آن‌که عبدالقادر المحمدی نام دارد و در تاریخ ۱۹/۰۳/۲۰۰۷ در سکوی اهل حدیث نوشت، هنگام بحث درباره زنجیره‌های نقل صحیفه مدینه چنین گفت: [اما درباره ابن اسحاق، درباره او سخنان بسیاری گفته شده که خلاصه‌اش این است: او صدوق (راستگو) است، و در حدیث مدلِّس است (یعنی راوی‌ای را در اسناد پنهان می‌کند). او امام مغازی و سیره است و در این دو، مرجع نهایی به شمار می‌رود]. ابوعباس الدوری گفت: از احمد بن حنبل درباره ابن اسحاق پرسیده شد و او گفت: «این احادیث (یعنی مربوط به مغازی و سیره) از او نوشته می‌شود (یعنی نقل می‌شود). اما اگر او در حلال و حرام سخنی بیاورد، ما دوست داریم مردمی چنین باشند.» سپس دست‌هایش را به هم گره زد و دو شست خود را روی انگشتانش قرار داد]. این مطلب در بایگانی سکوی اهل حدیث، ۲ - (۵۱/۳۹۰) در کتابخانه الکترونیک شاملہ به همین صورت ثبت شده است.

The one named Abdul Qadir Al-Muhammadi, who wrote on the Ahl ul-Hadith platform on the date 19/03/2007, stated the following when discussing the chains of transmission of the Sahifah of Al- Madinah: [As for Ibn Ishaq, then regarding him there is a lot that has been said, the sum of which is: That he is Saduq (truthful), Mudlis (i.e. conceal a narrator in the Isnad) in respect to the Hadith. He is the Imam of the Maghazi and Seera and is the final point of reference in respect to them]. Abbas Ad-Dawri said: Ahmad bin Hanbal was asked about Ibn Ishaq and so he said: “These Ahadeeth (i.e. concerning the Maghazi and Seera) are written (i.e. transmitted) from him. However, if he comes with the Halal and the Haram, we would want a people to be like this” He then clasped his hands together, placing his two thumbs over his fingers]. This was recorded like this in the archives of the Ahl ul-Hadith platform 2 - (51/390) of the Shamela e-library.

آنچه در «الإرشاد فی معرفة علماء الحدیث» از خلیلی آمده است (۱/۱۶۳ – کتابخانه الکترونیکی شاملہ):

- The following came stated in “Al-Irshad Fee Ma’rifah ‘Ulamaa’ Al- Hadith”, by Al-Khalili (1/163 – Shamela e-library):

