آنان به دم شمشیر خواهند افتاد و در میان همهٔ ملتها به اسارت برده خواهند شد، و اورشلیم تا زمانی که دورانِ امتها به پایان رسد، زیر پای امتها پایمال خواهد شد. و در خورشید و ماه و ستارگان نشانههایی پدید خواهد آمد، و بر زمین، پریشانیِ ملتها خواهد بود، که از غرّشِ دریا و امواج در حیرت خواهند بود. مردمان از ترس و از بیمِ آنچه بر جهان فرود میآید، بیهوش خواهند شد. زیرا نیروهای آسمانها تکان خواهند خورد.

They will fall by the edge of the sword and be led captive among all nations, and Jerusalem will be trampled underfoot by the Gentiles, until the times of the Gentiles are fulfilled. And there will be signs in sun and moon and stars; and on the earth distress of nations, in perplexity because of the roaring of the sea and the waves. People fainting with fear and with foreboding of what is coming on the world. For the powers of the heavens will be shaken.

و آنگاه پسر انسان را خواهند دید که با قدرت و جلال عظیم در ابر می‌آید. اما چون این امور آغاز شود، راست بایستید و سرهای خود را بالا بگیرید، زیرا رهایی شما نزدیک است. و برای ایشان مثلی آورد: «به درخت انجیر و همه درختان بنگرید. همین که جوانه می‌زنند، خودتان می‌بینید و می‌دانید که تابستان اکنون نزدیک است. همچنین وقتی این امور را واقع شدن ببینید، بدانید که ملکوت خدا نزدیک است.

And then they will see the Son of man coming in a cloud with power and great glory. now when these things begin to take place, straighten up and raise your heads; because your redemption is drawing near. And he told them a parable; “look at the fig tree, and all the trees.” As son as they come out in leaf, you see for yourselves and know that the summer is already near. So also, when you see these things taking place, know that the kingdom of God is near.

مسلماً به شما می‌گویم، این نسل نخواهد گذشت تا همه‌ی این‌ها واقع شود. آسمان و زمین خواهند گذشت، اما سخنان من نخواهد گذشت. اما خودتان را مراقب باشید مبادا دلهایتان از عیاشی و مستی و دغدغه‌های این زندگی سنگین شود، و آن روز ناگهان مانند دامی بر شما فرود آید. زیرا بر همه‌ی کسانی خواهد آمد که بر روی تمام زمین ساکن‌اند. اما در هر زمان بیدار باشید و دعا کنید تا توانایی آن را داشته باشید که از همه‌ی این چیزهایی که قرار است واقع شود بگریزید، و در برابر پسر انسان بایستید. (لوقا ۲۱: ۶–۳۶). سخن او: «و در برابر پسر انسان بایستید» پادشاهی را به آمدن و به شخص موعود پیوند می‌دهد. او از گسترش مسیحیت سخن نمی‌گفت، بلکه از ظهور آخرین پیامبر سخن می‌گفت؛ پسر انسان، و از آنان می‌خواست که برای دیدار با او آماده باشند.

Truly, I say to you, this generation will not pass away until all has taken place. Heaven and earth will pass away: but my words will not pass away. But watch yourselves lest your hearts be weighed down with dissipation and drunkenness and cares of this life, and that day come upon you suddenly like a trap. For it will come upon all who dwell on the face of the whole earth. But stay awake at all times, praying that you may have strength to escape all these things that are going to take place, and to stand before the Son of man." (Luke: 21/6-36). His saying: “and to stand before the Son of man” connects the kingdom to the coming and the expected person. He was not talking about the spreading of Christianity, but he was talking about the appearance of the final prophet; the son of man, and he was asking them to be prepared to meet him.

حکومت، ملتی است که بر اساس اراده و رضایت خداوند، پروردگار و پرورش‌دهنده‌ی جهان، عمل خواهد کرد.

The kingdom is a nation that will work according to the will and the satisfaction of God, the cherisher and sustainer of the universe.

«پادشاهی جامعه‌ای بر روی زمین است که خواست خدا را همان‌گونه که در آسمان‌ها است، اجرا می‌کند»، ویلیام بارکلی در تفسیرش بر کتاب اعمال رسولان چنین می‌گوید.

"The kingdom is a society on earth, which executes the will of God just as it is in the heavens," says William Barclay in his commentary on Acts.

در یکی از تمثیلات عیسی درباره ملکوت، او به شاگردانش دلیلی را توضیح داد که چرا ملکوت از بنی‌اسرائیل گرفته خواهد شد. او گفت:

In one of Jesus’ parables for the kingdom, he explained to his disciples the reason why the kingdom it will be transferred from the children of Israel. He said:

«مَثَلی دیگر بشنوید: صاحبِ خانه‌ای بود که تاکستانی غرس کرد و دورش دیوار کشید و در آن چرخشتی کَند و برجی بنا کرد، و آن را به باغبانان اجاره داد و خود به سرزمینی دیگر رفت. چون موسم میوه نزدیک شد، خادمان خود را نزد باغبانان فرستاد تا محصول او را بگیرند. اما باغبانان خادمانش را گرفتند؛ یکی را زدند، یکی را کشتند و یکی را سنگسار کردند. باز خادمانی دیگر، بیش از نخستین‌ها، فرستاد، و با آنان نیز همان کردند. سرانجام پسر خود را نزدشان فرستاد و گفت: "به پسر من احترام خواهند گذاشت." اما باغبانان چون پسر را دیدند با یکدیگر گفتند: "این وارث است؛ بیایید او را بکشیم و میراثش از آنِ ما شود." پس او را گرفتند و بیرون تاکستان انداختند و کشتندش. پس وقتی صاحبِ تاکستان بیاید، با آن باغبانان چه خواهد کرد؟» به او گفتند: «آن بدکاران را به مرگی فجیع هلاک خواهد کرد و تاکستان را به باغبانانی دیگر اجاره خواهد داد که محصول را در موسمش به او بدهند.» عیسی به ایشان گفت: «آیا هرگز در کتب مقدس نخوانده‌اید: "سنگی که معماران رد کردند، سنگ زاویهٔ بنا شد؛ این کار خداوند است و در چشم ما شگفت‌انگیز است"؟»

