Wannan tafsir ƙanshin Muhammad ibn Ya‘qoob al-Fayroozaabaadee (d. 1414 CE/817 AH) ne, wanda malami ne na mazhabar Shaafi‘ee kuma marubucin shahararren ƙamus na Larabci, al-Qaamoos al-Muheet. Mafi yawan wannan tafsir ya ƙunshi bayanai da aka danganta ga babban sahabi kuma mai tafsiri, Ibn ‘Abbaas. Marubucin yana ambaton silsilar masu ruwaya ga kowane sashe na tafsir. Saboda haka, ana ɗaukar wannan tafsir a matsayin ɗaya daga cikin tafsirai birriwaayah. Sai dai silsilolin ruwayar da ake dangantawa ga Ibn ‘Abbaas sun bambanta a matakin ingancinsu, gwargwadon amincin masu ruwayar kansu.
This tafseer was compiled by Muhammad ibn Ya‘qoob al-Fayroozaabaadee (d. 1414 CE/817 AH), who was a Shaafi‘ee scholar and author of the famous Arabic dictionary, al-Qaamoos al-Muheet. The vast majority of this tafseer consists of explanatory statements attributed to the great sahaabee and mufassir, Ibn ‘Abbaas. The author mentions the chains of narrators for each section of tafseer. Hence, this tafseer is considered as being among the tafseers birriwaayah. However, chains of narration attributed to Ibn ‘Abbaas vary in their level of authenticity, depending upon the reliability of the narrators themselves.
Silsilolin isnadi daga Mu‘aawiyah ibn Saalih da Qays ibn Muslim al-Koofee ana ɗaukar su sahihai (masu inganci sosai), yayin da waɗanda suka fito daga Ibn Is-haaq (masanin tarihi) kuwa
Chains from Mu‘aawiyah ibn Saalih and Qays ibn Muslim al-Koofee are considered saheeh (highly authentic) and those from Ibn Is-haaq (the historian)
Ana ɗaukar waɗanda aka karɓo daga Ismaa‘eel ibn ‘AbdurRahmaan as-Suddee al-Kabeer da ‘Abdul Maalik ibn Jurayj a matsayin hasan (ingantattu); amma waɗanda suka fito daga ad-Dahhaak ibn Mazaahim al-Hilaalee, ‘Ateeyah al-‘Awfee, Muqaatil ibn Sulaymaan al-Azdee, da Muhammad ibn as-Saa’ib al-Kalabee, wanda aka zarga da ƙirƙirar hadisai, duk da‘eef ne (ba a karɓe su ba). Kusan dukkan abin da ake kira "Tafseer of Ibn ‘Abbaas" an gina shi ne a kan maganganun da aka karɓo cikin sarƙoƙin isnadi waɗanda ke ɗauke da Muhammad ibn as-Saa’ib al-Kalabee. Saboda haka, ana ɗaukar wannan tafseer a matsayin wanda ba za a dogara da shi ba a mafi yawan abin da ya ƙunsa; kuma duk da shaharar da yake da ita a wajen jama'a, malaman Musulunci sun ƙi shi gaba ɗaya.125
are considered hasan (authentic); while those from Ismaa‘eel ibn ‘AbdurRahmaan as-Suddee al-Kabeer and ‘Abdul Maalik ibn Jurayj are doubtful. Those from ad-Dahhaak ibn Mazaahim al-Hilaalee, ‘Ateeyah al-‘Awfee, Muqaatil ibn Sulaymaan al-Azdee, and Muhammad ibn as-Saa’ib al-Kalabee, who was accused of fabricating hadeeths, are all da‘eef (unacceptable). Nearly all of the so-called “Tafseer of Ibn ‘Abbaas” is based on statements narrated in chains containing Muhammad ibn as-Saa’ib al-Kalabee. Hence, this tafseer is considered unreliable for the most part; and, despite its popularity among the masses, it is totally rejected by Muslim scholars.125