در صحیح البخاری (۵/۳۱/۳۷۸۰) زیر عنوان باب «مؤاخاة النبی ﷺ بین المهاجرین والأنصار» به روایت ابراهیم بن سعد از پدرش از جدش، چنین آمده است که او گفت:

The following was recorded in Sahih Al-Bukhari (5/31/3780) under the chapter heading “The Prophet (peace be upon him) forming a brotherhood between the Muhajirin and the Ansar” as related by Ibrahim bin Sa’d from his father from his grandfather who said:

هنگامی که مهاجران به مدینه آمدند، رسول خدا ﷺ میان عبدالرحمن بن عوف و سعد بن ربیع پیمان برادری برقرار کرد. سعد به عبدالرحمن گفت: «من ثروتمندترین انصار هستم، پس می‌خواهم دارایی‌ام را میان ما دو نیم کنم، و دو همسر دارم، پس ببین کدام‌یک از آن دو را بیشتر می‌پسندی تا به من بگویی، تا من او را طلاق دهم، و هنگامی که عدّه‌اش (یعنی دورهٔ عدّهٔ طلاق) به پایان رسید، با او ازدواج کنی.» عبدالرحمن گفت: «خداوند در خانواده و مالت برکت دهد؛ بازارتان کجاست؟» پس او را به بازار بنی قینقاع راهنمایی کردند. (او به آنجا رفت و) با سودی به صورت پنیر خشک و کره بازگشت. او همچنان به بازار می‌رفت تا روزی که آمد در حالی که نشانه‌های زردی بر او بود. پیامبر ﷺ پرسید: «این (بوی) چیست؟» او پاسخ داد: «ازدواج کرده‌ام.» پیامبر ﷺ پرسید: «مَهر او را چقدر دادی؟» پاسخ داد: «هسته‌ای از طلا، یا قطعه‌ای طلا به وزن هستهٔ خرما به او دادم.» (راوی، ابراهیم، در این تردید دارد که کدام درست است.)

“When the Muhajirun (emigrants) arrived in Al-Madinah, Allah's Messenger (peace be upon him) established the bond of brotherhood between Abdur Rahman bin ‘Awf and Sa’d bin Ar-Rabee’. Sa’d said to Abdur Rahman: “I am the wealthiest of all the Ansar, so I want to divide my wealth in half between us, and I have two wives, so see which of the two you like the most and tell me, so that I may divorce her, and when she finishes her prescribed period (i.e. 'Idda) of divorce, then marry her." Abdur-Rahman said, "May Allah bless you in your family and property; where is your marketplace?” So, they guided him to the marketplace of Bani Qainuqaa’. (He went there and) returned with a profit in the form of dried yogurt and butter. He continued going (to the market) till one day he came, bearing the traces of yellow on him. The Prophet (peace be upon him) asked: “What is this (scent)?” He replied: “I got married”. The Prophet (peace be upon him) asked: “How much Mahr did you give her?” He replied: “I gave her a datestone of gold or a gold piece equal to the weight of a date-stone”. (The narrator, Ibrahim, is in doubt as to which was correct.)

همچنین در صحیح البخاری (۵/۳۱/۳۷۸۱) از انس، رضی اللہ عنہ، روایت شده که او گفت:

It was also related in Sahih Al-Bukhari (5/31/3781) from Anas, may Allah be pleased with him, who said:

وقتی عبدالرحمن بن عوف به ما (یعنی به مدینه) آمد، رسول خدا ﷺ میان او و سعد بن ربیع پیوند برادری برقرار کرد. او مالی فراوان داشت. سعد گفت: «انصار می‌دانند که من از ثروتمندترین ایشان هستم، پس مالم را میان ما دو نفر به دو نیم تقسیم می‌کنم. و من دو همسر دارم، پس نگاه کن کدام‌یک از آن دو بیشتر تو را خوش می‌آید تا او را طلاق دهم، و چون عدّه‌اش به پایان رسید، می‌توانی با او ازدواج کنی». عبدالرحمن گفت: «خداوند در خانواده‌ات برکت دهد». سپس آن روز جز با مقداری پنیر و روغن حیوانی که از سود تجارت به دست آورده بود بازنگشت. چندی نگذشت که به حضور رسول خدا ﷺ آمد، در حالی که نشانه‌ای از عطر زرد بر او بود. رسول خدا ﷺ به او فرمود: «این چیست؟» گفت: «با زنی از انصار ازدواج کرده‌ام». فرمود: «چه مهریه‌ای به او دادی؟» پاسخ داد: «وزن هسته‌ای از طلا» یا گفت: «یک هسته خرمای طلا». پس ﷺ فرمود: «ولیمه‌ای برگزار کن، حتی اگر با یک گوسفند باشد».

