Sura Da Karatuka
9 Dialects And Recitations
Duk da cewa Larabci shi ne harshen da kowa yake amfani da shi a ko'ina cikin tsibirin Larabawa, bambancin muhalli da tarihin kabilu daban-daban ya haifar da nau'o'in yare masu yawa. A wasu lokuta, kowace kabila tana amfani da kalmomi daban-daban don siffanta abu guda. Misali, wasu kabilu suna kiran zaki da "asad", yayin da wasu kabilu ke kiransa da "layth", "hamzah", "hafs", ko "ghadanfar". A wasu lokuta kuma, bambance-bambance sun faru ta fuskar yadda ake furta wasu harufa saboda bambancin harakoki. Duk da haka, a hankali yare na kabilar Quraysh ya fito daga cikin yarukan daban-daban a matsayin yare mafi shahara. Yaren Quraysh ya zama mafi daraja a cikin dukkan yarukan saboda dalilai masu zuwa:
Although Arabic was the common language throughout the Arabian peninsula, the different environments and histories of the various tribes produced a wide variety of dialects. In some cases, each tribe used different words to describe the same object. For example, some tribes called the lion an “ asad,” while other tribes called it a “ layth,” “hamzah,” “hafs,” or a “ghadanfar.” In other cases, differences occurred in the way certain letters were pronounced due to vowelling differences. However, in time the dialect of the tribe of Quraysh emerged from among the various dialects as the most prominent dialect. The Qurayshee dialect became the most respected of all the dialects for the following basic reasons:
1. Makkah da yankin da ke kewaye da ita, ciki har da Ka'aba, sun kasance cikin filayen kabilar Quraishawa. Kowace daga cikin kabilu daban-daban tana da gumaka da ke wakiltar allolin kabilarta, waɗanda aka sanya a cikin Ka'aba da kewayenta. Saboda haka, ana ɗaukar Ka'aba a matsayin cibiyar ruhaniya ga dukkan kabilun Larabawa, kuma ana zuwa aikin hajji zuwa wurin a duk tsawon shekara.
1. Makkah and its surrounding area, including the shrine of the Ka‘bah, were part of the tribal lands of the Quraysh. Each of the various tribes had idols representing their various tribal gods placed in and around the Ka‘bah. Thus the Ka‘bah was considered the spiritual center for all of the Arabian tribes, and pilgrimage to the shrine was made throughout the year.
A cikin watan aikin Hajji, mahajjata daga dukkan kabilu suna zuwa Makka domin gudanar da ayyukan Hajji. Wannan al'ada Annabi Ibraheem da 'ya'yansa suka fara ta a lokacin da suka fara gina Ka'aba, kuma ta ci gaba da kasancewa a tsakanin zuriyarsu na Larabawa; sai dai an kara wa ainihin ayyukan Hajji al'adu na ƙarya da suka hada da bautar gumaka da tsafi. Quraish sun dauki nauyin samar da ruwan sha (siqaayah) ga dukkan mahajjata da dabbobinsu da kansu. Ana yin haka ba tare da an biya ba, a matsayin shaida ta karimci da martabarsu. Saboda haka, Quraish suna da matsayi mai daraja sosai a tsakanin Larabawa.
2. During the month of hajj, pilgrims from all of the tribes used to come to Makkah in order to perform the rites of hajj. This practice was started by Prophet Ibraheem and his sons when they first built the Ka‘bah and it remained a practice among their Arabian descendants; however, many false rituals involving idolatry and superstition were added to the original rites. The Quraysh took personal responsibility for supplying drinking water (siqaayah) for all of the pilgrims and their animals. This was done free of charge as evidence of their generosity and nobility. Thus, the Quraysh were held in a highly praiseworthy position among the Arabs.
3. Makkah tana tsaye a mahaɗar dukkan manyan hanyoyin kasuwanci tsakanin Sham (Siriya) da Faris (Persia) zuwa arewa, da kuma Yaman da Afirka zuwa kudu. Saboda haka, ajin 'yan kasuwa na Quraishawa ya zama mafi arziki a cikin iyalai na Larabawa, wanda hakan ya kai ga babban girmamawa da sauran kabilun Larabawa suka yi wa kabilar Quraishawa.
3. Makkah stood at the junction of all the major trade routes between Syria and Persia to the north, and Yemen and Africa to the south. As a result, the Qurayshee trading class became the richest class among the families in Arabia, which in turn led to the great respect that was given to the Qurayshee tribe by the various tribes of Arabia.