کشیش فندر چند مسئله را مطرح کرد که به گمان او می‌تواند این ادعای مسلمانان را رد کند که «پاراکلتوس» همان پیامبر محمد ﷺ است.

Priest Fender raised some issues, which he thinks they could refute the Muslims’ saying that the Parakletos is prophet Muhammad (PBUH).

اول: سه بار گفته شده که پاراکلیتوس «روح حق» است، و یک بار دیگر گفته شده که او «روح القدس» است، و همان‌طور که کشیش فندر گفت، این عبارات مترادف‌اند و به روح القدس اشاره دارند۱.

First: It was mentioned three times that the Parakletos is “the spirit of the truth”, and in a fourth time that he is “the Holy Spirit” 1 and, as the priest Fender said, these words are a like and indicate the Holy Spirit.

در کتاب بزرگ او «إظهار الحق»، عالم مسلمان برجسته رحمة الله الهندی با تشابه این عبارات موافقت می‌کند. او تأیید می‌کند که عبارت (روح خدا) اشاره‌ای است به پیامبران نیز، همچنان که در نامه اول یوحنا آمده است: «ای عزیزان، به هر روحی ایمان میاورید، بلکه ارواح را بیازمایید که آیا از خدا هستند؛ زیرا که پیامبران دروغین بسیاری به جهان بیرون رفته‌اند. اما این را از روح خدا می‌شناسید: هر روحی که اعتراف کند که عیسی مسیح در جسم آمده است، از خداست» (یوحنا ۴: ۱-۲)، پیامبران راستین و امین، روح خدا هستند، در حالی که پیامبران دروغین، روح شیطان‌اند.

In his great book “the Truth Revealed”, the learned Muslim scholar Rahmatu Allah Al Hindi agrees with the likeness of these words. He confirms that, the phrase (the spirit of God) is an indication to the prophets too, as in what came in John's first epistle: "Beloved, do not believe every spirit, but test the spirits to see whether they are from God: for many false prophets have gone out into the world. But this you know the Spirit of God: Every spirit that confesses that Jesus Christ has come in the flesh is from God." (John 1: 4/1-2), the true honest prophets are the spirit of God, while the false prophets are the spirit of devil.

جان توضیح داد که چگونه روح حق را از روح گمراهی تشخیص دهیم؛ به عبارت دیگر، چگونه پیامبران راستگو و صادق را بشناسیم و آنان را از پیامبران دروغین جدا کنیم. او گفت: «اما از این طریق روح خدا را می‌شناسید: هر روحی که اعتراف کند که عیسی مسیح در جسم آمده است، از خداست. و هر روحی که عیسی را اعتراف نکند، از خدا نیست. این روح ضدمسیح است که شنیده‌اید می‌آید و اکنون هم در جهان است. ای فرزندان کوچک، شما از خدا هستید و بر آنان غلبه یافته‌اید، زیرا آن که در شماست، بزرگ‌تر است از آن که در جهان است. ایشان از جهان‌اند، از این رو از جهان سخن می‌گویند و جهان سخن ایشان را می‌شنود. ما از خداییم؛ هر که خدا را بشناسد، سخن ما را می‌شنود. بدین‌وسیله روح حق و روح گمراهی را می‌شناسیم.» (یوحنا ۴:۲-۶).

John explained how to differentiate the spirit of truth from the spirit of misguidance. in other words, to know the true honest prophets and differentiate them from the false prophets. He said, " But this you know the Spirit of God: Every spirit that confesses that Jesus Christ has come in the flesh is from God .And every spirit that does not confess Jesus is not from God. This is the spirit of the antichrist, which you heard was coming; and now is in the world already. Little children, you are from God and have overcome them: for he who is in you is greater than he who is in the world. They are from the world, therefore they speak from the world, and the world listens to them. We are from God: whoever knows God listens to us; by this we know the spirit of truth, and the spirit of error." (John1: 4/2-6).

پیامبرمان محمد ﷺ همان روح حقیقت است، چنانکه یوحنا گفته است.

Our prophet Muhammad (PBUH) is the spirit of truth as John said.