[ابوبکر بن اسحاق بن یسار، مولای قیس بن مخرمه زهری، عالمی برجسته از اهل مدینه است. زهری در حلقه درس خود به او گفت: «هر که خواهان فراگیری مغازی (یعنی سیره) است، باید آن را از این جوان بگیرد». شعبه گفت: «او در حدیث امیرالمؤمنین است». ابن معین گفت: «در او هیچ اشکال یا ایرادی نیست. بخاری تنها به این دلیل از او در صحیح خود روایت نکرده که او حدیث طولانی و روایات مربوط به مغازی (نبردها) را نقل می‌کرد. بخاری به روایات او استناد کرده و بسیار از او درباره آنچه به روزگار پیامبر ﷺ و احوال او مربوط می‌شود، افزون بر تاریخ، نقل کرده است. او عالمی دارای دانش گسترده و ثقه (مورد اعتماد) است». پدربزرگم از علی بن محمد بن مهرویه، از احمد بن ابی خیثمه برایم روایت کرد که گفت: «از یحیی بن معین درباره محمد بن اسحاق پرسیدم». گفت: «عاصم بن عمر بن قتاده گفت: "دانش در میان مردم باقی خواهد ماند تا زمانی که ابن اسحاق زنده باشد"». ابن معین گفت: «ابن اسحاق از عاصم روایت کرده و درباره او جز نیکی نمی‌گفت». ابن ابی خیثمه گفت: ابراهیم بن منذر از عمر بن عثمان تیمی روایت کرد که گفت: «شنیدم که ابن شهاب به ابن اسحاق گوش می‌داد و حدیث عاصم بن عمر از قتاده را از او فرا می‌گرفت». ابراهیم بن منذر از ابن عیینه روایت کرد که گفت: «به خدا سوگند، از ابن شهاب شنیدم (و فرا گرفتم) و او ابن اسحاق را دیده بود». گفت: «دانش تا زمانی که این مرد باقی است، در این شهر (مدینه) باقی خواهد ماند». ابن عیینه از من پرسید: «یارانت درباره محمد بن اسحاق چه می‌گویند؟» گفتم: «می‌گویند: او دروغگوست». گفت: «چنین مگو، زیرا من او را دیدم که پشت قبر به انتظار یزید بن خُصَیفه ایستاده بود، پس گفتم: اینجا چه می‌کنی؟] او گفت: من منتظر یزید بن خُصَیفه هستم، از او احادیثی را فرا می‌گیرم که به من سود رسانده‌اند. پدربزرگم از علی بن محمد بن مَهْرَوَیْه روایت کرد، از ابن ابی خیثمه، از هارون بن معروف که گفت: شنیدم ابو معاویه محمد بن خازم می‌گفت: محمد بن اسحاق از میان مردم بهترین حافظه را داشت. وضع چنان بود که اگر کسی پنج حدیث یا بیشتر داشت، محمد بن اسحاق می‌آمد و آن‌ها را ضبط می‌کرد. آن مرد می‌گفت: آن‌ها را از جانب من حفظ کن تا اگر من فراموش کردم، تو آن‌ها را برایم نگه داشته باشی. ابن ادریس الحافظ گفت: چگونه ممکن است محمد بن اسحاق ثقه (مورد اعتماد و قابل اعتماد) نباشد، در حالی که از عبدالرحمن الاعرج گرفته و از او روایت کرده است؟ سپس (افزون بر این) از ابو الزناد از اعرج و از ابو الزناد از پدرش، از اعرج روایت کرده است؟ عالمانی که از محمد بن اسحاق روایت کردند عبارت بودند از: الزهری، صالح بن کیسان، عُقَیل بن خالد و یونس بن یزید. معاصرانش عبارت بودند از: شعبه، الثوری، حماد بن سلمه، حماد بن زید، شریک بن عبدالله و دیگرانی غیر از ایشان. نشانه‌ی دانش بسیار او این است که از گروهی روایت کرد که مدتی پس از او درگذشتند، مانند سفیان، شعبه و شریک. او عمویی پدری به نام موسی بن یسار داشت که نسخه‌ای را از ابو هریره روایت کرد، که محمد بن اسحاق و داود بن قیس المدنی از او روایت کردند.