"Hear another parable: There was a master of a house who planted a vineyard and put fence round it and dug a winepress in it and built a tower and leased it to tenants and went into another country. When the season for fruit drew near, he sent his servants to the tenants to get his fruits. And the tenants took his servants and beat one, killed another, and stoned another. Again he sent other servants, more than the first. And they did the same to them. Finally he sent his son to them, saying, “They will respect my son.” But when the tenants saw the son, they said to themselves, “This is the heir. Come, let us kill him, and have his inheritance. And they took him and threw him out of the vineyard and killed him. When therefore the owner the vineyard comes, what will he do to those tenants?” They said to him, “He will put those wretches to a miserable death and let out the vineyard to other tenants who will give him the fruits in their seasons. Jesus said to them, “have you never read in the scriptures, “The stone that the builders rejected has become the cornerstone; this was the Lord's doing, and it is marvelous in our eyes?

بنابراین به شما می‌گویم که پادشاهی خدا از شما گرفته شده و به قومی داده خواهد شد که میوه‌های آن را می‌آورد. و هر که بر این سنگ بیفتد، خرد خواهد شد؛ و هر که این سنگ بر او بیفتد، او را خواهد کوبید. وقتی سران کاهنان و فریسیان مَثَل‌های او را شنیدند، دریافتند که درباره ایشان سخن می‌گوید. «(متی: ۲۱/۳۳-۴۵)، (همچنین لوقا:

Therefore, I tell you, the kingdom of God will be taken from you and given to a people producing its fruits. And the one who falls on this stone will be broken to pieces; and when it falls on anyone, it will crush him. When the chief priests and Pharisees heard his parables, they perceived that he was speaking about them. “(Matthew: 21/33-45), (Also Luke:

(۲۰/۹-۱۹) آن ملت بزرگ کیست که هر ملتی را که به آن یورش برد درهم می‌کوبد، و هر ملتی که بخواهد به آن آسیبی برساند ناامید می‌شود؟ بی‌شک آنان مسلمانانند که دو دولت بزرگ زمان خود، یعنی روم و ایران را شکست دادند. آنان مسلمانانی هستند که در سراسر جهان گسترش یافتند و برای مدت یک قرن کامل بر سرزمینی که میان چین و فرانسه قرار دارد حکومت کردند.

20/9-19), Who is that great nation that will crush any nation it invades, and if a nation wanted to harm it will be disappointed? They are, with no doubt, the Muslims who defeated the greatest two states of their time, the Romans and the Persians. They are the Muslims who spread all over the world, and ruled, for an entire century, the land between China and France.

پیشگویی پیشین متی به پیشگویی‌ای در کتاب‌های پیامبران اشاره دارد، همان که در مزامیر داوود آمده است درباره کسی که به نام خدا می‌آید: «تو را سپاس می‌گویم که مرا اجابت فرمودی و نجات من شدی. سنگی که معماران رد کردند، سنگ زاویه شده است. این کار از جانب خداوند است و در چشمان ما شگفت‌انگیز است. این روزی است که خداوند ساخته است؛ بگذارید در آن شادمانی کنیم و خوشحال باشیم.»

The previous prophesy of Matthew refers to a prophesy in the prophets’ books, which is what came in David's Psalms about the one who will come in the name of God "I thank you that you have answered me and have become my salvation. The stone that the builders rejected has become the cornerstone. This is the LORD'S doing; it is marvelous in our eyes. This is the day that the LORD has made; let us rejoice and be glad in it.

«ای پروردگار، ما را نجات ده، ای خداوند، ما را پیروزی عطا فرما.» (مزامیر: ۱۱۸/۲۱-۲۵).

Save us, we pray, O LORD: O LORD, we pray, give us success." (Psalms: 118/21-25).

محمد ﷺ فرمود: «از ابوهریره روایت شده که رسول خدا ﷺ فرمود: مثال من در مقایسه با پیامبران پیش از من، مانند مردی است که خانهای را نیکو و زیبا ساخته، جز جای یک خشت در گوشهای. مردم گرد آن میگردند و از زیبایی آن در شگفت میشوند، اما میگویند: ای کاش این خشت در جایش نهاده میشد! پس من همان خشتم، و من آخرین پیامبرانم.» ۱ او خشتی بود که نبوتها را کامل کرد.

Muhammad (PBUH) said: “Narrated By Abu Huraira: Allah's Apostle said, "My similitude in comparison with the other PROPHETS BEFORE ME, is that of a man who has built a house nicely and beautifully, except for a place of one brick in a corner. The people go about it and wonder at its beauty, but say: 'Would that this brick be put in its place!' So I am that brick, and I am the last of the Prophets.”. 1 He was the brick that completed the prophet-hoods.