او عیسی را انسان و فرستادهٔ خدا می‌شناسد، کسی که از گوشت و خون است، و همچون سایر انسان‌ها از خدا است؛ یعنی خداوند او را آفریده است. پولس روح گمراهی بود که عیسی را خدا می‌پنداشت، و او در آن زمان در جهان بود.

He recognizes Jesus (PBUH) as a human and a messenger from God, that he is flesh and blood, and that he is from God just as the rest of humanity is from God, meaning that God created them. Paul was the spirit of misguidance, who considered Jesus God, and he who was in the world at that time.

دوم: در انجیل یوحنا، خطاب به حواریون است، چنان‌که در سخن او «تا به شما تعلیم دهد» و «او را نزد شما می‌فرستم» آمده است؛ پس پاراکلیتوس باید در زمان آنان بوده باشد.

Second: In the Book of John the addressing was towards the apostles as in his saying "to teach you" and "I will send him to you", so the Parakletos must have been in their time.

رحمة الله الهندی با این فهم موافق نبود و گفت که عیسی مقصودش مسیحیان به‌طور کلی بود. این شیوه بیان در عهد جدید رایج است، چنان‌که آنچه در متی دربارهٔ سخن عیسی با کاهن اعظم، مشایخ و شورا آمده، همین را نشان می‌دهد: «عیسی به او گفت: تو خود گفتی. اما به شما می‌گویم، از این پس پسر انسان را خواهید دید که در دست راست قدرت نشسته و بر ابرهای آسمان می‌آید» (متی ۲۶:۶۴)، و مخاطبان [این سخن] مرده و نابود شده‌اند و او را در حال آمدن بر ابرهای آسمان ندیدند.

Rahmatu Allah Al Hindi did not agree with this understanding, He said that Jesus meant Christians in general. This way of expression is common in the New Testament, as what came in Matthew regarding the Jesus’ speech to the high persists, the elders and the council. "Jesus said to him, you have said so. But I tell you, from now on you will see the Son of man seated at the right hand of power, and coming on the clouds of heaven." (Matthew: 26/64), and the addressees have died and perished, and they did not see him coming on the clouds of the heaven.

همچنین است آنچه عیسی (صلی الله علیه) گفت: «و به او گفت: آمین، آمین، به شما می‌گویم، آسمان را گشوده و فرشتگان خدا را که بر پسر انسان صعود و نزول می‌کنند، خواهید دید.» (یوحنا ۱:۵۱)

Similarly, is what Jesus (PBUH) said: "And he said to him, truly, truly, I say to you, you will see heaven opened, and the angels of God ascending and descending on the Son of man." (John: 1/51)

سوم: اینکه مردم «پاراکلیتوس» را نخواهند دید و نخواهند شناخت، چنان‌که در این آیه آمده است: «جهان نمی‌تواند او را بپذیرد، زیرا او را نمی‌بیند و نمی‌شناسد، اما شما او را می‌شناسید، زیرا او نزد شماست و در میان شما خواهد بود»، در حالی که محمد ﷺ برای مردم شناخته‌شده و دیده‌شده بود.

Third: That people will not see or know the Parakletos, as in the verse, "the world cannot accept him, because they cannot see him or know him, but you will know him because he is staying with you, and he will be among you" while Muhammad (PBUH) was known and seen by people.

رحمة الله الهندی کا اس پر جواب یہ ہے کہ یہ کوئی چیز نہیں، کیونکہ ان کے نزدیک روح القدس خدا ہے یا خدا کی روح، اور دنیا اپنے خدا کو محمد ﷺ سے زیادہ جانتی ہے، لہٰذا یہ ان کی تفسیر پر کسی بھی طرح لاگو نہیں ہوتا۔

Rahmatu Allah Al Hindi’s response to this, that this is nothing, because according to them the Holy Spirit is God or the spirit of God, and the world knows their God more than they know Muhammad (PBUH), so it is not applicable to their interpretation in anyway.

علاوه بر این، الهندی معتقد است که آنچه از این آیه مراد است این است که جهان حقیقتِ (یعنی نبوتِ) این پیامبر را نمی‌شناسد، اما مسیحیان و یهودیان او را می‌شناختند، زیرا عیسی (علیه السلام) و پیامبران دیگر شما را از او آگاه کرده بودند.