[Abu Bakr bin Ishaq bin Yasar, the Mawla of Qais bin Makhrama Az- Zuhri, is a distinguished scholar, from the people of Al-Madinah. Az- Zuhri said to him whilst in his session (class): “Whoever wishes to learn the Maghazi (i.e. Seera), then he should seek it from that young man”. Shu’bah said: “He is the Amir ul-Mu’minin (leader of the believers) in respect to the Hadith”. Ibn Ma’een said: “There is no issue or problem (Ba’s) with him. Al-Bukhari only did not record from him in his Sahih because of his narration of the long Hadith and those related to the Maghazi (battles). He did use his relations as evidence and he related a lot from him in respect to what was said related to the days of the Prophet (peace be upon him) and his circumstances, in addition to history. He is an ‘Alim (scholar) possessing wide knowledge and is Thiqah (trustworthy-reliable)”. My grandfather related to me, from ‘Ali bin Muhammad bin Mahrawaih, from Ahmad bin Abu Khaithama, who said: “I asked Yahya bin Ma’een about Muhammad bin Ishaq?” He said: “‘Asim bin ‘Umar bin Qatadah said: “‘Ilm (knowledge) will remain among the people as long as Ibn Ishaq remains living””. Ibn Ma’een said: “Ibn Ishaq received from ‘Asim, and he use to say nothing except good in respect to him”. Ibn Abu Khaithama said: Ibrahim bin Al-Mundhir related from ‘Umar bin Uthman At-Taimi who said: “I heard that Ibn Shihab use to listen to Ibn Ishaq and obtain from him the Hadith of ‘Asim bin ‘Umar from Qatadah”. He said: Ibrahim bin Al-Mundhir related from Ibn ‘Uyaynah who said: “By Allah, I heard (learned or received) from Ibn Shihab and he saw Ibn Ishaq”. He said: “‘Ilm (knowledge) will remain in this city (Al-Madinah) as long as this one remains”. Ibn ‘Uyaynah asked me: “What do your companions say regarding Muhammad bin Ishaq?” I said: “They say: He is a liar”. I said: “Don’t do that (yourself) because I saw him behind the grave awaiting Yazid bin Khusaifa and so I said: What are you doing here? He said: I am waiting for Yazib bin Khusaifa, I learn from him Ahadeeth which have benefited me”. My grandfather related from ‘Ali bin Muhammad bin Mahrawaih, from Ibn Abu Khaithama, from Harun bin Ma’ruf who said: “I heard Abu Mu’awiyah Muhammad bin Khaz saying: Muhammad bin Ishaq was from among the people with the best memory. The situation was that if a man had five or more Ahadeeth Muhammad bin Ishaq would come and store them. The man would say: Memorise them on my behalf and so if I forget them you would have them preserved for me”. Ibn Idris Al-Hafizh said: “How could Muhammad bin Ishaq not be Thiqah (trustworthy – reliable) whilst he had taken from Abdur Rahman Al- Aa’raj and related from him. Then (in addition) he related from Abu Az-Zinad from Al-Aa’raj and from Abu Az-Zinad from his father, from Al-Aa’raj?” The scholars who related from Muhammad bin Ishaq included: Az- Zuhri, Salih bin Kaisan, ‘Uqail bin Khalid and Yunus bin Yazid. His contemporaries included: Shu’bah, Ath-Thawri, Hammad bin Salamah, Hammad bin Zaid, Sharik bin Abdullah and others besides them. An indication of his great amount of knowledge is that he related from a group who passed away a while after him, like Sufyan, Shu’bah and Sharik. He had a paternal uncle called Musa bin Yasar who related a transcript (Nuskha) from Abu Hurairah, which Muhammad bin Ishaq and Dawud bin Qais Al-Madani related from him.

حدیثی که محمد بن اسحاق از الزُّهریّ، از محمد بن جُبیر بن مُطعم، از پدرش، از پیامبر ﷺ روایت کرده، که فرمود: «خداوند بندهٔ (خود) را شاداب (یا درخشان) گرداند»، دارای عِلَل (نقص‌ها) و اضطراب (ناهماهنگی) است. یعلی و محمد، پسران عُبَید، و همچنین یحیی بن سعید الأُمَوی، محمد بن یزید الواسطی، احمد بن خالد الوَهْبی، آن را از ابن اسحاق، از خود الزُّهریّ روایت کرده‌اند. عبدالله بن نُمیر آن را از ابن اسحاق، از عبدالسلام بن حرب، از الزُّهریّ روایت کرده است، و یونس بن بُکیر آن را از محمد بن اسحاق، از عمرو بن ابی‌عمرو المدنی، از محمد بن جُبیر بن مُطعم، از پدرش روایت کرده است. روشن شده که محمد بن اسحاق آن را از الزُّهریّ نشنیده، بلکه تدلیس (دست‌کاری در سلسلهٔ راویان) کرده است، و صالح بن کَیْسان آن را از الزُّهریّ روایت کرده است. شنیدم که جدّم و القاسم بن عَلْقمه هر دو می‌گفتند: شنیدیم که عبدالرحمن بن ابی‌حاتم می‌گفت: شنیدم که مسلم بن الحجاج النَّیسابوری می‌گفت: اسحاق بن راهَوَیه الحَنظَلی از کتابش برای ما نقل کرد که می‌گفت: شنیدم که یحیی بن آدم می‌گفت: شنیدم که عبدالله بن ادریس می‌گفت: من نزد مالک بن انس بودم که مردی به او گفت: «من در شهر الرَّی، در حضور ابوعُبیدالله، وزیر المهدی بودم و محمد بن اسحاق هم آنجا بود». ابن اسحاق گفت: «بیا، دانش‌های مالک را به من بده، زیرا من کسی هستم که عیب‌هایش را نشان خواهم داد». پس مالک گفت: «او دجّالی از دجّال‌هاست (یعنی فریبکار یا شیاد)، که (به تو) می‌گوید دانش مرا به او بده». ابن ادریس گفت: «و جمع دجّال را جز از او نشنیده بودم». جدّم و ابن عَلْقمه گفتند: عبدالرحمن بن ابی‌حاتم از ابوسعید الأشَجّ، از ابن ادریس روایت کرد که گفت: «من نزد مالک بن انس بودم که مردی گفت: محمد بن اسحاق گفته است: مغازی (یعنی سیرهٔ نبردها) را به من نشان دهید، زیرا من کسی هستم که می‌توانم عیب‌هایش را نشان دهم». مالک گفت: «او از دجّالان است که چنین سخنی بگوید؛ ما بودیم که او را از مدینه بیرون کردیم.» پدربزرگم از علی بن محمد بن مَهْرَوَیْه نقل کرد، از ابن ابی خَیْثَمَه، از ابراهیم بن المُنذر، از مُصعَب بن عثمان، از عامر بن سعد، که گفت: «هرگاه هشام بن عُروه نامِ محمد بن إسحاق را می‌برد، می‌گفت: "چه کسی به او اجازه داد که نزد همسرم بیاید؟ او کی وارد شد و کی از او حدیث شنید؟" گویی وقوع آن را انکار می‌کرد.» [پایان نقل‌قول]