باید به اشتباهی که پطرس مرتکب شد اشاره کنیم، آنجا که ادعا کرد عیسی (علیه السلام) همان سنگی است که سازندگان رد کردند. او گفت: «این را به همهٔ شما و به تمامی قوم اسرائیل معلوم شود که به نام عیسی مسیح ناصری، که شما او را مصلوب کردید و خدا او را از مردگان برخیزانید، این شخص سالم به حضور شما ایستاده است. این عیسی همان سنگی است که شما بنایان آن را رد کردید و سنگ اصلی زاویه شده است. و در هیچ کس دیگر نجات نیست، زیرا زیر آسمان نام دیگری به مردم داده نشده که به واسطهٔ آن باید نجات یابیم.» (اعمال ۴: ۱۰-۱۲)، در حالی که سنگی که داوود و عیسی (علیه السلام) از آن سخن گفتند، نبوتی پیروزمند و امتی پیروز بود، و آن در بنی‌اسرائیل نبود، چنان‌که خود عیسی (علیه السلام) گواهی داد.

We should point to the mistake that Peter made when he claimed that Jesus (PBUH) is the brick that the builders rejected. He said: " let it be known to all of you and the people of Israel that by the name of Jesus Christ of Nazareth, whom you crucified, whom God raised from the dead, by him his man is standing before you well. This Jesus is the stone that was rejected by you, the builders, which has become the cornerstone. And there is salvation in no one else, for there is no other name under heaven given among men by which we must be saved." (Acts: 4/10-12), though, the stone that David and Jesus talked about was a victorious prophet-hood and a winning nation, and it was not in the children of Israel as Jesus (PBUH) testified.

اما پطرس برای اشتباهش عذری داشت. او مردی بیسواد و بیتحصیل بود، چنانکه کسانی که سخنانش را میشنیدند و از معجزات در شگفت میماندند آن را بیان کردهاند. این را از نویسنده کتاب اعمال رسولان میدانیم، که در این باره گفته است: «وقتی جرأت پطرس و یوحنا را دیدند و دریافتند که آنان مردانی بیسواد و عامی هستند، در شگفت شدند.» (اعمال ۴:۱۳)

However, Peter had an excuse for his mistake. He was an illiterate man with no education as stated by those who heard his words and wondered about the miracles. We knew that from the writer of Acts, as he said in this regard, "Now when they saw the boldness of Peter and John, and perceived that they were uneducated, common men, they were astonished." (Acts: 4/13).

این مَثَلِ عجیب که عیسی (علیه‌السلام) بیان کرد، از انکار نعمت‌ها و بخشش‌های خدا توسط یهودیان سخن می‌گوید و از اینکه خدا آنان را برگزید اما ایشان با کشتن پیامبرانش و رها کردن شریعتش، این برگزیدگی را ناسپاسی کردند. این مَثَل از انتقال حکومت به ملتی خبر می‌دهد که به فرمان‌های خدا عمل خواهند کرد؛ ملتی که بر دشمنانشان چیره و نیرومند می‌شود و آنان را درهم می‌شکند.

This unusual parable, that Jesus (PBUH) told, talks about the Jews denial of God’s graces and tenders, and of His choice of them by killing his prophets and abandoning his Law. It tells about the transfer of the kingdom to a nation who will follow the commands of God, a nation that will become stronger over their enemies, and crush them.

این ملت خوار و حقیر است: «سنگی را که معماران رد کردند، همان سنگ سرِ گوشه شده است»؛ با این حال، خداوند این ملت را برگزید، با وجود شگفتیِ یهودیان از انتقال حکومت به این ملت حقیر. این تقدیر و اراده‌ی بزرگِ خداست: «این کارِ خداوند است و در چشمان ما شگفت‌انگیز است».

This nation is despicable and despised " The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner"; however, God chose this nation in spite of the Jews’ astonishment about the transfer of the kingdom to this despicable nation. It is the great fate and will of God " this is the Lord's doing, and it is marvelous in our eyes ".

این ملت پست کیست؟ این ملت عرب است، فرزندان هاجر کنیز، که کتاب مقدس آن‌ها را خوار شمرده است، چنان‌که سارا گفت:

Who is this despicable nation? It is the Arab nation, the children of the servant Hagar, whom the Holy Bible despised, as Sarah said:

پس او به ابراهیم گفت: «این کنیز را با پسرش بیرون کن، زیرا پسر این کنیز با پسر من، اسحاق، وارث نخواهد بود.» [سفر پیدایش: ۲۱/۱۰]

“So she said to Abraham, “Cast out this slave woman with her son, for the son of this slave woman shall not be heir with my son Isaac." (Genesis: 21/10).

با تحقیر آشکار نسبت به عرب‌ها، پولس گفت: «اما کتاب مقدس چه می‌گوید؟ "کنیز و پسرش را بیرون کن، زیرا پسر کنیز با پسر زن آزاد ارث نخواهد برد." پس ای برادران، ما فرزندان کنیز نیستیم، بلکه فرزندان زن آزادیم.» (غلاطیان ۴: ۳۰-۳۱).

Proudly despising the Arabs, Paul said, "but what does the scripture say? “Cast out the slave woman and her son, for the son of the slave woman shall not inherit with the son of the free woman. So, brothers, we are not children of the slave but of the free woman." (Galatians: 4/30-31).

عیسی (علیه السلام) درباره‌ی ملکوت آینده، مثال‌های بیشتری زد. در یکی از آن‌ها بیان کرد که این ملکوت از آنِ بنی‌اسرائیل نخواهد بود؛ قومی که شایستگی انتخاب خداوند را نداشت.

Jesus (PBUH) gave more parables about the next kingdom. In one of them, he explained that the kingdom will not be of the children of Israel, the nation that did not deserve God's choice.