In addition, Al Hindi sees that what was meant with the verse is that, the world does not know this prophet the true knowledge (meaning his prophecy), but the Christians and the Jews knew him, because Jesus (PBUH) and the prophets informed you about him.

بقیه مردم، همان‌گونه‌اند که عیسی گفت: «از این رو با ایشان به مثل سخن می‌گویم، زیرا که می‌بینند و نمی‌بینند، و می‌شنوند و نمی‌شنوند و نمی‌فهمند.» (متی ۱۳:۱۳)

The rest of the people, they are as Jesus said: "This is why I speak to them in parables, because seeing they do not see, and hearing they do not hear, nor do they understand." (Matthew: 13/13). 1

وقتی عیسی گفت: «دنیا نمی‌تواند او را بپذیرد، زیرا نمی‌توانند او را ببینند یا بشناسند، اما شما او را خواهید شناخت، زیرا او با شما می‌ماند و در میان شما خواهد بود»، او از دیدن با چشم یا شناخت ظاهری سخن نمی‌گفت، بلکه شناخت قلبی را مراد می‌کرد. او دربارهٔ خودش نیز همین را گفت، آنجا که فرمود: «پس به او گفتند: پدرت کجاست؟ عیسی پاسخ داد: نه مرا می‌شناسید و نه پدرم را؛ اگر مرا می‌شناختید، پدرم را نیز می‌شناختید.» (یوحنا ۸/۱۹). در انجیل‌ها آیات مشابه بسیاری وجود دارد. متیو هنری در تفسیر خود بر انجیل یوحنا گفته است که «واژهٔ (دیدن) در متن یونانی به معنای بینایی چشم نیست، بلکه به معنای بصیرت است.» افزون بر این، شاید آنان پیامبر موعودِ در راه را نمی‌شناختند، زیرا او غریبه بود و یهودی نبود، «اما ما می‌دانیم این مرد از کجاست، و چون مسیح ظاهر شود، هیچ‌کس نخواهد دانست از کجاست.» (یوحنا ۷/۲۷).

When Jesus said, "the world cannot accept him, because they cannot see him or know him, but you will know him because he is staying with you, and he will be among you". He did not mean the sight seeing or the actual knowledge, but the heart knowledge. He mentioned the same about himself when he said, "They said to him therefore, where is your Father? Jesus answered, you know neither me, nor my Father: if you know me, you would know my Father also." (John: 8/19). There are many of similar verses in the Gospels. In his interpretation to the Book of John, Mathew Henry said, that “the word (to see) in the Greek text does not mean the eye sight, but the insight.” Moreover, perhaps they do not know the expected coming prophet because he was a stranger and not Jewish "but we know where this man comes from: and when the Christ appears, no one will know whence he comes from." (John: 7/27).

چهارم: گفته شد که پاراکلیتوس «نزد شما می‌ماند و در میان شماست»، و این (به نظر کشیش فندر) نشان می‌دهد که او با حواریون بوده است، و این بر محمد ﷺ صدق نمی‌کند.

Fourth: It was mentioned that the Parakletos "resides by you and that he is among you", that indicated (according to priest Fender's opinion) that he was with the apostles, and that does not apply to Muhammad (PBUH).

رحمة الله الهندی می‌بیند که متن در ترجمه‌ها و چاپ‌های دیگر به صورت «پایدار با تو خواهد بود و او در میان شما خواهد بود» و در برخی دیگر «ماندگار با تو و او با تو است» بیان شده است. این در هر صورت به آینده اشاره دارد و نه به آن زمان؛ به عبارت دیگر، او نزد شما سکونت خواهد کرد یا با شما خواهد ماند.

Rahmatu Allah Al Hindi sees that the text in other translations and editions stated as, "stable with you and he will be among you", and in others, "staying with you and he is with you". That in any case means the future and not that time; in other words, he will reside by you or stay with you.