“When Abdur Rahman bin ‘Awf came to us (i.e. in Al-Madinah), the Messenger of Allah (peace be upon him) established a bond of brotherhood between him and Sa’d bin Ar-Rabee’ and he had a lot of wealth. Sa’d said: “The Ansar know that I am from those who have the most wealth among them, so I will divide my wealth between us in half. And I have two wives, so look to see which of the two pleases you the most and I will divorce her, and when she completes her waiting period you may marry her”. Abdur Rahman said: “May Allah bless you in your family”. Then he did not return that day except with some cottage cheese and cooking fat which he had earned as a profit. It wasn’t long thereafter, until he came to the Messenger of Allah (peace be upon him) and he had traces of yellow scent on him. The Messenger of Allah (peace be upon him) then said to him: “What is this?” He replied: “I married a woman from the Ansar”. He asked: “What dowry did you give her?” He answered: “The weight of date- stone of gold" Or he said: “A date-stone of gold” So, he (peace be upon him) said: “Have a banquet (Walimah), even if with only one sheep”.

روایت شده در صحیح البخاری (5/32/3782) که ابوهریره، رضی الله عنه، گفت:

It was related in Sahih Al-Bukhari (5/32/3782) that Abu Hurairah, may Allah be pleased with him, said:

انصار به پیامبر ﷺ گفتند:

The Ansar said to the Prophet (peace be upon him):

«نخلستانها را میان ما و ایشان (یعنی مهاجران) تقسیم کن». او پاسخ داد: «نه». گفت: «برای ما کافی است که (در کار) یاری دهیم، و ایشان خرما را با ما تقسیم کنند». گفتند: «شنیدیم و اطاعت میکنیم».

“Divide the date palm trees between us and them (i.e. the Muhajirun)" He replied: “No”. He said: “It is sufficient for us to assist (i.e. in the work) and they share the dates with us” They said: “We listen and obey”. .

ما تفاصیل و ویژگی‌های این «مؤاخات» (پیوند برادری) را در «فتح الباری» ابن حجر (۷/۲۷۰) می‌یابیم: «ما در بیان فضایل انصار، عنوان بابِ برادری‌بستنِ پیامبر ﷺ میان مهاجرین و انصار را آورده‌ایم. ابن عبدالبر گفته است که برادری‌بستن در دو نوبت صورت گرفت؛ یک نوبت میان مهاجرین به‌طور خاص که در مکه بود، و نوبت دیگر میان مهاجرین و انصار، و مقصود در اینجا همان نوبت دوم است. ابن سعد با سندهای الواقدی از گروهی از تابعین روایت کرده که گفتند: چون پیامبر ﷺ به مدینه آمد، میان مهاجرین و انصار بر پایه «مواساة» (یاری و همدردی با یکدیگر) برادری برقرار کرد و آنان از یکدیگر ارث می‌بردند. شمار ایشان نود تن بود؛ برخی از مهاجرین و برخی از انصار. و گفته شده که شمارشان صد تن بود. چون آیه‌ای که درباره «اولوا الأرحام» (خویشاوندان نسبی) است، یعنی {وَأُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ} [الأنفال: ۷۵]، نازل شد، ارث‌بردن به سبب آن پیوند برادری میان ایشان نسخ شد. در بابِ «فرائض» (احکام ارث) حدیث ابن عباس خواهد آمد: "چون به مدینه آمدند، مهاجر از انصاری به جای خویشاوندان نسبی به سبب پیوند برادری‌ای که رسول خدا ﷺ برقرار کرده بود ارث می‌برد، سپس این آیه نازل شد…»

We find the details and features of this “Mu’akhaah” (bonding of brotherhood) in Ibn Hajar’s “Fat’h ul-Bariy (7/270): “We have presented in respect to the qualities of the Ansar the chapter heading of the forming of brotherhood by the Prophet (peace be upon him) between the Muhajirin and the Ansar. Ibn Abdul Barr said that the formation of brotherhood occurred on two occasions; an occasion between the Muhajirin specifically which was in Makkah and an occasion between the Muhajirin and the Ansar, and it is the latter which is intended here. Ibn Sa’d mentioned, with the chains of transmission of Al-Waqidiy from a group of the Taabi’in who said: “When the Prophet (peace be upon him) arrived in Al-Madinah he formed a bond of brotherhood between the Muhajirin and the Ansar upon the basis of Al-Muwasaah (supporting one another) and they use to inherit from one another. They numbered ninety; some from the Muhajirin and some from the Ansar. It was also said that they numbered one hundred. When the Aayah related to “those tied by the womb” (8:75) was revealed the inheritance between in accordance to that brotherhood (Mu’akhaah) between them was negated. In the chapter of the “Faraa’id” (rules of inheritance), the Hadith of Ibn ‘Abbas will be mentioned: “When they arrived in Al-Madinah the Muhajiriy would inherit from the Ansariy, instead of those joined by the womb, through the bond of brotherhood that the Messenger of Allah (peace be upon him) instituted, then the following was revealed …” .