متی می‌گوید: «و عیسی بار دیگر با تمثیل‌ها با ایشان سخن گفت و فرمود: ملکوت آسمان را می‌توان به پادشاهی تشبیه کرد که برای پسرش جشن عروسی برپا کرد، و بندگان خود را فرستاد تا دعوت‌شدگان به جشن عروسی را فراخوانند، اما ایشان نیامدند. بار دیگر بندگان دیگری فرستاد و گفت: به دعوت‌شدگان بگویید: اینک شام خود را آماده کرده‌ام، گاوان و گوساله‌های پرواریم ذبح شده و همه چیز آماده است. به جشن عروسی بیایید. اما ایشان توجهی نکردند و رفتند، یکی به مزرعه خود و دیگری به کار و تجارت خویش، و بقیه بندگان او را گرفتند، با بی‌حرمتی با ایشان رفتار کردند و کشتندشان. پادشاه خشمگین شد و لشکریان خود را فرستاد و آن قاتلان را نابود کرد و شهرشان را سوزاند. سپس به بندگان خود گفت: جشن عروسی آماده است، اما دعوت‌شدگان شایستگی نداشتند. پس به سر راه‌های اصلی بروید و هر که را یافتید به جشن عروسی دعوت کنید. آن بندگان به راه‌ها بیرون رفتند و هرکه را یافتند، چه بد و چه خوب، گرد آوردند، و تالار عروسی از مهمانان پر شد. اما چون پادشاه برای دیدن مهمانان داخل شد، مردی را دید که جامه عروسی بر تن نداشت. به او گفت: ای دوست، چگونه بدون جامه عروسی به اینجا آمدی؟ و او بی‌پاسخ ماند.»

Matthew says: "And again Jesus spoke to them in parables, saying, The kingdom of heaven may be compared to a king gave a wedding feast for his son, And sent his servants to call those who were invited to the wedding feast, they would not come. Again he sent other servants, saying, “Tell those who are invited, see, I have prepared my dinner, my oxen and my fat calves have been slaughtered, and everything is ready. Come to the wedding feast. But they paid no attention made and went off their ways, one to his farm, another to his business, while the rest seized his servants, entreated them shamefully, and killed them. The king was angry, and he sent his troops and destroyed those murderers and burned their city. Then he said he to his servants, “The wedding feast is ready, but those invited were not worthy. Go therefore to the main roads and invite to the wedding feast as many as you find. And those servants went out into the roads and gathered together all whom they found, both bad and good. So the wedding hall was filled with guests. but when the king came in to look at the guests, he saw there a man who had no wedding garment. And he said to him, “Friend, how did you get in here without a wedding garment?” And he was speechless.

آنگاه پادشاه به خدمتکاران گفت: «دست و پای او را ببندید و او را به تاریکیِ بیرون بیندازید. در آنجا گریه و فشردنِ دندان‌ها خواهد بود، زیرا بسیارانند که خوانده می‌شوند، امّا اندکانند که برگزیده می‌شوند.» ([متی ۲۲:۱-۱۴])

Then the king said to the attendants, “Bind him hand and foot and cast him into the outer darkness. In that place there will be weeping and gnashing of teeth, for many are called, but few are chosen." (Matthew: 22/1-14)

در مثل دیگری، او برای ایشان پذیرش پادشاهی و تسلیم شدن مردم در برابر آن را توضیح داد و از شاگردانش خواست که آن را بپذیرند و در برابرش تسلیم شوند. او گفت: «و او بسیاری از چیزها را در مثل‌ها به ایشان گفت و فرمود: "برزگری برای کاشتن بیرون رفت." و هنگامی که می‌کاشت، برخی دانه‌ها در کنار راه افتاد و پرندگان آمدند و آنها را خوردند. دانه‌های دیگری بر زمین سنگلاخ افتاد که خاک زیادی نداشت، و فوراً سبز شدند، زیرا عمق خاکی نداشتند؛ اما چون آفتاب برآمد، سوخته شدند و چون ریشه نداشتند، خشک شدند. دانه‌های دیگری میان خارها افتاد و خارها رشد کردند و آنها را خفه کردند. دانه‌های دیگری بر زمین خوب افتاد و محصول داد؛ بعضی صدبرابر، بعضی شصت‌برابر و بعضی سی‌برابر. هرکس گوش دارد، بشنود.» آنگاه شاگردان نزدیک آمدند و گفتند: «چرا با ایشان در مثل‌ها سخن می‌گویی؟» او در پاسخ ایشان گفت: «به شما داده شده است که اسرار پادشاهی آسمان‌ها را بدانید، اما به ایشان داده نشده است. زیرا به کسی که دارد، بیشتر داده خواهد شد و او فراوانی خواهد یافت؛ اما از کسی که ندارد، حتی آنچه را دارد گرفته خواهد شد. از این رو با ایشان در مثل‌ها سخن می‌گویم، زیرا که می‌بینند و نمی‌بینند، و می‌شنوند و نمی‌شنوند و نمی‌فهمند. در حقیقت، در مورد ایشان پیشگویی اشعیا تحقق می‌یابد که می‌گوید: "به یقین خواهید شنید، اما هرگز نخواهید فهمید؛ و به یقین خواهید دید، اما هرگز درک نخواهید کرد.»

In another parable, he explained to them the people’s acceptance of the kingdom and submission to it, and he asked his disciples to accept it and submit to it. He said: "And he told them many things in parables, saying, “a sower went out to sow.” And as he sowed, some seeds fell along the path, and the birds came and devoured them. Other seeds fell on rocky ground, where they did not have much soil, and immediately they sprang up, since they had no depth of soil, but when the sun rose, they were scorched; and since they had no root, they withered away. Other seeds fell among thorns; and the thorns grew up, and choked them: other seeds fell on good soil, and produced grain, some a hundredfold, some sixty, some thirty. He who has ears, let him hear. Then the disciples came, and said to him, “Why do you speak to them in parables?” And he answered them, “to you it has been given to know the secrets of the kingdom of heaven, but to them it has not been given. For to the one who has, more will be given, and he will have an abundance: but from the one who has not, even what he has will be taken away. This is why I speak to them in parables, because seeing they do not see, and hearing they do not hear, nor do they understand. Indeed, in their case the prophecy of Isaiah is fulfilled that says: “you will indeed hear but never understand; and you will indeed see but never perceive.