این به آن دلیل است که متن همین را نشان می‌دهد. متن می‌گوید که پارکلیتوس در آن زمان در میان ایشان نبود. «من پیش از وقوع آن به شما گفتم تا هنگامی که واقع شود ایمان آورید» و «اگر نروم، پارکلیتوس نزد شما نخواهد آمد». و این همان چیزی است که مسیحیان می‌گویند، زیرا ایشان باور دارند که آمدن و ورود او در روز پنجاهم بوده است.

That is because the text indicated that. It tells that the Parakletos was not among them at that time. "I said to you before he will be, so when he comes you will believe", and "if I do not go the Parakletos will not come to you", and that is what the Christians say, as they believe that his coming and his arrival was in the fiftieth day.

به همین شکل، حزقیال ظهور قوم جوج و ماجوج را با زمان حال بیان کرد، در حالی که آنان هنوز ظاهر نشده بودند. او گفت: «اینک می‌آید و تحقق خواهد یافت، خداوند یهوه می‌گوید؛ این همان روزی است که از آن سخن گفته‌ام.» (حزقیال: ۳۹/۸)، و همین مطلب در (یوحنا: ۵/۲۵) نیز آمده است. پنجم: در اعمال رسولان چنین آمده است: «و در حالی که با ایشان بود، به آنان دستور داد که از اورشلیم جدا نشوند، بلکه منتظر وعدهٔ پدر باشند که، چنان که گفت، از من شنیدید. زیرا یوحنا با آب تعمید داد، امّا شما بعد از چند روز دیگر با روح‌القدس تعمید خواهید یافت.» (اعمال: ۱/۴-۵) فندر می‌بیند که این «نشان می‌دهد که پارقلیط همان روحی است که در روز پنجاهم نازل شد، زیرا پارقلیط همان چیزی است که با وعدهٔ پدر مقصود بود».

Similarly, Ezekiel told about the appearance of the Gog and the Magog people in the present tense, while they did not appear yet. He said, "Behold, it is coming, and it will be brought about, declares the Lord GOD; this is the day of which I have spoken." (Ezekiel: 39/8), and the same in (John: 5/25). Fifth: In Acts: "And while staying with them he ordered them not to depart from Jerusalem, but to wait for the promise of the Father, which, he said, you heard from me. For John baptized with water; but you will be baptized with the Holy Spirit not many days from now." (Acts: 1/4-5) Fender sees that this "indicates that the Parakletos is the spirit that came down on the fiftieth day, because the Parakletos is what was meant by the father's promise".

در پاسخ به این، رحمة الله الهندی توضیح می‌دهد که آنچه در کتاب اعمال رسولان آمده، وعده‌ای متفاوت است و ربطی به «پاراکلیتوس» که یوحنا ذکر کرده ندارد؛ زیرا آنان در موقعیتی دیگر به نزول روح القدس وعده داده شده بودند، و این وعده با آنچه لوقا در کتاب اعمال رسولان ذکر کرده تحقق یافت. آنچه یوحنا درباره آمدن پاراکلیتوس گفته، هیچ ارتباطی با این موضوع ندارد.

Responding to this, Rahamtu Allah Al Hindi explains that what came in the Book of Acts is a different promise that is not related to the Parakletos that John mentioned, as they were promised with the coming of the Holy Spirit in another occasion, and the promise was fulfilled with what Luke mentioned in the Book of Acts. What John mentioned about the coming of the Parakletos has nothing to do with this issue.

برخی دیگر از مسیحیان به این اعتراض دارند که این پیشگویی بر پیامبر محمد ﷺ قابل انطباق است، زیرا عیسی (علیه السلام) کسی است که پاراکلیتوس را خواهد فرستاد. «اما اگر بروم، او را نزد شما خواهم فرستاد»؛ و همچنین وقتی گفت: «تسلّی‌دهنده‌ای را که از جانب پدر نزد شما خواهم فرستاد»، در حالی که محمد ﷺ فرستاده خداست و نه عیسی.

Some other Christians object that this prophecy is applicable to prophet Muhammad (PBUH), because Jesus (PBUH) is the one who will send the Parakletos. "But if I left I will send him to you", similarly, when he said, "The comforter that I will send to you from the father", while Muhammad is the messenger of God and not Jesus.

