Huruf-huruf Arab, sebagaimana yang kita kenali hari ini, terdiri daripada garisan dan titik. Yang terakhir ini dipanggil i'jam. Tulisan Arab kuno tidak mempunyainya, sebaliknya hanya terdiri daripada coretan garisan sahaja.

The Arabic letters, as we know them today, are made up of lines and points. The latter are called i'jam. The ancient Arabic script did not have them, but consisted of strokes only.

Penambahan titik-titik diakritik pada tulisan huruf-huruf yang masih polos membantu membezakan pelbagai huruf yang mudah tercampur aduk.

The addition of diacritical points to the plain writing of strokes helped to distinguish the various letters which could be easily mixed up.

Contoh: XXX XXX Tanpa titik, kata ini tidak mudah dikenali. Dengan i'jam, huruf-huruf kata ini dapat dibezakan dengan mudah.