این قوم را دل سخت شده و با گوش‌های خود به سختی می‌شنوند و چشمان خود را بسته‌اند، مبادا با چشمان خود ببینند و با گوش‌های خود بشنوند و با دل خود بفهمند و بازگردند، و من ایشان را شفا دهم. امّا خوشا به حال چشمان شما، زیرا می‌بینند، و گوش‌های شما، زیرا می‌شنوند. هر آینه به شما می‌گویم که بسیاری از پیامبران و مردمان صالح آرزو داشتند آنچه را شما می‌بینید ببینند، و ندیدند؛ و آنچه را شما می‌شنوید بشنوند، و نشنیدند. «پس مَثَلِ برزگر را بشنوید. هرگاه کسی کلام پادشاهی را بشنود و نفهمد، شریر می‌آید و آنچه را در دلش کاشته شده می‌رباید. این است آنکه در راه کاشته شد. امّا آنکه بر زمین سنگلاخ کاشته شد، کسی است که کلام را می‌شنود و فوراً با شادی آن را می‌پذیرد. امّا در خود ریشه‌ای ندارد، بلکه مدتی پایدار می‌ماند؛ و چون به سبب کلام، سختی یا آزاری پیش آید، فوراً می‌لغزد. و آنکه در میان خارها کاشته شد، کسی است که کلام را می‌شنود، امّا اندیشه‌های دنیا و فریبندگی ثروت کلام را خفه می‌کند و بی‌ثمر می‌ماند. امّا آنکه در زمین نیکو کاشته شد، کسی است که کلام را می‌شنود و می‌فهمد؛ البتّه ثمر می‌آورد و یکی صدچندان و دیگری شصت‌چندان و دیگری سی‌چندان.» (متی ۱۳:۱-۲۳)

For this people's heart has grown dull, and with their ears they can barely hear, and their eyes they have closed; lest they should see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and turn, and I would heal them. But blessed are your eyes, for they see, and your ears, for they hear. Truly, I say to you, many prophets and righteous people longed to see what you see, and did not see it; and to hear what you hear, and did not hear it. “Hear then the parable of the sower. When anyone hears the word of the kingdom, and does not understand it, the evil one comes and snatches away what has been sown in his heart. This is what was sown along the path. As for what was sown on rocky ground, this is the one who hears the word and immediately receive it with joy. Yet he has no root in himself, but endures for a while: and when tribulation or persecution arises on account of the word, but the cares of the world and the deceitfulness of riches choke the word, and it proves unfruitful. As for what was sown on good soil, this is the one hears the word and understands it. He indeed bears fruit and yields, on one case a hundredfold, in another sixty, and in another thirty." (Matthew: 13/1-23).

این مَثَلِ انجیلی با آنچه پیامبر محمد (صلی الله علیه وسلم) درباره‌ی واکنش مردم به پیامش فرمود، همخوانی دارد. او فرمود: (از ابوموسی روایت شده: پیامبر ﷺ فرمود: «مَثَلِ هدایت و دانشی که خداوند مرا با آن فرستاده، همچون بارانی فراوان است که بر زمین می‌بارد. بخشی از آن زمینی حاصلخیز بود که آب باران را جذب کرد و گیاه و علف فراوان رویاند. بخشی دیگر سخت بود و آب را نگه داشت، و خداوند مردم را با آن سود رساند؛ از آن نوشیدند، چهارپایان خود را سیراب کردند و برای کشت زمین آبیاری نمودند. و بخشی دیگر از آن زمینی شوره‌زار بود که نه آب را نگه می‌داشت و نه گیاهی می‌رویاند (پس آن زمین هیچ سودی نداشت). نخستین، مَثَلِ کسی است که دین خداوند را می‌فهمد و از دانشی که خداوند به واسطه‌ی من (پیامبران) فرو فرستاده سود می‌برد، می‌آموزد و به دیگران می‌آموزاند. و آخرین مَثَل، کسی است که به آن اعتنایی ندارد و هدایت خداوند را که به واسطه‌ی من فرو فرستاده شده نمی‌پذیرد (او همچون آن زمین شوره‌زار است).»)۱ و با دل خود بفهمند، بازگردند، و من ایشان را شفا دهم. اما خوشا به حال چشمان شما، زیرا می‌بینند، و گوش‌های شما، زیرا می‌شنوند. راستی به شما می‌گویم، بسیاری از پیامبران و مردان پارسا آرزو داشتند آنچه را شما می‌بینید ببینند و ندیدند، و آنچه را شما می‌شنوید بشنوند و نشنیدند. «پس مَثَلِ برزگر را بشنوید. هرگاه کسی کلام پادشاهی را بشنود و آن را نفهمد، شریر می‌آید و آنچه در دلش کاشته شده است می‌رباید. این همان است که در راه کاشته شد. و آنچه بر زمین سنگلاخ کاشته شد، کسی است که کلام را می‌شنود و بی‌درنگ با شادی آن را می‌پذیرد. اما در خود ریشه‌ای ندارد و مدتی پایدار می‌ماند؛ و چون به سبب کلام سختی یا آزاری پدید آید، فی‌الفور می‌لغزد. و آنچه در میان خارها کاشته شد، کسی است که کلام را می‌شنود، اما اندیشه‌ی این جهان و فریبندگی ثروت، کلام را خفه می‌کند و بی‌ثمر می‌ماند. و آنچه بر زمین نیکو کاشته شد، کسی است که کلام را می‌شنود و آن را می‌فهمد.» او واقعاً میوه می‌دهد و محصول می‌آورد؛ در یک مورد صدچندان، در مورد دیگر شصت‌چندان و در مورد دیگر سی‌چندان. (متی: ۱۳/۱-۲۳)