مسیحیان سخن خدا را فراموش کرده‌اند: «آن تسلی‌دهنده، روح‌القدس، که پدر او را خواهد فرستاد»؛ پس او فرستاده‌ی پدر است، و اینکه گفته شود عیسی او را خواهد فرستاد، سخنی مجازی است و نه حقیقی.

Christians forgot the words of God, "The comforter, the Holy Spirit, who will be sent by the father", so he is a messenger of the father, and saying that Jesus will send him is metaphoric and not real.

به همین ترتیب، آنچه در سفر پیدایش آمده است: «و فرشتهٔ خداوند به او گفت: نسل تو را بسیار افزون خواهم کرد، به حدی که از کثرت شمرده نشود.» (پیدایش ۱۶:۱۰)، با این که فزونی‌بخش و برکت‌دهندهٔ نسل هاجر و دیگران خداست و نه فرشتهٔ او. اما چون فرشته خبررسان بود، آن کار به او نسبت داده شده است.

Similarly, what came in Genesis, "The angel of the LORD also said to her, I will surely multiply your offspring so that they cannot be numbered for multitude." (Genesis: 16/10) even though, the multiplier and the one who blesses the offspring of Hagar and others God is and not his angel. However, since the angel was the informer, then the act attributed to him.

علاوه بر این، آنچه در کتاب پادشاهان آمده است، زمانی که الیاس نبی عذاب الهی را که خدا برای پادشاه اخآب در نظر داشت، به خود نسبت داد. «اخآب به الیاس گفت: ای دشمن من، آیا مرا یافتی؟ او پاسخ داد: یافتم، زیرا تو خود را فروخته‌ای تا در نظر خداوند آنچه بد است انجام دهی. اینک من بلایی بر تو خواهم آورد، و تو را کاملاً خواهم سوزاند، و از اخآب هر مرد، چه برده و چه آزاد، در اسرائیل را منقطع خواهم کرد» (پادشاهان اول ۲۱: ۲۰-۲۱). الیاس نبی آنچه را که در حقیقت کار خدا بود، به خود نسبت داد؛ پس این نسبت‌دادن حقیقی نبود، اما او به سبب آنکه خبرگزار خدا از این عذاب بود، سزاوار آن شد. همچنین است آنچه عیسی (علیه السلام) در پیشگویی‌اش درباره پاراکلیتوس گفت.

In addition, what came in the Book of Kings, when Prophet Elijah attributed the divine punishment to himself, the punishment that God meant for the king Ahab. "Ahab said to Elijah, Have you found me, O my enemy? He answered; I have found you, because you have sold yourself to do what is evil in the sight of the LORD. Behold, I will bring disaster upon you, I will utterly burn you up, and will cut off from Ahab every male, bond or free, in Israel," (Kings 1: 21/20-21) Prophet Elijah attributed to himself what is in reality the act of God, so this attribution was not real, but he deserved it by being God's informer of this punishment. Similarly is what Jesus (PBUH) said in his prophecy about the Parakletos.

بنابراین، ما در «پاراکلیتوس» همان بشارتی را می‌یابیم که در قرآن کریم یاد شده است: {و [یاد کن] آن‌گاه که عیسیٰ پسر مریم گفت: ای بنی‌اسرائیل! من فرستادهٔ خدا به سوی شما هستم، در حالی که تصدیق‌کنندهٔ تورات پیش از خود هستم، و بشارت‌دهندهٔ فرستاده‌ای هستم که پس از من خواهد آمد و نامش احمد است. اما هنگامی که او با دلایل روشن نزد ایشان آمد، گفتند: این جادوی آشکار است.} (الصف: ۶).

Consequently, we find in the Parakletos the prophecy that is mentioned in the Holy Quran {And (remember) when 'Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary), said: "O Children of Israel! I am the Messenger of Allâh unto you confirming the Taurât [(Torah) which came] before me, and giving glad tidings of a Messenger to come after me, whose name shall be Ahmed . But when he (Ahmed i.e. Muhammad) came to them with clear proofs, they said: "This is plain magic."} (Al-Saf: 6).