The Hadith of Muhammad bin Ishaq, from Az-Zuhriy, from Muhammad bin Jubair bin Mut’im, from his father, from the Prophet (peace be upon him), stating: “May Allah cause a slave (of His) flourish (or shine)” contains ‘Ilal (defects) and Idtirab (inconsistency). Ya’la and Muhammad the sons of ‘Ubaid related it, in addition to Yahya bin Sa’id Al-Umawwiy, Muhammad bin Yazid Al-Wasitiy, Ahmad bin Khalid Al-Wahbiy, from Ibn Ishaq, from Az-Zuhriy himself. Abdullah bin Numair related it from Ibn Ishaq, from Abdus Salam bin Harb, from Az-Zuhriy and Yunus bin Bukair related it from Muhammad bin Ishaq, from ‘Amr bin Abu ‘Amr Al-Madaniy, from Muhammad bin Jubair bin Mut’im, from his father. It has become evident that Muhammad bin Ishaq did not hear it from Az-Zuhriy but rather undertook Tadlis (manipulation of the chain of transmissions) and Salih bin Kaisan related it from Az-Zuhriy. I heard my grandfather and Al-Qasim bin ‘Alqamah both saying: We heard Abdur Rahman bin Abu Hatim saying: I heard Muslim bin Al-Hajjaj An-Naisabouriy saying: Ishaq bin Rahawaih Al-Hanzhaliy informed us from his book saying: I heard Yahya bin Adam saying: I heard Abdullah bin Idris saying: I was with Malik bin Anas and a man said to him: “I was in Ar- Rayy (place) in the presence of Abu Ubaidullah the Wazir of Al-Mahdi and Muhammad bin Ishaq was also there”. Ibn Ishaq said: “Come, present to me the sciences (i.e. knowledge) of Malik as I will be the one to show its faults”. So, Malik said: “He is a Dajjal from the Dajjals (i.e. deceiver or imposter), saying (to you) present to him my knowledge”. Ibn Idris said: “And I had not heard the plural of Dajjal being used except from him”. My grandfather and Ibn ‘Alqamah said: Abdur Rahman bin Abu Hatim related from Abu Sa’id Al-Ashajj, from Ibn Idris who said: “I was with Malik bin Anas and a man said: Muhammad bin Ishaq said: “Show me the Maghazi (i.e. Seera of battles) for verily I am the one who can show its faults”. Malik then said: “He is a Dajjal from the Dajjals (deceivers or imposters) to say such a thing, we are the ones who banished him from Al-Madinah”. My grandfather related from ‘Ali bin Muhammad bin Mahrawaih, from Ibn Abu Khaithama, from Ibrahim bin Al-Mundhir, from Mus’ab bin Uthman, from ‘Amir bin Sa’d, who said: “When Hisham bin ‘Urwah mentioned Muhammad Ibn Ishaq he would say: “Who let him in to see my wife, when did he enter and when did he hear from her?” As if he was denying its occurrence”] [End of Quote].