This biblical parable matches the one that Muhammad (PBUH) gave about the way people reacted to his message. He said: (Narrated By Abu Musa: The Prophet said, "The example of GUIDANCE and knowledge with which Allah has sent me is like abundant rain falling on the earth, some of which was fertile soil that absorbed rain water and brought forth vegetation and grass in abundance. (And) another portion of it was hard and held the rain water and Allah benefited the people with it and they utilized it for drinking, making their animals drink from it and for irrigation of the land for cultivation. (And) a portion of it was barren which could neither hold the water nor bring forth vegetation (then that land gave no benefits). The first is the example of the person who comprehends Allah's religion and gets benefit (from the knowledge) which Allah has revealed through me (the Prophets and learns and then teaches others. The last example is that of a person who does not care for it and does not take Allah's GUIDANCE revealed through me (He is like that barren land.). 1 and understand with their heart, and turn, and I would heal them. But blessed are your eyes, for they see, and your ears, for they hear. Truly, I say to you, many prophets and righteous people longed to see what you see, and did not see it; and to hear what you hear, and did not hear it. “Hear then the parable of the sower. When anyone hears the word of the kingdom, and does not understand it, the evil one comes and snatches away what has been sown in his heart. This is what was sown along the path. As for what was sown on rocky ground, this is the one who hears the word and immediately receive it with joy. Yet he has no root in himself, but endures for a while: and when tribulation or persecution arises on account of the word, but the cares of the world and the deceitfulness of riches choke the word, and it proves unfruitful. As for what was sown on good soil, this is the one hears the word and understands it. He indeed bears fruit and yields, on one case a hundredfold, in another sixty, and in another thirty." (Matthew: 13/1-23).

این تمثیل انجیل با آنچه پیامبر محمد ﷺ درباره‌ی واکنش مردم به پیامش فرمود، همانند است. ایشان فرمودند: (از ابوموسی روایت شده که پیامبر ﷺ فرمود: «مَثَلِ هدایت و دانشی که خداوند مرا با آن فرستاده، همچون بارانی فراوان است که بر زمین می‌بارد؛ بخشی از آن زمین حاصلخیز بود که آب باران را جذب کرد و گیاه و علف فراوان رویاند. بخش دیگری از آن سخت بود که آب باران را نگه داشت و خداوند مردم را با آن سود رساند و از آن برای نوشیدن، آب دادن به چهارپایان و آبیاری زمین برای کشت بهره بردند. و بخشی از آن زمین شوره‌زار بود که نه آب را نگه می‌داشت و نه گیاهی می‌رویاند [و از آن زمین هیچ سودی حاصل نمی‌شد]. نخستین، مَثَلِ کسی است که دین خداوند را می‌فهمد و از دانشی که خداوند به واسطه‌ی من [یعنی پیامبران] نازل کرده بهره می‌گیرد، سپس آن را به دیگران می‌آموزد. آخرین، مَثَلِ کسی است که به آن توجهی ندارد و هدایت خداوند را که به واسطه‌ی من نازل شده نمی‌پذیرد؛ او همانند آن زمین شوره‌زار است».) ۱ عیسی به شاگردانش درباره‌ی گسترش ملکوت سخن گفت که از همه‌ی دانه‌ها کوچک‌تر است، اما در گسترش از همه بزرگ‌تر می‌شود.

This biblical parable matches the one that Muhammad (PBUH) gave about the way people reacted to his message. He said: (Narrated By Abu Musa: The Prophet said, "The example of GUIDANCE and knowledge with which Allah has sent me is like abundant rain falling on the earth, some of which was fertile soil that absorbed rain water and brought forth vegetation and grass in abundance. (And) another portion of it was hard and held the rain water and Allah benefited the people with it and they utilized it for drinking, making their animals drink from it and for irrigation of the land for cultivation. (And) a portion of it was barren which could neither hold the water nor bring forth vegetation (then that land gave no benefits). The first is the example of the person who comprehends Allah's religion and gets benefit (from the knowledge) which Allah has revealed through me (the Prophets and learns and then teaches others. The last example is that of a person who does not care for it and does not take Allah's GUIDANCE revealed through me (He is like that barren land.). 1 Jesus told his disciples about the spread of the kingdom, which is the smallest among the seeds, but it is the greatest in spreading.

متی می‌گوید:

Matthew says:

او مَثَلی دیگر برای ایشان آورد و گفت: «ملکوت آسمان همانند دانه خردلی است که مردی آن را گرفته و در مزرعه‌اش کاشت. این دانه کوچک‌ترین همه دانه‌هاست، اما وقتی رشد می‌کند از همه سبزی‌های باغ بزرگ‌تر می‌شود و درختی می‌گردد، چنان‌که پرندگان آسمان آمده، در شاخه‌هایش آشیانه می‌سازند.» و مَثَلی دیگر برای ایشان گفت: «ملکوت آسمان همانند خمیرمایه‌ای است که زنی آن را گرفته و در سه پیمانه آرد پنهان کرده تا همه‌اش ور آمد.» عیسی همه این سخنان را در قالب مَثَل به جمعیت گفت؛ و جز به مَثَل با ایشان سخنی نمی‌گفت. (متی ۱۳: ۳۱-۳۴). (همچنین مرقس ۴: ۳۰-۳۲).

"He put another parable before them, saying, “The kingdom of heaven is like a grain of mustard seed that a man took and sowed in his field. It is the smallest all seeds, but when it has grown it is the larger than all the garden plants and becomes a tree, so that the birds of the air come and make nests in its branches. He told them another parable. “The kingdom of heaven is like leaven that a woman took and hid in three measures of flour, till it was all leavened. All these things Jesus said to the crowds in parables; indeed, he said nothing to them without a parable. "(Matthew: 13/31-34). (Also Mark: 4/30-32).

آتاناسیوس، کشیش مصری، در تفسیر خود بر انجیل متی گفت: «مثال‌هایی که عیسی در این باب آورد، ملکوت روی زمین را از آغاز تا پایان توصیف می‌کند. نخستین مثال به ما می‌آموزد که این ملکوت در دل کاشته خواهد شد.»

Athanasius, an Egyptian priest, said in his interpretation of the book of Matthew, "the examples that Jesus gave in this chapter describe the kingdom on earth from the beginning to the end. The first example teaches us that the kingdom will be planted in the heart.

دومی، شیطان با آن مبارزه خواهد کرد و خاری خواهد کاشت، اما ملکوت رشد خواهد کرد و به درختی بزرگ تبدیل خواهد شد (دانهٔ خردل). ارواح مردم ملکوت باید با هم درآمیزند تا جهان را از درون نجات داده و پاک سازند، همچون خمیرمایه.

The second, the devil will fight against it and plant a thorn, but the Kingdom will grow and become a large tree (the Mustard seed). The spirits of the people of the Kingdom must merge in order to save and cleanse the world internally, as the yeast".

در بخش دیگری، او درباره سلطه‌ی شریعت جدید بر شریعت پیشین سخن گفته و می‌گوید: «ملکوت آسمان مانند گنجی است که در مزرعه‌ای پنهان است و آدمی آن را یافته، پنهان می‌کند، و از شادی‌اش می‌رود و آنچه دارد می‌فروشد و آن مزرعه را می‌خرد. باز ملکوت آسمان مانند تاجری است که در جستجوی مرواریدهای نیکو باشد، که چون یک مروارید گرانبها یافت، رفت و آنچه داشت فروخت و آن را خرید.» (متی ۱۳: ۴۴-۴۶).

In another passage, he talked about the control of the new Law over the previous Law, saying, "The kingdom of heaven is like treasure hidden in a field; which a man found and covered up. Then in his joy he goes and sells all that he has and buys that field. Again, the kingdom of heaven is like a merchant in search of fine pearls, who on finding one pearl of great value, went and sold all that he had, and bought it." (Matthew: 13/44-46).

پیشگویی درباره پیامبری که شریعت‌ها را با شریعت خود نسخ می‌کند، عیسی (علیه السلام) فرمود: «گمان نکنید که آمده‌ام تا تورات و انبیا را باطل کنم؛ نیامده‌ام تا باطل کنم، بلکه تا تکمیل کنم. زیرا راستش را به شما می‌گویم، تا آسمان و زمین زائل نشود، یک نقطه یا یک خط از تورات زائل نخواهد شد تا همه چیز انجام شود.» (متی ۵: ۱۷-۱۸)، پس آن کسی که همه چیز را دارد کیست؟

Prophesizing the Prophet who will abolish the statutes with his statute, Jesus (PBUH) said, "Do not think that I have come to abolish the law and the prophets; I have not come to abolish them but to fulfill. For truly, I say to you, until heaven and earth pass away, not an iota, not a dot, will pass from the law until all is accomplished." (Matthew: 5/17-18), so who is the one that has it all?

او همان پیامبری است که پولس او را «کامل» نامید، و با آمدن او تنها همان قانون لغو و ابطال خواهد شد. «زیرا که به یکی به واسطه روح، کلام حکمت داده می‌شود، و به دیگری کلام علم به همان روح. به دیگری ایمان به همان روح؛ به دیگری عطایای شفا به همان روح واحد. به دیگری عمل معجزات؛ به دیگری نبوت؛ به دیگری تمیز دادن ارواح؛ به دیگری اقسام زبان‌ها؛ به دیگری تعبیر زبان‌ها:» (قرنتیان ۱۲: ۸-۱۰).

He is the same prophet whom Paul named “the perfect", and just by his arrival the statute will be canceled and abolished. "To one is given through the Spirit the utterance of wisdom; and to another the utterance of knowledge according to the same Spirit. To another faith by the same Spirit; to another gifts of healing by the one Spirit. To another the working of miracles; to another prophecy; to another the ability to distinguish between spirits; to another various kinds of tongues; to another the interpretation of tongues:" (Corinthians 1: 12/8-10).

آن که عیسی (علیه السلام) نه تنها از این پیامبر سخن گفت، بلکه توضیح داد که زمان او نسبت به پیامبران پیشین دیرتر است.

That Jesus (PBUH) not only talked about this prophet, but also explained that his time is late compared with the previous prophets.