میں کہتا ہوں: اگر منصف ناقد امام ابن ادریس الحافظ کے اس قول پر غور کرے: "محمد بن اسحاق ثقہ (معتمد و قابلِ اعتماد) کیسے نہ ہوں، جب کہ انہوں نے عبدالرحمن الاعرج سے علم لیا اور ان سے روایت کیا؟ پھر (اس کے علاوہ) انہوں نے ابو الزناد سے، اور ابو الزناد نے الاعرج سے، اور ابو الزناد نے اپنے والد سے، اور انہوں نے الاعرج سے روایت کیا" تو وہ جان لے گا کہ یہ قول ان سے تدلیس (سند میں ردّوبدل یا اسے بدل دینے) کے الزام کو بھی دور کر دیتا ہے۔

I say: If the fair critic was to consider the speech of Imam Ibn Idris Al- Hafizh: “How could Muhammad bin Ishaq not be Thiqah (trustworthy – reliable) whilst he had taken from Abdur Rahman Al-Aa’raj and related from him. Then (in addition) he related from Abu Az-Zinad, from Al-Aa’raj and from Abu Az-Zinad, from his father, from Al- Aa’raj?” he would know that it repels from him even the accusation of Tadlis (manipulation or alteration of the chain of transmission).

- این مطلب در «تهذیب سنن أبی داود و إیضاح مشکلاته»، اثر ابن قیم الجوزیه (۲/۳۷۲، کتابخانه الکترونیکی شاملہ) آمده است: [درباره حدیث ابن اسحاق که در آن آمده است.

- The following came stated in “Tahdhib Sunan Abu Dawud Wa Iedaah Muskilaatihi”, by Ibn Qayyim Al-Jawziyah (2/372, Shamela e-library): [Concerning the Hadith of Ibn Ishaq which contains within it .

«وَإِنَّ عَرْشَهُ فَوْقَ سَمَاوَاتِهِ كَالْقُبَّةِ» و(ادعای) وجود عیوب در آن از سوی المنذری. سپس گفت: اهل اثبات یا تأیید گفته‌اند: «در این باره چیزی وجود ندارد که به شما اجازه دهد حدیث را رد کنید. اما اتهام شما علیه ابن اسحاق در این رابطه، پاسخش این است: ابن اسحاق کانون و محوری است که خداوند در زمینه علم و امانت‌داری قرار داده است». علی بن المدینی گفت: «به نظر من احادیث او صحیح است». شعبه گفت: «ابن اسحاق در زمینه حدیث، امیرالمؤمنین است». او همچنین گفت: «او صدوق (راستگو) است». ابن المدینی نیز گفت: «جز دو حدیث منکر از او نیافته‌ام» و این بالاترین درجه ستایش و تمجید است، در حالی که با وجود شمار زیادی از احادیثی که او روایت کرده، جز دو حدیث قابل رد (منکر) نیافته است. علی (بن المدینی) همچنین گفت: «از ابو عُیینه شنیدم که می‌گفت: جز درباره نظر او در باب القدر، از کسی نشنیده‌ام که درباره ابن اسحاق (به‌صورت انتقادی) سخن بگوید، و شکی نیست که مردم زمان او نسبت به او آگاه‌تر از کسانی‌اند که پس از ایشان درباره‌اش سخن گفته‌اند». محمد بن عبدالله بن الحكم گفت: «از شافعی شنیدم که می‌گفت: زُهری گفت: "دانش در این منطقه (الحرّة) باقی خواهد ماند تا زمانی که آن جوان بینا در آن باشد (یعنی ابن اسحاق)"». یعقوب بن شیبه گفت: از یحیی بن معین پرسیدم: «وضعیت ابن اسحاق چگونه است؟» و نیز پرسیدم: «وضعیت ابن اسحاق چگونه است؟» او پاسخ داد: «او چنان نبود (که مورد پرسش قرار گیرد)». پرسیدم: «آیا درباره حدیث او چیزی (منفی) در دل داری؟» پاسخ داد: «نه، او راستگو بود». یزید بن هارون گفت: از شعبه شنیدم که می‌گفت: «اگر قدرت و اختیاری داشتم، ابن اسحاق را بر محدثان می‌گماشتم». ابن عدی گفت: «من احادیث عالم بزرگ، ابن اسحاق را بررسی کردم و در حدیث او چیزی نیافتم که به ما امکان دهد ضعیف بودن او را ثابت کنیم. ممکن است او دچار خطا یا اشتباه شده باشد، همان‌گونه که دیگران نیز خطا می‌کنند. و میان راویان مورد اعتماد شناخته‌شده نبود که روایت او دروغ باشد.» یعقوب بن شیبه گفت: از ابن المدینی درباره ابن اسحاق پرسیدم و او گفت: «به نظر من احادیث او صحیح است.» پرسیدم: «پس آنچه مالک درباره او گفته چیست؟» پاسخ داد: «مالک با او نشست‌وبرخاست نداشت و او را نمی‌شناخت، و از هر موضوعی که در مدینه گفته می‌شد آگاه نبود!» گفتم: «هشام بن عروه نیز درباره او سخن گفته است؟» پاسخ داد: «آنچه هشام گفته، مرجع معتبری نیست. ممکن است ابن اسحاق در کودکی آن زن را دیده و از او شنیده باشد. راستگویی در حدیث او آشکار است. او گاهی روایت می‌کند: ابوالزناد برای من گفت، و گاهی می‌گوید: ابوالزناد یاد کرد، و می‌گوید: حسن بن دینار از ایوب از عمرو بن شعیب برای من روایت کرد (در مورد سلف و بیع، یعنی مسائل مربوط به تجارت). و او از عمرو بن شعیب بیش از همه مردم روایت کرده است.»

“And indeed His throne is above His heavens like a dome” and the finding defects for it by Al-Mundhiriy. He then said: The people of attestation or assertion said: “There is nothing in respect to this which permits for you to reject the Hadith. As for your accusation against Ibn Ishaq in relation to it, then the answer to that is: Ibn Ishaq represents a focal point that Allah has made in terms of knowledge (‘Ilm) and trustworthiness (Amanah)”. Ali bin Al-Madiniy said: “His Hadith, in my view, are Sahih (authentic)”. Shu’bah said: “Ibn Ishaq is the Amir ul-Mu’minin (Leader of the believers) in respect to the Hadith”. He also said: “He is Saduq (truthful)”. Ibn ul-Madiniy also said: “I have not found except two rejected Hadith from him” and this represents the highest level of praise and commendation, in the case where he did not find except two rejectable (Munkar) Hadith, in spite of the great number of Hadith that he related. ‘Ali (bin Al-Madiniy) also said: “I heard Abu ‘Uyaynah saying: “I have not heard anyone speaking (critically) about Ibn Ishaq except regarding his opinion in relation to Al-Qadar, and there is no doubt that the people of his time period are more knowledgeable about him than those who spoke about him after them”. Muhammad bin Abdullah bin Al-Hakam said: “I heard Ash-Shafi’iy saying: Az-Zuhriy said: “Knowledge will remain in this area (Al-Harrah) as long as that visionary young man remains in it (meaning Ibn Ishaq)”. Ya’qub bin Shaibah said: I asked Yahya bin Ma’een: “How is (the Ibn Ishaq?” I asked Yahya bin Ma’een: “How is the status of Ibn Ishaq?” He replied: “He was not like that (i.e. to be questioned). I asked: “Do you hold anything in yourself (negative) in respect to his Hadith?” He answered: “No, he was truthful”. Yazid bin Harun said: I heard Shu’bah saying: “If I possessed authority, I would have appointed Ibn Ishaq over the scholars of Hadith”. Ibn ‘Adiy said: “I have examined the Ahadeeth of the great scholar Ibn Ishaq and I did not find in his Hadith that which presents an opportunity for us to ascertain that he is weak (Da’if). He may have erred or been mistaken, just as others make errors. And it was not known among the trustworthy transmitters that his narration was a lie”. Ya’qub bin Shaibah said: I asked Ibn ul-Madiniy about Ibn Ishaq? And he said: “His Hadith are Sahih (authentic) in my view”. I asked: “What about what Malik said about him?” He replied: “Malik did not sit with him and did not know him or every matter that was spoken in Al- Madinah!”. I said: “Hisham bin ‘Urwah has also spoken about him?” He replied: “That which Hisham said is not an authoritative source. It could be that he (i.e. Ibn Ishaq) met the woman whilst he was a boy and heard from her. Truthfulness is evident in his Hadith: He relates on an occasion: Saying Abu Az-Zinad told me, and sometimes he says: Abu Az-Zinad mentioned and he says: Al-Hasan bin Dinar related to me from Ayub from ‘Amr bin Shu’aib (in relation to Salaf and Ba’i (i.e. issues related to trade)). And he related more than all the people from ‘Amr bin Shu’aib].