اما این امر، امت او را از دریافت پاداش‌های بزرگ محروم نمی‌کند. از این رو، او این مثال را زد و فرمود: «زیرا ملکوت آسمان مانند صاحب خانه‌ای است که صبح زود بیرون رفت تا کارگرانی برای تاکستانش استخدام کند. او با کارگران بر سر یک دینار در روز توافق کرد و آنان را به تاکستانش فرستاد. و حدود ساعت سوم بیرون رفت و دید دیگرانی در بازار بیکار ایستاده‌اند. به آنان گفت: شما هم به تاکستان بروید و هرچه حق باشد به شما خواهم داد. پس رفتند. دوباره حدود ساعت ششم و نهم بیرون رفت و همان کار را کرد. و حدود ساعت یازدهم بیرون رفت و دید دیگرانی بیکار ایستاده‌اند. به آنان گفت: چرا تمام روز اینجا بیکار ایستاده‌اید؟ گفتند: زیرا کسی ما را استخدام نکرده است. به آنان گفت: شما هم به تاکستان بروید. و چون شب فرا رسید، صاحب تاکستان به ناظران خود گفت: کارگران را صدا بزنید و مزدشان را بدهید، از آخرین تا اولین. و چون کارگرانی که حدود ساعت یازدهم استخدام شده بودند آمدند، هر یک یک دینار گرفتند. و چون نوبت کسانی رسید که اول استخدام شده بودند، گمان کردند بیشتر خواهند گرفت؛ اما آنان نیز هر یک یک دینار گرفتند. و چون آن را گرفتند، بر صاحب خانه غرغر کردند و گفتند: این آخرین‌ها فقط یک ساعت کار کردند و تو آنان را با ما که بار روز و گرمای سوزان را کشیده‌ایم برابر کردی. اما او به یکی از آنان پاسخ داد: ای دوست، به تو ستم نمی‌کنم؛ آیا با من بر سر یک دینار توافق نکردی؟ آنچه از آنِ توست بگیر و برو. من می‌خواهم به این کارگر آخری همان‌قدر بدهم که به تو می‌دهم. آیا مرا روا نیست که با آنچه از آنِ خودم است هر کاری بخواهم بکنم؟ یا چشمت به سخاوت من بد است؟ پس آخرین‌ها اولین خواهند بود و اولین‌ها آخرین.» (متی ۲۰: ۱-۱۶). بنابراین، آخرین‌ها پاداش و جبران را به دست آوردند. آنان آخرینانند، اما اولین، چنان‌که عیسی ﷺ فرمود و محمد ﷺ تأیید کرد آنگاه که فرمود: ((ما آخرینیم اما اولین))۱، و ((از ابوموسی روایت شده: پیامبر ﷺ فرمود: "مَثَل مسلمانان، یهودیان و مسیحیان مانند مردی است که کارگرانی را از صبح تا شب برای کاری با مزد معین به کار گرفت. آنان تا نیمروز کار کردند، سپس گفتند: ما به مزدی که برای ما تعیین کردی نیازی نداریم و آنچه انجام داده‌ایم باطل باد. آن مرد به ایشان گفت: کار را رها نکنید، بقیهٔ آن را تمام کنید و مزد کامل خود را بگیرید. اما آنان نپذیرفتند و رفتند. آن مرد گروه دیگری را پس از ایشان به کار گرفت و به آنان گفت: بقیهٔ روز را کار کنید و مزدی که برای گروه نخست تعیین کرده بودم از آنِ شما خواهد بود. پس تا هنگام نماز عصر کار کردند. سپس گفتند: آنچه انجام داده‌ایم باطل باد و مزدی را که به ما وعده داده‌ای برای خودت نگه دار. آن مرد به ایشان گفت: کار را تمام کنید، که جز اندکی از روز باقی نمانده است، اما آنان نپذیرفتند. آنگاه گروه دیگری را به کار گرفت تا بقیهٔ روز را کار کنند و تا غروب آفتاب کار کردند و مزد دو گروه پیشین را دریافت داشتند. این است مَثَل آن مردم (مسلمانان) و مَثَل این نور (هدایت) که آن را به میل خود پذیرفته‌اند.))

However, that will not deprive his nation from receiving great rewards, so he gave this example and said, "For the kingdom of heaven is like a master of a house who went out early in the morning to hire laborers for his vineyard. After agreeing with the laborers for a denarius a day, he sent them into his vineyard. And going out about the third hour he saw others standing idle in the marketplace, And to them he said; “you go into the vineyard too, and whatever is right I will give you. So they went. Going out again about the sixth and the ninth hour, he did the same. And about the eleventh hour he went out, and found others standing idle, and he said to them, Why do you stand here idle all day? They said to him, Because no one has hired us. He said to them, you go into the vineyard too; and when evening come, the owner of the vineyard said to his foremen, Call the laborers, and pay them their wages, beginning wit the last up to the first. And when those hired about the eleventh hour came, each of them received a denarius. Now when those hired first came, they thought they would receive more; but each of them also received a denarius. And on receiving it they grumbled at the master of the house, Saying, These last worked only one hour, and you have made them equal to us, who have borne the burden of the day and the scorching heat. But he replied to one of them, , Friend, I am doing you no wrong: did you not agree with me for a denarius? Take what belongs to you and go, I choose to give to this last worker as I give to you. Am I not allowed to do what I choose with what belongs to me? Or do you begrudge my generosity? So the last will be first, and the first last." (Matthew: 20/1-16). Therefore, the latter won the reward and compensation. The latter are the first ones as Jesus (PBUH) said and confirmed by Muhammad (PBUH) when he said: ((We are the latest the first))1,and ((Narrated By Abu Musa: The Prophet said, "The example of Muslims, Jews and Christians is like the example of a man who employed laborers to work for him from morning till night for specific wages. They worked till midday and then said, 'We do not need your money which you have fixed for us and let whatever we have done be annulled.' The man said to them, 'Don't quit the work, but complete the rest of it and take your full wages.' But they refused and went away. The man employed another batch after them and said to them, 'Complete the rest of the day and yours will be the wages I had fixed for the first batch.' So, they worked till the time of 'Asr prayer. Then they said, "Let what we have done be annulled and keep the wages you have promised us for yourself.' The man said to them, 'Complete the rest of the work, as only a little of the day remains,' but they refused. Thereafter he employed another batch to work for the rest of the day and they worked for the rest of the day till the sunset, and they received the wages of the two former batches. So, that was the example of those people (Muslims) and the example of this light (GUIDANCE) which they have accepted willingly.)).